Een dag in Piemonte – Deel 3

Maak je het zelf ook wel eens een keertje mee? Iets wat je vol enthousiasme doet en waar je dan toch even afstand van moet nemen… omdat het even net niet lukt! Dat gevoel had ik bij het schrijven van mijn blogs. Gelukkig is het wijngebeuren voor mij iets waar ik nooit mijn enthousiasme in zal verliezen. Integendeel, het is iets waar ik een groot deel van mijn hart (en ziel) in kan kwijt raken. Het is als een liefde die nooit dooft.

Ik neem jullie even mee terug naar woensdag 23 mei 2012. De vermoeidheid die zijn intrede begon te doen was door een zalige nachtrust alweer verdwenen. Ik was klaar voor de dag die ik in het programma in het rood had aangestipt; nl. een dag in de Roero, het andere gebied van koning Nebbiolo. Het is trouwens verbazend hoe weinig mensen echt weet hebben van de wijnen uit de Roero regio! Nochtans bevinden we ons net zover van Alba als de grote Barolo wijnen. Aan de linkeroever van de Tanaro, naar Asti toe. Lang, lang geleden was Roero bekender voor zijn perzikenproductie dan voor de wijnen. Vandaag zien we er minder en minder perzikbomen terug (wijn brengt immers meer geld in het laadje).
Maar Roero is onder ons foodies vandaag zeer bemind! Het dorpje Bra bevindt zich immers in Roero en het is net in Bra dat de Slowfood beweging zijn ontstaan heeft gekend, meer bepaald in het restaurantje Osteria del Boccondivino. Slowfood is dus het tegenovergestelde van fastfood, maar is veel meer dan dat. Het gaat hem vooral over het opnieuw ontdekken van ambachtelijke voedsel, het ontspannen en genietend tafelen. Weg met de smaakvervlakking! Ik geef het je op een briefje: once you’ve tasted Slowfood…!!!
Kloppend hart van de Roero is echter Canale. En dat was ook onze plaats van afspraak die morgen. We werden verwacht in de Enoteca Regionale del Roero, Anna was onze gids van dienst.

Maar even terug naar de wijnen uit de Roero. De meeste wijnen die we hier in België zullen tegen komen zijn deze van de witte Roero Arneis. Nochtans bestaat er tevens een rode versie van die zeer dicht aanleunt bij de wijnen uit Barbaresco. Ook hier is de magistrale Nebbiolo verantwoordelijk voor het sap dat leidt naar de wijn. Vermits ze minder gekend zijn dan hun legendarische buren kan je ze meestal ook goedkoper verkrijgen. En elke wijnliefhebber zou moeten weten dat goedkoper niet noodzakelijk minderwaardige kwaliteit betreft… of neen, laat me het omdraaien!! Duurdere wijn staan niet steeds garant voor hoogwaardigere kwaliteit. Voorbeelden legio hiervan ;-). Even verduidelijken wel dat een rode Roero een aanvulling van 5% Arneis mag krijgen. Van die Arneis wordt er dus ook een hoogstaande witte wijn gemaakt. Zowel rood als wit bezitten de ‘goddelijke’ DOCG status… Waaauw ;-).
Arneis werd vroeger bijna uitsluitend gebruikt om de rode Roero mee aan te lengen en zo deze wijn toegankelijker te maken. Dat gebruik zwakte naar verloop van tijd zodanig af dat de Arneis heel even met uitsterven bedreigt was. Tot de druif gebruikt werd om er een witte wijn van te maken. Met succes trouwens. Een Roero Arneis is overigens een zwoele minnaar van onze vlaamse asperges. Les pointes d’amour met een glaasje Roero Arneis is als voor mekaar geboren! Ik geef het je maar even mee :-).
Uiteraard worden er nog andere wijnen gemaakt in de Roero waaronder Barbera, een spumante van de Arneis en de Birbet (de lokale benaming voor de Brachetto).

