Prospective Viticultural Research: Innovations for the Vineyards of Tomorrow (EN)

During a visit with the Vinitaly International Academy at Berlucchi in Franciacorta, we were not only treated to a wonderful tour and tasting, but also an incredibly moving speech from Cristina Ziliani. She spoke about the origins of the winery and how the meeting and friendship between Guido Berlucchi and her father, Franco Ziliani, had led to the creation of what the unique Franciacorta estate has become today. She described the long journey and the struggles involved, but, above all, she also touched on the risks facing the viticulture of tomorrow. This was followed by an extensive discussion on prospective viticultural research and how they are addressing future challenges in winemaking by adapting with the times. It was captivating enough for me to want to do some further research on it.

Introduction

Prospective viticultural research is a branch of science focused on developing new techniques and insights to make viticulture future-proof. By employing methods such as genetic analysis, climate modeling, and advanced soil studies, this research not only helps to improve wine production quality and consistency, but also to anticipate and address future challenges. This offers wine producers unique opportunities to manage their vineyards sustainably and take full advantage of modern technology.

What is prospective viticultural research?

Prospective viticultural research involves exploring future developments and challenges in the wine industry, such as climate change, soil degradation, and the rising demand for sustainable wine production. With a multidisciplinary approach where technology, biology, and data analysis converge, researchers and wine producers can generate new knowledge and solutions. International collaboration plays a key role: by learning from best practices in other regions and through knowledge-sharing between research institutions and wineries, innovations are rapidly applied in the field.

Research methods: the key to innovation

A wide array of methods is used in prospective viticultural research, including:

1. Genetic analysis and breeding techniques

Researchers analyze the DNA of grape varieties to identify traits that enhance resistance to diseases and climate changes. Through breeding programs and genetic selection, new grape varieties are developed that are specifically suited for extreme weather conditions, such as drought or intense rainfall.

2. Climate modeling and data analysis

By using climate models and historical data, researchers make forecasts about climate change and its impact on vineyards. This provides winegrowers with timely insights into the best planting and harvest times, helping them protect their vineyards against changing weather patterns. This technology thus plays a crucial role in risk management.

3. Soil research and management

Through soil analysis, researchers determine the specific properties of vineyard soil, including mineral balance and pH. This enables precision fertilization and targeted irrigation, contributing to efficient soil management and long-term soil health.

4. Remote sensing, drones and digitalization

Remote sensing technology, including drones and satellite imagery, as well as IoT sensors and artificial intelligence, allow winemakers to monitor vineyard health remotely. This technology enables early detection of diseases and nutrient deficiencies, prompting timely and targeted interventions. Digitalization and automation increase efficiency and ensure consistently higher yields.

Benefits for wine producers

Prospective viticultural research offers numerous advantages for wine producers, including:

– Improved resistance to climate change

Climate change leads to extreme weather conditions that impact grape yield and quality. By developing climate-resistant grape varieties, winemakers can better adapt to these changes, safeguarding yield and quality.

– Sustainable and efficient vineyard management

Soil research and precision agriculture make targeted fertilization and irrigation possible, which is both cost-effective and environmentally friendly. This aligns with the demand for sustainable production and also helps wine producers meet certifications for biodynamic and organic wine production.

– Enhanced biodiversity and ecosystem health

By applying innovative and sustainable practices, prospective viticultural research contributes to preserving and enhancing biodiversity around vineyards. Native flora and fauna, such as insects and indigenous plants, are protected, creating a healthier vineyard ecosystem with natural pest protection.

– Increased wine quality and consistency

Thanks to advanced analysis methods, optimal growing conditions and harvest times can be better determined, leading to a consistently high wine quality. In an era where consumers increasingly value quality and consistency, this is a significant competitive advantage.

– Better cost efficiency and risk management

The use of drones, sensors, and data analysis helps producers to intervene only where necessary, saving time and money. By being prepared for risks such as disease outbreaks or climate fluctuations, producers can achieve a more reliable and cost-effective harvest.

What does this mean for the future of viticulture?

Prospective viticultural research enables wine producers to better prepare for uncertain future scenarios, from climate changes to shifting consumer demands. Scenario planning provides insights into the future of viticulture and allows producers to adjust their strategies now, for instance by using sustainable technologies and alternative grape varieties. Regulatory bodies also play a role in supporting these innovations by offering subsidies and support for sustainable research, making it easier for winemakers to adopt these innovative methods. In this way, the sector becomes future-proof.

Shifting consumer trends and market position

Consumers are becoming more selective about the origin and production of their wines, increasingly looking for organic and sustainably produced options. Prospective viticultural research allows the sector to meet these expectations, positioning itself as a modern, responsible market leader.

Education and awareness within the industry

Future-proof viticulture requires that all links in the production chain are up to date on the latest developments. Education on sustainable and innovative practices, through workshops and training, can help producers fully leverage the techniques and benefits of prospective viticultural research. This strengthens knowledge and skills across the industry, benefiting the entire wine sector.

Conclusion

Advances in prospective viticultural research offer winegrowers countless opportunities to make their production sustainable, minimize risks, and meet the demand for quality and sustainability. By investing in techniques such as genetic adaptation, climate modeling, and digitalization, producers can better manage their vineyards and adapt to changes. The future of viticulture promises innovation and sustainability—and prospective viticultural research forms the solid foundation upon which this vision is built.

Prospective viticultural research: Innovaties voor de wijnbouw (NL)

Tijdens een bezoek  met de Vinitaly International Academy bij Berlucchi uit Franciacorta kregen we naast een fraai bezoek en dito tasting ook een heel emotioneel betoog te horen van Crstina Ziliani. Ze had het over de oorsprong van het wijnhuis en hoe de ontmoeting en vriendschap tussen Guido Berlucchi en Cristina’s vader Franco Ziliani hadden geleid tot wat het unieke Franciacorta huis vandaag geworden is. Ze had het over de lange weg die is afgelegd en de strijd die ermee gepaard ging. Maar bovenal had ze het ook over de gevaren die er schuilen in de wijnbouw van morgen. Waarna er een lang betoog volgde over prospective viticultural reasearch of hoe ze de uitdagingen in de wijnbouw proberen op te vangen door mee te gaan met de tijd! Boeiend genoeg voor mij om er wat opzoekingen over te doen.

Prospective viticultural research – of vooruitstrevend wijnbouwonderzoek – is een wetenschap die zich richt op het ontwikkelen van nieuwe technieken en inzichten om de wijnbouw toekomstbestendig te maken. Door methoden als genetische analyse, klimaatmodellering en geavanceerde bodemonderzoeken te gebruiken, helpt dit onderzoek niet alleen om de kwaliteit en consistentie van wijnproductie te verbeteren, maar ook om toekomstige uitdagingen te voorzien en te omzeilen. Dit biedt wijnproducenten unieke mogelijkheden om hun wijngaarden duurzaam te beheren en optimaal te profiteren van moderne technologie. 

Wat is prospective viticultural research?

