Osterreichischer Sekt, Ernte 2007

Osterreichischer Sekt, Ernte 2007 staat er te lezen op het etiket van de fles die ik momenteel aan het proeven ben. Het is dus een Oostenrijkse schuimwijn, gemaakt volgens de traditionele methode van het Weingut Leth. Deze is meer bepaald van de Pinot Noir druif, een blanc de Noirs dus.

Nu moet je mij al een hele tijd niet meer vertellen dat we de Oostenrijkse wijnen met meer dan gewone interesse in de gaten moeten houden. De kwaliteit die ons de laatste jaren van dat land aan het toestromen is, is eerlijk gezegd adembenemend!

Het Weingut Leth is al enkele jaren een gevestigde waarde in ons land en hoeft niet echt nog verder betoog. Anderen volgen of waren ze al voor.

Zo heb ik onder andere besloten de wijnen van Triebaumer uit Burgenland gaan op te volgen. Later misschien meer hierover.

Even terug naar de Sekt, ofte schuimwijn die hier mijn lippen heeft beroerd en mijn smaakzin op uiterst aangename manier heeft geprikkeld. Wat onmiddellijk opvalt, is de uiterst fijne pareling en de bijzondere intensiteit ervan. Ook de mousse (kraag) houdt voldoende lang stand. Belovend dus vanuit visueel standpunt.

Het ruiken vind ik persoonlijk steeds het moeilijkste bij een schuimende wijn…het koolzuur beneemt meestal alle tastzin, gevolgd door het gist. Pas nadien kan je andere geuren vrijwaren. Ik dit geval heb ik geluk want er komen vanaf de aanzet onmiddellijk de kleine vruchtjes opzetten, framboosjes en myrtilles.
Proeven dan maar met een uiterste waakzaamheid voor de CO2! Deze is helemaal niet agressief, zacht zelfs en geeft naar het einde toe zelfs een licht zalvend gevoel. Heerlijk fris en vooral zeer zuiver van smaak.
Alweer ben ik zeer aangenaam en prettig verrast door Oostenrijk.

Strauss hoeft zich voor het eerst, wat wijn betreft, nog niet om te draaien in zijn graf! Zijn nalatenschap is verzekerd want als er één ding is dat je momenteel met zekerheid kan stellen is dat: Oostenrijkse wijn walst!

Domaine Philippe Gavignet – Nuits-St.-Georges 1er Cru ‘Les Chaboeufs’ 2005

In het voorjaar, ergens halverwege mei, bewoog ik me nog eens huiswaarts in het wijnlandschap. Thuis wil voor mij zeggen Bourgogne. Ik voel er me ‘à l’aise’, kan er rust vinden en probleemloos mijn batterijen opladen. Je kunt er ontzettend lekker eten (L’écusson en Le caveau des Arches in Beaune bijvoorbeeld). En hoezeer ik mij ook verscheid in de hemelse lekkere wijnen die deze planeet te bieden heeft, Bourgognewijnen (en meer speciaal de witte) blijven mijn gemoed met blijdschap vervullen. Met welke warme gedachten ik ook met weemoed terug denk aan Portugal…er zal iets strafs moeten gebeuren om Bourgogne van zijn troon te stoten!

En zo geschiedde dat ik met een groepje gelijkgestemde zielen (ondertussen toch naar ik vermoeden mag) nog een keer een weekendje ‘thuis’ doorbracht.

Van de gelegenheid even vlug gebruik maken om enkele van mijn ‘wijnvrienden’ gedag te zeggen. En zo werden we warmhartig ontvangen bij het Domaine Gavignet (vier generaties). Nu Philippe heeft een reputatie opgebouwd in de loop der jaren en het is absoluut niet overdreven te stellen dat hij ‘hart en ziel’ van de Nuits-Saint-Georges vertegenwoordigt.
Wie een keertje smalend durft te doen over het Bourgondische gebazel van de zogenaamde ‘terroir-wijnen’, moet best een keertje te rade gaan bij deze kunstenaar!

Al beschikt Philippe Gavignet over een zeer mooie reeks van wijnen,
Les Chaboeufs is echter mijn grote favoriet. Deze van het jaar 2005 weet keer op keer mijn zinnen te prikkelen en een smile op mijn gezicht te toveren die wel een eeuwigheid aanwezig lijkt te blijven 😉
Eten en drinken tegelijk is het goddelijke resultaat van wat er voortkomt uit de, naar schatting gemiddeld, 35-jaar oude wijnstokken. Mooi complex met schitterende impressies van gerookt vlees, pruimen, peper, koffie en bittere chocolade. Een absoluut verrukkelijke balans zorgt voor de nodige spanning in de mond, met als toetje een kruidig einde. Wat wenst een mens nog meer!

Een tweede glas?
Een tweede fles?
Een …