In de Enoteca van Canale had Anna ons een mooie proeverij voorzien van maar liefst 31 lokale wijnen. Het was 10.30u, het ideale moment om een tasting te houden…
We proefden er de volgende wijnen:

  1. Giovanni Almondo ‘Vigne Sparse’ – Roero Arneis DOCG 2011
  2. Fabrizio Battaglino – Roero Arneis DOCG 2011
  3. Cascina Chicco ‘Anterisio’ – Roero Arneis DOCG 2011
  4. Cascina Val Del Prete ‘Luet’ – Roero Arneis DOCG 2011
  5. Pace – Roero Arneis DOCG 2011
  6. Domenico Gallino ‘Bric Castelvej’ – Roero Arneis DOCG 2011
  7. Casetta F.Lli ‘Mumplin’ – Roero Arneis DOCG 2011
  8. Filippo Gallino – Roero Arneis DOCG 2011
  9. Maurizio Ponchione ‘Monfrini’ – Roero Arneis DOCG 2011
  10. La Contea ‘Tunin’ – Roero Arneis DOCG 2011
  11. Silvano Nizza – Roero Arneis DOCG 2011
  12. Monchiero ‘Cecu d’La Biunda’ – Roero Arneis DOCG 2011
  13. Giovanni Alomondo ‘Bricco Delle Ciliegie’ – Roero Arneis DOCG 2011
  14. Malvira ‘Renesio’ – Roero Arneis 2010
  15. Domenico Gallino ‘Bric Castelvej’ – Roero DOCG 2009
  16. Filippo Gallino – Roero DOCG 2009
  17. Silvano Nizza ‘Ca’ Boscarone’ – Roero DOCG 2009
  18. Cascina Chicco ‘Montespinato’ – Roero DOCG 2009
  19. Giovanni Almondo ‘Bric Valdiana’ – Roero DOCG 2009
  20. Fabrizio Battaglino ‘Sergentin’ – Roero DOCG 2009
  21. Pace – Roero Riserva DOCG 2008
  22. Filippo Gallino – Roero DOCG 2008
  23. Cascina Vak Del Prete – Roero DOCG 2008
  24. Cascina Chicco ‘Valmaggiore’ – Roero DOCG 2008
  25. Monchiero e Carbone ‘Printi’ – Roero Riserva DOCG 2008
  26. Maurizio Ponchione ‘Monfrini’ – Roero DOCG 2008
  27. La Contea ‘Mai Vist’ – Roero DOCG 2008
  28. Casetta F.Lli – Roero Riserva DOCG 2007
  29. Filippo Gallino – Roero DOCG 2007
  30. Malvira ‘Renesio’ – Roero Riserva DOCG 2007
  31. Cascina Val Del Prete – Roero DOCG 2006

Wat de witte Roero Arneis betreft volgde mijn favorieten zich op als een triootje. Ponchione, La Contea en Nizza sprongen er wat mij betreft uit.
Dit zijn mijn proefnotities:
Roero Arneis Ponchione ‘Monfrini’ 2011
Goudgele kleur. Een neusje van sappige peren, perzik, bloesems en mineralen. na het walsen eveneens een lichte kruidigheid. Dit is echt wel mooi in de mond. Speels, knisperend en verfrissend. Het perensap is er terug net als wat citrusfruit en ananas. Lange afdronk met een aangenaam bitteraccent. In het middenrif komen de kruiden opzetten, ze blijven tot helemaal op het einde meedansen.

Roero Arneis La Contea ‘Tunin’ 2011
Bleekgouden kleur. De neus is geparfumeerd met vele bloesems. Samenspel van geel en wit fruit en tevens is er koolzuur waarneembaar. De mond geeft niet de stevigste zuren. Doorkleurd geel pitfruit. Vooral de perzik speelt de eerste viool. Vanaf de start is er een kruidige aanvulling mét mineraliteit. Bovendien komt er een licht aards accent opzetten die deze wijn toch wat pit geeft.

