Alto Adige (Gewürz)Traminer – Difference matters!

De Gewürztraminer is een van de meest herkenbare en aromatische witte druivensoorten ter wereld. Hoewel velen denken dat de oorsprong van deze druif uit het dorp Tramin in Alto Adige komt, ligt haar ware herkomst in Duitsland. De Gewürztraminer stamt namelijk af van de Savagnin Rose, een druif die oorspronkelijk uit Frankrijk komt. Toch speelt Alto Adige, gelegen in het noordelijke deel van Italië, een cruciale rol in de moderne geschiedenis van de Gewürztraminer, waar de eerste aanplant in deze regio teruggaat tot 1848.

Gewürztraminer: Een Favoriet in Alto Adige

In Alto Adige beslaat Gewürztraminer vandaag de dag ongeveer 634 hectare, wat neerkomt op 11% van de totale wijnbouwoppervlakte in de regio. De wijnstokken worden traditioneel geleid volgens het Pergola-systeem, waarbij de druiven boven het hoofd van de wijnboer hangen. De meer recent aangeplante wijngaarden zijn echter vaak te vinden in Guyot-opstelling, wat een betere controle over de opbrengst en druivenkwaliteit mogelijk maakt.

De druif zelf staat bekend om zijn roze schil en compacte trossen, en is geliefd om de hoge suikerconcentratie die zorgt voor de krachtige aroma’s waar de Gewürztraminer om bekendstaat. Het koele bergklimaat van Alto Adige is perfect voor deze druif, die een relatief korte groeicyclus heeft maar ook gevoelig is voor schimmelziekten. Bovendien floreert de Gewürztraminer in bodems die rijk zijn aan kalk, wat bijdraagt aan de lage zuurgraad van de wijn, en die kenmerkend is voor deze druivensoort.

De Geur en Smaak van Gewürztraminer

De typische Gewürztraminer uit Alto Adige wordt geprezen om zijn aromatische intensiteit. In de neus komen vaak aroma’s van lychee, rozenblaadjes, en tropisch fruit naar voren, terwijl de kruidige ondertonen van bijvoorbeeld kaneel en kruidnagel voor extra complexiteit zorgen. In de mond zijn deze wijnen vol en rijk, met een vleugje zoetheid die vaak afkomstig is van het hoge suikergehalte van de druif.

Wat Gewürztraminer uit Alto Adige echter echt bijzonder maakt, is de combinatie van droogheid en mineraliteit die de wijnen vaak kenmerkt. Vergeleken met andere regio’s, zoals de Elzas, zijn de wijnen uit Alto Adige vaak iets frisser en hebben ze een subtielere zuurstructuur, wat ze verfijnder maakt. De wijnen hebben een uitgesproken florale en kruidige geur, en dankzij de kalkrijke bodems en het koele klimaat krijgen ze ook een aantrekkelijke mineraliteit mee. Deze eigenschappen dragen bij aan een langere houdbaarheid van de wijnen, waardoor ze prachtig kunnen verouderen.

Vergelijking met Gewürztraminer uit de Elzas

Hoewel zowel Alto Adige als de Elzas wereldberoemd zijn om hun Gewürztraminer, zijn de stijlen van de wijnen uit deze twee regio’s merkbaar verschillend. Gewürztraminer uit de Elzas is doorgaans ronder en weelderiger van stijl. De nadruk ligt meer op het tropische fruit, zoals lychee en mango, en de wijnen hebben vaak een lichte zoetheid die bijdraagt aan hun rijke karakter. De wijnen uit de Elzas hebben doorgaans een lagere zuurgraad, wat ze zwoeler en soms zelfs wat zwaarder maakt.

Daarentegen zijn de wijnen uit Alto Adige meestal droger en fijner van structuur, met verfijnde aroma’s van bloemen en kruiden en een subtiele mineraliteit. Het hogere zuur in deze wijnen zorgt voor een betere balans en een frisheid die de wijnen minder zwaar en vermoeiend maakt, wat ook bijdraagt aan hun elegantie en houdbaarheid.

Proefnotities

  1. Cantina Bozen Gewürztraminer Kleinstein 2023 – Alto Adige – Südtirol DOC

    Gewürztraminer uit Bolzano van wijngaarden gelegen op een hoogte van 600 meter. De fermentatie en rijping in inox. Helder strogeel van kleur. De neus is expressief met florale aroma’s van rozen, gevolgd door het exotische van lychee en de rijpe geur van peer. Hiernaast komen frisse citrusnuances naar voren, ondersteund door kruidige tonen van salie en een vleugje anijs. In de mond is deze Gewürztraminer verrassend fris, met voldoende zuren die de rijke, kruidige smaak mooi in balans houden. Het kruidige profiel is intens, met een uitgesproken toets van peper en een subtiele hint van munt die voor wat frisheid zorgt. De afdronk is relatief kort maar intens, ongeveer vier seconden, met een aangenaam bittertje van mandarijn en een pittige hint van peper die mooi blijft hangen. Correct gemaakt!
    Punten 76/100
  2. Joseph Hofstätter Gewürztraminer Joseph 2023 Alto Adige – Südtirol DOC

    Gewürztraminer waarvan de stokken aangeplant staan in Tramin op een hoogte van 400 tot 500 meter. Inox vinificatie en rijping. De wijn straalt helder bleekgoud en laat mooie tranen achter in het glas. De neus is levendig met florale aroma’s, tropisch fruit, rijpe perzik, munt en een frisse hint van 
    limoen. In de mond proef je een mooie balans van zuren en een mix van fruitige en kruidige 
    smaken. Appel, mineralen en een duidelijke hint van lychee voegen een extra dimensie toe aan 
    deze wijn. De afdronk is aangenaam, hoewel hij iets langer zou mogen zijn. Het is een fijne keuze voor wie houdt van een wijn met een frisse en fruitige touch. 
    Een vriendelijke metgezel voor elke gelegenheid, zonder te pretenderen de hoogste toppen te 
    willen bereiken.
    Punten: 74/100
  3. Nals margreid Gewürztraminer Lyra 2022 – Alto Adige – Südtirol DOC

    Gewürztraminer uit de Monte Roen wijngaarden aan Tramin, op een hoogte van 300 tot 550 meter. Inox vinificatie en rijping gedurende 7 maanden. De wijn schittert in het glas met een helder strogele kleur. De neus is intens en verfijnd, met florale aroma’s van rozen en kamperfoelie, die direct worden gevolgd door fruitige tonen van peer, perzik, citrus en het exotische van lychee. Daarnaast biedt de wijn een verrassend kruidige diepgang met hints van kaneel, een toetsje vuursteen en een subtiele amandelnoot, wat het geheel bijna complex te noemen maakt. In de mond opent de wijn fris en kruidig, met voldoende zuren die voor balans zorgen. De smaken van lychee en pepermunt komen prachtig samen en geven de wijn een verfrissend, levendig karakter. De structuur is verfijnd, met een lichte mineraliteit die het mondgevoel nog boeiender maakt. De afdronk houdt vijf seconden aan en eindigt met een aangenaam citrusbittertje dat de wijn fris en elegant afsluit. De mineralige structuur blijft mooi in evenwicht, en de wijn behoudt zijn frisheid van begin tot eind.
    Punten 81/100
  4. Tenuta Ebner Gewürztraminer Eisacktaler 2022 Alto Adige Valle Isarco DOC

    De Gewürztraminer wijngaarden van Tenuta Ebner liggen op een hoogte van 400 tot 550 meter boven zeeniveau, in het pittoreske Eisacktal. Vinificatie in acacia foeders en rijping in inox vaten.
    Helder goudgeel van kleur. De wijn begint met een gesloten neus, die langzaam opent naar florale aroma’s van roos, gevolgd door rijpe peer, citrus, salie en een vleugje honing. In de mond is deze wijn fruitig en kruidig met een opvallende citrus karakteristiek. Hij heeft voldoende zuren en is helemaal niet zoetig. De afdronk is mooi, met tonen van rijpe peer en citrus die door de minerale touch nog meer in de verf worden gezet. De lychee verschijnt later, subtiel, als een fijn nasmaakje. Perfect in balans. Een wijn die zeker correct is gemaakt, zonder te veel poespas.
    Punten 79/100
  5. Weingut Pfitscher Gewürztraminer Stoass 2022 Alto Adige – Südtirol DOC

