Barolo – Amici tasting

Nebbiolo stond in de schijnwerpers tijdens onze Amici tasting van juni 2021! De nobele druif was die avond tevens de gastheer van de grootse wijnen waarvoor hij verantwoordelijk is; nl. Barolo. Enfin… van de 8 wijnen die er op de proeftafel verschenen droegen er 5 het Barolo label. Aan ons om te ontdekken welke de 3 ‘indringers’ waren.

Barolo – enkele weetjes!

Barolo is één van de meest bekende wijnen wereldwijd. Informatie uit deze ‘welgestelde’ DOCG is er dan ook aan veelvoud te vinden. De zoekopdracht Barolo invoeren in Google geeft je in 0,46 seconden maar liefst 17.600.000 resultaten! Bij deze zorgen we er alvast voor dat er op zijn minste één zoekresultaat extra bij komt. Of dit overbodig is maakt ieder voor zich maar uit…

  • Barolo DOCG is een appellatie uit het noord Italiaanse Piemonte; meer bepaald uit de Langhe regio. Even ten zuiden van Alba, in de provincie Cuneo.
  • De promotie van DOC naar DOCG is er sinds 1980, onmiddellijk na de invoering van Denominazione di Origine Controllato e Garantita.
  • Een Barolo mag enkel gemaakt worden van Nebbiolo druiven.
  • Het is steeds een rode wijn.
  • Er is tevens een ‘Riserva’ versie van de Barolo.
  • Naast het gelijknamige dorpje Barolo zijn ook wijngaarden uit volgende gemeenten toegelaten in de appellatie: La Morra, Monforte d’Alba, Serralunga d’Alba, Castiglione Falletto, Novello, Grinzane Cavour, Verduno, Diano d’Alba, Cherasco en Roddi.
  • Auteur dezer kan u ten zeerste aanraden de ontdekking ter plaatse met een Vespa te doen.
  • 177 wijngaarden maken deel uit van de Cru indeling. De indeling per gemeente is: Serralunga d’Alba (39), La Morra (39), Barolo (37), Castiglione Falletto (20), Monforte d’Alba (11), Verduno (11), Grinzane Cavour (8), Novello (7), Diano d’Alba (3), Cherasco (1), Roddi (1)
  • Het is een droom om ooit van alle cru’s een exemplaar in de wijnkelder te hebben liggen.
  • Het maximale rendement voor Barolo of Barolo Riserva bedraagt 56 hl/ha. Wanneer de cru wijngaard wordt vermeld op het etiket wordt dit gereduceerd tot 54,4 hl/ha
  • Barolo heeft een minimale rustperiode van 38 maanden, waarvan minstens 18 maanden opvoeding in vaten.
    Voor een Barolo Riserva is dit 62 maanden met een identiek aantal voorgeschreven maanden houtlagering.
  • We zeggen bewust niets van het kruidenextract digestief Barolo Chinato…
  • Een website die absoluut aan te raden is: www.barolomga360.it (helaas betalend)

De proeverij:

  1. Mauro Molino Barolo Conca 2007
    Nebbiolo – 18 maanden rijping in Franse eiken vaten
    Heldere kersenrode kleur met een spoor van evolutie. Fijne neus! Enkele kersen en wat rozengeur geven de neus een jeugdig karakter al zijn deze wel in de minderheid. De tertiaire aroma’s komen opzetten en nemen het karakter over. Koffie, mokka, sigaar, thee, tabak… om maar enkele te noemen. Verder ook een animale impact (al zet die niet echt fel door). Zoethout, munt, laurier en paddenstoel voor de volledigheid.
    In de mond spelen de tannine niet te fel door, de zuren bieden een prima ondersteuning. Het geheel blijft toch krachtig aanwezig. De mokkatoets is duidelijk en de lange afdronk kent een warmkruidig einde. Correct Barolo die op dronk is gekomen!
    Punten: 89/100 – Te koop bij Vinolfi voor 35,95 € (andere jaargang)
  2. Cantina del Pino Barbaresco Albesani 2006
    Nebbiolo – 24 maanden rijping in grote Sloveense foeders
    Eerste ‘indringer’ van de avond! Heldere granaatrode kleur met evolutie. Correcte neus waar nog zowel jong fruit (aardbei, kers, braam) als gedroogd fruit (pruim) in aanwezig zijn. Koffie, ceder, tabak en champignons zetten het tertiaire gedeelte in. Verder enige florale en kruidige toetsen. In de mond is deze 2006 eerder nog een krachtpatser met misschien net een iets te eenzijdig tannine gevoel waardoor de wijn voor mij verfijning en diepgang mist. Bij het einde van de afdronk is ook de alcohol net iets te dominant present.
    Punten: 88/100 – Niet te koop gevonden in België – Richtprijs 45 €
  3. Rinaldi Francesco & Figli Barolo Cannubi 2007
    Nebbiolo – minstens 36 maanden rijping in 5000 hl Sloveense foeders
    Heldere granaatrode wijn met evolutie. Mooi en elegant bouquet! Versmolten aroma’s van het fruit (gedroogde pruim, kers, framboos), bloemen (roos), kruiden (anijs, munt, peper, laurier), branderig (koffie, ceder, thee, tabak) en animaal (schimmels). De mond geeft een levendige, rijke en vooral krachtige wijn die volledig in balans is. Al het mooie van een gerijpte Barolo bevindt zich in het glas.
    Punten: 91/100 – Te koop bij Portovino voor 55,00 € (andere jaargang)
  4. Giovanni Rocca Barolo Mosconi 2007
    Nebbiolo – 36 maanden in Franse barriques
    Helder, granaatrood met stevige evolutie. De neus boeit helemaal niet. Hij komt net niet afstotend ‘lactisch’ over. De yoghurt geur verdwijnt ook niet na walsen en doet me de zoektocht naar andere, wel interessante geuren dan ook stopzetten. In de mond is hij gelukkig wel iets enthousiaster. Tannine die nog wat kracht bezitten, zuren die hem in balans brengen. De afdronk die voldoende lang is maar die ook bij het uitdoven de wijn mij niet in vervoering doen brengen. Zonder twijfel het kneusje van de avond!
    Punten: 78/100 – Te koop bij Di’Vin Wines voor 44,60 € voor 44,60 €
  5. Stephano Mazzetta Desmentia Vino do Tavola 2011
    Nebbiolo – Houtgelagerd
    Mooie heldere granaatrode kleur. De geur is alvast uitnodigend en geeft vele facetten prijs. Rozijnen, kers, braam, toasting, koffie, tabak, truffel… Na walsen komen er nog sigarenkistje, laurier en munt opzetten. Een licht bedwelmend rozenaroma eveneens. De wijn zit mooi in zijn evenwicht! Hoewel de tannine krachtig zijn houden de zuren ze binnen beperking. Het hout zit mooi versmolten. Het fruitgevoel is veel duidelijker nog aanwezig dan bij de vorige wijnen wat ook logisch is gezien zijn leeftijd. Lange kruidige afdronk. Het was echter al vrij snel duidelijk dat we niet met een Barolo te maken hadden. Mooi gemaakte Nebbiolo wijn die wat mij betreft ‘bijt’ op de goede manier.
    Punten: 90/100 – lokaal gekochte wijn en er is zo goed als geen info te vinden over Stephano Mazzetta
  6. Angelo Gaja Barolo Dagromis 2007
    Nebbiolo – Rijping voor 12 maanden in barriques en 18 maanden in foeders
    Typische Barolokleur met lichte evolutie. Schitterende neus die doet verlangen. Framboosjes in combinatie met blonde rozijn en ontbijtpruimen wat het fruit betreft. Rozenblaadjes en munt geven een wat geparfumeerde impressie. Alles zit mooi verweven en hoewel er tertiaire aroma’s zijn (ceder, mokka, tabak) komt dit op geen enkel moment dominant over. Het mondgevoel sluit naadloos aan bij onze geurimpressies. Krachtig, rijk, levendig, zacht, vol en rond. Het fruit blijft aanwezig. De afdronk blijft boeien. Heerlijk glas wijn!
    Punten: 92/100 – Te koop op diverse plaatsen in België – Richtprijs 82 € (andere jaargangen)
  7. Nervi Gattinara Valferana 2011
    Nebbiolo – 48 Maanden rijping in foeders
    De derde niet-Barolo wijn komt uit Alto Piemonte en werd ook bestempeld als niet Barolo. Heldere granaatrode kleur. Het is in eerste instantie toch wat zoeken naar een diversiteit van aroma’s. Ook stevig walsen brengt niet onmiddellijk soelaas. Even laten open komen dan maar. Jong fruit van framboos, aardbei en kers. In de aanvulling rozenwater, mokka laurier, thee, tabak… dan toch ook het teer-aroma.
    Correct mondgevoel met duidelijk aanwezige tannine maar toch overheerst er het gevoel dat deze wijn beter een plaatsje eerder was gekomen. Hij heeft het moeilijk op te boksen tegen de Dagromis en dat vertaalt zich ook. Ik heb dan ook genoteerd dat ik deze wijn een nieuwe kans wil geven.
    Punten: 85/100 – Te koop bij Stappato voor 88,50 € (andere jaargang)
  8. Fratelli Alessandria Barolo San Lorenzo 2007
    Nebbiolo – 36 maanden rijping in 20 tot 30 hl Sloveense foeders
    De kleur is ook hier granaatrood met evolutie. De neus is wat mij betreft de mooiste van de avond. Zeer verfijnd en uiterst uitnodigend. De usual suspects zijn allen aanwezig: framboos, rode bes, kers, roosjes, munt, koffie, mokka, sigarenkistje, graffiet, thee, tabak, laurier, champignon… Dit zet zich door naar de mond. Hij beloofde veel en geeft zo mogelijk nog meer. De kracht vervaagd geen moment. Het rijke evenwichtige mondgevoel stemt me gelukkig als een perfecte afsluiter van een mooie avond. Dit mag wat mij betreft me telkens geschonken worden als afsluiter van een mooi diner 😉!
    Samen met de Gaja Dagromis de winnaar van de avond.
    Punten: 92/100 – San Lorenzo werd niet te koop gevonden in België. Richtprijs 61 € (andere jaargang).

Niet iedereen aanwezig op deze proefavond zal het eens zijn met mijn proefnotities! Het mag dan ook duidelijk zijn dat dit mijn bevindingen zijn van de geschonken fles in mijn glas. Er was een zeer duidelijk flessen verschil aanwezig waardoor er uiteraard discussies waren omtrent de proefondervindingen. Dat gegeven houdt ook onze proefavonden levendig! Alle geproefde Barolo wijnen kwamen uit het jaar 2007. In bijgevoegde vintage tabel kan je zien dat dit een 4-sterren jaar is met de bemerking drink or hold. Onze proefavond maakte dit ook duidelijk!

Barolo Cru’s

Barbera – Uit de schaduw van Nebbiolo

Je zal het maar voor hebben als druif! Je bezit alle eigenschappen om de basis te zijn voor een uitstekend glas rode wijn. Bovendien ben je in het bezit van een enorme veelzijdigheid en ben je uitermate geliefd bij de wijnboeren. Maar, er is altijd weer die verdomde Nebbiolo die je alsmaar naar de achtergrond drijft. Je kijkt er naar op en al is het Barbera sap in sommige gevallen zelfs beter dan pakweg een te ruwe Nebbiolo… Je blijft door het leven gaan als het klein duimpje uit Piemonte!