Prospective viticultural research houdt zich bezig met het onderzoeken van toekomstige ontwikkelingen en uitdagingen in de wijnbouwsector, zoals klimaatverandering, bodemuitputting en de groeiende vraag naar duurzame wijnproductie. Door een multidisciplinaire benadering waarin technologie, biologie en data-analyse centraal staan, kunnen onderzoekers en wijnproducenten nieuwe kennis en oplossingen ontwikkelen. Internationaal gezien speelt samenwerking een grote rol: door te leren van best practices in andere regio’s en kennisdeling tussen onderzoekers en wijnhuizen kunnen innovaties snel toegepast worden in de wijngaard.

Onderzoeksmethoden: de sleutel tot innovatie

Binnen het prospective viticultural research wordt een breed scala aan methoden gebruikt. Belangrijke onderzoeksmethoden zijn:

1. Genetische analyse en kruisingstechnieken

Onderzoekers analyseren het DNA van druivensoorten om variëteiten te vinden die beter bestand zijn tegen ziektes en klimaatveranderingen. Door kruisingsprogramma’s en genetische selectie kunnen er nieuwe variëteiten worden ontwikkeld die specifiek geschikt zijn voor extreme weersomstandigheden, zoals droogte of hevige regenval.

2. Klimaatmodellering en data-analyse

Door klimaatmodellen en historische data te gebruiken, kunnen onderzoekers voorspellingen doen over klimaatverandering en de impact ervan op wijngaarden. Dit geeft wijnbouwers tijdige inzichten in de beste aanplant- en oogsttijden, en helpt hen hun wijngaarden te beschermen tegen veranderende weerpatronen. Zo speelt technologie een cruciale rol in risicomanagement.

3. Bodemonderzoek en bodembeheer

Via bodemanalyse bepalen onderzoekers de specifieke eigenschappen van de wijngaardbodem, zoals mineralenbalans en pH-waarde. Dit maakt precisiebemesting en gericht irrigeren mogelijk, wat bijdraagt aan een efficiënter bodembeheer en behoud van bodemkwaliteit op lange termijn.

4. Remote sensing, drones en digitalisering

Door remote sensing-technologie zoals drones en satellieten, maar ook door IoT-sensoren en kunstmatige intelligentie, kunnen wijnbouwers op afstand de gezondheid van hun wijngaarden monitoren. Hiermee kunnen ze vroegtijdig ziektes en voedingstekorten opsporen en gericht maatregelen nemen. Digitalisering en automatisering vergroten de efficiëntie en zorgen voor een consistent hogere opbrengst. Cristina Ziliani vertelde ons bijvoorbeeld dat er tijdens de periode naar de oogst toe wel honderden foto’s per dag werden genomen via drones voor verdere analyse!

Voordelen voor de wijnproducent

Prospective viticultural research biedt talrijke voordelen voor wijnproducenten. Enkele belangrijke zijn:

– Verbeterde weerstand tegen klimaatverandering

Klimaatverandering zorgt voor extremere weersomstandigheden die invloed hebben op de oogst en de kwaliteit van druiven. Door de ontwikkeling van klimaatbestendige druivensoorten kunnen wijnbouwers beter inspelen op deze veranderingen, waardoor opbrengst en kwaliteit beschermd blijven.

– Duurzaam en efficiënt wijngaardbeheer

Bodemonderzoek en precisielandbouw maken het mogelijk om gericht te bemesten en irrigeren, wat niet alleen kostenbesparend is, maar ook milieuvriendelijk. Dit sluit aan bij de vraag naar duurzame productie en helpt wijnproducenten bovendien om te voldoen aan certificeringen voor biodynamische en biologische wijnbouw.

– Bevordering van biodiversiteit en ecosysteemgezondheid

Door innovatieve en duurzame praktijken toe te passen, draagt prospective viticultural research bij aan het behoud en de versterking van biodiversiteit rondom de wijngaard. Natuurlijke flora en fauna, zoals insecten en inheemse planten, worden beschermd en helpen mee in het natuurlijke ecosysteem van de wijngaard, wat extra bescherming biedt tegen plagen.

– Verhoogde wijnkwaliteit en consistentie

Dankzij geavanceerde analysemethoden kan men optimale groeiomstandigheden en oogstmomenten beter bepalen, wat leidt tot een constante hoge kwaliteit van de wijn. In een tijd waarin consumenten steeds meer waarde hechten aan kwaliteit en consistentie, is dit een groot concurrentievoordeel.

– Betere kostenefficiëntie en risicomanagement

Het gebruik van drones, sensoren en data-analyse helpt wijnproducenten om alleen daar in te grijpen waar het nodig is, wat tijd en geld bespaart. Door voorbereid te zijn op risico’s als ziekte-uitbraken of klimaatschommelingen, hebben wijnproducenten een betrouwbaardere en kostenefficiënte oogst.

Wat betekent dit voor de Toekomst van de wijnbouw?

Met prospective viticultural research kunnen wijnproducenten zich beter voorbereiden op onzekere toekomstige scenario’s, van klimaatveranderingen tot veranderende consumenteneisen. Scenario-planning biedt inzicht in de wijnbouw van de toekomst en stelt producenten in staat om hun strategieën nu al aan te passen, bijvoorbeeld door gebruik te maken van duurzame technologieën en alternatieve druivensoorten. Regelgevende instanties spelen hierin ook een rol; door subsidies en ondersteuning voor duurzaam onderzoek kunnen wijnbouwers de overstap naar deze innovatieve methoden gemakkelijker maken. Zo wordt de sector toekomstbestendig gemaakt.

Veranderende consumententrends en marktpositie

Consumenten stellen steeds hogere eisen aan de herkomst en productiewijze van hun wijnen. Ze zoeken vaker naar biologische en duurzame opties, wat wijnproducenten aanmoedigt om milieubewust te produceren. Door prospective viticultural research kan de sector aan deze verwachtingen voldoen en zich positioneren als een moderne en verantwoorde marktleider.

Educatie en bewustwording in de sector

Een toekomstbestendige wijnbouw vereist dat alle schakels in de keten op de hoogte zijn van de laatste ontwikkelingen. Educatie over duurzame en innovatieve praktijken, zoals via workshops en trainingen, kan producenten helpen om de technieken en voordelen van prospective viticultural research optimaal te benutten. Hiermee worden kennis en vaardigheden binnen de sector versterkt, wat de hele wijnindustrie ten goede komt.

Conclusie

De vooruitgang in prospective viticultural research biedt wijnbouwers talloze kansen om hun productie te verduurzamen, risico’s te beperken en aan de vraag naar kwaliteit en duurzaamheid te voldoen. Door te investeren in technieken zoals genetische aanpassing, klimaatmodellering en digitalisering kunnen producenten hun wijngaarden beter beheren en inspelen op veranderingen. De toekomst van de wijnbouw belooft innovatie en duurzaamheid – en prospective viticultural research vormt de solide basis waarop deze visie wordt gebouwd.

Erbamat: de nieuwe speler bij Franciacorta!

Ook in Italië ’s meest bekende bubbelregio staat de wereld niet stil kon ik met eigen ogen vaststellen tijdens een bezoek bij Berlucchi. Naast een fraaie degustatie en diner kon ik er ook genieten van een exclusieve rondleiding van Cristina Ziliani. Tijdens deze rondleiding hoorde ik, niet voor het eerst, praten over een nieuwe druif die toegelaten is in de Franciacorta DOCG, namelijk Erbamat! Proeven van een vatstaal werd vriendelijk afgewezen, wegens nog niet klaar, maar dat dit in de toekomst zal veranderen is wel zeker! Tijd om de druif beter te leren kennen.