    Gewürztraminer waarvan de wijngaarden liggen in Egna en Caldaro op een hoogte van 300 tot 400 meter. Inox vinificatie en verder rijping op zijn droesem voor enkele maanden.
    Een frisse en expressieve Gewürztraminer die zichzelf perfect presenteert. Helder strogeel van kleur, de wijn heeft een mooie tranende textuur. De neus is vol van tropisch fruit, rozen, munt, salie en een subtiele toets van vuursteen. In de mond proef je een mooi spel tussen frisheid en complexiteit, met frisse zuren en een lange afdronk. De smaak is een harmonie van tropisch fruit, wit boomfruit, citrus en een delicaat amandelbittertje. De kruidigheid en mineraliteit geven de wijn een sterke ruggengraat. Dit is een evenwichtige en goed gemaakte Gewürztraminer die de complexiteit van de druif mooi naar voren brengt.
    Punten 82/100.
  6. Gump Hof – Markus Prackwieser Gewürztraminer Praesulis 2022 Alto Adige – Südtirol DOC

    De wijngaarden van Gump Hof liggen op een hoogte van 400 tot 500 meter boven zeeniveau, in het Sciliar massief. De hellingen zijn steil en de bodem rijk aan krijt, kalk en kwartsporfier. De druiven worden met zorg geoogst en de vinificatie vindt plaats in inox tanks, waarin de wijn nog 10 maanden rust op zijn droesem. Helder bleekgoud van kleur en tranend. Het bouquet opent naar een combinatie van rijpere fruittoetsen (nectarine, mango), kruiden en zowel verse als licht gedroogde bloemen. Rijpe peer, lychee, pepermunt, rozemarijn en nootmuskaat vullen aan.
    Rijk mondgevoel van bij de start, met frisheid en zuren die achteraf opzetten. Tropisch fruit en de zeste van mandarijn zijn opvallend aanwezig. Het geheel blijft lang aanwezig in de mond. Kruidig, mineraal en dragend. Deze complexe en weelderige wijn is perfect in balans.
    Punten 83/100
  7. Franz Haas Gewürztraminer 2018 – Alto Adige – Südtirol DOC

    De Gewürztraminer komt uit de wijngaarden die gelegen zijn in Montagna op een hoogte van 350 tot 650 meter boven zeeniveau. De wijn ondergaat een traditionele vinificatie, waarbij de druiven kort worden ingeweekt voordat ze vergist worden in roestvrijstalen tanks. Daarna rijpt de wijn op zijn fijne droesem gedurende 6 maanden met battonage.
    In het glas schittert deze Gewürztraminer met een helder goudgele kleur. De wijn is licht tranend. Het aroma is meteen een explosie van geuren. Gedroogd en gekonfijt fruit zoals abrikoos en sinaasappelschil domineren de neus, vermengd met een complexe kruidenmix van salie, oregano, en een exotische toets van raz el hanout. Daarnaast is er ook een subtiele hint van peper en stro, wat de geur nog verder verrijkt en diepte geeft. In de mond proef je direct het rijpe fruit, met nadruk op tropische tonen zoals lychee en een vleugje abrikoos. De zuren zijn inmiddels wat zachter geworden, waardoor de wijn wat ronder en rijper aanvoelt. De citrus is aanwezig, maar in een licht bittertje, wat voor een aangename balans zorgt. De wijn heeft een medium body, en de kruidigheid van de neus zet zich mooi door in de smaak. De afdronk is voldoende lang en eindigt mineraal, met een subtiele toets van lychee en kruiden die blijven hangen. Hoewel de wijn niet meer het frisse karakter van jongere jaargangen heeft, is hij nu perfect op dronk en zal hij liefhebbers van rijpere Gewürztraminer zeker bekoren.
    Punten 79/100
  8. Tiefenbrunner Turmhof Gewürztraminer 2022 – Alto Adige – Südtirol DOC

    In Cortaccio gelegen wijngaarden op een hoogte van 250 tot 350 meter boven zeeniveau. Vinificatie in betonnen cuves, maar wat deze wijn, voor Gewürztraminer, bijzonder maakt, is de gedeeltelijke rijping in eikenhouten tonneaux gedurende 10 maanden (voor 20%).
    In het glas straalt de wijn helder geelgoud. De neus opent direct met een duidelijk houtkarakter: vanille, toast en een nootachtige ondertoon domineren het aroma. Daarachter verschuilen zich de typische Gewürztraminer-geuren van lychee en roos, gecombineerd met de frisheid van citrus en het tropische van mango. Subtiele hints van nootmuskaat en vuursteen geven extra diepte aan deze expressieve neus. In de mond blijft het houtkarakter aanwezig, zij het wat milder dan in de geur. De zuren zijn wat ondergeschikt, waardoor de wijn een zachte, bijna romige structuur heeft, maar hierdoor mist hij soms wat frisheid. Toch blijft het smaakpalet boeiend met tonen van honing, kruiden en tropisch fruit. De mineraliteit uit de bodem geeft de wijn een mooie structuur, maar hij kan wat vermoeiend overkomen. De afdronk is verfijnd, met een blijvende kruidige en minerale toets, maar zonder al te veel frisheid.
    Punten 79/100
  9. Joseph Hofstatter Gewürztraminer Vigna Kolbenhof 2021 – Alto Adige – Südtirol DOC

    In Tramin gelegen Gewürztraminer wijngaarden van 400 tot 500 meter boven de zeespiegel. Het microklimaat van deze specifieke wijngaard, Kolbenhof, staat bekend om de optimale combinatie van warme dagen en koele nachten, wat de druiven hun intense aromatische complexiteit geeft. Na een manuele oogst ondergaan de druiven een vinificatie in roestvrijstalen tanks en rijpt hierin verder gedurende 8 maanden met battonage.
    Helder bleekgoud van kleur en duidelijk tranend in het glas. De neus is verfijnd en expressief, met een minerale toets van vuursteen die onmiddellijk opvalt. Dit wordt gevolgd door exotische geuren van lychee, bloemige tonen van roos en een vleugje zeste van bloedsinaasappel. Verder ontdek je salie, abrikoos en rijpe peer, terwijl een hint van kaneel de complexiteit van het aroma nog verder verdiept. In de mond biedt deze Gewürztraminer een rijke en volle stijl, met een mooie balans tussen fruit en kruidigheid. Je proeft een harmonieuze mengelmoes van rijpe abrikoos, peer en lychee, ondersteund door een duidelijke kruidige ondertoon. De wijn voelt mondvullend aan, met een uitstekende structuur en genoeg frisheid om de rijkdom te balanceren. De afdronk is lang en blijft hangen met de zeste van sinaasappel en subtiele kruiden die het geheel elegant afsluiten.
    Punten 80/100
  10. Falkenstein Gewürztraminer Vinschgauer 2020 – Alto Adige Vinschgau DOC
    De Gewürztraminer komt uit wijngaarden die zich bevinden op de steile hellingen van het Vinschgau-dal in Alto Adige, op een hoogte van 600 tot 900 meter boven zeeniveau. Vergisting in acacia foeders waar de wijn nadien nog gedurende 10 maanden in blijft rijpen.
    Helder strogeel van kleur, met een mooie transparantie en lichte tranen in het glas. De neus is fris en geparfumeerd, met een boeiende combinatie van florale en kruidige tonen. Pepermunt en stro zorgen voor een aangename kruidigheid, terwijl citrus en appel zorgen voor een levendige frisheid. Een subtiele toets van venkel brengt extra complexiteit en verfijning in de geur. In de mond biedt deze Gewürztraminer een uitgesproken frisse smaak, met een mooi fruitig karakter. De citrustoetsen domineren het palet, maar worden prachtig aangevuld door de breedte van de smaak en een mineralige ondertoon die door de hele wijn heen loopt. Het mondgevoel is breed, verfrissend en lang aanhoudend, met een perfecte balans tussen zuren en fruit. De afdronk is fris en elegant, met mooie citrustoetsen die nog lang blijven hangen.
    Punten 87/100
  11. St. Michael Eppan Gewürztraminer Sanct Valentin 2022 – Alto Adige – Südtirol DOC

    De Gewürztraminer wijngaarden gelegen op de zonovergoten hellingen van Alto Adige, op een hoogte van 300 tot 500 meter in Appiano en Caldaro. De fermentatie vindt plaats in roestvrijstalen tanks, gevolgd door een korte rijping op de fijne droesem in dezelfde inox cuves.
    In het glas schittert de wijn met een heldere bleekgouden kleur. De wijn is licht tranend.
    De neus is meteen verleidend en complex. Je wordt verwelkomd door een frisse geur van appel en peer, die perfect samensmelten met het exotische aroma van lychee. Bloemige tonen zoals rozen en lindebloesems brengen een extra laag finesse, terwijl een vleugje munt zorgt voor een speelse, verfrissende twist. In de mond is deze Gewürztraminer vol, fris en tegelijk verfijnd. De smaak begint met jong wit boomfruit zoals appel en peer, waarna geel steenfruit zoals perzik en abrikoos naar voren komt. Een subtiele hint van grapefruit geeft de wijn een levendige frisheid. Ondanks zijn rijke karakter blijft de wijn speels en sappig, met een aangename structuur. De mineraliteit van de wijngaard komt mooi naar voren. De afdronk is breed en lang, met een zachte toets van lychee die blijft hangen. Deze Sanct Valentin Gewürztraminer bezit een prachtige balans tussen frisheid en rijkdom.
    Punten 88/100
  12. Cantina Tramin Gewürztraminer Nussbaumer 2022 – Alto Adige – Südtirol DOC