Hoog tijd dus om de Barbera in het zonlicht te plaatsen en een tasting samen te stellen waar de druif kan shinen! De opdracht die ik mezelf oplegde was een zo veelzijdig mogelijke proeftafel samen te stellen van Italiaanse Barbera waarbij de veelzijdigheid van de druif tot zijn recht komt. De usual suspects laten we bewust links liggen wegens reeds voldoende gekend. Geen bricco del Uccellone dus of Barbera’s van Giorgio Rivetti.

Barbera – Enkele weetjes:

  • De ouders van de Barbera zijn tot op heden nog steeds onbekend. Onderzoek geeft aan dat de druif zijn afkomst kent in Piemonte en meer bepaald in de Monferrato regio.
  • De eerste getuigenissen over het gebruik van Barbera gaan terug tot in de 13e Eeuw.
  • Vandaag staat Barbera hoofdzakelijk aangeplant in het noorden van Italië. Naast zijn natuurlijke habitat Piëmonte zullen we de druif voornamelijk treffen in Lombardia en Emilia Romagna en mondjesmaat in Aosta, Puglia en Sardegna.
  • In Piemonte is de druif onderscheiden met 3 DOCG’s; Barbera d’Asti DOCG (2008), Barbera del Monferrato Superiore (2008), Nizza DOCG (2016)
  • Hoewel we Barbera best wel bejubelen en je er enorm lekkere wijnen van hebt bestaan er ook de meest banale wijnen van. De kaf van het koren scheiden is zeker van toepassing van de Barbera wijnen
  • Het is een productieve druif (rendementen beperken is een must) die redelijk laat rijpt. Meestal bezitten de wijnen soepele tannine en een redelijk hoge zuurgraad.
  • Barbera heeft een duidelijk kersenaroma in combinatie met pruim, ander klein rood en zwart fruit, zoethout, tabak, leder, violetjes en anijs.

De proeverij:

  1. Torrevilla ‘La Genisia’ Barbera Oltrepo Pavese 2017 – Lombardia – 9,80 €
    Niet houtgelagerde Barbera met een zuivere kersenrode kleur. In de neus hebben we een vooral een combinatie / gevecht tussen het fruit en het dierlijke. Kers, aalbes en framboos boksen voortdurend met de humus en wilde paddenstoelen. Laurier en violetjes spelen een rol in de achtergrond. Mooie stevige zuren en fijne zachte tannine vullen de mond. De vele sappige kersen geven de wijn een aangenaam gevoel en het smaakprofiel wordt afgerond met een aangenaam bittertje. Dit is een lichtvoetige en sappige Barbera!
    Score: 76/100
  2. Renato Corino Barbera d’Alba DOC 2016 – Piemonte – 14,00 €
    Barbera met een beperkte houtlagering van 3 tot 4 maanden. De wijn kleurt helder robijnrood en is mooi tranend. Zachte neus met wat rijpere kersen, violetjes, aardbei, rode besjes, fijne kruiden (Oregano, peper, laurier) en licht branderige aroma’s. De zuren zitten mooi, de tannine zijn zacht en de smaak blijft voldoende lang aanwezig. Wat zoeter fruit van aardbei en framboos bespeelt de tong. Nadien komen de kersen en de kruiden even piepen. Sappige, licht vullende allemansvriend.
    Score: 74/100
  3. Bersano ‘Costalunga’ Barbera d’Asti DOCG 2014 – Piemonte – 12,80 €
    De wijn kent een gedeeltelijke houtlagering. 50% rijpt gedurende 6 maanden in eiken vaten. Zuivere robijnrode kleur en klevende traanvorming. De kersen zijn prominent aanwezig en worden aangenaam bijgestaan door framboosjes. Behoorlijk wat specerijen zijn aanwezig in de neus. Na het walsen manifesteert zich een licht dierlijk aroma en komt de tabak en eucalyptus boven. In de smaak is er niets storend. Het gematigde houtgebruik is duidelijk, de tannine en zuren vullen elkaar mooi aan. Fruitig profiel met wat cacao in de afdronk. Zeer correcte wijn voor een aangename prijs.
    Score: 78/100
  4. Gaudio ‘Bricco Mondalino’ Barbera del Monferrato Superiore DOCG 2017 – Piemonte – 13,00 €
    Barbera die een rijping krijgt van 6 maanden in barriques en tonneaux. Mooie blinkende, heldere robijnrode kleur met een paarse rand en gekleurde traanvorming. Prachtige neus van veel klein rood fruit zoals framboos en kers met de donkere pruim in de aanvulling. Heerlijk ook is die sublieme kruidigheid; een melange van peper, tijm, laurier en jeneverbes. Tabak, koffie, rode neusjes en rozen zijn eveneens aanwezig. Sappige smakelijke tannine dansen in de mond samen met de frisse magnifieke zuurtjes. Veel fruit, de kruidigheid die terugkomt en een lengte van een zestal seconden met een vleugje tabak. Dit is een heerlijke Barbera voor zijn prijs.
    Score: 83/100
  5. La Stoppa Barbera Emilia IGT 2009 – Emilia Romagna – 18,00 €
    De wijn rijpt gedurende 12 maanden in een combinatie van Franse barriques en 40hl vaten. Het is een wijn waar ik redelijk wat verwachtingen van had. Het werd echter de grote tegenvaller van de avond. De stevige bruine rand van de kleur voorspelde al een beetje onheil. De geur is een te dominante brett (Brettanomyces). Stinkende paardenstal dus. De smaak mag dan al iets beter zijn maar is naar het einde toe gewoon oxydatief. Bijgevolg verdwijnt dit proefglas vlug in de spuwbeker en krijgt hij een dikke buis.
  6. Bruno Verdi ‘Campo del Marrone’ Barbera Oltrepo Pavese DOC 2014 – Lombardia – 18,00 €
    Voor zover ik weet zijn de wijnen van Bruno Verdi nog steeds niet verkrijgbaar in de Belgische wijnhandel. Zelf ben ik gedurende enige tijd met hen in onderhandeling geweest om de wijnen in te voeren maar de stroefheid in communicatie met het domein deed me afhaken. Zonde want Bruno Verdi maakt meer dan uitstekende wijnen. Campo del Marrone proefde ik ooit en ik wou deze wijn dan ook absoluut op onze proeftafel! Het is een Barbera die gedurende 12 maanden rijpt in eiken vaten. Hij bezit een intense donkere kersenrode kleur met stevige tranen. Het aroma van sappige dikke rijpe en rijke kersen stuiven het glas uit. Zwarte bramen, violetjes, gedroogd fruit (pruim), leder, cacao zijn de andere geuren van dienst. In de mond proef je de smakelijke tannine die niet té fel aanwezig zijn. Vlezig van structuur en enorm kruidig. Het geheel blijft lang aanwezig. De wijn vult mijn herinneringen en bestempel ik opnieuw als een mooie, volle en rijke Barbera.
    Score: 86/100
  7. Fratelli Alessandria ‘Priora’ Barbera d’Alba Superiore DOC 2016 – Piemonte – 21,60 €
    Rijping van 12 tot 14 maanden in tonneaux en 20-40 hl vaten. Nadien 2 maanden in inox en vervolgens nog minstens 2 maanden in de fles. De wijn kleurt helder donker kersenrood en geeft heerlijk gekleurde tranen. Wat een heerlijk uitnodigende neus! Het bouquet vult zich met een waaier van gemengd fruit (rood, zwart, gedroogd), vele kruiden en specerijen, humus, leder, tabak, cacao, zoethout en violetjes. Alles vloeit perfect in elkaar. Dat sublieme evenwicht vinden we ook terug in de smaak. Vol – fruitig- vlezig! Voldoende stevige tannine, een heerlijke frisheid en een prachtige, lange, kruidige afdronk. Dit is een mooie verfijnde maar toch ook rijke Barbera.
    Score: 88/100
  8. Villa Giada ‘Bricco Dani’ Barbera d’Asti Superiore Nizza DOCG 2013 – Piemonte – 25,40 €
    Toen nog onder de appellatie Barbera d’Asti Superiore Nizza DOCG, nu is Nizza een eigen zelfstandige DOCG en valt de wijn ook onder die naam. Na een periode van 3 maanden rijping in inox volgt nog een lagering van 12 tot 14 maanden in tonneaux. Helder, robijnrood met een licht bruin randje en gekleurde traanvorming. De tertiaire aroma’s komen primair over. Anijs, ceder, tabak, leder, paddenstoel, truffel, humus… Na het walsen volgt dan het fruit! Kersen, braam en vooral gedroogd fruit van pruim en vijg. Een volle kruidigheid rondt het geurenpallet af. Zeer kruidig van smaak. Hoewel de tannine nog fel aanwezig is boeten ze in tegenover de zuren. De afdronk is correct maar mocht toch enige tellen langer duren.
    Deze wijn is ondertussen mooi op dronk gekomen en doet me herinneren dat de enkele flessen die me in onze kelder nog resten best in de nabije toekomst geopend mogen worden.
    Score: 86/100
  9. Claudio Alario ‘Valletta’ Barbera d’Alba DOC 2016 – Piemonte – 27,60 €
    Opvoeding van 20 maanden in Franse eiken barriques. Mooie paarsrode kleur, gekleurde tranen. Rijp fruit maakt hier de dienst uit! Zwarte kers, cassis, braam, pruim… Veel kruidigheid en het hout dat mooi verweven zit. Ook nog cacao, zoethout, anijs, en cuberdon. Heerlijk mooi vol & vullend in de mond. Zachte, stevige tannine en correcte speelse zuren. De alcohol presenteert zich evenals de kruiden. Veel sappig fruit en een lang dragend geheel. Persoonlijk was dit voor mij de beste wijn op de proeftafel!
    Score: 91/100
  10. Pomodolce ‘Marsèn’ Colli Tortonesi Monleale DOCG 2013 – Piemonte – 19,40 €
    24 maanden rijpt deze volbloed Barbera in eiken vaten. Ik tracht deze wijn zo objectief als mogelijk te beschrijven. Het is immers al jarenlang één van mijn favoriete Barbera wijnen en Pomodolce heeft een speciaal plekje in mijn hart en portfolio! De kleur is bijna zwart met dikke gekleurde tranen. De geur is één en al combinatie van specerijen, maraschino kersen en chocolade. Animale toetsen, vanille, anijs, sigaar en tabak. De smaak is vullend en enorm vlezig. Al wat de geur prijsgeeft proef je ook. De dikke rijke kersen, de enorme kruidigheid en de chocolade geladen tannine. De alcohol is omnipresent maar stoort geen enkel moment. De wijn blijft zeer lang dragen.
    Score: 89/100

We kunnen zonder enig probleem een totaal andere proeftafel samenstellen met de geijkte grote namen. De pracht van de Barbera druif zal er enkel nog maar meer bevestiging krijgen. Vergeet deze druif niet… ze verdient je liefde wel degelijk!