Franciacorta’s nieuwe goudmijn: de opkomst van Erbamat in de Italiaanse bubbels

De wereld van Franciacorta, Italië’s trots in mousserende wijn, staat op het punt een fascinerende transformatie door te maken. Bekend om zijn elegante wijnen, gecreëerd op de traditionele wijze zoals in Champagne, is Franciacorta altijd trouw gebleven aan zijn klassieke druivenrassen Chardonnay, Pinot Nero en Pinot Bianco. Recentelijk hebben echter een aantal vooruitstrevende producenten een verrassende keuze gemaakt: de toevoeging van de oude, inheemse druif Erbamat. Deze vernieuwende stap komt niet zomaar uit de lucht vallen. De eigenschappen van Erbamat bieden zowel een antwoord op de uitdagingen van klimaatverandering als nieuwe mogelijkheden voor smaakprofielen, en dat is reden genoeg voor enkele grote huizen om deze druif serieus te omarmen.

De wedergeboorte van Erbamat

Erbamat is geen nieuwe verschijning; de druif heeft eeuwenlang wortel geschoten in de regio’s van Lombardije, maar raakte bijna vergeten door de opkomst van populaire internationale druiven zoals Chardonnay en Pinot Nero. Het is een witte variëteit die bekendstaat om zijn frisheid, hoge zuurgraad en langzame rijping. Naast de unieke eigenschappen van de druif, is ook de wijnstok van Erbamat bijzonder: deze is goed bestand tegen schimmelziektes en gedijt uitstekend in warmere klimaten zonder snel door te rijpen, een combinatie die zeldzaam is in de wijnbouw.

De wijnstok van Erbamat produceert middelgrote trossen met kleine, groene tot goudkleurige druiven. Deze druiven rijpen relatief langzaam, waardoor Erbamat zijn zuren behoudt, wat een bijzonder waardevolle eigenschap is voor het maken van mousserende wijnen. Dankzij deze trage rijping kan de wijnmaker lang wachten met oogsten, zonder dat de zuren verloren gaan. Dit geeft Erbamat een natuurlijke balans die in de toekomst van onschatbare waarde kan blijken voor de warmere jaargangen.

Klimaatverandering en de toekomst van Franciacorta

Franciacorta’s wijnmakers hebben te maken met de veranderende effecten van klimaatverandering: vroege rijping en minder zuurgraad vormen een groeiende uitdaging voor de traditionele druivenrassen. Vooral Chardonnay, de ruggengraat van de meeste Franciacorta-wijnen, lijdt onder de hitte, waardoor de resulterende wijnen soms aan frisheid en balans inboeten. Het is precies op dit punt dat Erbamat een cruciale rol kan spelen.

De druif rijpt later en behoudt tijdens dit proces haar zuurgraad. Dit zorgt ervoor dat de wijnen meer levendigheid behouden, zelfs bij hogere temperaturen. Door de toevoeging van Erbamat  kunnen wijnmakers de balans en frisheid van hun mousserende wijnen versterken zonder af te doen aan de kwaliteit of complexiteit van de Franciacorta-stijl.

Proefnotities: wat brengt Erbamat naar het glas?

De smaakprofielen van Erbamat in Franciacorta wijnen zijn zowel uniek als intrigerend. Waar Chardonnay een ronde, rijke fruitigheid biedt en Pinot Nero zorgt voor structuur en diepgang, voegt Erbamat een helder zuurtje en een bijna minerale frisheid toe. Deze extra dimensie zorgt voor een complexer aromatisch profiel en een levendige structuur die bijzonder goed samengaat met het kenmerkende lange rijpingsproces op de gistcellen van Franciacorta.

Wijnexperts merken ook op dat de wijn hierdoor eleganter en minder zwaar aanvoelt, wat een aantrekkelijke eigenschap is voor liefhebbers van verfrissende bubbels. De subtiele, minerale noten die Erbamat met zich meebrengt, worden door sommigen vergeleken met de kalkachtige frisheid die we zien in mousserende wijnen uit koelere klimaten, zoals sommige Champagnes.

Welke wijnhuizen experimenteren met Erbamat?

Momenteel zijn het vooral de pioniers binnen de Franciacorta DOCG die voorop lopen in dit experiment. Grote namen als Ca’ del Bosco en Berlucchi, beide bekende iconen van Franciacorta, hebben al wijnen geproduceerd met een kleine toevoeging van Erbamat in hun blend. Dit experiment blijft echter nog kleinschalig, omdat de regelgeving rond het gebruik van Erbamat in Franciacorta strikt is: tot maximaal 10% Erbamat mag momenteel worden toegevoegd aan de blends.

Daarnaast is Barone Pizzini, bekend om zijn focus op duurzaamheid en biologische wijnbouw, eveneens actief bezig met Erbamat. Het huis benadrukt dat het inheemse karakter van Erbamat een brug slaat tussen de traditionele Franciacorta-stijl en de toekomstbestendige mogelijkheden van lokale druiven.

De toevoeging van Erbamat vraagt om aanpassingen in de vinificatie, aangezien het ras anders reageert tijdens het gistingsproces dan de gangbare variëteiten. De ervaring en kennis die deze huizen opdoen, zouden wel eens de basis kunnen vormen voor een grote verschuiving in het denken over wat Franciacorta kan zijn en waar het naartoe kan groeien.

De toekomst van Franciacorta en Erbamat

De wijnwereld kijkt met interesse naar deze experimenten, en hoewel Erbamat nog niet in grote hoeveelheden wordt toegepast, heeft het de potentie om een permanente plaats in de Franciacorta-blend te veroveren. Vooral in een tijd waarin klimaatverandering het wijnmaken steeds meer uitdaagt, zou Erbamat een reddingslijn kunnen zijn die Franciacorta helpt om zijn frisse, verfijnde stijl te behouden.

Hoewel sommige puristen wellicht terughoudend staan tegenover veranderingen in de traditionele blends, tonen de eerste resultaten aan dat Erbamat harmonieus samengaat met de andere variëteiten en nieuwe dimensies toevoegt zonder de vertrouwde elegantie van Franciacorta geweld aan te doen. Als deze experimenten succesvol blijken, zouden we in de komende jaren wel eens meer kunnen zien van deze ‘vergeten’ druif in een van Italië’s meest geliefde mousserende wijnen. Voor nu blijft het een spannende ontwikkeling, en de vooruitstrevende wijnmakers van Franciacorta tonen opnieuw hun vermogen om met finesse in te spelen op de veranderingen in hun omgeving, altijd met respect voor de traditie en hun unieke terroir.