    De wijngaarden die zich bevinden aan de steile hellingen van de Monte Roen, in de buurt van Tramin, op een hoogte tussen de 350 en 550 meter boven zeeniveau. De druiven worden met de hand geplukt en ondergaan een vinificatie in roestvrijstalen tanks. Na de fermentatie rust de wijn op zijn fijne droesem gedurende 14 maanden. In het glas presenteert de wijn zich met een schitterend helder bleekgouden kleur. De tranen in het glas verraden al iets van de rijkdom die deze wijn te bieden heeft. De neus opent met een boeiende mengeling van fruitige en florale aroma’s. Peer, perzik en gedroogde abrikoos springen er meteen uit, gevolgd door de geur van gedroogde mandarijn en het tropische karakter van lychee. Daarnaast komt een elegante geur van geparfumeerde rozen en kamperfoelie naar voren, die samen met een sterke kruidigheid de neus complex en veelzijdig maakt. De smaak is net zo intrigerend als de geur. Een uitgesproken kruidig profiel domineert, maar de fruittonen uit de neus keren harmonieus terug in de mond: rijpe peer, perzik en abrikoos komen prachtig samen met subtiele citrusnuances. De wijn is rijk en vol van smaak, maar behoudt dankzij zijn frisse zuren een mooie balans. Het mondgevoel is rijk, breed en verfijnd, met een levendige frisheid die de structuur mooi in evenwicht houdt. De afdronk is lang en indrukwekkend. Net als in de mond begint het einde kruidig en mineraal, met een prachtige persistentie van de fruit- en kruidtonen. De complexiteit van de wijn blijft tot het laatste moment aanwezig, wat zorgt voor een lange, gelaagde nasmaak die mooi blijft hangen.
    Punten 89/100
  13. Weingut Pfitscher Gewürztraminer Rutter Riserva 2017 – Alto Adige – Südtirol DOC

    De wijngaarden komen uit de single vineyard Rutter die in Egna liggen, op een hoogte van ongeveer 300 meter liggen. Na een zachte persing vindt de fermentatie plaats in roestvrijstalen tanks. De wijn rijpt vervolgens op zijn afgestorven gistcellen verder. In het glas schittert de wijn met een helder goudgele kleur, een voorbode van de concentratie en diepgang. De tranen in het glas bevestigen de rijkdom en de licht romige textuur die je mag verwachten. De neus is onmiddellijk betoverend en complex. Delicate hints van lichte honing en zeste van bloedsinaasappel openen de geurbeleving, gevolgd door een intrigerende kruidigheid. Tropisch fruit zoals ananas en mango komen subtiel naar voren, terwijl florale tonen van rozen de wijn een verfijnde, geparfumeerde elegantie geven. Een toets van witte peper zorgt voor een extra laagje kruidigheid. In de mond is de wijn fris, breed en buitengewoon complex. De kruidige en fruitige tonen uit de neus komen prachtig terug, met een extra dimensie van mineraliteit die het geheel naar een hoger niveau tilt. Je proeft een heerlijk bittertje van pompelmoes, dat samen met de frisse zuren de wijn spannend houdt en zorgt voor een levendige smaakervaring. De balans tussen de rijke smaak en de frisheid is perfect, waardoor de wijn nooit te zwaar aanvoelt. De afdronk is lang, verfijnd en blijft mooi evolueren. De mineraalrijke structuur zorgt voor een aanhoudende frisheid, terwijl de kruidigheid en het fruit nog lang aanwezig blijven. De combinatie van complexiteit en elegantie maakt deze wijn een echte topper.
    Punten 91/100

De decadentie van een wijnclub – Superproeverij

Mogen we het ondertussen een traditie noemen? Ik zou het wel zeer graag wensen. Feit is dat we nu toch al een aantal jaren op rij in onze wijnclub een avond spenderen aan wat wij graag topwijnen noemen. De traditie, ontstaan bij wijnclub Op De Klippen had ik dit jaar een uitbreiding gegeven naar wijnclub Het Negende Vat. Hier organiseerde ik voor het eerst zulke avond. Dat deze zeer op prijs werd gesteld was achteraf wel zeer duidelijk.

Het opzet is zeer simpel. Zorg voor een aantal wijnen die echt tot de top in hun categorie behoren, spreek een kok aan die de avond kan opluisteren met heerlijke mini-gerechtjes en laat voor de rest de wijn spreken. Dergelijke grootheden verdienen immers een algehele aandacht.

Volgt een bondige samenvatting van wat de flessen, geblindeerd uiteraard, me die avonden influisterden:

  1. Ferrari Perlé Nero 2005 – Trento DOC (Trentino) – 56,00 €
    Openen met een 100% Pïnot Nero die 6 jaar sur lattes heeft gelegen. Stilte om ons heen. De toon is onmiddellijk gezet. Trento DOC is samen met Franciacorta het summum van de Italiaanse bubbels.
    Score 90/100
  2. Ferrari Giulio Ferrari Riserva del Fondatore 2002 – Trento DOC (Trentino) – 84,00 €
    Het paradepaardje van het huis van enkel Chardonnay met 12 jaar kelderrust. Je mag gerust zeggen, nog een paar stappen hoger dan de Perlé Nero. Goudgeel, mooi en fijn parelend. Heerlijke brioche en nootjes. Ondersteunend hout en citrus. Rijp, rijk vullend, vol en breed. En zeer fris. Overweldigend.
    Score 93/100
  3. Nals Margreid Baron Salvadori Chardonnay Riserva 2012 – Alto Adige DOC (Alto-Adige) – 30,70 €
    Absolute Grand Cru kwaliteit zoals je ze kan vinden in de Bourgogne wat wijnmaker Harald Schraffl hier uit zijn mouw schud! Een Chardonnay uit het wijnplaatsje Margreid dat 25 kilometer ten zuidwesten van Bolzano ligt. De oude druivenstokken groeien er op de zandige kalksplitbodem. De met de hand geoogste druiven worden na meerdere selecties mét temperatuur controle vergist in roestvrijstaal. Nadien volgt een vatrijping van 12 maanden in tonneaux-vaten van eikenhout. Dit geeft een wijn met een heldere fonkelende goudgele kleur. Fijn bouquet met intens fruit van banaan, ananas en mango, op de achtergrond fijne boterkoekjes. In de mond is hij uitermate boeiend. Hij opent met rijp fruit, lekker soepel, toont dan ook sappige zuren en in de finale ziltige, minerale en notige accenten, zeer lange afdronk.
    Score 92/100
  4. Rivera ‘Puer Apuliae’ 2009 – Castel del Monte DOC (Puglia) – 28,70 €
    Nero di Troia die 14 maanden gerijpt heeft in nieuwe Franse vaten. Voor velen een onbekende in de proeverij. Wat een prachtige neus! Een vat vol specerijen en warme kruiden. Laurier komt zeer duidelijk opzetten. Verder grafiet, braam, kers, pruim, tabak, ceder, humus, leder en koffie. Stevige beestje met volle, smakelijke tannines en lustig fruit. De afdronk is zeer kruidig. Dit is wat een stevige boy noemen, een jongen met ballen!
    90/100
  5. Joseph Hoffstätter Barthenau Vigna S Urbano 2011 – Alto Adige DOC (Alto Adige) – 48,70 €
    Pinot Nero die 12 maanden in eiken vaten heeft gerust en nadien nog 8 maanden in houten foeders. Een hemelse Pinot Noir die weliswaar nog een tikje te jong is momenteel. Zuiver kersenrood en prachtig tranend. De neus op zich is een festijn met roosjes, viooltjes, cederhout, champignon, framboosjes, humus etc etc etc. Subliem fabuleus. Een slokje en een machitge frisheid proef je. Soepele tannines met verdoken kracht. Massa aan fruit, kruiden en tabak naar het einde toe. Voor mij streeft dit naar de perfectie van een rode wijn.
    Score 96/100
  6. Tenuta Argentiera 2011 – Bolgheri Superiore DOC (Toscana) – 47,90 €
    Een klassieker uit deze magische Toscaanse wijnregio van 50% Merlot, 40% Cabernet Sauvignon en 10% Cabernet Franc die gedurende 18 maanden zijn opvoeding kreeg in nieuwe Franse eiken vaten. Donker, karmijnrood met heerlijke gekleurde tranen. Voornamelijk rijper fruit in de neus met volop de dikke volle zwarte kersen en braam met een ferme gloed aan peper. Verder viooltjes, het branden van koffiebonen, cacao en leder. In de mond proef je stevige, smakelijke verfijnde tannines. Vlezig en sappig geheel. Deze wijn is een kleine krachtpatser mer vele rijpe fruittoetsen en een zeer smakelijk profiel.
    Score 91/100
  7. Masciarelli Villa Gemma 2008 – Montepulciano d’Abruzzo DOC (Abruzzo) – 55,10
    Een 100% Montepulciano die 18 tot 24 maanden rijpt in eiken vaten. Opvallend reeds is de bijna inktzwarte kleur. Qua neus de perfectie van de avond! Vegetale tonen, prachtig fruit, drop, grafiet, tabak, ceder, braam, cassis, cacao, caramel, leder, kreupelhout… Dit is pure complexiteit en een rondje walsen wakkert alweer bijkomende aroma’s op. Ik moet toch een dikke 10 minuten zitten ruiken hebben alvorens ik het vocht naar mijn lippen bracht. En dan kwam het pas… WAUW wat een smakelijk gevoel. Zo heerlijk vol van smaak en toch zulke intense frisheid. Sublieme verwevenheid, donkere chocolade, vol & vlezig. Een quasi perfecte wijn.
    Score 98/100
  8. Vietti Masseria 2007 – Barbaresco DOCG (Piemonte) – 69,00 €
    Nebbiolo dus die 28 maanden heeft gerijpt in Sloveense foeders. Kersenrood met een bruine rand. Bosgeuren manifesteren zich in het glas. Framboos, paddensteol, truffel, tabak, ceder, rozenbottel en viool. Een zucht bij het proeven: wat een verrijking geven deze tannines. Prachtige zuren, sublieme frisheid, kracht, fruit, lengte. This wine has it all. Pure klasse, complex en afgerond. Koning Nebbiolo doet alweer zijn naam alle eer aan. Zou perfectie dan toch bestaan?
    Score 99/100
  9. Vietti Masseria 2005 – Barbaresco DOCG (Piemonte) – 69,00 €
    De 2 jaar oudere broer van de vorige wijn kan de status van de 2007 niet bevestigen. Dit is allemaal net dat tikje minder. What a vintage can do!
    Score 89/100
  10. Arnaldo Caprai ’25 anni’ 2010 – Sagrantino di Montefalco DOCG (Umbria) – 67,00
    De nog steeds wat onbekende blockbuster uit Umbria rijpt gedurende 24 maanden in Franse eiken vaten. Kort samenvattend: Eén en al kracht. Powerfull in de neus, stevig in de mond. Zeer zeker nog een paar jaartjes te jong.
    Score 90/100
  11. Poggio di Sotto 2008 – Brunello di Montalcino Riserva DOCG (Toscana) – 265,50 €
    Sangiovese Grosso dus met een rijping van 60 maanden in 30 hl foeders. Wat een afsluiter van de avond! Je kan me niet onmiddellijk betrappen een Brunello adept te zijn maar hier maak ik wel graag een uitzondering voor. In de typisch vlezige stijl zet hij aan zowel qua aroma als qua smaak. Het hele kruidenrekje passeert zowat de revue alsook het fruit dat om ter zwartst moet zien. Balsamico, cacao, leder, sigaar. Wat vooral opvalt is de fluwelige verwevenheid van het geheel. Dit is een prachtige, complete wijn.
    Score 97/100

Het waren alweer 2 zeer fijne, gesmaakte avonden die me de drive geven dit nog verder uit te diepen. Ik kijk alvast uit naar onze volgende superproeverij. Ik denk vrij zeker te weten dat de aanwezigen er net zo van hebben genoten.

IMG_0704

Hemelse haantjesgevechten

Aftellen!! Na een verplichte rustvakantie was het de dagen aftellen naar seizoen 3 ondertussen al van Kookgenootschap De Kemphanen. Mijn ‘gereedschapskist’ had ik al enkele dagen eerder klaar gezet. Kwestie van niets in de rush te vergeten. Ongeveer een week voor de start was ik met meer dan gewone belangstelling mijn mailbox in het oog aan het houden. Wachtende op de menu die onze chefkok dit keer voor ons heeft uitgekozen zodat ik hem (de menu) onmiddellijk na de ontvangst al een eerste keer kon verslinden. Het spreekt voor zich dat ik er alweer naar uit keek.

De menu, die op het eerste zicht gewoontjes leek, was een ware lust op het bord. Het bleek één van onze beste ‘kookprestaties’ te worden. Iedereen stond waarschijnlijk op scherp. Wanneer er soms al eens iets durfde te mislukken of gewoon minder goed slaagde was het dit keer de perfectie benaderen. Naar onze normen dan uiteraard want wij zijn en blijven maar een groepje hobbyisten die vooral een leuke avond willen beleven en waarbij het natje al minstens zo belangrijk is als het droogje. Om van het kameraadschappelijke nog maar te zwijgen!

Ik had nadien nog een andere reden om tevreden te zijn. Als sommelier onder ons genootschap hoor ik, naast deftig in de potten te roeren, ook nog een magie op tafel te toveren. De combinatie wijn en gerecht, ik blijf het maar herhalen, is voor mezelf zo fascinerend en boeiend. Telkens ben ik benieuwd naar de gemaakte keuze en het samenspel op de tong. Wat onze eerste avond betreft kan ik zeggen; ik geef mezelf een voldoende tot onderscheiding!
Het aperitief had ik al een tijdje vastgelegd. Een vriend van me was een tijdje terug naar Belgianwines gereden en had me een doosje Clos des Agaises ‘Cuvée Ruffus’ meegebracht. Ik had onmiddellijk 3 flesjes opzij gelegd voor ons Kookgenootschap. Belgische bubbels van de allerhoogste kwaliteit dus. Ondanks ik deze bubbels van eigen bodem enorm kan appreciëren heb ik ze nog steeds niet in mijn gamma opgenomen. Ik denk dat ik hier toch maar eens verandering in ga brengen en een bestelling ga plaatsen voor de eerstvolgende leverperiode van het domein (mei 2013).

Als voorgerecht was er Gerookte palingfilet met een tartaar van rode biet.
De bereidingswijze is de volgende:
Voor de tartaar:
Snij de rode biet grof en pureer de stukken in de blender.
Hak de augurken, de kappertjes, de ajuin en de peterselie fijn.
Meng de Engelse saus (Worchestersaus), de tabasco, de mayonaise, de ui, de kappertjes, de stukjes augurk, de azijn en de peterselie door de gepureerde biet.
Kruid naar smaak met peper van de molen en zout.

Voor de saus:
Meng de zure room, de mierikswortel en het citroensap samen.
Kruid naar smaak met peper en zout.

Voor de afwerking:
Snij de gerookte paling in gelijke stukken, ter grootte van een dobbelsteen.
Schil de appel en snij de vrucht in kleine plakjes. Steek er rondjes uit met de kleine dresseerring.
Vorm met twee koffielepels quenelles van tartaar.
Schik een drietal quenelles op elk bord. Leg rondom de quenelles blokjes gerookte paling. Druppel wat van de saus over elk stukje paling. Schik er de appelschijfjes op. Werk elk bord af met enkele druppels walnotenolie en enkele rode bietenblaadjes

De wijnkeuze hierbij was een Riesling Trocken 2010 van het domein Wagner Stempel (Rheinhessen – Duitsland)
De wijn paste uitstekend bij het gerecht, de juiste aciditeit, het kleine restzoetje en vooral de spritzigheid combineerde tot in de perfectie. Het gerecht behield zijn identiteit en de wijn werd zelfs nog beter in combinatie met het gerecht.

Het hoofdgerecht was een lamskroontje in persillade
Dit is de bereidingswijze:
Voor de kruidenkorst (persillade):
Smelt de boter in een pannetje op een zacht vuur. Spoel de verse kruiden (peterselie, dragon, bieslook en kervel) en hak ze grof. Doe ze in de beker van de blender. Voeg wat mosterd toe en de look. Schenk er de gesmolten boter bij. Kruid de ingrediënten met pezo en mix ze fijn. De kruidenpasta is nog te zacht, en dus moet er wat paneermeel bij. Blend alles opnieuw tot je een stevige kruidenpasta krijgt. Doe ze in een schaaltje en laat de pasta opstijven in de koelkast.