De decadentie van een wijnclub – Italiaanse topeditie

Mijmerend kijken we terug op de tijden dat we nog actief konden zijn in onze diverse wijnclubs. Verlangen doen we alvast naar de tijden die komen en we opnieuw heerlijke degustaties kunnen verzorgen waar we met z’n allen proeven, discussiëren, herproeven en concluderen… Dit is het relaas van zo’n avond uit het verleden!
Degenen die mijn schrijfsels een beetje volgen weten dat er elk jaar wel een speciale proeverij wordt gehouden bij zowel wijnclub ‘Het Negende Vat’, als bij wijnclub ‘Op de Klippen’. We noemen dat onze superproeverij van het jaar omdat er dan net iets meer kan. We proeven een aantal van de meest heerlijke Italiaanse wijnen en laten er een aantal gastronomische gerechtjes bij serveren. Dat heet dan het beleven van een unieke avond.

De gerechtjes die onze chef uit zijn pan of pot mocht toveren zullen u alvast laten watertanden… Het relaas van de wijnen doet u hollen naar de wijnkelder om er sitopresto uw allerbeste fles boven te halen en deze te ontkurken!

In het bord:

  1. Carpaccio van zwaardvis / tapijtschelpen / krokante sla
  2. Wijting / topinamboer / specerijen uit Martinique
  3. Rundsbavette / wortel / pastinaak / rozenval
  4. Eend uit de Landes / venkelzaal
  5. Duo van Lamsnek / Lamscarré
  6. Varkenswang / kernhem / bospaddenstoel

In het glas:

  1. Ca’del Bosco – Franciacorta Vintage collection Satèn 2014 (Lombardia) – 42,40 €
    Franciacorta van 85% Chardonnay en 15% Pinot Bianco die 48 maand kelderrust kreeg. De basiswijn kreeg een houtlagering van 5 maanden. Bleekgouden kleur, intense en fijne belletjes. Verfijnde neus van limoen, witte peer, witte perzik. Mineraal, brioche, toasty en floraal. Helemaal niet agressief in de mond, zacht en lang aanwezig. Dit is lekker zonder superlatieven.
    Score: 88/100
  2. Ca’del Bosco – Franciacorta Vintage collection dosage zero 2014 (Lombardia) – 42,40 €
    Franciacorta van 65% Chardonnay, 22% Pinot Nero en 13% Pinot Bianco die 48 maand kelderrust kreeg. De basiswijn kreeg een houtlagering van 7 maanden. Opvallend zijn de vele en fijne belletjes en de mooie goudgele kleur. De neus toont zich onmiddellijk met brioche, broodkruim, gegrilde nootjes en gekonfijt fruit van sinaas en ananas. Verfijnd van smaak, zacht en mineraal. De rijpe en rijke smaak maakt het zeer aangenaam en enorm lekker.
    Score: 91/100
  3. Mastroberardino More Maiorum 2014 – Fiano di Avellino DOCG (Campania) – 21,20 €
    Wijn van de Fiano druif met 6 maanden houtrijping. Zuivere goudgele kleur en tranend. Spannende neus met honing, noot, stro, gele perzik, ananas en mandarijn. Verder mineraal, kruidig en de geur van geklaarde boter. De mond is vullend, rijk en lang tot makkelijk 7 seconden. Naar het einde toe komt de frisheid opzetten. De afdronk geeft naast de honing ook een zesty toets. Zeer lekkere en dragende wijn!
    Score 90/100
  4. Grattamacco Bianco 2013 – Bolgheri DOC (Toscana) – 33,00 €
    100% Vermentino die 8 maanden houtlagering kreeg. Rijke, goudgele kleur en tranend. Een wat rijpere neus met een waaier aan verschillend fruit. Gaande van tropisch fruit over citrus tot gekonfijt fruit. Daarbij nog een keer de geroosterde noten en de kweepeer(honing). Verder munt, vanille, stro en florale accenten. Zeer vol van smaak met een gigantische frisheid. Breed smakend met rijp geel fruit, een kruidenmix en honing. De lange afdronk geeft nog munt en gekonfijte citrus als extra. De mineraliteit is er van start tot einde. Een ongelooflijke smakelijke Vermentino!
    Score: 92/100
  5. Librandi Gravello 2016 – Rosso val di Neto IGT (Calabria) – 17,00 €
    Samenstelling van 60% Gaglioppo en 40% Cabernet Sauvignon. Rijping in Franse eiken vaten gedurende 12 maanden. De kleur is kersenrood en tranend (niet gekleurd). De neus geeft naast de kersen ook rozen, viooltjes, snoepjes, laurier, oregano, drop, tabak, paprika en een animale toets. De smaak is vol van zwart rijp fruit met niet te zware tannine. Er mocht iets meer frisheid tegenover staan. Het geheel draagt een 6-tal seconden en geeft naast kruiden ook chocolade in de finale. Samengevat toch een voldoende smakelijke, volle, rijpe wijn.
    Score 84/100
  6. Fattoria Zerbina Pietramora Riserva 2015 – Romagna Superiore DOC (Emilia Romagna) – 24,90 €
    Wijn van bijna uitsluitend Sangiovese 98% die aangevuld wordt met de lokale variëteit Ancelotta. 12 maanden rijping in eiken vaten. Gematigde kersenrode kleur en tranend. Het aroma verraadt de kers van bij de aanzet maar ook de blauwe aalbes tekent present. Verder zijn er rozen, peper, tijm, laurier, humus, hout, geroosterde toetsen en munt. Zeer fijn van smaak. Tanninevol weliswaar maar fragiel met zeer verfrissende zuren en naast de sappigheid een enorme aanwezigheid van specerijen en kruiden. De lengte draagt tot 7 à 8 seconden. Het geheel is perfect verweven met het hout. Sangiovese zoals het hoort!
    Score: 90/100
  7. Leone de Castris Per Lui Riserva 2014 – Salice Salentino DOC (Puglia) – 27,90 €
    Wijn van oude Negroamaro stokken met 12 maanden opvoeding op hout. Gekleurde traanvorming en kersenrood. Heerlijke kruidige neus met naast de kruiden ook mooi zwart en rood fruit. Granaatappel valt op net als de mokka, ceder, koffie en de florale accenten. De smaak zit naast ze zeer smakelijke en sappige tannine bomvol fruit! Aanhoudende lengte die rijk is aan kruiden naast het fruit. Heerlijke lekkere wijn van de onderschatte Negroamaro.
    Score: 90/100
  8. Cantine del Notaio La Firma 2012 – Aglianico del Vulture DOC (Basilicata) – 26,00 €
    Een volle Aglianico met 12 maanden rijping in eiken vaten. Gekleurde kersenrode kleur! Aglianico biedt doorgaans een heerlijk complexe waaier aan geuren, deze is niet anders. We sommen op: specerijen, braam, kers, tabak, inkt, tabak, ceder, bittere chocolade, leder, paddenstoel, violetjes… Een wijn met zuivere, stevige tannine doorspekt met sappig fruit en perfecte zuren in de aanvulling. Heerlijke aanwezigheid van de kruiden, een lange finale en gezegend met een excellente afdronk. Een finesserijk pareltje!
    Score 94/100
  9. La Valentina Binomio 2014 – Montepulciano d’Abruzzo DOC (Abruzzo) – 28,90 €
    Montepulciano die 18 maanden houtopvoeding genoot. Karmijnrood en gekleurde traanvorming. De prachtige, wat rijpere neus is heel typisch Montepulciano met die mooie vegetale toon van voornamelijk paprika en laurier. Verder vooral zwart fruit dat aanwezig is naast de mooie houttoets, cacao en tabak. Bij de eerste slok valt het supersappige van de wijn op samen met de kruiden de zwarte braambes en de rijpere kersen. Perfecte verwevenheid met smakelijke tannine en een lengte die een 8-tal seconden draagt. De vegetale frisheid doet de wijn opnieuw opveren!
    Score: 92/100
  10. Palari – Faro DOC (Sicilia) – 38,60 €
    Niet alledaagse blend van 60% Nerello Mascalese aangevuld met Nerello Cappuccio, Nocera, Acitana, Jacché en Cor’e Palumba. Het geheel krijgt een houtopvoeding van 24 maanden. Granaatorde kleur en traanvormend. Wat een fantastische neus! Klein rood fruit haalt de boventoon. Verder roosjes, mineraal, mokka, koffie, ceder, oranjebloesems, leder. Alles is zeer finesserijk aanwezig. de mond vult zich met joeperdepoeper heerlijke tannine/zuren. Het kleine rode sappige fruit krijgt de nodige aanvulling van blauw en zwart fruit samen met elegante kruiden. Alles is lang en verfrissend aanwezig. Eenvoudigweg top is deze wijn!
    Score: 96/100
  11. Braida di Giacomo Bologna Bricco dell’ Uccellone 2015 – Barbera d’Asti DOCG (Piemonte) – 48,20 €
    Unieke Barbera die 15 maanden houtopvoeding mee krijgt. Donkere, kersenrode kleur en schone traanvorming. Complexiteit troef qua neus! Starten doen we met de heerlijke chocolade waarmee de neus geprikkeld wordt. De zwarte kersen volgen al zeer snel. Diepe kruiden met veel peper, tabak, munt, leder, gedroogde pruim, rozen en champignon. Zwoele tannine vullen de mond. Dan de frisse zuren die onmiddellijk tegenspel geven. Fijn zwart fruit vult bij aan. Rijk van smaak en het geheel is dominant hangend aanwezig met vooral chocolade, kruiden en gedroogd fruit in de afdronk. Hoeft het nog betoog dat ik dit wel smullen kan!!
    Score: 95/100
  12. Collemassari Poggio Lombrone Riserva 2012 – Montecucco DOCG (Toscana) – 36,70 €
    Sangiovese – 18 maanden houtrijping. Kersenrood van kleur en tranend. Onmiskenbaar Sangiovese in de neus! Verschillende soorten kersen tot kriek in combinatie met zwart fruit, rozen, prachtige groene kruiden, jeneverbes, peper, grafiet, cacao, koffie, tabak, ceder, paddenstoel… enfin heerlijk complex dus! Ook een diversiteit aan smaken met toch een kersendominantie. Een sublieme verwevenheid van het geheel en een lengte die jaloers maakt. De afdronk is smachtend naar een heerlijk stukje gegrild vlees (dat gelukkig ook nog vlug kwam). Wat een heerlijke wijn alweer!
    Score 93/100
  13. San Felice Poggio Rosso 2013 – Chianti Classico Gran Selezione DOCG (Toscana) – 33,40 €
    100% Sangiovese met 20 maanden rijping in eiken vaten. Kersenrood en tranend van kleur. Een bouquet dat zeer mooie fruit geeft van zowel kers als braam. Fijnkruidig, vlezig, kreupelhout, mooie tabak, koffie, lichte grafiet en animaal. Een neus om van te houden. De smaak doet een beetje duizelen! Hij is in de eerste plaats zeer breed en heerlijk fris. Sappig met niet té rijp fruit. De lengte gaat lang door en de afdronk is vooral rijk & heerlijk. En bovenal… dit gaat verdorie nog beter worden!
    Score: 94/100
  14. Tenuta Fontodi Flaccianello della Pieve 2015 – Colli Toscana Centrale IGT (Toscana) – 71,40 €
    Sangiovese die 24 maanden rijpt in Franse eiken vaten. Zuivere kersenrode kleur met gekleurde traanvorming. De neus is uiterst verwachtingsvol! Hij bezit alleszins een mooie toasting van tabak, ceder en koffie. Verder laurier, viooltjes, kers, kriek, braam, framboos, sousbois, humus, munt en grafiet. De smaak is enkel maar bevestigend te noemen. Verfijnde en heerlijke smakende tannine dansen in de mond samen met de zeer prettige zuren. Samen bieden ze een subliem evenwicht aan deze toch wel zeer complete wijn die lang aanwezig blijft.
    Score: 96/100
  15. Altesino Riserva 2012 – Brunello di Montalcino DOCG (Toscana) – 70,50 €
    Heldere granaatrode kleur en gekleurde tranen. De neus is op zijn minst uitbundig te noemen! Naast pruim is er rijk fruit, kers in alcohol, viool, peper, braam, cassis, chocolade, tabak, tijm, munt, eucalyptus… Rijp & rijk van smaak maar niet overdone. Soepele, doch stevige tannine en een lange smaakpresentie. Dit is een zeer mooie wijn die vooral een zeer groot publiek zal bereiken.
    Score: 93/100
  16. Donnachiara Riserva 2008 – Taurasi DOCG (Campania) – 36,30 €
    Taurasi staat synoniem voor Aglianico. Deze heeft 18 maanden houtrijping gekregen. Ondanks zijn leeftijd is de wijn nog steeds diep doorkleurd en traant hij zalig. Wat een heerlijke neus geeft ook deze wijn. Jeugdig aroma nog met jong zwart fruit, grafiet, laurier, vulkanische rokerigheid, specerijen, sublieme cederhout, tabak, cacao, viool & roosjes, leder en tenslotte nog wat humus. Een wijn met een ronde sappigheid een een heerlijk verfrissende toets maar voornamelijk met krachtpatsende tannine. Superlang in lengte waarbij de enorme kruidigheid opvalt. Dit is niet allen smullen, dit is superheerlijk!
    Score 95/100
  17. Luciano Sandrone Le Vigne 2011 – Barolo DOCG (Piemonte) – 75,30 €
    100 % Nebbiolo met 24 maanden houtlagering. Ondanks zijn mooie traanvorming is de wijn vrij licht van kleur. De eerste geur al brengt een smile op je gelaat. Zulke veelbelovende neus! Fris, klein rood fruit (aardbei, rode aalbes), verfijnde houttoetsen, ceder, koffie, tabak, aards, leder, teer en roosjes die ik aan mijn vrouw zou schenken! Mijn excuses aan al de voorgaande wijnen, maar wat je ook proeft… alles verbleekt bij een perfecte Nebbiolo! Zo verfijnd, zo fris en zintuigprikkelend met een lengte die, gelukkig maar, blijkbaar geen einde kent.
    Score: 99/100
  18. Guerrieri Rizzardi Calcarole 2009 – Amarone della Valpolicella DOCG (Veneto) – 76,80 €
    Blend van Corvina, Corvinone, Rondinella, Barbera en Sangiovese met 36 maanden houtrijping. Donkerrood en volle gekleurde tranen. Een neus die rijk fruit toont van vijg, pruim, dadel en zwarte kers. Naast het fruit is er alcohol, zoethout, viool, mokka en chocolade aanwezig. De smaak is rijk, rijp en toch niet te vermoeiend. Dit moet één van de meest aangename Amarone wijnen zijn die ik ooit proefde. Het geheel is lang en smakelijk aanwezig zonder in het TE te vervallen!
    Score: 93/100

