De Kemphanen – Koken zal nooit meer hetzelfde zijn

Met verstomming geslagen, hopeloos, hulpeloos, vol woede… Verdrietig. Hoe schrijf je dit? Moet ik dit schrijven? Kwets ik hierbij niemand? Hoe kan dit toch gebeuren? Nog geen week geleden zitten we broederlijk naast elkaar in Restaurant De Veranda – Berchem. We moesten met onze Kemphanen kookclub uitwijken omdat de keuken bezet was. Laten we zelf de voeten een keer onder tafel gaan steken werd er geopperd. Voorwaar geen slecht idee!

We hebben heerlijk gegeten, genoten van de bijhorende wijntjes, gelachen, gegrold en plannen gesmeed…
Nog geen dag later werd  je van de kaart geveegd, zwaar getroffen en met spoed opgenomen… helaas, het onbegrijpelijke tot gevolg.

Beste Chef, beste Piet, beste Patrick, mijn vriend,
Ik neem één van je mooiste creaties ter hand,
Doe de nodige inkopen en zorg voor de allerfijnste ingrediënten,
En kook, kook als nooit tevoren,
Terwijl de tranen zullen rollen in combinatie met een lach,
Met in gedachten één van de fijnste mensen die ik ooit heb mogen kennen,
Beste Chef, beste Piet, beste Patrick, mijn vriend,
Koken zal nooit meer hetzelfde zijn!

Wim.

De ontdekking van het witte goud – De Schone van Boskoop

Ik besef het, het gaat hard de laatste tijd. De culinaire ervaringen absorbeer ik als nooit tevoren. Verslavend is het… Eens geproefd wil je steeds meer weten over de wonderbaarlijke combinatie wijn en gerecht. Dat hierbij het genot van de allerheerlijkste gerechten de revue passeren is een voorrecht! Een voorrecht dat ik in dank aanneem.

In kader van het wetenschappelijke onderzoek trokken we met onze WOCO (Wij Onderzoeken het Culinaire Orgasme) richting Boechout waar er een nieuwe uitdaging ons te wachten stond in De Schone van Boskoop van Wouter Keersmaekers. De verwachtingen lagen hoog want Wouter heeft nog steeds een reputatie die staat als een huis. Onmiddellijk na de opening in 1993 gezegend met een Michelin ster, die hij tot op heden nog steeds vast weet te houden.
Nog even dit meegeven. We zoeken met WOCO niet onmiddellijk enkel naar sterrenrestaurants. We wensen absoluut geen ‘namen jagers’ te worden. Af en toe zullen we deze mee pikken.

Logo

Hoge verwachtingen dus en deze werden eerlijk gezegd nog wat aangescherpt in onze taxi-rit naar ginds. Het seizoen van de hopscheuten was immers van start gegaan en stiekem hoopten we dat we zouden kunnen genieten van deze heerlijkheid.

Prima ontvangst waarbij we vriendelijk naar onze tafel (6 personen) werden gebracht. Het was een rustige avond. Positief! Zo hadden we de volledige aandacht van de Chef die ons het menu hoogstpersoonlijk aan tafel kwam voorstellen. Na wat gepalaver besloten we het ‘Uit de buik – 7 gangen‘ menu te nemen, met aangepaste wijnen. In dit menu zat, jawel, een speciaal 4-gangen hopscheuten menu verwerkt. Onze stille hoop kwam tot werkelijkheid. En wat doet een mens als hij wacht op de aanvang van het culinaire genot? Aperitieven uiteraard :-). Sommelier Luc kwam ons de mogelijkheden voorstellen maar eerlijk gezegd was ik al bij het aanhoren van de eerste keuze gestopt met luisteren. Een Gueuze Cantillon Lou Pepe 2008 is een perfecte opener (en ook afsluiter zou later die avond blijken).