Roero Arneis Nizza ‘Ca’ Boscarone’ 2011
Strogeel. Vooral mineraal aroma met geel fruit samen met peer en appel. De kruiden zitten op de achtergrond en komen na het walsen lichtjes door. Zeer pittig mondgevoel dat me spontaan een glimlach geeft. Dansende zuurtjes, knappe balans met het fruit en de kruidigheid alsook de mineraliteit. Dit blijft me na een 7-tal seconden nog steeds enorm boeien. Enorm zuiver.

Van de rode Roero wijnen zijn er mij twee bijgebleven. Uiteraard zijn deze wijnen nog te jong om al optimaal in het glas te komen. Bovendien, en dat is toch wel een puntje van kritiek, werden deze wijnen onmiddellijk voor het schenken ontkurkt. Het ware beter geweest dat ze al enkele uren hadden kunnen luchten in een karaf.
De notities van mijn favorieten:
Monchiero e Carbone ‘Printi’ Roero Riserva 2008
Stevig intens donkerrode kleur. Complex in de neus. Heerlijke florale toetsen alsook de zoetkruidigheid. Pruim en zwart fruit met de aardbei en een verweven houttoets. Krachtige tannines en een vol mondgevoel. Maar… de sappigheid is daar! Zeer kruidig ook met een zweem van alcohol. Stevig en goed geheel, doch nog te jong.

Ponchione ‘Monfrini’ Roero 2008
Robijnrood met bruine rand. Animaal en vegetaal, leder en stal zijn de eerste indrukken qua aroma. Kruidig, hout en bescheiden fruitaroma. Zeer stevig mondgevoel met attacking tannins like hell. En dan… naar het einde toe komt de fijnkruidigheid door, komt het fruit speels opzetten en evolueert de wijn prachtig in het glas!

De rest van de dag zou er geen proeverij meer volgen…maar wat volgde was het mooiste van de gehele trip!
Vooreerst een uitstekende lunch in een onbevangen sfeer op een uitstekende locatie (Osteria Il Nuovo Podio in Santo Stefano Roero). Schitterend in het zonnetje, voor de eerste keer in deze trip zagen we ook de mensen achter hun wijnen. Plezier maken, grappen, grollen… kortom de commerciële pet ging bij hun af en het codewoord was genieten. Wat er op de tafel verscheen hielp uiteraard een handje hierbij! Tijdens de lunch proefden we volgende wijnen:

  1. Cascina Chicco Metodo Classico Extra Brut Cuvee Zero
  2. Maurizio Ponchione ‘Albazzi’ Metodo Classico Brut
  3. CasetteFf.Lli Langhe Favorita 2011
  4. Malvira Langhe Favorita 2011
  5. Monchiero e Carbone Langhe Favorita 2011
  6. Pace Manghe Favorita 2011
  7. Giovanni Almondo ‘Bricco Delle Ciliegie’ Roero Arneis 2011
  8. Domenico Gallino ‘Bric Castelvej’ Roero Arneis 2011
  9. Pace Rosato 2011
  10. Silvano Nizza Langhe Rosato ‘Cante’ 2011

Na de lunch bezochten we enkele wijngaarden. Vooral het bezoek aan Maurizio Ponchione is me bijgebleven. We bezochten niet enkel zijn wijngaarden, kregen tevens een gedegen uitleg te horen en kregen vervolgens een privédegustatie van enkele van zijn wijnen in een prachtig, romantisch gelegen huisje midden de wijngaarden. Een Ciabòt wordt dat ginds genoemd. Dit lag in zijn Bricco degli Albazzi wijngaard. Het was er prachtig en de vers geplukte kersen smaakten er overheerlijk! Ja hier wil ik opnieuw naartoe…
Later op de dag toen we genoten van een tweetal uurtjes rust in ons hotel zag ik in mijn proefnotities dat ik de wijnen van Maurizio tevens met stip had genoteerd. Dat maakte het geheel af natuurlijk. Ter verduidelijking: op het moment zelf wist ik dat niet omdat al de wijnen blind worden geproefd. Het is pas later op de dag dat ik even na ga kijken welke nu mijn voorkeur genoten.