Dit waren weer eens twee schaamteloos decadente wijnavonden waarbij we mochten genieten van de waaier aan diversiteit die Italië ons te bieden heeft met toch een klein dominant rolletje voor de Sangiovese!

Heb jij ook zo’n zin in een heerlijk glas wijn gekregen?

Een dag in Piemonte – Deel 3

Maak je het zelf ook wel eens een keertje mee? Iets wat je vol enthousiasme doet en waar je dan toch even afstand van moet nemen… omdat het even net niet lukt! Dat gevoel had ik bij het schrijven van mijn blogs. Gelukkig is het wijngebeuren voor mij iets waar ik nooit mijn enthousiasme in zal verliezen. Integendeel, het is iets waar ik een groot deel van mijn hart (en ziel) in kan kwijt raken. Het is als een liefde die nooit dooft.

Ik neem jullie even mee terug naar woensdag 23 mei 2012. De vermoeidheid die zijn intrede begon te doen was door een zalige nachtrust alweer verdwenen. Ik was klaar voor de dag die ik in het programma in het rood had aangestipt; nl. een dag in de Roero, het andere gebied van koning Nebbiolo. Het is trouwens verbazend hoe weinig mensen echt weet hebben van de wijnen uit de Roero regio! Nochtans bevinden we ons net zover van Alba als de grote Barolo wijnen. Aan de linkeroever van de Tanaro, naar Asti toe. Lang, lang geleden was Roero bekender voor zijn perzikenproductie dan voor de wijnen. Vandaag zien we er minder en minder perzikbomen terug (wijn brengt immers meer geld in het laadje).
Maar Roero is onder ons foodies vandaag zeer bemind! Het dorpje Bra bevindt zich immers in Roero en het is net in Bra dat de Slowfood beweging zijn ontstaan heeft gekend, meer bepaald in het restaurantje Osteria del Boccondivino. Slowfood is dus het tegenovergestelde van fastfood, maar is veel meer dan dat. Het gaat hem vooral over het opnieuw ontdekken van ambachtelijke voedsel, het ontspannen en genietend tafelen. Weg met de smaakvervlakking! Ik geef het je op een briefje: once you’ve tasted Slowfood…!!!
Kloppend hart van de Roero is echter Canale. En dat was ook onze plaats van afspraak die morgen. We werden verwacht in de Enoteca Regionale del Roero, Anna was onze gids van dienst.

Maar even terug naar de wijnen uit de Roero. De meeste wijnen die we hier in België zullen tegen komen zijn deze van de witte Roero Arneis. Nochtans bestaat er tevens een rode versie van die zeer dicht aanleunt bij de wijnen uit Barbaresco. Ook hier is de magistrale Nebbiolo verantwoordelijk voor het sap dat leidt naar de wijn. Vermits ze minder gekend zijn dan hun legendarische buren kan je ze meestal ook goedkoper verkrijgen. En elke wijnliefhebber zou moeten weten dat goedkoper niet noodzakelijk minderwaardige kwaliteit betreft… of neen, laat me het omdraaien!! Duurdere wijn staan niet steeds garant voor hoogwaardigere kwaliteit. Voorbeelden legio hiervan ;-). Even verduidelijken wel dat een rode Roero een aanvulling van 5% Arneis mag krijgen. Van die Arneis wordt er dus ook een hoogstaande witte wijn gemaakt. Zowel rood als wit bezitten de ‘goddelijke’ DOCG status… Waaauw ;-).
Arneis werd vroeger bijna uitsluitend gebruikt om de rode Roero mee aan te lengen en zo deze wijn toegankelijker te maken. Dat gebruik zwakte naar verloop van tijd zodanig af dat de Arneis heel even met uitsterven bedreigt was. Tot de druif gebruikt werd om er een witte wijn van te maken. Met succes trouwens. Een Roero Arneis is overigens een zwoele minnaar van onze vlaamse asperges. Les pointes d’amour met een glaasje Roero Arneis is als voor mekaar geboren! Ik geef het je maar even mee :-).
Uiteraard worden er nog andere wijnen gemaakt in de Roero waaronder Barbera, een spumante van de Arneis en de Birbet (de lokale benaming voor de Brachetto).

In de Enoteca van Canale had Anna ons een mooie proeverij voorzien van maar liefst 31 lokale wijnen. Het was 10.30u, het ideale moment om een tasting te houden…
We proefden er de volgende wijnen:

  1. Giovanni Almondo ‘Vigne Sparse’ – Roero Arneis DOCG 2011
  2. Fabrizio Battaglino – Roero Arneis DOCG 2011
  3. Cascina Chicco ‘Anterisio’ – Roero Arneis DOCG 2011
  4. Cascina Val Del Prete ‘Luet’ – Roero Arneis DOCG 2011
  5. Pace – Roero Arneis DOCG 2011
  6. Domenico Gallino ‘Bric Castelvej’ – Roero Arneis DOCG 2011
  7. Casetta F.Lli ‘Mumplin’ – Roero Arneis DOCG 2011
  8. Filippo Gallino – Roero Arneis DOCG 2011
  9. Maurizio Ponchione ‘Monfrini’ – Roero Arneis DOCG 2011
  10. La Contea ‘Tunin’ – Roero Arneis DOCG 2011
  11. Silvano Nizza – Roero Arneis DOCG 2011
  12. Monchiero ‘Cecu d’La Biunda’ – Roero Arneis DOCG 2011
  13. Giovanni Alomondo ‘Bricco Delle Ciliegie’ – Roero Arneis DOCG 2011
  14. Malvira ‘Renesio’ – Roero Arneis 2010
  15. Domenico Gallino ‘Bric Castelvej’ – Roero DOCG 2009
  16. Filippo Gallino – Roero DOCG 2009
  17. Silvano Nizza ‘Ca’ Boscarone’ – Roero DOCG 2009
  18. Cascina Chicco ‘Montespinato’ – Roero DOCG 2009
  19. Giovanni Almondo ‘Bric Valdiana’ – Roero DOCG 2009
  20. Fabrizio Battaglino ‘Sergentin’ – Roero DOCG 2009
  21. Pace – Roero Riserva DOCG 2008
  22. Filippo Gallino – Roero DOCG 2008
  23. Cascina Vak Del Prete – Roero DOCG 2008
  24. Cascina Chicco ‘Valmaggiore’ – Roero DOCG 2008
  25. Monchiero e Carbone ‘Printi’ – Roero Riserva DOCG 2008
  26. Maurizio Ponchione ‘Monfrini’ – Roero DOCG 2008
  27. La Contea ‘Mai Vist’ – Roero DOCG 2008
  28. Casetta F.Lli – Roero Riserva DOCG 2007
  29. Filippo Gallino – Roero DOCG 2007
  30. Malvira ‘Renesio’ – Roero Riserva DOCG 2007
  31. Cascina Val Del Prete – Roero DOCG 2006

Wat de witte Roero Arneis betreft volgde mijn favorieten zich op als een triootje. Ponchione, La Contea en Nizza sprongen er wat mij betreft uit.
Dit zijn mijn proefnotities:
Roero Arneis Ponchione ‘Monfrini’ 2011
Goudgele kleur. Een neusje van sappige peren, perzik, bloesems en mineralen. na het walsen eveneens een lichte kruidigheid. Dit is echt wel mooi in de mond. Speels, knisperend en verfrissend. Het perensap is er terug net als wat citrusfruit en ananas. Lange afdronk met een aangenaam bitteraccent. In het middenrif komen de kruiden opzetten, ze blijven tot helemaal op het einde meedansen.

Roero Arneis La Contea ‘Tunin’ 2011
Bleekgouden kleur. De neus is geparfumeerd met vele bloesems. Samenspel van geel en wit fruit en tevens is er koolzuur waarneembaar. De mond geeft niet de stevigste zuren. Doorkleurd geel pitfruit. Vooral de perzik speelt de eerste viool. Vanaf de start is er een kruidige aanvulling mét mineraliteit. Bovendien komt er een licht aards accent opzetten die deze wijn toch wat pit geeft.

Roero Arneis Nizza ‘Ca’ Boscarone’ 2011
Strogeel. Vooral mineraal aroma met geel fruit samen met peer en appel. De kruiden zitten op de achtergrond en komen na het walsen lichtjes door. Zeer pittig mondgevoel dat me spontaan een glimlach geeft. Dansende zuurtjes, knappe balans met het fruit en de kruidigheid alsook de mineraliteit. Dit blijft me na een 7-tal seconden nog steeds enorm boeien. Enorm zuiver.