Amuses bij onze aperitief waren een mousse van ham / gepekelde varkenswang / pickles / kroket van hersenen. Prima opener!
Beoordeling 8/10

DSC01552

Gang 1 – Tartaar van Black Aberdeen / Mierikswortel / peterselie / truffel
Wijn: Soalheiro primeras Vinhas, Vinho Verde Alvarinho 2011 (Wijnhuis Jeuris – 20,20 €)

Een goed bereide tartaar kan me steeds bekoren! Deze van de Black Aberdeen behoorde absoluut hierbij. Toch moet ik een woordje zeggen over de truffel in de bereiding. Hiervoor werd de Hongaarse truffel gebruikt. Deze was zo goed als smaakloos en bracht geen meerwaarde aan de tartaar.
Hoewel de wijn van de Portugese concurrentie kwam (werkpuntje dus voor De Schone ;-)) kan deze Alvarinho mij echt wel bekoren. Telkens ik mij in Matosinhos aan een zeevruchten diner waag neem ik deze wijn als begeleider erbij. De combinatie met de tartaar kon me ook zeer charmeren!
Beoordeling 7/10

DSC01554

Gang 2 – Sint-Jacobsvrucht / bloedworst / merg / aardpeer / hop / ui
Wijn: Pouilly-Fuissé Saumaize-Michelin 2010 (Oenologic – 16,00 €)

De eerste keer hopscheuten is meteen een schot in de roos. Heerlijk van smaak én super samengaand met de tot in de perfectie gebakken coquilles. Ik weet dat het momenteel bon ton is om bloedworst te combineren met de Sint-Jacobsvruchten net als het gebruik van pastinaak. Je komt het echter zo vaak tegen momenteel… Bloedworst hoeft trouwens helemaal niet wat mij betreft.
De Pouilyy-Fuissé was uit het juiste hout gesneden, zeer zuiver van smaak. Bovendien perfect passend bij het gerecht.
Beoordeling 8,5/10

DSC01555

Gang 3 – Hop / hamachi / ei / hopus
Wijn: As Sortes Valdeorras Godello 2010 (La Buena Vida – 34,00 €)

De top van de avond wat mij betreft. Het gerecht vond ik subliem met de combinatie van de hamachi (Australische vis met de structuur van tonijn), het hopus bier en de hopscheuten. Het ei maakte er een smeuïg geheel van.
Echt smullen werd het pas met de wijn er bij. Ook deze wijn was mij niet onbekend. Heerlijk vind ik het steeds deze Godello te kunnen proeven. Met dit gerecht was het geheel perfect af!
Bovendien kwam de chef even langs om onze mening over de hopscheuten te kennen. Hij merkte onze, meer dan normale, interesse en verdween even in de keuken om langs te komen met een zakje rauwe hopscheuten. We mochten deze verse scheuten proeven (aangekocht bij Temmerman in Buggenhout). De pure smaak vond ik de allerbeste! Heerlijke ontdekking.
Beoordeling 9,5/10 (culinair orgasme)

As-Sortes

Gang 4 – Zwezerik / koekoek / asperges / barba dei frati / asperges / hop / bloemkool
Wijn: Meyer-Näkel Ahr Spätburgunder 2008 (Langbeen – 13,50 €)

Ondanks de subliem, gewokte dit keer, hopscheuten bleef ik wat op mijn honger zitten bij dit gerecht. Sowieso al geen fan van zwezerik moet ik bekennen. Des te meer echter van de Mechelse Koekoek. Die laatste was sappig en mals maar te flets van smaak. Hier mocht het molentje iets langer gedraaid hebben.
Barba dei frati is een vergeten groente die in het Nederlands officieel Hertshoornweegbree noemt maar ook wel kapucijnerbaard of monniksbaard (naar de Duitse vertaling) wordt genoemd. Het gaat door het leven als een losbladige vorm van witloof. Absoluut leuk om dit kruid? Groente? te kunnen proeven.
De wijn tenslotte was een zeer correcte spätburgunder. Niet onmiddellijk de favoriet aan onze tafel. De combinatie zou ik niet onmiddellijk herhalen.
Beoordeling 6,5/10