The road to becoming an Italian Wine Ambassador (IWA) – Part 2

Donderdag 4 april: Dag 1 en start van de inleidende sessies naar het einddoel.
Stevie Kim die instaat voor de organisatie en boss is van de uitgebreide staff enthousiasmeerde ons nog meer maar temperde tegelijkertijd ook onze verwachtingen. ‘Extremely difficult and most of you won’t succeed’! Woorden die de 67 kandidaten voor het eerst, maar niet voor het laatst te horen kregen. Terecht overigens want van de om en bij 1400 kandidaten die er sinds 2015 deelnamen waren er op dat moment slechts 262 geslaagd. Een kleine rekensom leert ons dat dit minder dan 20% is. Het zelfvertrouwen daalde toch een klein beetje!

Na de inleiding werden we voorgesteld aan Sarah Heller (MW) die ons gedurende de volgende dagen zou begeleiden tijdens de sessies, bijgestaan door Andrea Lonardi (MW). Onze basis tijdens deze sessies was in Veronafiere (PalaExpo) waar de opbouw voor Vinitaly volop bezig was.

Masterclass 1 – Lambrusco

Lambrusco had de eer de aftrap te geven met Gabriele Gorelli (MW) die mijn vooroordelen over Lambrusco beetje bij beetje deed wegsmelten. De Lambrusco familie uit Emilia Romagna met de wijnen van Lambrusco di Sorbara DOC, Lambrusco Salamino di Santa Croce DOC, Lambrusco Grasparossa di Castelvetro DOC en Reggiano DOC werden zeer boeiend besproken. Het verschil tussen de diverse Lambrusco variëteiten prima uitgelegd.

We proefden volgende wijnen:

  1. Cantina Zucchi – Lambrusco di Sorbara DOC Spumante Brut Rosè ‘Silvia Zucchi’ (18 € – Crombé wines)
  2. Francesco Bellei & C. – Lambrusco di Sorbara DOC Frizzante Secco ‘Ancestrale’ 2021 (13 € – niet in België)
  3. Cantina di Carpi e Sorbara – Lambrusco Salamino di Santa Croce DOC Frizzante Secco ‘Dedicato ad Alfredo Molinari’ (13 € – niet in België)
  4. Cantine Lombardini Reggiano DOC Lambrusco Spumante Brut ‘Il Signor Campanone’ (9,40 € – Niet in België)
  5. Zanasi – Lambrusco Grasparossa di Castelvetro DOC Frizzante Secco ‘Bruno Zanasi’ (10,90 € – niet in België)
  6. Cleto Chiarli – Lambrusco di Castelvetro DOC Frizzante Secco ‘Vigneto Enrico Cialdini’ (17,40 € – Vino per passione)

Masterclass 2 – Franciacorta

Aldo Fiordelli bracht ons een dieper beeld in de diversiteit van de terroir van de Franciacorta Spumanti uit Lombardia, tussen Brescia en het lago di Iseo. Uiteraard kennen de meesten onder ons wel deze hoogstaande Italiaanse bubbels die gemaakt worden volgende de traditionele methode. Chardonnay, Pinot Nero en Pinot Bianco zijn de druiven die ervoor verantwoordelijk zijn. Sinds recent wordt er ook een klein percentage Erbamat toegestaan. Met deze druif, die een hoge aciditeit bezit, wordt nog volop geëxperimenteerd n.a.v. de global warming.

Op de proeftafel:

  1. Andrea Arici Azienda Agricola Colline della Stella Franciacorta DOCG Brut Nature ‘ZeroUno’ (35,90 € – Crombé wines)
  2. Barone Pizzini Franciacorta DOCG Extra Brut Rosé Millesimato ‘Edizione’ 2019 (36,50 € – Niet in België)
  3. Castello Bonomi Franciacorta DOCG Millesimato ‘CruPerdu’ 2019 (33,55 € – Vasco)
  4. Ca’ del Bosco Franciacorta DOCG Brut Satèen Millesimato ‘Vintage Collection’ 2019 (70,00 € – Young Charly)
  5. Majolini Franciacorta DOCG Brut Millesimato ‘Vintage’ 2018 (28,00 € – niet in België)
  6. Le Marchesine Franciacorta DOCG Brut Millesimato 2015 (40,00 € – niet in België)

Masterclass 3 – Brunello di Montalcino

We vielen vandaag in uitersten. Terwijl de masterclass van Lambrusco misschien deze was die het minst aangevinkt stond (vooraf weliswaar), keek iedereen uit naar de masterclass Brunello. Eén van onze Chinese deelnemers was zo enthousiast dat hij spreekster van dienst Carlotta Salvini om tips vroeg om een Brunello na te maken in zijn land. Verder dan een Brunello di Montalchina kwam hij niet aan informatie…

De flessen waren opgebouwd rond het jaar 2019 en volgende Sangiovese wijnen kregen we te proeven:

  1. Ruffino Brunello di Montalcino DOCG Greppone Mazzi 2019 (49,00 € – Niet in België)
  2. Pian delle Querci Brunello di Montalcino DOCG 2019 (30,00 € – Niet in België)
  3. Castello Romitorio Brunello di Montalcino DOCG 2019 (67,20 € – Niet in België)
  4. Carpineto Brunello di Montalcino DOCG 2019 (42,50 € – Limburgs Wijnhuis)
  5. Fattoria dei Barbi Brunello di Montalcino DOCG 2019 (52,00 € – Rouseu)
  6. Poggio di Sotto Brunello di Montalcino DOCG 2019 (255 € – Wines & Bites)

Bezoek aan Guido Berlucchi (Franciacorta)

De eerste dag werd afgerond met een bezoek aan het Franciacorta huis van Berlucchi.
Na een rondleiding in dit zeer mooie wijnhuis werden we zeer hartelijk ontvangen door Cristina Ziliani in de Palazzo Lana en werden we getrakteerd op een mooi diner op de bovenverdieping.
Uiteraard konden we proeven van de diverse Spumanti die het huis maakt. De lijn Imperiale tijdens de aperitief, de ’61 Franciacorti tijdens het voorgerecht en de Nature bubbels tijdens het hoofdgerecht. Tenslotte werd ook nog Le Riserve geopend.
Met een voldaan gevoel gingen we terug de bus op richting Verona en hotel. Veel werd er niet gespuwd tijdens dit bezoek zodat er van ‘nog wat studeren’ niet veel in huis kwam.

Sforza Italia – De decadentie van een wijnclub

Een vraagstelling die je jezelf als doorwinterde wijnliefhebber af en toe moet opleggen! Val ik niet ten prooi aan decadentie, snobisme of andere overdreven verwennerij toestanden? Vandaag stel ik me die vraag een zoveelste maal. Aanleiding hiervan is de afgelopen bijeenkomst van ‘Op De Klippen’, één van de wijnclubs waarin ik actief ben. Het thema van deze proefavond was immers ‘Top uit Italië’ en bovendien zouden we er geen klassieke avond van maken maar onze avond laten begeleiden door allerlei kleine hapjes. Het werd een memorabele avond!

Vooraleer ik het antwoord geef op mijn spiegel-vraagstelling schets ik even de proeftafel. De ragfijnste kleppers uit de laars passeerden de revue. De één nog beter dan de andere maar steeds weer die verscheidenheid. De voorbereiding ervan had enkele maanden nodig. Eenvoudig was het immers allerminst om deze wijnen te verzamelen!