Voor het lamsvlees:
Kruid het vlees met pezo. Verhit een klontje boter in een braadpan. Kleur het vlees langs beide zijden goudbruin. Later zal het vlees verder garen in de oven. Verwarm de oven voor op 180°C. Neem een ovenschaaltje en leg er de lamskroon in. Bedek de bovenzijde met een dikke laag van de kruidenmengeling. Bak het vlees kort gaar. Reken zo’n 8 tot 12 minuten. Wanneer het vlees wat veerkracht heeft als je er op duwt, is het gaar.
Haal de lamskroon uit de oven en zet ze opzij onder een vel aluminiumfolie. Laat het vlees even rusten. Zet de oven op de grillstand, en plaats het vlees vlak voor het serveren kort onder de grill. Snij het vlees telkens tussen twee botjes in.

Voor de saus:
Smelt een klontje boter in een kleine stoofpot. Snipper de ui fijn en bak ze op een matig vuur.
Voeg ook de reststukjes van het vlees toe, samen met wat grof gesneden verse salie en rozemarijn.
Roer regelmatig even in de pot en voeg een scheut rode porto toe. Laat de alcohol verdampen en licht inkoken. Voeg ook de bruine rundfond toe. Laat de saus nog even inkoken, en kruid ze naar smaak met wat peper en zout. Zeef de saus.
Werk ze voor het serveren af met een klontje boter. Roer met een garde tot de boter gesmolten is. Dit zorgt voor een mooie glanzende saus.

Voor de aardappel-groentegarnituur:
Snipper de ui fijn en schil de aardappelen. Snij de aardappelen in zeer fijne blokjes.
Scheur de shiitake paddenstoelen in hapklare stukken. Snij het lichtgroene deel van de lente-uitjes in fijne ringen. Neem een ruime braadpan en smelt er een klontje boter in.
Bak er de aardappelblokjes in en voeg de shiitake paddenstoelen toe. Kruid de groenteschotel met peper en zout naar persoonlijke smaak. Voeg ook de lente-uitjes toe

De wijnkeuze hierbij was een Lagrein Riserva ‘Gries’ 2009 van Nals Margreid (Alto Adige – Italië).
Lamsvlees vraagt nu eenmaal een stevige wijn en het is dus zaak om niet té stevig te gaan. Lagrein bezit hier vaak de perfecte eigenschappen voor. Het gezelschap was laaiend enthousiast over de wijnkeuze. Het moet gezegd zijn: het vlees was succulent, de wijn moest er niet voor onderdoen. Zelden zulke perfecte combinatie geproefd!

Het nagerecht was een apfelstrudel met vanille-ijs
De apfelstrudel zouden we zelf vers maken, het vanille-ijs wegens gebrek aan het nodige gereedschap niet. Het was dus gewoon diepvries schepijs… Vergeef het ons W. Assaert 😉
Dit is de bereidingswijze:
Week de rozijntjes op voorhand in een scheutje bruine of witte rum.
Schil de appelen, snij ze in kwartjes en verwijder het taaie klokhuis. Snij de vruchten nu in grove stukken en doe ze in een stoofpot.
Verhit de appelstukjes op een matig vuur en voeg er de geweekte rozijntjes aan toe.
Snij de vanillestok overlangs en schraap de zaadjes uit de peul. Voeg de zaadjes én het peultje toe aan de appels, samen met de suiker. Kruid het mengsel met de kaneel (naar smaak).
Laat de appels zachtjes garen, onder deksel. Uiteindelijk wil je een droge appelmoes krijgen.
Laat na een tiental minuten het deksel weg en controleer of de appelmoes (met stukjes) voldoende droog is. Voeg er ook nog wat amandelpoeder aan toe en roer alles om. Verwijder de peul van het vanillestokje.
Rol intussen het vel bladerdeeg uit. Als je een rond vel gebruikt, snij de randen dan bij tot je een rechthoekige deeglap hebt. Leg het vel bladerdeeg op een vel bakpapier of een bakmatje van siliconen, op de ovenschaal.
Breek de eieren en hou de dooiers apart. Voeg er een heel klein beetje water aan toe en klop de ‘dorure’ los met een vork. Het eiwit gebruiken we niet.
Verwarm de oven voor op 180°C.
Schep de appelvulling in het midden van het vel deeg, gelijk verdeeld over de hele lengte van de lap.
Smeer het deeg rondom de vulling in met het losgeklopte eigeel. Gebruik hiervoor een borsteltje of een breed penseel.
Snij de brede randen van het deeg in, in een visgraatmotief. Maak een snee om de 2 à 3 centimeter. Vlecht nu de flapjes over de vulling heen met beurtelings een flapje links en een flap rechts.
Strijk nu opnieuw het losgeklopte eigeel  over de apfelstrudel.
Plaats het gebak in de oven en bak de strudel gedurende 30 à 40 minuten.
Serveer het gebak warm of koud. Een dikke snee van de warme strudel smaakt heerlijk bij een bolletje vers vanilleijs

Ik schrok ervan dat dit nagerecht (ik ben geen dessertfreak) zo eenvoudig klaar te maken is en stel me de vraag waarom ik dit gerecht ooit nog in de winkel of bakker zou gaan halen. Zo lekker als op onze kookavond heb ik hem immers nog nooit mogen eten.

Ijs en wijn geven zelden een gelukkig huwelijk vandaar ook dat ik als combinatie een Pineau de Charentes De Challygnac erbij had voorzien. Een combinatie die alweer uiterst geslaagd was. Een koffietje voor de één, een tweede Pineautje voor de ander rondde onze avond af…
… het is alweer aftellen naar de volgende maand en ons volgende optreden!

Grüβ Gott vanuit Zuid-Tirol

Ben je ooit al verder geweest dan het land van Heidi aus Tirol? Neen, wel steek de Oostenrijkse landsgrens een keer over en nestel je in het Italiaanse Alto Adige oftewel Zuid-Tirol. Land van de dolomieten, land van de Otzi de ijsmummie, prachtig wandelgebied, uitstekend skigebied, land van welness, land van een onnoemlijke appelproductie maar bovenal ook land van uitstekende wijnen!

Zo nu en dan borrelt het gevoel bij me weer op… terug gaan in de tijd! Onbezonnen, onbevooroordeeld wijnen kunnen proeven, bespreken en beoordelen. Op ontdekkingstocht doorheen een ganse regio om deze streek en haar magische sappen te ontdekken en te begrijpen. En dus heb ik me nog eens een keertje laten gaan. Zuid-Tirol of Alto Adige was de uitverkorene. Mails werden verzonden, discussies werden gevoerd, staalflessen kwamen binnen.

Er was bij mezelf het besef dat ik mijn pet als wijnhandelaar nooit volledig meer zou kunnen afzetten. Toch wou ik kritisch kunnen blijven. Met die gedachte startte ik de opzet van een open tastings. Ik zou mijn eigenste wijnen; namelijk deze van Kellerei St. Michael-Eppan en Nals Margreid laten meespelen op de degustatie. Ik zou ze kritisch benaderen en mijn eigen producten in vraag stellen. Zijn ze mijn gamma waard…laat ze het maar een keertje bewijzen tussen een blinde degustatie met een aantal neutrale proevers.

Het spijtige, in vergelijking met vroegere tijden althans, was dat mooie gevestigde namen in België zoals bijvoorbeeld Aloïs Lageder uit de boot vielen. Dat is het nadeel uiteraard in de concurrentiestrijd tussen collega’s. Positieve is dat je nieuwe spelers leert kennen, jong en ambitieus. Onbekend en daardoor ook onbemind… Ja, het opzet is nog steeds uitstekend.

Zo kwamen er op 26 januari 61 verschillende wijnen op tafel. De wijnen werden allen netjes ingepakt zodat ze onherkenbaar waren. Twaalf verscheidene proevers waren present. Een proefmarathon waarbij ieder individueel zijn tempo bepaalde en zijn bevindingen weergaf op het proefformulier. Een helse opdracht indien je nog maagd bent voor wat zulke tastings betreft.

In bijlage kan je alvast de resultaten vinden van de proeverij.

Punten

Welke conclusies kan ik verbinden aan deze proeverij? Er is momenteel geen enkel reden om de 2 huizen waarmee ik werk in twijfel te trekken. Globaal gezien kwamen beiden goed uit de proeverij, vooral als je de prijs benadering erbij neemt. Je moet immers weten dat de wijnen uit Alto Adige niet van de goedkoopste zijn.