DSC01556

Gang 5 – Rug Duke of Bershire / varkensworst met ganzelever / klaverzuring wortel / warmoes / pieds de mouton
Wijn: Saint Joseph Mairlant François Villard 2009 (R&R Selection Egoiste – 23,45 €)

Absolute leuke combinatie waar ik naar uitkeek. Het gerecht op zich was ook fantastisch al hoeft dat worstje daar helemaal niet bij voor mij. Misschien de varkensrug net iets steviger afkruiden.
De wijn was en is fantastisch! Ik ben grote fan van deze Saint Joseph. Maar… de combinatie met het gerecht was echt wel ver te zoeken. Opnieuw wordt hier de grote, klassieke fout gemaakt. Een zeer lekkere, overheerlijke wijn serveren bij het hoofdgerecht die te zwaar is en die bijgevolg de textuur van je hoofdgerecht niet tot zijn recht laat komen. Kies je voor iets stevig bij dit gerecht neem dan een stevige witte wijn met versmolten houtlagering.
Beoordeling 8/10

DSC01558

Gang 6 – Geitenkaas / truffel / hopscheut / kalfskop / pistacheolie
Wijn: August Kesseler Spätlese Riesling Rheingau 2001 (Langbeen – 20,00 voor de 2009)

Gedurfd maar mooi zonder in superlatieven te vervallen. De wijn paste subliem!
Beoordeling 8/10

Kesseler riesling

Gang 7 – Chocolade / Karamel
Wijn: Madeira Barbeito Malvasia 20j (The Madeira Collection – 62,00 €)

Zeer mooi ogend en bovendien ook lekker. En met een Madeira in aanvulling scoor je altijd!
Beoordeling 8/10

DSC01575

De koffie werd overgeslagen, een extra glaasje Madeira daarentegen niet! Vermits we met een taxibusje waren sloten we af, om onze maag tot rust te laten komen met die heerlijke gueuze. Opnieuw een geslaagde WOCO avond al bleven we een tikkeltje op onze honger zitten. Waren onze verwachtingen te hoog gespannen??
Nochtans maakten we kennis met een supervriendelijk chef die prachtige borden op de tafel toverde en gewaagde combinaties durfde maken. Het was bovendien alsof de sommelier mijn smaak van wijn zeer goed kende. Ik heb genoten van elke wijn op zich.
En toch, toch ontbrak die ene belangrijke wauw factor…
Beoordeling omkadering, ontvangst, personeel: 8,25/10

Prijs van het geheel!
Menu: 115,00 €
Aangepaste wijnen: 85,00 €

Totaalbedrag all in 235,00 € wat niet weinig is uiteraard. Ook hier het gevoel dat het geheel net iets te duur was. Het besef dat we wel degelijk 4 gerechten met hopscheuten hadden gekregen kan dit uiteraard verantwoorden.

Gegevens:
De Schone van Boskoop
Appelkant 10
2530 Boechout
http://www.deschonevanboskoop.be

DSC01559Hopscheuten

El Celler de Can Roca – Een werkelijk unieke beleving

How lucky can you be? Een wachtlijst van meer dan een jaar, en ik die zonder reservatie op een vrijdagavond door de goden aanhoord werd. De juiste persoon op het juiste moment tegenkomen noemen ze dat dan… Inderdaad gisteren kon ik genieten van het spektakel bij El Celler de Can Roca in Girona (Spanje), vandaag zit ik hier thuis in mijn zetel te bekomen van de meegemaakte emoties. Mijn verwachtingen werden volledig ingelost. En geloof me, een driesterrenrestaurant dat bovendien als het 2e beste ter wereld (na Noma Kopenhagen) bekend staat, geeft gigantisch hoge verwachtingen. De taxi in dus, en de genietknop op het maximum… notaboekje en camera in de aanslag!