De avond zelf was ik dan ook behoorlijk wijn-opgewonden. Het moest immers de climax worden van deze intensieve voorbereiding. Het moeilijkste aan het geheel was de flessetting. Hoe moest ik godsnaam nu toch de juiste volgorde bepalen van deze grootheden? Ik heb er dan maar mijn Wim-logica op losgelaten:

  • Alle flessen gingen een karaf in
  • Ik wilde absoluut vermijden dat enige voorkennis of vooroordelen een invloed zouden hebben op het proeven en dus wisten mijn proefgenoten niet welke wijn er in hun glas zou verschijnen
  • De meest zoete & alcoholrijke flessen – Amarone & Sforsato – zouden de reeks afsluiten
  • De 2 oudere Barolo’s moesten naast elkaar geproefd worden en zou ik ook achteraan plaatsen
  • Wat de rest betrof heb ik naar a) de jaargang van de wijn b) de houtlagering van de wijn gekeken. Van ons huidige jaar (2014) heb ik het aantal maanden vatrijping afgetrokken en vervolgens met deze uitkomst het verschil gemaakt met de jaargang van de wijn. Zo kwamen de hoogste cijfers vooraan in de proeverij te staan en de laagste cijfers achteraan. Ik trachtte dus op te bouwen naar kracht.
  • Uiteraard werd de prijs van de wijn pas na de proeverij mee gegeven!

WP_20140303_001

De proeverij zelf dan:

  1. Franciacorta DOCG – Guido Berlucchi Palazza Lana Extrême Riserva 2006 (Lombardia) – 44,30 €
    Dit was onmiddellijk een gigantische opener natuurlijk. Extreem fijn, extreem rijk, extreem zacht en vol fruitig met een overheerlijke aciditeit. Deze bubbel laat 90% van het Champagne geweld haar poepje ruiken! Het werd onmiddellijk stil aan de tafel. De toon was duidelijk gezet.
    Score: 92/100
  2. Etna Rosso IGT – Passopisciaro Contrada Sciaranuova 2008 (Sicilia) – 43,00 €
    De kleur zette menig proever op het verkeerde been. Af en toe werd er zelfs Barolo geopperd. Maar deze Nerello Mascalese is reeds in de neus zó heerlijk!Jong rood fruit zingt en danst in het rond, sousbois, zachte kruidigheid, violetjes, toetsje vegetaliteit en dan de mineralen. Je kan er aan blijven snuiven, de variatie is zo gigantisch. De mond doet je echt in extase gaan. Ragfijn, tot in de perfectie verweven en aanhoudend. Dit is gewoonweg subliem en zo uitgesponnen!
    Score: 95/100
  3. Rosso Piceno DOC – Le Caniette Nero di Vite 2005 (Marche) – 52,30 €
    Ondanks zijn leeftijd nog viriel gekleurd tranend met een volle karmijnrode kleur. Ceder, tabak en bittere cacaobonen worden aangevuld met het donkerste gerijpte en licht gedroogde (vijg) fruit. Stevig, gul, krachtig en aanhoudend zonder ook maar aan fruit ingeboet te hebben. Wat een verrassing was deze wijn!
    Quote van een proever: Wat een tabak expressie, het is alsof je een sigaar aan het roken bent en na een trekje uitblaast in je wijnglas.
    Score: 93/100
  4. Toscana IGT – Querciabella Camartina 2007 (Toscana) – 83,80 €
    Querciabella werkt al sinds 2000 biodynamisch. Non believers raad ik steeds aan deze wijn eens te proeven. Het peperkoek accent valt door de kaneel op. Maar dit is complexiteit troef alweer. Adembenemend zacht en fluwelig!
    Score 94/100
  5. Brunello di Montalcino DOCG – Casanova di Neri Tenuta Nuova 2006 (Toscana) – 70,00 €
    Een ‘naam’ die uiteraard niet mocht ontbreken is Brunello. De keuze maken welke Brunello op te nemen is nooit eenvoudig. De Tenuta Nuova van Casanova di Neri viel meteen op door zijn branderige en stevige accenten. De smaak is als een kers in chocolade gedropt met een marinade van pepers omgeven met een sappige ronde volheid.
    Score 91/100
  6. Isola dei Naraghi IGT – Capichera Manténghja 2007 (Sardegna) – 65,00 €
    Hoewel Sardegna vooral bekend is om de rode Cannonau is dit een wijn van 100% Carignano.
    De zuiverheid van deze wijn valt je bij de kleur al op (prachtig tranend trouwens) en zet zich perfect door in het bouquet. Daar valt de complexiteit van deze wijn ook al onmiddellijk waar te nemen. Hey, alweer een ander aroma… En dan ga je proeven, en dan komt die geluksmakende glimlach op je gezicht.  Dit is fenomenaal, dit blijft zinderen, dit is onbeschrijfbaar, dit is perfectie!
    Score 97/100
  7. Sagrantino di Montefalco DOCG – Romanelli 2009 (Umbria) – 24,20 €
    Ondankbaar voor deze wijn om op deze plaats van de proeverij te komen.
    Een mengelmoes aan drop, zoethout, de typische jasmijngeurtjes, kruiden en fruit. Proef ik daar nu een vleugje pastis (anijs)? De afdronk is tot op heden het vlugst weg van alles wat we reeds proefden. Het is echter een mooie, niet eenvoudige, krachtige wijn.
    Score 87/100
  8. Alto Adige DOC – Muri Gries Abtei Lagrein Riserva 2010 (Süd Tirol) – 29,00 €
    Supergeconcentreerde wijn, inktzwart met prachtige kleuring. De neus is ‘black as hell’ met een mix aan specerijen en groene frisse kruiden. Het hout kan hij onmogelijk wegsteken. De smaak is zo sterk, zo stevig, vlezig en vol. Oh yeah baby, this is not for pussy’s!!! Power me…
    Score: 92/100
  9. Bolgheri DOC – Poderi Sapaio 2010 (Toscana) – 40,00 €
    Driewerf helaas maar deze wijn was gekurkt L
  10. Bolgheri Sassicaia DOC – Tenuta San Guido Sassicaia 2010 (Toscana) – 135,00 €
    Het merendeel van de leden keken reikhalzend uit om deze wijn te proeven. Enkelen onder hun waren er al heilig van overtuigd dat hij reeds de revue was gepasseerd. De neus is echt wel hemels. Zeer verfijnd ook. Fijn kruidigheid, zwarte kersen, chocolade, mokka, knapperig braadjus… enfin de hele cinema passeerde er in. Hoewel nog zeer jong, toch reeds verfijnd en versmolten van smaak en nooit vermoeiend. Krachtige, lichtjes droge tannine, lang aanhoudend met jong vers tot gedroogd fruit en een zeer mooie aciditeit.
    Score 94/100
  11. Barolo DOCG – Poderi Colla Bussia 2004 (Piemonte) – 72,00 €
    Ha eindelijk zijn we tot het hoofdstuk Nebbiolo gekomen. Je merkt het onmiddellijk. De omschakeling van de aroma’s en het fruit. De nog intensere aanwezige zuren naast de ragfijne krachtige  tannine. Geen spoor van evolutie in de smaak. Wat is dit een mooi tot zijn recht gekomen Barolo!
    Score 93/100
  12. Barolo DOCG – Poderi Colla Bussia 1997 (Piemonte) – 105,00 €
    Geef me een sigaar, verdomme ik rook niet maar geef me toch maar een sigaar!! Ondanks de 1997 alsnog een zoet/sappige geur met de nodige florale accenten en de kaneel. In de smaak zit die tabak wel heel opvallend. Maar dit is eenvoudigweg een fantastische wijn, blijvend en beklijvend.
    Score 93/100
  13. Valtellina Sforsato DOCG – Nino Negri 5 Stelle 2009 (Lombardia) – 48,40 €
    Fenomenaal is het enige ware woord dat hier van toepassing is! Hij blaast, ook door zijn jeugdigheid en zijn stijl van vinifiëren, de Barolo’s gewoon weg. Floep, verdwenen naar de achtergrond. Noem maar op… sappig, krachtig, kruidig, aanhoudend! Fris, zoet en kracht in één!
    Score 96/100
  14. Amarone della Valpolicella Riserva DOCG – Zýmé La Mattonara 2001 (Veneto) – 218,00 €
    De duurste uit het rijtje! Kersenjam met een vegetale frisheid (kruidigheid) en gitzwart fruit. Yeah, dit is vol & rond van smaak mét de nodige frisheid. Net dat waar het vele Amarones aan ontbreekt. Het mag ook wel gezien het prijskaartje maar dit is werkelijk een top Amarone en wat mezelf betreft de beste die ik ooit mocht proeven. Het is dé perfecte afsluiter van de avond!
    Score 97/100