De hele dag had ik intens genoten van de enorme gastvrijheid die me hier in de Roero was toegekomen. Wist ik veel dat het orgelpunt nog moest komen! Het diner… werkelijk subliem kader, Villa Tiboldi in Canale (van Malvira). Het prachtige weer maakte het kader uiteraard uniek. Ontvangst en aperitief in de tuin, aan het zwembad mét de lokale bubbels. Het is toen dat ik mijn ipad heb dicht geklapt en me gedurende de ganse avond heb laten wegglijden in de geneugtes van de uitstekende Cena e Vini!!
De boog kan niet alle dagen gespannen staan 😉

Een dag in Piemonte – Deel 2

Dinsdag, 22 mei 2012. Goed uitgerust kan ik de dag starten met het typische Italiaanse ontbijt. Karig maar lekker! En het is maar best ook dat ik heb genoten van een goede nachtrust. De dag beloofd immers goed druk te worden. We komen stilaan op kruissnelheid en dat vind ik net goed. Ik hou ervan dat er een strak ritme inzit, dat er actie is. Geen tijd te verliezen, geen dag in het leven beleven die nutteloos verloren dreigt te gaan… Een andere reden om de dag fluitend te starten is het feit dat het zonnetje plots zijn plekje in deze wereld weer gevonden heeft. Van ’s morgens af blakert ze en streelt ze mijn frêle witte huid.

Wel hebben we nog een serieuze (nu ja) verplaatsing voor de boeg. We worden immers verwacht in Dogliani en dus sjokken we van Monferrato richting ‘mijn Piemonte‘. Jawel, ik hou van de Langhe en de omgeving van Alba. Dat het toevallig hier is dat we de grootste namen vinden is puur toeval ;-). Onderweg naar Dogliani passeren we die namen trouwens. Voor dat we Alba bereiken zien we links La Torre di Barbaresco prijken en stralen, nadien gaat het snel… La Morra a destra, Barolo a sinestra en Monforte d’Alba recht voor ons uit! Het is hier trouwens dat we een korte stop houden voor een cafeïne shot. Een cappuccino? Jawel het is nog vroeg genoeg in de morgen om ons niet te laten slijten als onwetende toerist. Het is hier trouwens dat Paolo Boschis ons komt vervoegen. Hij is de oenoloog en kelderverantwoordelijke van de Azienda Agricola Francesco Boschis. Hij zal ons gaan rondleiden doorheen de diversiteit aan cru wijngaarden die Dogliani rijk is. Ik luister geboeid naar zijn eerlijk en heerlijk verhaal! Neen Dolcetto is niet de grootste wijn, neen Dolcetto is niet de meest boeiendste druif… Paolo vertelt het heel eerlijk. Uiteraard zou hij liever de naam en de faam van zijn buren uit Barolo bezitten. Maar er is geen greintje misnoegen aan zijn hele verhaal. Hij werkt met de Dolcetto alsof deze druif zijn grootste liefde in zijn leven is, behandelt de druif met een enorm respect en probeert de best mogelijke wijnen te produceren. Hij prijst zich gelukkig met het land waarin hij kan werken en met de rijkdom waarmee de natuur hem bezegeld heeft. Ik kan u vertellen…ik ken er anderen die het kankeren op de beroemde buren maar niet kunnen laten.

Ik zat zelf reeds een tijdje met een vraag over die Dolcetto druif. Deze druif gaat immers met de bijnaam ‘kleine zoete’ door het leven terwijl de wijn helemaal niets zoet van doen heeft. Ik zag mijn kans schoon en legde Paolo op de rooster. Het antwoord is zoals steeds poepsimpel! Het moment dat de bessen beginnen rijpen zijn de bessen, vanuit het oogpunt als eetdruif, de zoetste die er groeien. Bijgevolg zijn ze zeer geliefd bij de vogels en kunnen onze gevederde vrienden hun lusten niet inhouden en vreten ze zich te pletter aan de Dolcetto. Voilà dat weten we dan ook weer! Een gigantische kennis opgedaan waardoor ik het nog ver zal schoppen in mijn leven ;-).