De aanzet was schitterend. Een prachtige ontvangst waarna ik onmiddellijk werd uitgenodigd om rondgeleid te worden in de keuken. Een leger aan koks stond daar alles in gereedheid te brengen om de gasten te overdonderen. Ik stond verstomd van de grootte van de keuken die in verschillende ruimtes was onderverdeeld. Geen stress te bekennen, overal een zeer vriendelijke ‘olà‘ van deze kunstenaars. Nadien kwam de vraag of ik ook interesse had om de kelder te bekijken. Uiteraard had ik dit (het zal wel zijn…)!!! Nadat ik me kenbaar maakte werd dit bezoek naar een later tijdstip uitgesteld en zou Joseph Roca (één van de 3 broers Roca en hoofdsommelier van het restaurant) tijd voor me vrijmaken om me persoonlijk te vergezellen. Hij maakte me later zijn liefde voor Champagne, Riesling en Priorat bekend… Great minds think alike ;-).

DSC01539

Nog voor ik mijn keuze bekend maakte volgde er hapje na hapje vergezeld door de Cava van Albet i Noya. Vergeef het me maar ik was op het moment dat ze dit aperitief voorstelden zo onder de indruk van de ‘wijnbijbel’ die me werkelijk werd voorgereden dat ik compleet vergat mijn gin-tonic te bestellen!

DSC01493DSC01498

Ik laat het menu en de foto’s verder voor zich spreken. Wel dit… geen greintje spijt van deze uitspatting. Integendeel, elke eurocent dubbel en dik waard…
De 7 hapjes voorafgaand aan het menu:

  1. The taste of the world:
    Mexico: Guacamole, tomato seed, tomato water and coriander
    Peru: Ceviche broth
    Laponia: Yoghurt icecream, hot radish, dill and radish flower
    Marocco: Almond, rose, honey, safron, ras el hanout, goat, yoghurt
    Japan: Miso, cream dashi and nyinyonyaki tempura
    DSC01490
  2. Carmelized Olive
    DSC01494
  3. Crispy Shrimp
    DSC01497
  4. Carpano bombon with grapefruit and black sesame (fantastische smaaksensatie!)
    DSC01495
  5. Artichoke omelette
    DSC01496
  6. Black chocolate truffle (heerlijk!)
    DSC01501
  7. Brioche with black truffle
    DSC01502

Het ‘Menu Festival‘: 15 gangen met 14 aangepaste wijnen! Stel je geen glas wijn voor bij elk gerecht. Het is de perfecte proefhoeveelheid zoals je deze nodig hebt om van de combinatie te genieten. Je kan deze dus probleemloos proeven en drinken zonder dat je enig risico loopt om dronken buiten te waggelen. Wou je van een bepaalde wijn een beetje meer, dan kon dit zonder problemen!