Van de rode Roero wijnen zijn er mij twee bijgebleven. Uiteraard zijn deze wijnen nog te jong om al optimaal in het glas te komen. Bovendien, en dat is toch wel een puntje van kritiek, werden deze wijnen onmiddellijk voor het schenken ontkurkt. Het ware beter geweest dat ze al enkele uren hadden kunnen luchten in een karaf.
De notities van mijn favorieten:
Monchiero e Carbone ‘Printi’ Roero Riserva 2008
Stevig intens donkerrode kleur. Complex in de neus. Heerlijke florale toetsen alsook de zoetkruidigheid. Pruim en zwart fruit met de aardbei en een verweven houttoets. Krachtige tannines en een vol mondgevoel. Maar… de sappigheid is daar! Zeer kruidig ook met een zweem van alcohol. Stevig en goed geheel, doch nog te jong.

Ponchione ‘Monfrini’ Roero 2008
Robijnrood met bruine rand. Animaal en vegetaal, leder en stal zijn de eerste indrukken qua aroma. Kruidig, hout en bescheiden fruitaroma. Zeer stevig mondgevoel met attacking tannins like hell. En dan… naar het einde toe komt de fijnkruidigheid door, komt het fruit speels opzetten en evolueert de wijn prachtig in het glas!

De rest van de dag zou er geen proeverij meer volgen…maar wat volgde was het mooiste van de gehele trip!
Vooreerst een uitstekende lunch in een onbevangen sfeer op een uitstekende locatie (Osteria Il Nuovo Podio in Santo Stefano Roero). Schitterend in het zonnetje, voor de eerste keer in deze trip zagen we ook de mensen achter hun wijnen. Plezier maken, grappen, grollen… kortom de commerciële pet ging bij hun af en het codewoord was genieten. Wat er op de tafel verscheen hielp uiteraard een handje hierbij! Tijdens de lunch proefden we volgende wijnen:

  1. Cascina Chicco Metodo Classico Extra Brut Cuvee Zero
  2. Maurizio Ponchione ‘Albazzi’ Metodo Classico Brut
  3. CasetteFf.Lli Langhe Favorita 2011
  4. Malvira Langhe Favorita 2011
  5. Monchiero e Carbone Langhe Favorita 2011
  6. Pace Manghe Favorita 2011
  7. Giovanni Almondo ‘Bricco Delle Ciliegie’ Roero Arneis 2011
  8. Domenico Gallino ‘Bric Castelvej’ Roero Arneis 2011
  9. Pace Rosato 2011
  10. Silvano Nizza Langhe Rosato ‘Cante’ 2011

Na de lunch bezochten we enkele wijngaarden. Vooral het bezoek aan Maurizio Ponchione is me bijgebleven. We bezochten niet enkel zijn wijngaarden, kregen tevens een gedegen uitleg te horen en kregen vervolgens een privédegustatie van enkele van zijn wijnen in een prachtig, romantisch gelegen huisje midden de wijngaarden. Een Ciabòt wordt dat ginds genoemd. Dit lag in zijn Bricco degli Albazzi wijngaard. Het was er prachtig en de vers geplukte kersen smaakten er overheerlijk! Ja hier wil ik opnieuw naartoe…
Later op de dag toen we genoten van een tweetal uurtjes rust in ons hotel zag ik in mijn proefnotities dat ik de wijnen van Maurizio tevens met stip had genoteerd. Dat maakte het geheel af natuurlijk. Ter verduidelijking: op het moment zelf wist ik dat niet omdat al de wijnen blind worden geproefd. Het is pas later op de dag dat ik even na ga kijken welke nu mijn voorkeur genoten.

De hele dag had ik intens genoten van de enorme gastvrijheid die me hier in de Roero was toegekomen. Wist ik veel dat het orgelpunt nog moest komen! Het diner… werkelijk subliem kader, Villa Tiboldi in Canale (van Malvira). Het prachtige weer maakte het kader uiteraard uniek. Ontvangst en aperitief in de tuin, aan het zwembad mét de lokale bubbels. Het is toen dat ik mijn ipad heb dicht geklapt en me gedurende de ganse avond heb laten wegglijden in de geneugtes van de uitstekende Cena e Vini!!
De boog kan niet alle dagen gespannen staan 😉

Prünent vanuit Ossolane

Mooie liedjes duren niet lang durft men wel eens te stellen. Er kwam dus ook onvermijdelijk een einde aan de Educational Tour doorheen Piemonte. Alweer één en meerdere ervaringen rijker. Organisatorisch een fiasco (blame it on the Italians… No Fucking Way!!) en dat zorgde wel eens voor wat wrevel en ongemakken. Maar als een ware professional zet ik dat opzij en concentreer ik me liever op het belangrijkste. Het was mijn intentie ook de voorbije week te blijven bloggen over Piemonte, dat is me niet gelukt. Late diners bomvol goede wijnen en fantastische gesprekken met de warmhartige wijnboeren en mijn collega-schrijvers beslisten hier anders over. Niet één seconde treur ik hieromtrent.

Laat ik het even hebben over de laatste toevoeging aan de DOC waardeladder van Piemonte; nl. de Valli Ossolane DOC (DOC sinds 2009). Deze verborgen parel zit verscholen in het noorden van Piemonte. meer bepaald in de provincie Vebano Cusio Ossola (bestaat slechts sinds 1992). De wijngaarden liggen dus in het hoge noorden, grenzend aan de Valle d’Aosta en Lombardia (Valtellina). De hoogst gelegen wijngaarden vinden we terug op een hoogte van 1000 meter boven de zeespiegel. Er mag zowel witte als rode wijn gemaakt worden. De bodem is er gedeeltelijk rots en graniet. Voor de witte wijnen zullen we er hoofdzakelijk Chardonnay vinden. Het zijn echter de rode wijnen die er belangrijker zijn. Hiervoor staat er voornamelijk Nebbiolo, Merlot en Barbera aangeplant.

Tijdens de vele proeverijen mocht ik genieten van een rode wijn van de Prünent druif! Dit was pas interessant want ik had voordien nog nooit gehoord van de Prünent. De wijn was er eentje van CantineGarrone en de maker ervan was aanwezig op de tasting.
CantineGarrone is een coöperatieve die de druiven van een 60-tal wijnboeren haalt die allen aangesloten zijn bij de Associazione Produttori of Ossola. Zij zijn een initiatief gestart dat de traditie van de Prünent in ere moet herstellen. De Prünent was en is immers nog steeds de trots van het gebied. De meeste stokken die er staan zijn stokoud, sommigen zelfs over de 100 jaar en velen van hen zijn niet geënte stokken.
Maar wat is die daar zo geëerde Prünent nu eigenlijk? De vraag deed een glimlach verschijnen op de mond van de wijnmaker. Het is immers een zeer gekende druif die in de regio zeer populair is en die we ook wel eens tegenkomen onder de noemer Picotendro, Schiavennasca, Spanna of als de door ondergetekende zo geliefde Nebbiolo!

Ik proefde er de CantineGarrone Prünent 2009. De wijn kreeg een houtlagering mee van 13 maand in eiken barriques waarna er nog een flesrijping volgde van 12 maanden. De vinificatie vond plaats in stainless steel. De wijn oogde mooi kersenrood en kende de aan de druif zo typische bruine rand. Even snuiven in het glas om iets goedkeurends te mompelen, even walsen om de aroma’s beter te openen. Wat volgde was een mooie uitnodigende neus. Eerste impressie was het cederhout, daar moet je steeds even doorheen. Wat volgde waren een waaier aan fruitimpressies zoals de kers (rood en zwart), de rode bes, braam en pruim. Fijnkruidig en geparfumeerde viooltjes kwamen in aanvulling net als sousbois en tabak.
De mond bevestigde de complexiteit van het bouquet. Knappe sappige tannines, lichtjes uitdrogend, zeer kruidig, dragend met een volle lange afdronk. De aanzet is voornamelijk fruitig. Het hout moet nog wel volledig opgenomen worden en domineert het middenrif lichtjes. Naar het einde toe is er de tabak en vooral de mix aan vers gesneden kruiden. Het geheel is een zeer mooie karaktervolle wijn. Nog iets te jong maar barstensvol potentie!

Piemonte Educational Tour

Met een kinderlijk genoegen start ik een hoofdstuk ‘Piemonte’! Vanaf vandaag tot het einde van de maand zullen er op zeer regelmatige basis posts volgen die allen gewijd zullen zijn aan dit stukje wondermooi Italië. Eigenlijk zou ik het allemaal stil moeten houden want deze Noorditaliaanse provincie is nog niet vergeven van de toeristen zodat het er momenteel nog rustig toeven is te midden hun  inwoners die je laten verstommen door de enorme gastvrijheid. Het is voor mezelf reikhalzend uitkijken naar aanstaande zondag. Dan vertrek ik immers voor een ware educational tour doorheen de Piemontese wijngebieden.

Als aftrap laat ik je even mee watertanden doorheen het programma:

  • Zondag 20 mei 2012
    Vlucht naar Milan Malpensa en transfer naar Casale Monferrato
  • Maandag 21 mei 2012
    Introductie van de diverse inheemse druivenrassen door Professor Anna Schneider gevolgd door een tasting van wijnen gemaakt van de minder bekende druivenrassen en uit de minder gekende wijngebieden van Piemonte
    Lunch
    Bezoek aan de wijngaarden van Monferrato Casalese tot Vignale Monferrato gevolgd door een proeverij van de wijnen uit Monferrato Casalese en Monferrato tra Po e Tanaro. Er zullen ongeveer 10 tot 15 wijnboeren aanwezig zijn die ons de wijnen van onder andere Monferrato DOC, Barbera del Monferrato DOC, Grignolino del Monferrato Casalese DOC, Ruché di Castagnole Monferrato DOC en Malvasia di Casorzo DOC laten proeven.
    Diner en overnachting in Casale Monferrato
  • Dinsdag 22 mei 2012
    Seminarie over de wijnen en de geschiedenis van Santo Stefano Bello, een minder gekend wijngebied uit de Langhe gevolgd door een tasting van de diverse wijnen uit dit gebied.
    De wijnbouwers zullen ons niet enkel vergasten met hun wijnen van onder andere Moscato d’Asti DOCG, Asti DOCG en Barbera d’Asti DOCG, maar zullen ons tevens een heerlijke lunch aanbieden.
    Na de middag is er een ontmoeting met de jonge talenten uit Piemonte in de schitterende Enoteca van Mango. Uiteraard gevolg door een tasting van hun wijnen. Al zeker op de proeftafel staan: Barolo DOCG, Barbaresco DOCG, Barbera d’Alba DOCG, Dolcetto d’Alba DOC, Langhe DOC…
    Diner en overnachting in de omgeving van Mango
  • Woensdag 23 mei 2012
    Transfer naar de Roero regio waar we aperitieven met de Roero Arneis Spumante. Nadien is er een tasting van Arneis, Favorita en Barbera.
    Lunch
    Bezoek aan de wijngaarden van Roero gevolgd door een tasting van Roero DOCG, Nebbiolo d’Alba DOC, en Brachetto del Roero.
    Diner met de wijnbouwers en overnachting in de omgeving van Roero.
  • Donderdag 24 mei 2012
    Bezoek aan de wijngaarden van Alto Monferrato gevolgd door een tasting van Alto Monferrato wijnen van Barbera, Dolcetto d’Acqui DOC, Ovada DOCG, Brachetto d’Acqui DOCG, Strevi DOC, Freisa en Abarossa.
    Lunch in Acqui Terme
    Bezoek aan de wijngaarden van Colli Tortonesi gevolgd door een proeverij van Colli Tortonesi DOC, Timorasso Barbera, Croatina, Cortese, Freisa…
    Afsluitend diner en overnachting in Colli Tortonesi
  • Vrijdag 25 mei 2012
    Retour naar huis voor het vieren van de verjaardag van m’n zus!