Theorie is één ding natuurlijk en wat ben je met de theorie als je deze niet in de praktijk kan omzetten. Tijd om te proeven dus… Hiervoor gingen we naar de Enoteca van Dogliani.
We proefden er volgende wijnen:

  1. Azienda Agricola LeViti di Silvio Levi ‘Cavalla’ – Dolcetto di Dogliani 2010
  2. Azienda Agricola Mario Cozzo ‘Madonna della Grazie’ – Dolcetto di Dogliani DOC 2010
  3. Bruno Porro ‘Ribote’ – Dolcetto di Dogliani DOC 2010
  4. Quinto Chionetti ‘Briccolero’ – Dolcetto di Dogliani DOC 2010
  5. Osvaldo Barberis ‘Puncin’ – Dogliani DOCG 2010
  6. Pechenino ‘Siri d’Jermu’ – Dogliano DOCG 2010
  7. Marziano Abbona ‘Papà Celso’ – Dogliani DOCG 2010
  8. Boschis Francesco ‘Sorì San Martino’ – Dogliano DOCG 2010
  9. Poderi Cellario ‘Dozzetti’ – Dogliani DOCG 2009
  10. La Fusina ‘Vigna Cavagné’ – Dogliani DOCG 2009
  11. Cascina Corte ‘Pirochetta Vecchie Vigne’ – Dogliani DOCG 2009
  12. Marenco Aldo ‘Parlapa’ – Dogliani DOCG 2009
  13. Poderi La Collina ‘Bricco Castiglia’ – Dogliani DOCG 2009
  14. Poderi Surie – Dogliani DOCG 2009
  15. Eraldo Revelli ‘San Mateo’ – Dogliano DOCG 2009
  16. Poderi Luigi Einaudi ‘Vigna Tecc’ – Dogliani DOCG 2009
  17. Cascina Minella ‘Bricco’ – Dogliani DOCG 2008
  18. Del Tufo ‘Vigna Spina’ – Dolcetto di Dogliani DOC 2008
  19. Anna Maria Abbona ‘San Bernardo’ – Dogliano DOCG 2007
  20. San Fereolo – Dogliani DOCG 2006

Wat vooral opviel was dat deze wijnen bijna allen een zeer aangename fraicheur bezitten. Goed nieuws voor de Dolcetto die wel eens een gebrek aan aciditeit verweten kan worden. Dit was absoluut niet het geval, bovendien bleek ook het tannine gehalte boven het gemiddelde te liggen. Wat maakt dat deze, doorgaans jong te drinken wijnen, toch enige potentie vertoonden. Sommigen waren zelfs nog je jong om nu te drinken.
Mijn lievelingen van de degustatie heb ik even gemarkeerd en de Pechenino ‘Siri d’Jermu’ kon rekenen op mijn grootste sympathie!
Nadien volgde er een ‘light’?? lunch in Ristorante Battaglino. Het moet gezegd het eten was heerlijk. Goh wat lust ik die Italiaanse keuken toch graag… Tijdens de lunch kwamen er nog eens een keer een 10-tal Dolcetto di Dogliani op de tafel. Het is dan pas dat je merkt wat een fantastisch gastronomisch product de Dolcetto wel is.

De namiddag stond volledig in het teken van een aantal jong beloftevolle wijnmakers. Dit zijn allen zeer kleinschalige wijnmakers met een zeer beperkte productie en een laag aantal ha aan wijngaarden. Ze houden er allen hun eigen filosofie aan over en maken onbevangen hun wijnen. En of ik benieuwd was…
Locatie van het gebeuren was wel zeer mooi; de Enoteca di Mango. De Young Promising Winemakers stonden ons al op te wachten, benieuwd naar wat wij van hun wijnen vonden. Er stond ons echter een helse job te wachten. De flessen stonden netjes in rij te blinken… ja het zou werkendag worden daar door te raken!
Het contact met deze gasten werd net door onze proefopdracht tot een minimum beperkt. Toch een beetje zonde want het verhaal omtrent de wijn wil je toch ook wel weten.