  1. Olive paste. Black olive gazpacho, spicy gordal-olive mousse, black-olive fritter, manzanilla-olive ice cream, toasted bread with oil, fennel jelly, winter savory jelly and picual olive
    La Bota de Fino n° 27 – DO Jerez (richtprijs 23,00 €/fles)
    DSC01504DSC01503
  2. White asparagus viennetta with truffle (Schitterend!!)
    Joh. Jos.Prüm Wehlener Sonnenuhr 2007 Riesling Kabinett – VDP Mosel (richtprijs 18,00 €/fles)
    De combinatie was super!
    DSC01508 DSC01509
  3. Baby octopus with botifarra and peas
    Les Paradetes 2010 – DO Conca de Barberà (Garnacha, Mazuelo en Sumoll Tinto) – (richtprijs 18,00 €/fles)
    Dit was mijn minst favoriete gerecht
    DSC01510 DSC01511
  4. A Whole prawn: Charcoal-grilles king prawn, head juice with seaweeds, seawater and sponge cake of plankton
    Viña Tondonia Reserva blanc 1998!!! – DOCa Rioja – 90% Viura en 10% Malvasia die maar liefst 6 jaar heeft gerijpt in Amerikaanse eiken vaten (richtprijs 23 €/fles)
    DSC01512 DSC01513
  5. Oyster with game meat hollandaise sauce
    Gutierrez Colosia Palo Cortado – DO Jerez (richtprijs 23,00 €/375 ml fles). 50 jaar oude Solera Sherry!
    Deze combinatie was hemels… nog, nog, nog (maar ik heb mij braaf ingehouden, ondanks de goddelijke Sherry)
    DSC01514 DSC01515
  6. Red sea bream with endive, gentian and citrus
    Viñátigo Gual 2006 – DO Ycoden Daute Isora (richtprijs 16,00 €)
    DSC01516 DSC01517
  7. Red mullet cooked at a low temperature
    Rumbo al Norte 2010 – Vino de la Tierra Castilla y León – 100% Garnacha (richtprijs 110,00 €/fles)
    Hier schieten werkelijk woorden voor tekort! Dit was onbeschrijfelijk. Zowel het gerecht maar vooral de wijn!! Ik had zin om die fles stiekem weg te stoppen, te koesteren en hem te beminnen als was het een goddelijke vrouwelijke schoonheid! De prijs van deze fles is zeer hoog omdat het Vino de Parcela is van een 0,3 ha grote wijngaard. Een unicum dus waar er maar uiterst weinig flessen van gemaakt werden. Tip… Het is volgende week mijn verjaardag en La Buena Vida heeft deze parel 😉
    DSC01519
    DSC01518 DSC01520
  8. Iberian suckling pig blanquette with Riesling, mango terrine, melon and beetroot, beetroot puree, black garlic, onion and orange concntrate.
    Dr Burklin Wolf Pechstein 2007 Riesling – VDP Pfalz (richtprijs 34,00 €/fles)
    De ene sensatie volgde de andere op. Wederom het summum. Ik was zo into the suckling pig dat ik een foto vergat te maken van het ‘maagdelijke’ bord.
    DSC01521 DSC01522
  9. Truffle soufflé
    Viña Tondonia Gran Reserva 1981!! – DOCa Rioja (richtprijs 121,00 €/fles)
    DSC01523 DSC01524
  10. Charcoal-grilled lamb breast fillet and sweetbreads with eggplant, coffee and liquorice
    Anima Negra 2010 – Vino de la Tierra de Mallorca – 95% Callet, 5% Mantonegro & Fogoneu (richtprijs 37,00 €)
    DSC01525 DSC01526
  11. Wood-pigeon liver with onion, curry-caramelized walnuts, juniper, orange peel and herbs
    Idus Vall Llach 2006 – DOQa Priorat – 22% Garnatxa, 10% Cabernet Sauvignon, 31% Carinyena, 15% Syrah, 22% Merlot (richtprijs 42,00 €/fles)
    DSC01527 DSC01528
  12. Girona’s fair caramelised apple
    Pétillant Natural Sydre Argelette 2009 Eric Bordelet – Normandië-Charchigné (richtprijs 12,00 €/fles)
    DSC01532 DSC01533
  13. Chocolate with milk consommé, butter ice cream, praline cream
    Château Raymond-lafond 2001 – AOC Sauternes (richtprijs 80,00 €/fles)
    Heerlijk, heerlijk, heerlijk!!
    DSC01534 DSC01535
  14. Maple syrup cream with pear, walnut and cardamom
    Lustau Oloroso Abocado 1997 – DO Jerez (richtprijs 29,00 €/fles)
    DSC01536 DSC01537
  15. Candy variation with Espresso
    DSC01538

Prijskaartje: 165,00 € voor het menu en 85,00 € voor de bijpassende wijnen.
Oordeel of veroordeel maar ik ben blij dat ik dit in mijn leven heb mogen beleven!