Zoals je kan zien een zeer mooi programma, zeer divers en enorm intens.
Ik kijk er alvast naar uit en zal het niet nalaten jullie het relaas in stukken en brokken te vertellen.

Alla scoperta della Italia del Nord – Piëmonte

Saving the best for last. Doen we dat niet steeds? Bij het eten van ons bord laten we meestal de lekkerste dingen tot laatste liggen, bij het doornemen van de post: eerst de rekeningen dan de uitnodigingen… Wel dat was ook de bedoeling hier op doorreis in het Noorden van Italië. Nog een kleine inspanning moesten we doen, een 200 km door de vlakte, en minst mooie deel van Lombardia tot het landschap overgaat van vlak naar zacht glooiend, hellend zelfs. Uiteindelijk beland je in toch wel een wondermooi stukje Italië; Piëmonte. Zij die er al een keertje geweest zijn gaan me zeker niet tegenspreken. Piëmonte sluit je onmiddellijk in je hart, om er het hele leven te blijven!

Het was niet mijn eerste keer dat ik er zou zijn, en voorwaar zeker ook niet de laatste keer! Voor mijn gezelschap was het dat echter wel! Tijdens de rit zaten ze volop te knikkebollen of te dutten (ik was de chauffeur) maar een keer ik ergens op weg van Asti naar Alba de hoofdweg afging en de kleinere wegeltjes verkoos waren de ogen wijd open gesperd. Het saaie landschap van onderweg gaat plots over in een betoverend landschap vol met wijngaarden, dan weer afgewisseld met hazelnotenstruiken of andere lekkere vruchtenbomen. Perziken, nectarines, pruimen… allen perfect gerijpt om ons ’s morgens tegoed te kunnen doen aan een verse fruitsla.

Ik ga nu even over tot de fluitstertoon want ergens is er iets in me dat zegt ‘hou het verdomme toch stil’! Piëmonte is allesbehalve een door toeristen overvallen stukje Italië, tenzij tijdens het truffelseizoen wanneer de foodies de streek onveilig maken. Maar ik ben blij dat dit een zo rustig paradijs op aarde is. En wat mij betreft hoeft dit helemaal niet te veranderen. Mensen, geloof me vrij… Geen kwaad woord over Toscane maar dit deeltje van Italië is buiten de steden Firenze en Siena minstens zo aantrekkelijk. Men zegge het vooral niet door ;-).

Onze laatste 4 nachten zouden we hier doorbrengen, en wel in het centrum van de Piëmontese wijnbouw. Op de grenslijn tussen Barolo en La Morra mochten we gebruik maken van het guesthouse van Beni di Batasiolo. Hier op dit stukje paradijs op aarde zou ik mij de koning te rijk wanen! De rust kwam zo over me heen, voor zover deze er nog niet was… Ik kreeg waarachtig een thuisgevoel. Bovendien waren er in het guesthouse buiten 2 Chinese koks en een oudere medewerker van Batasiolo geen andere gasten. We hadden omzeggens het rijk voor ons alleen.
Als klap op de vuurpijl had Angelo ons bij de intrede van het guesthouse benadrukt dat we vooral moesten proeven, proeven en nog eens proeven!! Er stond immers een volledig gevulde klimaatkast ter onze beschikking. De inhoud: Gavi di Gavi, Roero Arneis, Langhe Chardonnay, Moscato d’Asti, Spumante, Dolcetto d’Asti, Barbera d’Alba… maar vooral ook Barbaresco en talrijk verscheidene Barolo’s. Likkebaarden natuurlijk 🙂
’s Avonds lekker de barbeque aansteken en de rest is echt niet in woorden samen te vatten. Het is een opperste voorrecht dit te mogen beleven!

Uiteraard hadden we ook een afspraak bij de Azienda van Beni di Batasiolo. Angelo was blij dat hij ‘sommelier’ op mijn naamkaartje zag staan. ‘Moet ik niet steeds weer diezelfde uitleg doen’ vertelde hij me al lachende. Bezoek van de installaties en onmiddellijk overgaan tot de essentie… de proeverij :-). De wijngaarden bestuderen kon ik immers zoveel en zolang ik kon aan het guesthouse dat erdoor omgeven was. Neem maar aan dat ik een trektochtje door de wijngaarden heb gedaan.
Hoewel de Barolo’s het uithangbord zijn van Batasiolo (zij zijn trouwens de grootste wijngaard-bezitters uit de regio) hebben ze meer dan dat alleen. Ik was onder andere al langer fan van hun Gavi di Gavi ‘Granée’. Maar één van de mooiste wijnen die ze maken vind ik toch wel de Barbera d’Alba ‘Sovrana’. Barbera kan me de laatste tijd trouwens meer en meer bekoren!
Gezien we een hele wijnkast vol met wijnen ter onze beschikking hadden zouden we de proeverij die in een exquis proeflokaal plaats vond beperken tot een paar flesjes.

We proefden volgende wijnen bij Beni di Batasiolo:

  • Langhe Chardonnay Vigneto Morino 2009
  • Dolcetto d’Alba ‘Bricco di Vergne’ 2010
  • Barbera d’Alba ‘Sovrana’ 2009
  • Barolo 2007
  • Barolo ‘Vigneto Cerequio’ 2001 –> Verrukkelijk
  • Barolo ‘La Corda della Briccolina’ 2006 –> Het paradepaardje én terecht!

En, wat een warme en hartelijke mensen alweer! Ik kan dit niet voldoende en genoeg benadrukken…
Het was onze voorlaatste proeverij en we wisten goed welke wijnen we zouden openen uit onze beschikbare voorraad :-).
De temperaturen ginds waren al een tijdje on-Belgisch, ik zal het beleefd houden op warmer dan 25°C al was het eerste cijfer wel een 3! Slechts enkele dagen zijn we met wat minder weer geconfronteerd  geweest en we hebben maar enkele buien gehad, en dan nog ’s avonds of ’s nachts. Waar ik naartoe wil… het was in ieder geval het perfecte weer om een Vespa te huren en Piëmonte per scooter te ontdekken. Goed idee en dus maakten we reservatie voor de dag nadien.
Je kan zo perfect het parcours aan doen: Serralunga – Monteforte d’Alba – Barolo – La Morra – Grinzane Cavour om maar enkele van de Barolo-dorpjes te noemen.

Moet het gezegd zijn dat het heerlijk was in het zonnetje te rijden om die warme wind over je huid te voelen strelen? Goed insmeren met zonneolie was de boodschap want deze combinatie kan je zo rood als een kreeft laten kleuren. Perfect op onze route lag trouwens het laatste bezoek dat we moesten afleggen. Op de grens met Monteforte d’Alba en Dogliani hadden we immers afspraak met Osvaldo Barberis. Osvaldo is een kleine wijnboer die in stilte schitterende wijnen maakt. Zijn wijngaarden vallen net buiten het Barolo gebied en dus komen ze op de markt als Nebbiolo d’Alba. Mij niet gelaten, hij heeft fantastische Dolcetto’s, Barbera en Nebbiolo! Ik was fan vanaf het moment ik zijn wijnen proefde!
Wij dus Vespa-gewijs er naartoe. Dit bezoek was bij verte het meest charmante en het meest ludieke. Osvaldo is enkel de Italiaanse taal machtig en men had hem vooraf ingefluisterd dat ik een mondje Italiaans kon spreken. Het resultaat was een spraakwaterval die niet wou geloven dat ik geen Italiaans kende en die honderduit vertelde en vertelde… verder dan si si en si kwam ik vaak niet. En als ik dan toch eens wat trachtte te vertalen verwarde ik de Romeinen met de Roemenen! Gieren van het lachen hebben we er gedaan terwijl die arme Osvaldo niet begreep waarom die 3 rare Belgen plat lagen van het lachen.
Osvaldo was innemend, fier, nerveus en hartverwarmend. Dit was niet het grote wijndomein waaraan Piëmonte zo rijk is. Neen, dit was een eenvoudige landbouwer die ons in zijn boerderij ontving. Gegeneerd omwille van zijn kleine installaties en zijn klein maar gezellig proeflokaaltje. Ook zijn vrouw en kinderen waren aanwezig en het moet gezegd, het zijn schatten van mensen!
Speciaal voor ons was hij naar de beste bakker en beenhouwer in de buurt gereden om ons te voorzien van een heerlijk stukje brood met salami (salami uit Piëmonte is trouwens een culinair genot). En uiteraard mochten we niet vertrekken vooraleer we het laatste stukje achter de kiezen hadden. Nadien doken we trouwens zijn wijngaarden in… toen ik ‘Vigna Vecchia‘ uitsprak heeft hij met ons heel de wijngaard doorgetrokken om ons zijn oudste wijnstokken met trots te laten zien. Voor wat ik begrepen had waren deze 90 jaar oud.
Plots stopte hij voor een reeds rijpe tros dolcetto druiven en begon hij er naar hartenlust van te smullen, wij uiteraard ook :-).

We proefden volgende wijnen bij Osvaldo Barberis:

  • Dolcetto di Dogliani ‘Valdibà’ 2010
  • Dolcetto di Dogliani ‘Puncin’ 2010
  • Dolcetto di Dogliani ‘Avri’ 2010 –> Het was een natuurlijke wijn, zonder additieven of toevoeging van sulfiet en voorwaar de allereerste die ik ook werkelijk ‘heerlijk’ vond.
  • Piemonte Barbera ‘Brichat’ 2009
  • Barbera d’Alba ‘Castella’ 2009
  • Nebbiolo d’Alba ‘Muntajà’ 2009
  • Nebbiolo d’Alba ‘Muntaja’ 2008

Bij het afscheid gaf hij ons nog 3 flessen Nebbiolo d’Alba ‘Muntajà’ mee. Tja… en we hadden nog een volle kast Batasiolo ter onze beschikking. Dat werd weer nachtwerk ;-).
Nadien tuften er 3 gelukzalige mensen op de scooter doorheen Piëmonte. Hoe vaak en hoelang ik nog in een spontane lachbui ben geschoten nadien, terugdenkende aan ons fantastische bezoek… God mag het weten!
Maar aan alle mooie liedjes komt helaas een einde. Zo ook aan ons avontuur! We waren het met zijn drie eens dacht ik dat de laatste dagen in Piëmonte inderdaad de overtreffende trap was. Niet vanzelfsprekend als je onze avonturen hebt gevolgd.
De zondag stond in het teken van het pakken van de koffers, nog wat slenteren in Alba, een bezoekje aan Barbaresco,  laatste keer goed eten en het koesteren van de herinneringen. Maandag in de vroegte, nog voor het kraaien van de haan zouden we al op weg zijn naar Turijn om opnieuw huiswaarts te keren.