Alto Adige – samengevat in enkele feiten:

  • Alto Adige is officieel tweetalig Italiaans-Duits en behoort sinds 1919 officieel bij Italië
  • Bolzano en Merano het kloppende hart zijn
  • Alto Adige is met zijn 5.300 ha aan wijngaarden één van de kleinste Italiaanse wijngebieden
  • Alto Adige is het snelst groeiend kwaliteitsgebied in Italië met maar liefst 98,8 % (!!!!) van de wijnen die onder een DOC vallen
  • Er gemiddeld gezien 300 zonnedagen per jaar zijn en dat er ruim voldoende neerslag is
  • De Dolomieten zorgen voor vele valleien en microklimaten en bovendien een bodem geeft die een vat vol mineralen in de wijn brengt
  • De bodem is voornamelijk van vulkanisch porfier maar er zijn ook primitieve rotsbodems van kwarts, mica tot kalksteen
  • De Dolomite lime uniek is ter wereld
  • De wijngaarden op steile hellingen liggen tot wel 1000 meter hoogte en dat terrasbouw daardoor noodzakelijk is
  • Er 7 verschillende winegrowing areas zijn(Bassa Atesina – Oltroadige – Bolzano – Adige Valley – Merano – Isarco Valley – Val Venosta) die zorgen voor 8 verschillende DOC gebieden.
  • De Doc wetgeving er sinds 1975 van toepassing is en er tot op heden geen enkele DOCG bestaat
  • Gewurztraminer hier zijn oorspronkelijke herkomst vindt
  • Schiava en Lagrein kwaliteitsvolle autochtone druivenrassen zijn
  • Er een 20-tal verscheiden druivenrassen aangeplant staan waaronder al de Franse klassiekers
  • Hoewel er een meerderheid aan witte rassen aangeplant staat de rode Schiava de meest aangeplante druif is
  • Pinot Grigio de koploper is in aanplant van de witte rassen

Alla scoperta della Italia del Nord – Alto Adige

Hoezeer Veneto ons ook had bekoord, na 2 nachtjes was het tijd om verder te trekken. Zo’n kleine 150 kilometer richting de Oostenrijkse grens, omgeving Bolzano werd onze volgende halte. Nalles en Appiano om precies te zijn. Alto Adige ofwel Südtirol hoort sinds het einde van Eerste Wereldoorlog tot Italië. Voordien maakte het geheel uit van Tirol in Oostenrijk. Het is alleszins een doublefaced regio. De vraag of de mensen zich nu Italiaans dan wel Oostenrijks voelden werd steeds met een lach afgedaan. Wij zijn Zuidtirolers mijnheer was vaak het antwoord. Ik heb het vermoeden dat er een drang naar onafhankelijkheid bestaat ginds. Wat er ook van zijn mag, ons Brussels gewest kan er een puntje aan zuigen. Alles wordt er perfect tweetalig aangeduid, de mensen spreken er met een vanzelfsprekendheid Duits én Italiaans. Het moet dus toch wel degelijk kunnen…

Alto Adige is genaamd naar de belangrijkste rivier uit de omgeving; nl. de Adige. Deze rivier achtervolgde ons echter al vanaf de start van Italië want de Etsch (wat de Duitstalige naam is voor de Adige) ontspringt in Zuid Tirol en kent zijn monding in Veneto.
De relatieve vlakte van Veneto was definitief achter ons. We zaten te midden de Dolomieten. Dit is absoluut een groen stukje Italië met soms schilderachtige tafereeltjes. Vooral als je de bergen in trekt kom je fantastische vergezichten tegen.
Is de wijnbouw van belang in Südtirol heb ik me ginds meerdere malen afgevraagd. Ja uiteraard is dat het. Spreek een keer met de Kellerei’s ginds en je beseft onmiddellijk waarom. Hoewel we ginds ook de opgang van kleinschalige wijndomeinen beginnen te kennen zijn de grote spelers nog steeds de lokale coöperatieven. Deze hebben vaak tot 300 leden aangesloten waardoor je uiteraard het belang van de wijnbouw niet kunt ontkennen. De reden van mijn vraag was echter de onmetelijk grote appelproductie die je ginds aantreft. Hier groeien voldoende appels om de ganse wereldbevolking mee te bevoorraden!

Genoeg blabla omtrent de regio en over naar de harde realiteit, het relaas van een wijnreis doorheen Noord-Italië. 🙂
De verplaatsing verliep rimpelloos en we konden tijdig inchecken in ons hotel: Zum Rosenbaum. Een idyllisch hotelletje voorzien van alle luxe. Bij aankomst werden we onmiddellijk begroet door de lokale Heidi in traditionele klederdracht. Een glaasje prosecco van het huis bevond zich 5 minuutjes later reeds in het glas. Super, want we hadden dorst ;-). Origineel was bovendien dat aan de inrit er een kaartje hing die de ‘familie Sas’ van harte verwelkomden. Een kleine attentie die ons onmiddellijk thuis deed voelen. Het hotel was en is dan ook een aanrader. Eén goede raad echter: blijf er niet dineren! Dan kom je in vooroorlogse toestanden terecht waar bij het buffet het recht van de snelste geldt. We waren stomverbaasd omdat we een half uurtje na het aanvangsuur naar onze tafel gingen de groenten van het buffet als aanvulling bij het voorgerecht afgeruimd waren, enfin deze die er nog overschoten toch. Ook van het voorgerecht zelf waren er enkel kruimels te zien…

In Alto Adige had ik twee wijnbezoeken vastgelegd. Het is een wijnregio die me fascineert moet ik bekennen. Witte wijnen van een hoog niveau en de rode Lagrein die oh zo mooi kan zijn. Ik had er nog wel meerdere aangeduid die het bezoeken waard zijn zoals Weingüt Kornell, Arunda Vivaldi en Peter Zemmer. En mocht ik alleen op pad geweest zijn, ik had ze zeker een bezoek gebracht :-).
Als eerste kwam Nals Margreid aan de beurt. Nals Margreid is een samentrekking van twee lokale plaatsnamen Nals en Margreid waartussen de talrijke wijngaarden zich bevinden. Het wijnhuis bevond zich op nog geen kilometer afstand van ons hotel en dus konden we de verplaatsing makkelijk te voet doen. Door deze wandeling te maken kwamen we al vlug eensluidend tot het besluit de geplande fietstocht af te lassen. Het gaat er inderdaad stevig op en neer… Nu hou ik daar wel van maar niet met de fiets!
Gottfried Pollinger kwam ons al vlug tegemoet met een warme handdruk. De start van alweer een zeer mooi bezoek. Gottfried vertelde ons dat Nals Margreid slechts een kleine garnaal is op wijngebied in de Alto Adige. Nu, als alle kleine garnalen dergelijke installaties zouden bezitten dan wil ik wel eens een gamba zien ;-). Van wat ik tot nog toe kende van hen hield ik vooral van de Vernatch (ook wel Schiava of Trollinger), zijn Mantele Sauvignon Blanc en de Baron Salvadori Lagrein Riserva. Helaas bleek deze laatste uitgeput te zijn en zal het nog heel wat tijd wachten zijn vooral eer er zich een nieuwe jaargang presenteert. Ter compensatie hadden ze een kleinere Lagrein gemaakt. Die kon me echter helemaal niet bekoren.

We dronken volgende wijnen bij Nals Margreid:

  • Pinot Bianco ‘Penon’ 2010
  • Chardonnay 2010
  • Pinot Grigio 2010
  • Sauvignon Blanc 2010
  • Pinot Bianco ‘Sirmian’ –> Gewoonweg een schitterende Weissburgunder
  • Pinot Grigio ‘Punggl’ 2010
  • Sauvignon Blanc ‘Mantele’ 2010
  • Gewürztraminer Baron Salvadori 2009 –> Njammie!!
  • Chardonnay Baron Salvadori 2008
  • Vernatch ‘Galea’ 2010
  • Pinot Nero ‘Mazzon’ 2008
  • Lagrein ‘Aus Gries’ 2009
  • Merlot ‘Levad’ 2009
  • Cabernet Sauvignon ‘Lafot’ 2009
  • Anticus Baron Salvadori 2008 Riserva

Jaja, wat is het fijn in het land van Lagrein te zijn. Een mens wordt er zowaar poëtisch van na het proeven van dergelijke wijntjes!
Op de terugweg ontdekten we vlak bij het hotel een verborgen smal steegje. het had zelfs een naam ‘Nachtigallenweg‘! In de hoop dat we een rits nachtegaaltjes zouden tegenkomen (tja wat denken mensen nadat ze behoorlijk wat wijn tot zich hebben genomen) gingen we op verkenning. Het bleek een bergwegeltje te zijn die ons al klauterend naar de hoogste toppen leidde. Boven hadden we 2 keuzes: ofwel terugkeren ofwel via de wijngaard die erop uitkwam onze weg naar beneden verder zetten. Twee maal raden wat het werd :-). Wat we echter niet wisten was dat deze wijngaard volledig omsloten was en we een hekje om moesten klauteren om onze weg te kunnen vervolgen. Alle alcohol die om welke reden dan ook in ons bloed was gesijpeld was eensklaps verdwenen…
Die avond kwam er een Tiroler orkest spelen op het dorpsplein. De alcohol zat vlug terug in het bloed en van de dansjes die ik er met mijn zus waagde worden absoluut geen foto’s geplaatst ;-).