De Perfecte Ossobuco

De Italiaanse keuken in al zijn eenvoud en veelvoud aan smaken heeft bij mij steeds een streepje voor. Eén van mijn lievelingsgerechten is ossobuco. Dit heerlijk stukje vlees van het kalf (de schenkel bevindt zich tussen de poot en de bil) wordt door vele mensen wat minachtig bekeken. Geheel ten onrechte als je het mij vraagt!
Wanneer je ossobuco gaat bestellen in een restaurant zal je vaak de ossobuco rosso geserveerd krijgen. Met tomatensaus dus. De heerlijke smaak van het vlees wordt hier echter volledig mee verdoezeld. En dat is uiteraard zonde.

Neen de perfecte ossobuco is voor mij een ossobuco alla milanese!
Bij onze laatste kooksessie van Kookclub De Kemphanen (Kempisch Genootschap ter bevordering van de eet- en tafelcultuur) stond er eindelijk een keertje ossobuco op het menu, en jawel de milanese.
Het was voor mij de heerlijkste ossobuco die ik ooit heb mogen proeven… De Perfectie!
Ik geef jullie graag het recept mee:

Ingrediënten (voor 14 personen)

  • 14 kalfsschenkels van ongeveer 4 cm dik, met been en merg
  • bloem
  • 150 gr boter
  • 3 uien – fijngehakt
  • 3 stengels selder – fijngehakt
  • 3 wortels – fijngehakt
  • 3 teentjes look – fijngehakt
  • 3 blaadjes laurier
  • 10 blaadjes salie
  • 6 dl droge witte wijn
  • 6 dl kalfsbouillon
  • 6 theelepels geraspte schil van citroen (voor de gremolata)
  • 6 eetlepels gehakte bladpeterselie (voor de gremolata)
  • 2 teentjes look – fijngehakt (voor de gremolata)

Kalfsschenkel

Bereiding

  • Kruid de kalfsschenkels met pezo en wentel ze dan door de bloem.  Verhit de boter in een grote pan en braad hierin de kalfsschenkels rondom bruin.
  • Haal ze uit de pan en stoof de ui, selder, wortel en knoflook gedurende 5 minuten.  Voeg dan de kalfsschenkels toe in één laag, giet de wijn erbij en breng aan de kook. Voeg de salie en laurierblaadjes toe en laat sudderen tot de wijn nagenoeg verdampt is.  Voeg dan 2 dl bouillon toe, doe een deksel op de pan en laat anderhalf uur sudderen.  Controleer regelmatig of er nog genoeg vocht is, en voeg zo nodig nog een beetje bouillon toe. Draai de schenkels ieder half uur voorzichtig om (zorg ervoor dat ze heel blijven en het merg er niet uit valt). De schenkels zijn klaar als het vlees loskomt van het been en het heel mals is geworden.
  • Maak  de gremolata door de ingrediënten onder mekaar te mengen.
  • De ossibuchi uit de pot halen, het vuur hoger draaien en de saus laten indikken tot de gewenste consistentie.  De helft van de gremolata toevoegen, eventueel verder op smaak brengen met peper en zout, de schenkels terug toevoegen en nog even laten doorwarmen. Strooi de rest van de gremolata over de schenkels.
  • Serveer hierbij aub géén pasta maar maak heerlijke stoomaardappels die je met wat peterselie bestrooit.

Welke wijn serveren we hierbij?

Ik heb gekozen om de Pinot Nero Riserva van St. Michael-Eppan uit Alto Adige hierbij te serveren.
De combinatie wijn en gerecht was een pure versmoltenheid en schonk het ultieme genot… Tot in De Perfectie.

Wil je dit klaarmaken bedenk dat goede basisproducten de start zijn van een goed gerecht. Bestel de kalfsschenkel bij de slager en bij voorkeur bij een slager die zijn vlees zelf nog bewerkt en uitbeent. Je zal hierdoor iets extra moeten betalen maar het verschil met een voorverpakte schenkel uit de supermarkt is gigantisch. Vraag je slager dan ook om verse ossibuchi en geen ingevroren.

Het zit het hem net in zijn heerlijke eenvoud!