Proberen samen te vatten wat we beleefd hebben is zo goed als onbegonnen werk. Dit is wat ik er alleszins van zal onthouden:

  1. Het was een fantastische reis
  2. Het noorden van Italië is mooi met telkens een grote verscheidenheid
  3. Piëmonte is een pareltje
  4. Wat een warme, behulpzame, immer goedlachse mensen zijn we op ons pad tegengekomen (ook zij waar we geen belang bij hadden)
  5. Onze wijnbezoeken waren allen memorabel, gastvrij en van een hoog niveau
  6. Italië was een reis-openbaring die ik met graagte wens verder te zetten – Misschien toch maar een mondje Italiaans gaan studeren?

Tot slot nog dit: Deze reis was zonder de hulp die we vanuit België hebben gekregen nooit mogelijk geweest! Ik heb haar al overvloedig en uitbundig bedankt, maar ik kan dit niet genoeg doen. Emmanuela, de grootste dank van ons alle drie om deze droom voor ons te willen organiseren!

Alla scoperta della Italia del Nord – Lombardia

Dag vijf van onze ontdekkingstocht hield in dat we het gezellige verblijf in de Dolomieten moesten stopzetten. Er stond namelijk een moeilijke verplaatsing op het programma. Slechts 170 km, maar geen snelwegen. Geen erg we hadden immers tijd en de spektakelwaarde die we onderweg mochten beleven zou ik met geen geld ter wereld hebben willen missen.
Lange tijd volgden we de loop van de Adige en liepen de Dolomieten over in de Alpen. We reden over wondermooie wegen met schitterende panoramische zichten. Hoogtepunt, en dat mag je letterlijk nemen, was de doortocht via de Stelvio. Wielerliefhebbers zullen onmiddellijk wel weten waar ik het over heb. Deze reus moet immers frequent in de Giro d’Italia overwonnen worden. Ik was dus blij dat hij ook in onze Ronde van Italië op het programma stond. Liefst tot 2760 meter hoogte moest er geklommen worden, goed voor 47 haarspeldbochten, tal van gekke wielertoeristen die de berg opreden, ontelbare motorrijders. En dat uiteraard langs beide richtingen. De aanzet is oppermachtig, je stopt een paar keer om wat foto’s te nemen maar uiteindelijk vraagt de beklimming zoveel concentratie dat je blij bent dat je de top hebt bereikt… en dan moet je starten aan de afdaling natuurlijk! Boven op de top bleek het wel een Vlaamse Kermis te zijn. De Stelvio is duidelijk een attractie…

Einddoel van onze rit was midden in de Alpen te vinden, aan de Zwitserse grens en niet ver van St. Moritz. Hier ligt de wat onbekende wijnstreek Valtellina. Daar hadden we een afspraak bij Nino Negri, dé referentie voor de wijnen uit deze regio. De wijnen die ze er maken zijn voornamelijk van de Schiavenasca, de lokale benaming van de Nebbiolo. Bovendien maken ze er ook droge wijnen van ingedroogde druiven, de Sforzato of Sfursat. Dit is hetzelfde proces dat we ook bij de Amarone wijn tegenkomen met dit verschil dat het andere druiven zijn.

Ondanks de moeilijke en vermoeiende rit (bijna 4 uur) waren we tijdig op post en konden we zelfs nog even de tijd nemen om wat antipasta te nemen met een lokaal biertje. Het zonnetje scheen fel op dat moment, dus was het een welgekomen verpozing. Hoewel ik enorm hard had uitgekeken naar het bezoek bij Nino Negri wist ik toen nog niet dat dit het mooiste bezoek van de hele trip zou worden! Geloof me vrij, dit wil veel zeggen want alle bezoeken waren prachtig…

Als van ouds was de ontvangst zeer hartelijk. De rondleiding in de kelders (man wat zijn die groot…) was af. Vervolgens startte het festival: de Proeverij (met hoofdletter P)!! Nu moet je weten dat Nino Negri niet zomaar het eerste het beste keuterboertje is. Neen zij maken één van mijn absolute lievelingswijnen; nl. de Sforzato 5 Stelle. Deze wijn wordt, god zij dank, niet elk jaar gemaakt maar enkel in de betere jaargangen. Het is één van de absolute beste wijnen die in Italië gemaakt worden. Getuige hiervan de vele onderscheidingen die de wijn mag ontvangen, nog betere getuige hiervan… de inhoud in mijn glas, telkens ik een fles ervan open! Het zou trouwens hun andere wijnen oneer aandoen zijn je enkel te focussen op de 5 Stelle. Hun Valtellina Superiore’s zoals de Grumello, Sassella, Inferno of Mazer zijn top waaraan menig Barolo of Barbaresco een puntje kan zuigen. Bovendien ben ik ondersteboven van die ene witte wijn die ze maken Ca’Brione. Een Igt Terazze Retiche di Sondrio mag je steeds voor me openmaken, dag in, dag uit…mij zal je niet horen klagen ;-).
De inhoud van het bezoek, en ook van de Proeverij werd me reeds op voorhand toegezonden. Ik had me dus al verlekkerd op deze Proeverij, onwetende dat er nog een grote verrassing stond te wachten. De start van de Proeverij was immers een Vigneto Fracia van 1967… en laat dat nu net mijn geboortejaar zijn 🙂 Hip, hip, hip… Hoera!!!!!

We Proefden volgende wijnen bij Nino Negri:

  • Valtellina Superiore Vigneto Fracia 1967
  • Ca’ Brione 2009
  • Valtellina Superiore 2002
  • Valtellina Superiore Sassella ‘Le tense’ 2005
  • Valtellina Superiore Grumello ‘Sassorosso’ 2007
  • Valtellina Superiore Sassella ‘Le Tense’ 2007
  • Valtellina Superiore Inferno Mazèr 2007
  • Valtellina Superiore Vigneto Fracia 2007
  • Sforzato di Valtellina ‘Sfursat’ 2000
  • Sforzato di Valtellina ‘Sfursat’ 2007
  • Sforzato di Valtellina ‘5 Stelle’ 2004
  • Sforsato di Valtellina ‘5 Stelle’ 2007

Zal ik een kleine bekentenis doen? Dit is de enige Proeverij waarbij ik NIET heb gespuwd… Dit met voorbedachte rade ;-).
De Proeverij overtrof mijn stoutste verwachtingen. Ik vrees dat ik nooit of te nimmer de wijnen van Nino Negri nog onbevooroordeeld kan bekijken!
Nadien werden we nog meegenomen naar de wijngaarden en konden we ons vooral vergapen op de steile hellingen waarop de Nebbiolo wijngaarden staan aangeplant. Trouwens voor de oogst huren ze daar een helikopter in die de vers geplukte druiven naar de vergistingsinstallaties brengt. Kostprijs dacht ik begrepen te hebben: 5 €/minuut.
Nadien inchecken in het hotel in Sondrio waar we niet vlug genoeg opnieuw konden vertrekken. Het hotel was oubollig en te duur. We hadden hier aanvankelijk eveneens 2 nachten voorzien. Gezien het de volgende dag echter zondag was, verkozen we van die dag gebruik te maken om door te trekken naar het Lago di Iseo, Franciacorta regio. Een wijze en goede beslissing.

Niet echter vooraleer we één van de mooiste tafelmomenten zouden beleven. Ristorante Fracia is eigendom van Nino Negri en uiteraard zouden we daar gaan dineren. Het was er heerlijk toeven, lekker eten en de wijn… tja dat weet je al wel. Als aperitief namen we een flesje Cuvée Carlo Negri Metodo Classico (Nebbiolo, Pignola en Pinot Nero) en vervolgens een flesje Inferno. Tussendoor was ik echter ook het flesje Vigneto Fracia van 1967, wat ik als geschenk had meegekregen, uit de wagen gaan halen. Heerlijk was het om deze fles helemaal verder soldaat te kunnen maken onder de bewonderende ogen van de lokale sommelier.
Het was laat op de avond, er was al wat drank gevloeid en dan, om één of andere reden, wordt dat Italiaans plots een stok vlotter. De sommelier verwarde mijn geboortejaar met geboortedag wat resulteerde in allerlei extra’s. Hij was immers in de waan dat het mijn verjaardag was :-). Dessertje van het huis, koffie en grappa en als kers op de taart gaf hij ons nog een staalflesje Nino Negri Passito mee om te proeven. Deze jongeman heeft een deftige fooi gekregen :-).
Het bezoek bij Nino Negri, neen dat vergeet ik nooit nog!

Dag 6 besloten we dus om door te trekken, weg uit de Alpen en naar een ander stukje Lombardia. Franciacorta en het Lago di Iseo was de nieuwe bestemming. We hadden nog meer dan een week te gaan en het proeven zou vanaf nu teruggeschroefd worden. Er mocht immers ook wel wat rust en vakantie tussen al dat werken zitten ;-). Laat me met de deur in huis vallen: het Lago di Iseo mag en kan je absoluut niet vergelijken met het Gardameer. Hoewel ze niet zo ver van elkaar liggen is het Lago di Iseo kleiner en vooral een pak rustiger. Nog niet zo gekend bij de toeristen en vooral Italianen die je ginds zal treffen. Blijkbaar wel van gegoede huize want de Louis Vuitton tasjes die ik daar heb gezien kan ik op één hand niet tellen. Het Lago di Iseo is trouwens ook schitterend om even op adem te komen of om een romantisch weekendje van te maken… Kortom het Lago di Iseo straalt iets uit. Vooral het stadje Iseo is absoluut de moeite. Mocht je besluiten naar ginds te gaan, neem dan zeker een boottochtje naar het eilandje Monte Isola. Het is de moeite meer dan waard dit eilandje in een klein uurtje rond te fietsen.
Het was tijd ook om de vrouw in ons gezelschap extra aandacht te schenken. Shoppen dus! Italië is echter een ontnuchtering als je zelf niet het ideale maatje hebt… alles is zo mooi en niets past je, enkel de schoenen 🙂

Gedurende 4 nachten zouden we verblijven in het Relais Franciacorta. Een **** verblijf waar de schoonheid in al zijn eenvoud van afstraalt. Enige kanttekening erbij is het ontbreken van een zwembad. Plaats en ruimte zat echter hiervoor.
De boeking werd verzorgd door Guido Berlucchi, het enige wijnhuis dat we een bezoek zouden brengen. Het hotel is hun eigendom en bijgevolg vonden we op onze kamer al vlug een presentje in de vorm van een een flesje Franciacorta ’61 Brut. Klinken!!!!!

Het wijnhuis Guido Berlucchi straalt reeds van buitenuit een zekere grootsheid uit, in de positieve zin van het woord. Claudio zou ons komen ontvangen maar deze had die dag net een ongekende drukte zodat hij zich liet vervangen door Claudia. Deze sympathieke dame stond ons perfect te woord en begeleidde ons op een gepaste manier doorheen heel het bezoek inclusief proeverij. De proeverij werd trouwens in het paleis gehouden. Uiterst zeldzaam verklapte Claudia ons. Het was inderdaad een vrij uniek kader! Proeven zouden we enkel de edele bubbels van de Franciacorta doen. Deze schuimwijn die niet zou misstaan tussen menig Champagne is van de allerbeste die er in Italië wordt gemaakt. En gezien ik liefhebber ben… laat maar komen dus.