Maar komen we dan even terug op mijn vraagstelling!
Val ik ten prooi aan decadentie, snobisme of andere overdreven verwennerij toestanden?
Mijn god neen, we hebben als groep, zeer intens gewerkt naar deze degustatie toe. Het is het resultaat van een prachtige avond werken (we hebben hiervoor een wijn quiz georganiseerd). Het zou pas van decadentie getuigen als mijn kelder niets dan zulke flessen zou bevatten en ik ’s avond s in mijn zeteltje niet meer content zou zijn met eender welk flesje wijn.
Bovendien, is het niet de bedoeling van een wijnclub, om net zulke niet alledaagse wijnen te kunnen proeven?

En dan laat ik graag aan jullie allemaal een ballonnetje los… Zijn de Italiaanse topwijnen duur????
Integendeel durf ik te zeggen. Ze behoren tot de goedkoopste van de wereld en zijn bovendien nog overheerlijk ook!!
Spreek me bewijsgrondelijk tegen aub.

WP_20140303_021 WP_20140303_019 WP_20140303_018 WP_20140303_017 WP_20140303_016 WP_20140303_015 WP_20140303_014 WP_20140303_013 WP_20140303_011 WP_20140303_010 WP_20140303_009 WP_20140303_008 WP_20140303_007 WP_20140303_006 WP_20140303_024 WP_20140303_023 WP_20140303_022 WP_20140303_005 WP_20140303_004 WP_20140303_003 WP_20140303_002

Alla scoperta della Italia del Nord – Lombardia

Dag vijf van onze ontdekkingstocht hield in dat we het gezellige verblijf in de Dolomieten moesten stopzetten. Er stond namelijk een moeilijke verplaatsing op het programma. Slechts 170 km, maar geen snelwegen. Geen erg we hadden immers tijd en de spektakelwaarde die we onderweg mochten beleven zou ik met geen geld ter wereld hebben willen missen.
Lange tijd volgden we de loop van de Adige en liepen de Dolomieten over in de Alpen. We reden over wondermooie wegen met schitterende panoramische zichten. Hoogtepunt, en dat mag je letterlijk nemen, was de doortocht via de Stelvio. Wielerliefhebbers zullen onmiddellijk wel weten waar ik het over heb. Deze reus moet immers frequent in de Giro d’Italia overwonnen worden. Ik was dus blij dat hij ook in onze Ronde van Italië op het programma stond. Liefst tot 2760 meter hoogte moest er geklommen worden, goed voor 47 haarspeldbochten, tal van gekke wielertoeristen die de berg opreden, ontelbare motorrijders. En dat uiteraard langs beide richtingen. De aanzet is oppermachtig, je stopt een paar keer om wat foto’s te nemen maar uiteindelijk vraagt de beklimming zoveel concentratie dat je blij bent dat je de top hebt bereikt… en dan moet je starten aan de afdaling natuurlijk! Boven op de top bleek het wel een Vlaamse Kermis te zijn. De Stelvio is duidelijk een attractie…

Einddoel van onze rit was midden in de Alpen te vinden, aan de Zwitserse grens en niet ver van St. Moritz. Hier ligt de wat onbekende wijnstreek Valtellina. Daar hadden we een afspraak bij Nino Negri, dé referentie voor de wijnen uit deze regio. De wijnen die ze er maken zijn voornamelijk van de Schiavenasca, de lokale benaming van de Nebbiolo. Bovendien maken ze er ook droge wijnen van ingedroogde druiven, de Sforzato of Sfursat. Dit is hetzelfde proces dat we ook bij de Amarone wijn tegenkomen met dit verschil dat het andere druiven zijn.

Ondanks de moeilijke en vermoeiende rit (bijna 4 uur) waren we tijdig op post en konden we zelfs nog even de tijd nemen om wat antipasta te nemen met een lokaal biertje. Het zonnetje scheen fel op dat moment, dus was het een welgekomen verpozing. Hoewel ik enorm hard had uitgekeken naar het bezoek bij Nino Negri wist ik toen nog niet dat dit het mooiste bezoek van de hele trip zou worden! Geloof me vrij, dit wil veel zeggen want alle bezoeken waren prachtig…

Als van ouds was de ontvangst zeer hartelijk. De rondleiding in de kelders (man wat zijn die groot…) was af. Vervolgens startte het festival: de Proeverij (met hoofdletter P)!! Nu moet je weten dat Nino Negri niet zomaar het eerste het beste keuterboertje is. Neen zij maken één van mijn absolute lievelingswijnen; nl. de Sforzato 5 Stelle. Deze wijn wordt, god zij dank, niet elk jaar gemaakt maar enkel in de betere jaargangen. Het is één van de absolute beste wijnen die in Italië gemaakt worden. Getuige hiervan de vele onderscheidingen die de wijn mag ontvangen, nog betere getuige hiervan… de inhoud in mijn glas, telkens ik een fles ervan open! Het zou trouwens hun andere wijnen oneer aandoen zijn je enkel te focussen op de 5 Stelle. Hun Valtellina Superiore’s zoals de Grumello, Sassella, Inferno of Mazer zijn top waaraan menig Barolo of Barbaresco een puntje kan zuigen. Bovendien ben ik ondersteboven van die ene witte wijn die ze maken Ca’Brione. Een Igt Terazze Retiche di Sondrio mag je steeds voor me openmaken, dag in, dag uit…mij zal je niet horen klagen ;-).
De inhoud van het bezoek, en ook van de Proeverij werd me reeds op voorhand toegezonden. Ik had me dus al verlekkerd op deze Proeverij, onwetende dat er nog een grote verrassing stond te wachten. De start van de Proeverij was immers een Vigneto Fracia van 1967… en laat dat nu net mijn geboortejaar zijn 🙂 Hip, hip, hip… Hoera!!!!!