Dit is wat we op de proeftafel kregen:

  1. Alberto Oggero – Roero Arneis DOCG 2011
  2. Azienda Sanmarco – Langhe Nascetta DOC 2011
  3. Claudio Mariotto ‘Montemirano’ – Colli Tortonesi Croatina DOC 2008
  4. Pomodolce ‘Fontanino’ – Colli Tortonesi Croatina DOC 2007
  5. La Ganghija ‘Treiso’ – Dolcetto d’Alba DOC 2011
  6. Segni di Langa – Langhe Pinot Nero DOC 2011
  7. Sassi – Dolcetto d’Alba DOC 2011
  8. Raineri ‘Cornole’ – Dogliano DOCG 2011
  9. Azienda Agricola Ressia ‘Canova’ – Barbera d’Alba Superiore DOC 2010
  10. Socré – Barbera d’Alba Superiore DOC 2009
  11. La Ganghija – Barbera d’Alba DOC 2009
  12. Sanmarco – Barbera d’Asti Superiore DOCG 2009
  13. Romano Dogliotti ‘Monte Venere’ – Barbera d’Asti Superiore DOCG 2008
  14. Pomodolce ‘Marsén’ – Colli Tortonesi Barbera DOC 2007
  15. La Colombera ‘Elisa’ – Colli Tortonesi Barbera DOC 2008
  16. Claudio Mariotto ‘Vho’ – Colli Tortonesi Barbera DOC 2007
  17. Claudio Mariotto ‘Poggio del Rosso’ – Colli Tortonesi DOC 2004
  18. Romano Dogliotti ‘Sfacciato Facia ‘d Tola – Monferrato Nebbiolo DOC 2008
  19. Alberto Oggero – Langhe Nebbiolo DOC 2010
  20. Aldo Clerico – Langhe Nebbiolo DOC 2009
  21. Socré – Langhe Nebbiolo DOC 2009
  22. Sassi – Barbaresco DOCG 2009
  23. La Ganghija – Barbaresco DOCG 2009
  24. Sassi – Barbaresco DOCG 2008
  25. Azienda Agricola Ressia ‘Canova’ – Barbaresco DOCG 2008
  26. Socré – Barberesco DOCG 2008
  27. Azienda Agricola Ressia ‘Oro’ – Barbaresco Riserva DOCG 2005
  28. Roccheviberti ‘Rocche di Castiglione’ – Barolo DOCG 2008
  29. Roccheviberti ‘Rocche di Castiglione’ – Barolo DOCG 2006
  30. Raineri ‘Monserra’ – Barolo DOCG 2007
  31. Aldo Clerico – Barolo DOCG 2007
  32. Aldo Clerico – Barolo DOCG 2006
  33. Roccheviberti – Barolo DOCG 2004
  34. Romano Dogliotti ‘La Caudrina’ – Moscato d’Asti DOCG
  35. Sanmarco – Moscato d’Asti DOCG 2011

Bovendien proefden we er ook de Timorasso wijnen die ik reeds eerder lovend postte. Het was een waaier aan variatie. Ik heb hier echt grootse wijnen geproefd, ik heb hier eveneens absoluut door hout kapot gemaakte wijnen geproefd. Frisheid werd afgewisseld met hardheid, groen en onhandelbaar. Het is dus een helse job om je smaakpalet in conditie te houden. Water drinken tussendoor is hier de boodschap. Je wil absoluut geen ‘Freine de galle’ krijgen want dan lig je eruit en kan je niet meer volgen 😉
Bijgevolg zal ik ook geen te grootse uitspraken doen over het deel van de rode wijnen die ik er geproefd heb. Van degene die ik zeer goed tot groots vond wil ik een tweede opinie. Komen in aanmerking voor deze tweede zit: La Ganghija – Socré – Pomodolce – Claudio Mariotto (enkel met de Barbera 2007) – Roccheviberti.

Nadien volgde er nog het diner, maar de frisheid van ’s morgens vroeg was ver verdwenen. De vermoeidheid deed zijn intrede. De nacht zou goed doen want wat zou volgen stond voor mezelf met stip genoteerd in de agenda… Roero!!