We bleven ook in Alto Adige 2 nachten. Het ontbijt bij Zum Rosenbaum was subliem. Een verse honingkader recht uit de bijenkast, lekkere zelfgemaakte confituur, verse pistoletjes, noem maar op. Super ontbijt! Verse krachten konden we eerlijk gezegd wel gebruiken. De degustatie van de dag voordien in gedachten wisten we wat er ons te wachten stond. En vandaag was het de beurt aan St. Michael-Eppan in Appiano. Vrienden van me weten wat ik van de wijnen van deze Kellerei vind. Er zitten witte pareltjes tussen. Hun Riesling is voor een liefhebber als mezelf om duimen en vingers van af te likken, de Sauvignon Blanc kent naast de gekende kenmerken ook een toets rood fruit en is wat zesty. De Chardonnay, Pinot Grigio… Ik keek er alvast enorm naar uit! Uiteraard wou ik ook de Sanct Valentin reeks proeven en gezien de Lagrein van Nals Margreid uitgeput is wou ik deze Lagrein absoluut proeven.
Wat een hartelijke ontvangst mochten we toch alweer genieten. Het was alsof we Günther Neumair al jaren kenden! Hij leidde ons vlekkeloos doorheen de geschiedenis en de mooie kelderruimtes (de wanden zijn van stukgeslagen glas). Nu kelders zijn kelder en hoe mooi de inrichting ook mag zijn, het is bij de wijngaarden dat mijn interesse ligt. Ik hoor je al zeggen, een wijngaard is toch ook maar een wijngaard! Neen, dat is het niet… hier is het dat de eerste steen tot een goede kwaliteitswijn wordt gelegd. Aan een wijngaard kan je veel zien :-). En dus troonde ik Günther mee de wagen in en deden we aan wijngaard-seeing. Pinot Nero, Gewürztraminer, Pinot Bianco en Pinot Grigio kwamen we tegen en hielden we bij halt. Eigenlijk is dat een deel van de vakantie waar ik het meeste van hou… slingeren tussen de kleine paadjes, tussen de wijnvelden… zalig is dat!
Voor de proeverij liet Günther ons in de handen van de ervaren verantwoordelijke van het proeflokaal. En dus gingen we alweer aan het werk!!

We dronken volgende wijnen bij St. Michael-Eppan:

  • Pinot Bianco ‘Schulthauser’ 2010
  • Chardonnay ‘Merol’ 2010
  • Riesling ‘Montiggl’ 2010 –> als ik er nog maar aan terug denk komt het water me in de mond
  • Sauvignon Blanc ‘Lahn’ 2010
  • Sauvignon Blanc Sanct Valentin 2010
  • Sauvignon Blanc Sanct Valentin 2008
  • Weissburgunder Sanct Valentin 2009
  • Chardonnay Sanct Valentin 2009
  • Pinot Grigio Sanct Valentin 2009 –> Gewoonweg topklasse!
  • Gewürztraminer Sanct Valentin 2010
  • Schiava ‘Pagis’ 2010
  • Pinot Nero Riserva 2008
  • Lagrein Riserva 2008
  • Pinot Nero Sanct Valentin 2008
  • Lagrein Sanct Valentin 2006 –> Kon me absoluut bekoren
  • Comtess-Passito Sanct Valentin 2007

De proeverij voldeed volledig aan mijn verwachtingen. De kwaliteit van de nieuwe jaargangen is gegarandeerd. Voldaan en gelukkig konden we afscheid nemen. Verpozing hadden we nodig. Deze vonden we aan het Lago di Montiggl op een terrasje waar we (ik en mijn schoonbroer althans) naar hartelust ‘punten’ konden geven aan het talrijk aanwezige vrouwelijk schoon ;-).

En dan nu nog een absolute tip voor de gastronomen onder ons! Tot onze spijt van ‘Zur Rose‘ in San Michele Appiano gesloten. hierdoor aten we de eerste avond vlug in het hotel.De tweede avond konden we echter wel terecht op de andere aanrader die ik had gekregen. Dit bleek werkelijk een voltreffer van formaat te zijn. Ik zie nog steeds onze verbaasde gezichten bij het opdienen van de hertekalfkoteletjes op een brood bedekt met stro!
Ga je naar ginds, reserveer een keer bij Gasthof Kirchsteiger in Völlan. Het oogt alledaags maar wat er op je bord komt is het alleszins niet…

De eerste indrukken van Italië werden bevestigd. Italië zat nog nauwer in ons hart, en we waren niet eens halfweg…

Alla scoperta della Italia del Nord – Op ontdekking doorheen Noord-Italië

Ken je dat gevoel… ongeduld, halsreikend uitkijkend, snakkend bijna. Een verlangen dat slechts zachtjes aan gestelpt wordt! Het verlof is nakende, de planning is tot in detail voorbereid. Het is enkel nog aftellen tot de bewuste datum, het bewust uur zelfs, daar is!
Net zo voel ik me momenteel. Als een kleine jongen die op 5 december uitkijkt naar wat de sint te brengen heeft, als een puber die voor het eerst in zijn leven de liefde gaat bedrijven met zijn liefje…

Bestemming van dienst: een trektocht doorheen Noord-Italië. Van Verona tot Turijn, van Valpolicella tot Piëmonte. Niet in rechtstreekse lijn uiteraard, maar bochtig, bergachtig met de nodige stops . De contouren tekenen zich duidelijk af op papier, in mijn hoofd, in mijn dromen. De glazen bol is gepoetst! Rustige actie, op adem komen daar waar ik het liefst vertoef, tussen de wijngaarden. De aarde omwoelende met mijn eigen handen, ruikende aan die terroir.

Dit is slechts de voorbeschouwing van wat komen gaat. Het echte relaas van de feiten zal nadien, zij het in stukken en brokken, volgen. Italië aandoen zonder mijn Italiaanse aartsengel te raadplegen zou ‘a mistake to make’ zijn! En dus heb ik heel véél, dankbare, hulp gekregen…
Na de landing in Verona is het eerste werk het opzoeken van een getrouwe vierwieler die ons veilig doorheen het Noord-Italiaanse land moet brengen. Verona – Veneto – Soave – Valpolicella – Amarone – Gardameer. Met deze keywoorden fietst ik feilloos doorheen een opgave van ‘De slimste mens’. Eerste stop is trouwens in omgeving van Soave, bij Azienda Agricola Gini. Niet voor een frisdrank, neen dank u :-). Ik kijk er vooral naar  uit hun reciotto’s di Soave te proeven. Om de één of andere manier hou ik meer van een zoet gevinifieerde Garganega dan een klassiek droog gemaakte.
Nadien trekken we door richting Gardameer, midden Valpolicella land. Koffers afzetten, inchecken, verfrissen om het tweede bezoek van de dag aan te vatten. Bij Azienda Agricola Le Salette zijn het toch voornamelijk de Amarone wijnen die me doen watertanden. Al hebben ze er ook voortreffelijke Grappa.
Dag 2 in Veneto heeft slechts één wijnbezoek in het vooruitzicht. Tenuta San’t Antonio staat er op het programma. Ripasso, Amarone en Soave… noem maar op. In de late namiddag wat lanterfanten rondom het Gardameer…

Van het Lago di Garda naar het Lago di Caldaro (of Kalterer See) is het een kleine 150 km doortrekken. Echt geïnteresseerd om de ijsmummie (Ötzi) op te gaan zoeken ben ik echter niet. Neen Alto-Adige of Süd Tirol is voor mij de thuishaven van één der grootste rode Italiaanse druivenrassen; nl. Lagrein. Hier gaat dan ook meer dan een gezonde interesse naar uit. Niet enkel naar Lagrein trouwens want ook Pinot Nero en andere Franse edele rassen vinden hier hun mekka. Als het bij Kellerei St. Michael-Eppan uitkijken is naar hun Sanct Valentin gamma dan is het bij Cantina Nals Margreid reikhalzend uitkijken naar de Baron Salvadori range! Niet echter zonder voorbij te gaan aan hun gewone, nou ja…, crus. Enkele van de mooiste wijnen die ik laatste tijd heb mogen proeven komen van ginds. Het beloven alvast twee gastronomische dagen te worden.