We Proefden volgende wijnen bij Nino Negri:

  • Valtellina Superiore Vigneto Fracia 1967
  • Ca’ Brione 2009
  • Valtellina Superiore 2002
  • Valtellina Superiore Sassella ‘Le tense’ 2005
  • Valtellina Superiore Grumello ‘Sassorosso’ 2007
  • Valtellina Superiore Sassella ‘Le Tense’ 2007
  • Valtellina Superiore Inferno Mazèr 2007
  • Valtellina Superiore Vigneto Fracia 2007
  • Sforzato di Valtellina ‘Sfursat’ 2000
  • Sforzato di Valtellina ‘Sfursat’ 2007
  • Sforzato di Valtellina ‘5 Stelle’ 2004
  • Sforsato di Valtellina ‘5 Stelle’ 2007

Zal ik een kleine bekentenis doen? Dit is de enige Proeverij waarbij ik NIET heb gespuwd… Dit met voorbedachte rade ;-).
De Proeverij overtrof mijn stoutste verwachtingen. Ik vrees dat ik nooit of te nimmer de wijnen van Nino Negri nog onbevooroordeeld kan bekijken!
Nadien werden we nog meegenomen naar de wijngaarden en konden we ons vooral vergapen op de steile hellingen waarop de Nebbiolo wijngaarden staan aangeplant. Trouwens voor de oogst huren ze daar een helikopter in die de vers geplukte druiven naar de vergistingsinstallaties brengt. Kostprijs dacht ik begrepen te hebben: 5 €/minuut.
Nadien inchecken in het hotel in Sondrio waar we niet vlug genoeg opnieuw konden vertrekken. Het hotel was oubollig en te duur. We hadden hier aanvankelijk eveneens 2 nachten voorzien. Gezien het de volgende dag echter zondag was, verkozen we van die dag gebruik te maken om door te trekken naar het Lago di Iseo, Franciacorta regio. Een wijze en goede beslissing.

Niet echter vooraleer we één van de mooiste tafelmomenten zouden beleven. Ristorante Fracia is eigendom van Nino Negri en uiteraard zouden we daar gaan dineren. Het was er heerlijk toeven, lekker eten en de wijn… tja dat weet je al wel. Als aperitief namen we een flesje Cuvée Carlo Negri Metodo Classico (Nebbiolo, Pignola en Pinot Nero) en vervolgens een flesje Inferno. Tussendoor was ik echter ook het flesje Vigneto Fracia van 1967, wat ik als geschenk had meegekregen, uit de wagen gaan halen. Heerlijk was het om deze fles helemaal verder soldaat te kunnen maken onder de bewonderende ogen van de lokale sommelier.
Het was laat op de avond, er was al wat drank gevloeid en dan, om één of andere reden, wordt dat Italiaans plots een stok vlotter. De sommelier verwarde mijn geboortejaar met geboortedag wat resulteerde in allerlei extra’s. Hij was immers in de waan dat het mijn verjaardag was :-). Dessertje van het huis, koffie en grappa en als kers op de taart gaf hij ons nog een staalflesje Nino Negri Passito mee om te proeven. Deze jongeman heeft een deftige fooi gekregen :-).
Het bezoek bij Nino Negri, neen dat vergeet ik nooit nog!

Dag 6 besloten we dus om door te trekken, weg uit de Alpen en naar een ander stukje Lombardia. Franciacorta en het Lago di Iseo was de nieuwe bestemming. We hadden nog meer dan een week te gaan en het proeven zou vanaf nu teruggeschroefd worden. Er mocht immers ook wel wat rust en vakantie tussen al dat werken zitten ;-). Laat me met de deur in huis vallen: het Lago di Iseo mag en kan je absoluut niet vergelijken met het Gardameer. Hoewel ze niet zo ver van elkaar liggen is het Lago di Iseo kleiner en vooral een pak rustiger. Nog niet zo gekend bij de toeristen en vooral Italianen die je ginds zal treffen. Blijkbaar wel van gegoede huize want de Louis Vuitton tasjes die ik daar heb gezien kan ik op één hand niet tellen. Het Lago di Iseo is trouwens ook schitterend om even op adem te komen of om een romantisch weekendje van te maken… Kortom het Lago di Iseo straalt iets uit. Vooral het stadje Iseo is absoluut de moeite. Mocht je besluiten naar ginds te gaan, neem dan zeker een boottochtje naar het eilandje Monte Isola. Het is de moeite meer dan waard dit eilandje in een klein uurtje rond te fietsen.
Het was tijd ook om de vrouw in ons gezelschap extra aandacht te schenken. Shoppen dus! Italië is echter een ontnuchtering als je zelf niet het ideale maatje hebt… alles is zo mooi en niets past je, enkel de schoenen 🙂

Gedurende 4 nachten zouden we verblijven in het Relais Franciacorta. Een **** verblijf waar de schoonheid in al zijn eenvoud van afstraalt. Enige kanttekening erbij is het ontbreken van een zwembad. Plaats en ruimte zat echter hiervoor.
De boeking werd verzorgd door Guido Berlucchi, het enige wijnhuis dat we een bezoek zouden brengen. Het hotel is hun eigendom en bijgevolg vonden we op onze kamer al vlug een presentje in de vorm van een een flesje Franciacorta ’61 Brut. Klinken!!!!!

Het wijnhuis Guido Berlucchi straalt reeds van buitenuit een zekere grootsheid uit, in de positieve zin van het woord. Claudio zou ons komen ontvangen maar deze had die dag net een ongekende drukte zodat hij zich liet vervangen door Claudia. Deze sympathieke dame stond ons perfect te woord en begeleidde ons op een gepaste manier doorheen heel het bezoek inclusief proeverij. De proeverij werd trouwens in het paleis gehouden. Uiterst zeldzaam verklapte Claudia ons. Het was inderdaad een vrij uniek kader! Proeven zouden we enkel de edele bubbels van de Franciacorta doen. Deze schuimwijn die niet zou misstaan tussen menig Champagne is van de allerbeste die er in Italië wordt gemaakt. En gezien ik liefhebber ben… laat maar komen dus.

We proefden volgende wijnen bij Guido Berlucchi:

  • Franciacorta ’61 Brut
  • Franciacorta ’61 Brut Rosé
  • Franciacorta Cellarius Brut
  • Franciacorta Cellarius Brut Rosé

Later zou ik een vergelijkende test willen doen onder ons drie. Ik had in een lokale enoteca een flesje Ca’Del Bosco en een flesje Barone Pizzini gaan halen om daar tegenover de Berlucchi ’61 Brut te zetten. De 3 Franciacorta wijnen werden naast elkaar geproefd en becommentarieerd. Zonder enige twijfel, alle 3 waren ze correct, goed en lekker. We waren het allen eens: 1. Berlucchi 2. Barone Pizzini en 3. Ca’Del Bosco. Enige kanttekening: de proeverij was niet blind, we wisten dus wat we proefden en de euforie van het moment kan dus wel degelijk mee gespeeld hebben. Besluit: We moeten dit in België nog eens overdoen 🙂

Besluiten wil ik graag met een vermelding te maken naar Dispensa Pani e Vini Franciacorta. In dit Enoteca/Ristorante genoten we van een enig Slowfood diner. Als Nino Negri de beste Proeverij was, dan was dit zonder meer het beste dat ik gegeten heb gedurende de reis. Ik heb nadien nog eens nagekeken…ik heb al mijn duimen en vingers nog, maar ik heb ze wel degelijk een goede likbeurt gegeven :-).