We proefden volgende wijnen bij Guido Berlucchi:

  • Franciacorta ’61 Brut
  • Franciacorta ’61 Brut Rosé
  • Franciacorta Cellarius Brut
  • Franciacorta Cellarius Brut Rosé

Later zou ik een vergelijkende test willen doen onder ons drie. Ik had in een lokale enoteca een flesje Ca’Del Bosco en een flesje Barone Pizzini gaan halen om daar tegenover de Berlucchi ’61 Brut te zetten. De 3 Franciacorta wijnen werden naast elkaar geproefd en becommentarieerd. Zonder enige twijfel, alle 3 waren ze correct, goed en lekker. We waren het allen eens: 1. Berlucchi 2. Barone Pizzini en 3. Ca’Del Bosco. Enige kanttekening: de proeverij was niet blind, we wisten dus wat we proefden en de euforie van het moment kan dus wel degelijk mee gespeeld hebben. Besluit: We moeten dit in België nog eens overdoen 🙂

Besluiten wil ik graag met een vermelding te maken naar Dispensa Pani e Vini Franciacorta. In dit Enoteca/Ristorante genoten we van een enig Slowfood diner. Als Nino Negri de beste Proeverij was, dan was dit zonder meer het beste dat ik gegeten heb gedurende de reis. Ik heb nadien nog eens nagekeken…ik heb al mijn duimen en vingers nog, maar ik heb ze wel degelijk een goede likbeurt gegeven :-).

Lombardia had ons twee uiteenlopende stukjes Italië bezorgd. Elk deel wat we bezochten had zijn eigenheid en verscheidenheid… en ik had toen zo’n klein vermoeden dat het beste nog moest komen!


Alla scoperta della Italia del Nord – Op ontdekking doorheen Noord-Italië

Ken je dat gevoel… ongeduld, halsreikend uitkijkend, snakkend bijna. Een verlangen dat slechts zachtjes aan gestelpt wordt! Het verlof is nakende, de planning is tot in detail voorbereid. Het is enkel nog aftellen tot de bewuste datum, het bewust uur zelfs, daar is!
Net zo voel ik me momenteel. Als een kleine jongen die op 5 december uitkijkt naar wat de sint te brengen heeft, als een puber die voor het eerst in zijn leven de liefde gaat bedrijven met zijn liefje…

Bestemming van dienst: een trektocht doorheen Noord-Italië. Van Verona tot Turijn, van Valpolicella tot Piëmonte. Niet in rechtstreekse lijn uiteraard, maar bochtig, bergachtig met de nodige stops . De contouren tekenen zich duidelijk af op papier, in mijn hoofd, in mijn dromen. De glazen bol is gepoetst! Rustige actie, op adem komen daar waar ik het liefst vertoef, tussen de wijngaarden. De aarde omwoelende met mijn eigen handen, ruikende aan die terroir.

Dit is slechts de voorbeschouwing van wat komen gaat. Het echte relaas van de feiten zal nadien, zij het in stukken en brokken, volgen. Italië aandoen zonder mijn Italiaanse aartsengel te raadplegen zou ‘a mistake to make’ zijn! En dus heb ik heel véél, dankbare, hulp gekregen…
Na de landing in Verona is het eerste werk het opzoeken van een getrouwe vierwieler die ons veilig doorheen het Noord-Italiaanse land moet brengen. Verona – Veneto – Soave – Valpolicella – Amarone – Gardameer. Met deze keywoorden fietst ik feilloos doorheen een opgave van ‘De slimste mens’. Eerste stop is trouwens in omgeving van Soave, bij Azienda Agricola Gini. Niet voor een frisdrank, neen dank u :-). Ik kijk er vooral naar  uit hun reciotto’s di Soave te proeven. Om de één of andere manier hou ik meer van een zoet gevinifieerde Garganega dan een klassiek droog gemaakte.
Nadien trekken we door richting Gardameer, midden Valpolicella land. Koffers afzetten, inchecken, verfrissen om het tweede bezoek van de dag aan te vatten. Bij Azienda Agricola Le Salette zijn het toch voornamelijk de Amarone wijnen die me doen watertanden. Al hebben ze er ook voortreffelijke Grappa.
Dag 2 in Veneto heeft slechts één wijnbezoek in het vooruitzicht. Tenuta San’t Antonio staat er op het programma. Ripasso, Amarone en Soave… noem maar op. In de late namiddag wat lanterfanten rondom het Gardameer…

Van het Lago di Garda naar het Lago di Caldaro (of Kalterer See) is het een kleine 150 km doortrekken. Echt geïnteresseerd om de ijsmummie (Ötzi) op te gaan zoeken ben ik echter niet. Neen Alto-Adige of Süd Tirol is voor mij de thuishaven van één der grootste rode Italiaanse druivenrassen; nl. Lagrein. Hier gaat dan ook meer dan een gezonde interesse naar uit. Niet enkel naar Lagrein trouwens want ook Pinot Nero en andere Franse edele rassen vinden hier hun mekka. Als het bij Kellerei St. Michael-Eppan uitkijken is naar hun Sanct Valentin gamma dan is het bij Cantina Nals Margreid reikhalzend uitkijken naar de Baron Salvadori range! Niet echter zonder voorbij te gaan aan hun gewone, nou ja…, crus. Enkele van de mooiste wijnen die ik laatste tijd heb mogen proeven komen van ginds. Het beloven alvast twee gastronomische dagen te worden.

Dag 6 schuiven we alweer een 200-tal kilometers op. Van de Italiaans-Oostenrijkse grens gaan we naar aanpalend Zwitsers (Ticino) land. We bevinden ons dan in Valtellina. Slechts één enkele reden doet me die bocht maken: Nino Negri! Magie hebben ze in de vingers als het erop aan komt te werken met de Nebbiolo. Magie die ik wens te ontdekken, te laven en te smaken… wees daar maar zeker van. De proeverij ginds ligt trouwens al vast: negen wijntjes waaronder twee verschillende jaargangen van de toch wel enorm hoogstaande Sfursat 5 Stelle. De 2 nachtjes zullen we doorbrengen in Sondrio. Het schijnt een leuk stadje te zijn.

Wanneer we denken de meest schilderachtige plaatsjes reeds ontdekt te hebben zouden we wel eens flink fout kunnen zijn. We zakken immers terug af, dieper Lombardia in, en gaan in een regelrechte rotvaart naar het Lago di Iseo, naar Franciacorta, naar Berlucchi. Hoewel de wijn er zeker met de nodige egards behandeld zal worden (zo wil ik absoluut de Berlucchi ’61 naast de Ca’ Del Bosco en  de Baron Pizzini proeven) zal het wondermooie Lago di Iseo vooral verkent worden. De eilandjes die zich in het meer bevinden moeten meer dan de moeite waard zijn. Overnachten (3 nachten) kunnen we trouwens doen in Berlucchi’s Relais Franciacorta.

Save the best for last? Dat is zelden een slechte raad geweest. De langste verplaatsing (240 km) is de laatste. Doel van het eindpunt…genieten van wat geweest is, en genieten van wat komen gaat in één van de meest tot verbeelding sprekende plaatsen op Italiaanse bodem: La Morra. Te midden tussen de Barolo en Barbaresco wijngaarden kunnen we verblijven in het guesthouse van Batasiolo. Lekker een paar Vespa’s huren en rondsnorren door dit schilderachtige landschap vol met schattige kleine dorpjes en vooral, overheerlijk gastronomische pleister… Naast de reeds genoemde Italiaanse grootmeesters voor wat wijn betreft treffen we hier ook de Dolcetto en Barbera, of de Arneis en Cortese of de Moscato en Brachetto... Wat dan gezegd van de heerlijke truffels!!
Liefst 4 nachten zullen we ons hier de gelukkigste der aarde voelen. Naast Beni di Batasiolo zullen we hier trouwens ook Osvaldo Barberis bezoeken. De bekende grote namen zullen we ginds wel eens tijdens de lunch of diner proeven.

Terug huiswaarts is een vaste factor in het reisgegeven… Moet je er spijt van hebben? Neen, want de ervaring die je meeneemt is vaak onbetaalbaar!

De benevelde geest van de Nebbiolo

Sinds september ben ik toegetreden tot ‘Den Bloeyenden Wijngaerdt“, de Lierse Wijngilde. Eén keer per maand komen we samen omtrent een thema en proeven we een verscheidenheid ervan. Af en toe zal ik echter wel een keertje moeten verzaken hieraan…overvolle agenda’s weet u wel.

Nebbiolo was het laatste thema en graag citeer ik even de allereerste zin in Oz Clarke’s ‘Druiven & Wijnen’ over deze druif: “Ik heb het echt geprobeerd, maar jarenlang klikte het niet tussen Nebbiolo en mij. O, ik wilde hem maar al te graag proeven als ik de kans kreeg en het liefste in zijn Barolo gedaante”. Dit klopt als een bus want jarenlang kreeg ik kop noch staart aan deze nukkige druif. Maar plots, zonder enige tastbare reden, gaat het licht aan en kan ik begrijpen waarom zovele gedegen wijnliefhebbers ‘the hots’ hebben voor deze grote mijnheer uit Noord-Italië.

Zoals zovele Italiaanse druivenrassen is Nebbiolo een naam die maar moeilijk te vatten is. In zijn habitat, Piëmonte, komt er tijdens de rijpingsperiode van de druif (september, oktober) veel mist voor in het heuvelige landschap. Ook de druif is dan met mist omgeven. Algemeen aangenomen wordt dan ook dat de Nebbiolo zijn naam hieraan te danken heeft. Nebbia betekent immers ‘mist’.

Ik ging dus vol verwachting de degustatie tegemoet. Wie de grote drijfveer was achter dit thema was me al wel even duidelijk. Kaat, een collega blogster, kan haar liefde voor de Nebbiolo (en in het bijzonder de Barolo) zelden onder stoelen of banken steken. En laat zij nu net de ‘Tante Kaat’ van de Lierse Wijngilde zijn. Eén plus één is toch nog vaak twee ;-).

Bovendien was er ook nog een flesje uit mijn eigenste collectie de degustatie binnengeslopen. En dus was ik uiteraard benieuwd naar de reacties hierop… Niet dat ik al te veel vreesde maar het was geen Nebbiolo uit Piëmonte. Wel eentje uit het onvolprezen Valtellina (Lombardia) waar hij de mondvolle benaming Chiavennasca toegedeeld krijgt. De Nino Negri Sforzato di Valtellina ‘5 Stelle’ 2004 was de naam van de diennaar.

Hij stond er tussen een deskundig uitgebouwde selectie van 6 wijnen waarvan er maar eentje ‘uit den vreemden’ kwam. Het was er eentje uit Mexico en hij was wel degelijk het buitenbeentje. Verder was er een Gattinara, Langhe Nebbiolo, een Roero, en uiteraard een Barolo (Giovanni Manzoni – Gramolere bricat 2005).
We proefden ze koppel-gewijs en vanaf nummer 4 (Roero – Monchiero Carbone ‘Srü’) begon het pas echt interessant te worden. Kaat had een mooie opbouw van de wijnen verzorgd. Als vijfde kwam de Barolo en als laatste de Sforzato. Het moet gezegd dat de 2 laatsten er met kop en schouder boven uitstaken…

Sorry Kaat…de Barolo was net … 😉