Dag 6 schuiven we alweer een 200-tal kilometers op. Van de Italiaans-Oostenrijkse grens gaan we naar aanpalend Zwitsers (Ticino) land. We bevinden ons dan in Valtellina. Slechts één enkele reden doet me die bocht maken: Nino Negri! Magie hebben ze in de vingers als het erop aan komt te werken met de Nebbiolo. Magie die ik wens te ontdekken, te laven en te smaken… wees daar maar zeker van. De proeverij ginds ligt trouwens al vast: negen wijntjes waaronder twee verschillende jaargangen van de toch wel enorm hoogstaande Sfursat 5 Stelle. De 2 nachtjes zullen we doorbrengen in Sondrio. Het schijnt een leuk stadje te zijn.

Wanneer we denken de meest schilderachtige plaatsjes reeds ontdekt te hebben zouden we wel eens flink fout kunnen zijn. We zakken immers terug af, dieper Lombardia in, en gaan in een regelrechte rotvaart naar het Lago di Iseo, naar Franciacorta, naar Berlucchi. Hoewel de wijn er zeker met de nodige egards behandeld zal worden (zo wil ik absoluut de Berlucchi ’61 naast de Ca’ Del Bosco en  de Baron Pizzini proeven) zal het wondermooie Lago di Iseo vooral verkent worden. De eilandjes die zich in het meer bevinden moeten meer dan de moeite waard zijn. Overnachten (3 nachten) kunnen we trouwens doen in Berlucchi’s Relais Franciacorta.

Save the best for last? Dat is zelden een slechte raad geweest. De langste verplaatsing (240 km) is de laatste. Doel van het eindpunt…genieten van wat geweest is, en genieten van wat komen gaat in één van de meest tot verbeelding sprekende plaatsen op Italiaanse bodem: La Morra. Te midden tussen de Barolo en Barbaresco wijngaarden kunnen we verblijven in het guesthouse van Batasiolo. Lekker een paar Vespa’s huren en rondsnorren door dit schilderachtige landschap vol met schattige kleine dorpjes en vooral, overheerlijk gastronomische pleister… Naast de reeds genoemde Italiaanse grootmeesters voor wat wijn betreft treffen we hier ook de Dolcetto en Barbera, of de Arneis en Cortese of de Moscato en Brachetto... Wat dan gezegd van de heerlijke truffels!!
Liefst 4 nachten zullen we ons hier de gelukkigste der aarde voelen. Naast Beni di Batasiolo zullen we hier trouwens ook Osvaldo Barberis bezoeken. De bekende grote namen zullen we ginds wel eens tijdens de lunch of diner proeven.

Terug huiswaarts is een vaste factor in het reisgegeven… Moet je er spijt van hebben? Neen, want de ervaring die je meeneemt is vaak onbetaalbaar!

Italiaanse wijnavonden – deel 3

Voor wat het hoogtepunt, voor mij persoonlijk dan althans, van onze Italiaanse wijnavonden moest worden heb ik moeten wachten tot avond 3. Daar zat ik dan met een broek vol Italiaanse goesting te wachten tot het aanvangsuur. Trentino – Alto Adige, Friuli-Venezia-Giulia en Veneto zouden die avond de revue passeren. Met daarbij mijn absolute number one van de Italiaanse regio’s…Alto-Adige! Deze wijnen ontgoochelen me zelden, blinken uit in schitterende inheemse en vrijwel nergens anders voorkomende druivenrassen (Lagrein, Teroldego, Schiava,…) en zijn bovendien nog een keer meester in het gebruik van de internationale rassen. Ik mag er mijn Riesling-bek niet over breken of het sap stroomt uit alle hoeken van mijn mond ;-).

Niet enkel Alto-Adige en Trentino zijn overigens meer dan de moeite waard. Dat is eveneens zo met Friuli en vooral het Valpolicella land van Veneto. Uiteraard zou Amarone de monden vullen evenals zijn kleinere broer, de Valpolicella Ripasso.

Moeilijk…excuseer, aartsmoeilijk was het om een samenstelling te maken in de wijnen die ik vanavond zou laten proeven. Er was er al eentje meer dan gebruikelijk en dan nog stond ik steeds in dubio. Uiteindelijk besliste ik dan om niet voor de internationale rassen te kiezen bij de officiële proeverij, maar deze nadien als een soort ‘slaapmutsje’ te openen!

Dit was tenslotte de uiteindelijke keuze:

Gezien we in het Italiaanse bubbelland bij uitstek zitten was de opener een Prosecco. De net tot DOCG gepromoveerde Conegliano Valdobbiadene mocht de Conca d’Oro extra dry op tafel toveren. Geen verfijnde uitmuntend bubbelende schuimer maar wel met de oerdegelijkheid die je van een Prosecco mag verwachten. Methode Charmat never beats Methode classico…

Het witte festival werd gestart met Friulano van Tenuta Pinni (groen, mineraal maar wat laks aan zuren volgens de proevers). Vervolgens een ‘gast-fles’ van Russolo, de Muller-Thurgau Delle Venezie IGT was leuk om drinken, met de nodige spritzigheid en ‘snoepzuurtjes’. Mij deden ze in ieder geval aan zure beertjes denken :-). Soave mocht niet ontbreken natuurlijk. mijn keuze viel op de Monte Ceriani van Tenuta Sant’Antonio. Een voorbeeld aan opwaardering van de Soaves van de laatste jaren.

Schuimbekkend belandden we eindelijk aan de rode wijnen! Yes, Yes, Yes!
Al van bij de eerste wijn was het goed prijs… Alfieri Cantarutti mocht zijn uitschuiver van de eerste les goed maken. Hij deed dit met verve. De Refosco dal peduncolo Rosso uit de Colli Orientale del Friuli zette onmiddellijk de toon. Weinig of geen verval in deze wijn van het jaar 2000. Nog steeds zijn kracht, zijn correcte zuurtegraad en vooral zijn fruit.
Helaas moesten er koppen gesneuveld worden want de ‘Mijn kop eraf als dit geen Lagrein is’ was niet meer of niet minder dan een DOC Teroldego Rotaliano Riserva van Mezzacorona. Deze superleuke wijn kaapte dan ook meer dan terecht de prijs/kwaliteit oscar van de avond weg. Reeds 2004 maar nog geen spatje verval!
Van Tenuta Sant’Antonio kwamen er nog de Monte Garbi Valpolicella Ripasso en de Campo dei Gigli Amarone. De ripasso is wat mij betreft nog iets te jong maar een wijn met een enorm aan potentieel. Je proefde zijn kracht en concentratie. Koesteren dus voor de komende jaren. De Amarone had een hoge last te torsen. Zou hij beter scoren dan de Sforsato uit Valtellina die ons vorige week wezenloos van bewondering achterliet? Neen dus…unaniem trouwens. Was hij lekker, was hij goed? Ja verdomme, vast en zeker maar dat mocht ook wel voor 48€!!
Tussen deze 2 wijnen in had ik de Lagrein van Nals Margreid geplaatst, de Baron Salvadori Riserva wel te verstaan. Vervelend voor mezelf want ik kan gewoonweg nooit objectief blijven als ik het over deze wijn moet hebben. Ik verval onmiddellijk in allerhande superlatieven. Meer dan terecht overigens 🙂 Het is één van die typische wijnen die een oprechte glimlach op mijn gezicht kan brengen.

End of story…? Neen want tijdens en na de afterparty (een hapjes festival waarbij meestal de ‘kletskes’ eraan moeten en er al eens een ander flesje ontkurkt wordt) had ik nog een ‘beside-proeverij’ voorzien.
Startend met een andere gast-fles trouwens! Een enig mooie houtgerijpte Garganega van Gino Fasoli én bovendien van oude stokken gemaakt. Nadien een superlichte maar tevens superfruitige Schiava van Nals Margreid.
Omdat ik één van de gasten beloofde ze een echt fabuleuze witte wijn uit Italië te laten drinken, en ik steeds mijn beloftes probeer na te komen, een waaaaauw – waaaaauw – waaaaaaauw Riesling! De Montiggl van St.Michael – Eppan uit de Alto Adige en tot slot (eigenlijk niet) een enig mooie Cabernet Sauvignon ‘Capitel del Monte’ van Tenuta Sant’Antonio.

Wat was het weer een unieke en mooie avond!

Alla Prossima Volta!