Lombardia had ons twee uiteenlopende stukjes Italië bezorgd. Elk deel wat we bezochten had zijn eigenheid en verscheidenheid… en ik had toen zo’n klein vermoeden dat het beste nog moest komen!


Alla scoperta della Italia del Nord – Op ontdekking doorheen Noord-Italië

Ken je dat gevoel… ongeduld, halsreikend uitkijkend, snakkend bijna. Een verlangen dat slechts zachtjes aan gestelpt wordt! Het verlof is nakende, de planning is tot in detail voorbereid. Het is enkel nog aftellen tot de bewuste datum, het bewust uur zelfs, daar is!
Net zo voel ik me momenteel. Als een kleine jongen die op 5 december uitkijkt naar wat de sint te brengen heeft, als een puber die voor het eerst in zijn leven de liefde gaat bedrijven met zijn liefje…

Bestemming van dienst: een trektocht doorheen Noord-Italië. Van Verona tot Turijn, van Valpolicella tot Piëmonte. Niet in rechtstreekse lijn uiteraard, maar bochtig, bergachtig met de nodige stops . De contouren tekenen zich duidelijk af op papier, in mijn hoofd, in mijn dromen. De glazen bol is gepoetst! Rustige actie, op adem komen daar waar ik het liefst vertoef, tussen de wijngaarden. De aarde omwoelende met mijn eigen handen, ruikende aan die terroir.

Dit is slechts de voorbeschouwing van wat komen gaat. Het echte relaas van de feiten zal nadien, zij het in stukken en brokken, volgen. Italië aandoen zonder mijn Italiaanse aartsengel te raadplegen zou ‘a mistake to make’ zijn! En dus heb ik heel véél, dankbare, hulp gekregen…
Na de landing in Verona is het eerste werk het opzoeken van een getrouwe vierwieler die ons veilig doorheen het Noord-Italiaanse land moet brengen. Verona – Veneto – Soave – Valpolicella – Amarone – Gardameer. Met deze keywoorden fietst ik feilloos doorheen een opgave van ‘De slimste mens’. Eerste stop is trouwens in omgeving van Soave, bij Azienda Agricola Gini. Niet voor een frisdrank, neen dank u :-). Ik kijk er vooral naar  uit hun reciotto’s di Soave te proeven. Om de één of andere manier hou ik meer van een zoet gevinifieerde Garganega dan een klassiek droog gemaakte.
Nadien trekken we door richting Gardameer, midden Valpolicella land. Koffers afzetten, inchecken, verfrissen om het tweede bezoek van de dag aan te vatten. Bij Azienda Agricola Le Salette zijn het toch voornamelijk de Amarone wijnen die me doen watertanden. Al hebben ze er ook voortreffelijke Grappa.
Dag 2 in Veneto heeft slechts één wijnbezoek in het vooruitzicht. Tenuta San’t Antonio staat er op het programma. Ripasso, Amarone en Soave… noem maar op. In de late namiddag wat lanterfanten rondom het Gardameer…

Van het Lago di Garda naar het Lago di Caldaro (of Kalterer See) is het een kleine 150 km doortrekken. Echt geïnteresseerd om de ijsmummie (Ötzi) op te gaan zoeken ben ik echter niet. Neen Alto-Adige of Süd Tirol is voor mij de thuishaven van één der grootste rode Italiaanse druivenrassen; nl. Lagrein. Hier gaat dan ook meer dan een gezonde interesse naar uit. Niet enkel naar Lagrein trouwens want ook Pinot Nero en andere Franse edele rassen vinden hier hun mekka. Als het bij Kellerei St. Michael-Eppan uitkijken is naar hun Sanct Valentin gamma dan is het bij Cantina Nals Margreid reikhalzend uitkijken naar de Baron Salvadori range! Niet echter zonder voorbij te gaan aan hun gewone, nou ja…, crus. Enkele van de mooiste wijnen die ik laatste tijd heb mogen proeven komen van ginds. Het beloven alvast twee gastronomische dagen te worden.

Dag 6 schuiven we alweer een 200-tal kilometers op. Van de Italiaans-Oostenrijkse grens gaan we naar aanpalend Zwitsers (Ticino) land. We bevinden ons dan in Valtellina. Slechts één enkele reden doet me die bocht maken: Nino Negri! Magie hebben ze in de vingers als het erop aan komt te werken met de Nebbiolo. Magie die ik wens te ontdekken, te laven en te smaken… wees daar maar zeker van. De proeverij ginds ligt trouwens al vast: negen wijntjes waaronder twee verschillende jaargangen van de toch wel enorm hoogstaande Sfursat 5 Stelle. De 2 nachtjes zullen we doorbrengen in Sondrio. Het schijnt een leuk stadje te zijn.

Wanneer we denken de meest schilderachtige plaatsjes reeds ontdekt te hebben zouden we wel eens flink fout kunnen zijn. We zakken immers terug af, dieper Lombardia in, en gaan in een regelrechte rotvaart naar het Lago di Iseo, naar Franciacorta, naar Berlucchi. Hoewel de wijn er zeker met de nodige egards behandeld zal worden (zo wil ik absoluut de Berlucchi ’61 naast de Ca’ Del Bosco en  de Baron Pizzini proeven) zal het wondermooie Lago di Iseo vooral verkent worden. De eilandjes die zich in het meer bevinden moeten meer dan de moeite waard zijn. Overnachten (3 nachten) kunnen we trouwens doen in Berlucchi’s Relais Franciacorta.

Save the best for last? Dat is zelden een slechte raad geweest. De langste verplaatsing (240 km) is de laatste. Doel van het eindpunt…genieten van wat geweest is, en genieten van wat komen gaat in één van de meest tot verbeelding sprekende plaatsen op Italiaanse bodem: La Morra. Te midden tussen de Barolo en Barbaresco wijngaarden kunnen we verblijven in het guesthouse van Batasiolo. Lekker een paar Vespa’s huren en rondsnorren door dit schilderachtige landschap vol met schattige kleine dorpjes en vooral, overheerlijk gastronomische pleister… Naast de reeds genoemde Italiaanse grootmeesters voor wat wijn betreft treffen we hier ook de Dolcetto en Barbera, of de Arneis en Cortese of de Moscato en Brachetto... Wat dan gezegd van de heerlijke truffels!!
Liefst 4 nachten zullen we ons hier de gelukkigste der aarde voelen. Naast Beni di Batasiolo zullen we hier trouwens ook Osvaldo Barberis bezoeken. De bekende grote namen zullen we ginds wel eens tijdens de lunch of diner proeven.

Terug huiswaarts is een vaste factor in het reisgegeven… Moet je er spijt van hebben? Neen, want de ervaring die je meeneemt is vaak onbetaalbaar!