St Michael Eppan Blauburgunder Riserva

WOCO – Haute Cookure op het ritme van The Scorpions

Twaalf november 2012! Eindelijk is het zover, WOCO neemt zijn officiële start. Berit, Annick, Annemie, Johan, Alain en mezelf gaan op pad in naam der wetenschap onder de noemer ‘Wij Onderzoeken ’t Culinaire Orgasme‘. We moesten nog wat geplogenheden afspreken en dat zouden we dan ook best eventjes in stijl gaan doen. Met een natje en een droogje dus!

Hiervoor spraken we af bij Haute Cookure in Malle. Gewapend met pen, papier en camera (en een knorrende maag uiteraard) reed BOB Alain ons tot ginds. Bij het binnenkomen maakten we onmiddellijk kennis met de warme ontvangst van gastvrouw Cindy. Je voelde je dadelijk welkom in het gezellige kader. De sfeer zat alvast snor. We spraken af om voor de 6-gangen menu te gaan met een licht voorbehoud van kaas of dessert. Uiteindelijk werd het de full monty, inclusief de prestige wijnen!

Waar ik niet op gerekend had was dat het eerste hoogtepunt van de avond zo vlug zou volgen. Cindy stelde de mogelijke aperitieven voor en de keuze viel onverbiddelijk op de Gin Tonic, bereid met lavendelsiroop en zeste van pompelmoes. Bijpassende hapjes waren a) Sushi van zalm/tartaar avocado b) Boekweitpannekoekje/garnaal c) Kalfswang, langzaam gegaard. Later kwam er nog een bordje met Rode biet/gerookte paling/appel/crème foie gras. De start was gegeven het festijn mocht beginnen. Beoordeling 9,5/10 (Culinair Orgasme!)

 

Gang 1 – Tartaar van zwaardvis, Zeeuwse oester, wakamé, gel van komkommer & radijs
Wijn: Olivier Zeter Riesling ’11 – Pfalz (Ad Bibdendum – 10,90 €)

Zeer mooie structuur van de tartaar van zwaardvis, goed evenwicht, fris & licht ziltig. Sober bord!
Winematch ging zeer goed. De Riesling vulde het gerecht goed aan
Beoordeling 8,5/10

Gang 2 – Gebakken Grietfilet, schorseneren, mousseline van Sherry
Wijn: Velich TO 2010 – Burgenland – 85% Chardonnay, 10% Sauvignon Blanc, 5% Welschriesling (Ad Bibendum – 15,20 €)

Heerlijk gerecht, zeer rijk van smaak met een perfecte afkruiding en de griet die mooi sappig gebakken werd. Knappe presentatie.
De wijn op zich had even tijd nodig om wat open te komen. De eerste indruk was lichtjes saai. In combinatie met het gerecht schitterde echter zowel de wijn als als het eten. Perfect zoals het hoort!
Beoordeling 9,5/10 (Culinair Orgasme!)

Gang 3 – Gebakken St Jacobsvrucht, crème van bloemkool en boschampignons, jus met truffel.
Wijn: Velich TO 2010 – Burgenland – 85% Chardonnay, 10% Sauvignon Blanc, 5% Welschriesling (Ad Bibendum – 15,20 €)

De coquilles waren tot op de perfectie gebakken. Tot op het randje afgekruid, misschien zelfs net iets te… Combinatie van de ingrediënten was perfect.
Dit was een extra gang in het menu (15,00 € supplement) waarbij er geen passende wijn werd geschonken. Hoewel de Velich TO zich lekker liet voelen was dit toch een gemis in het geheel.
Beoordeling 9/10, herleidt naar 8/10 omwille van het gebrek aan passende wijn.

Gang 4 – Fazant, romige Fine Champagnesaus, witloof, knolselder en rilette van de fazantenbil
Wijn: Guado Al Tasso Il Bruciato ’09 – Bolgheri DOC – Cabernet Sauvignon, Merlot, Syrah (Global Wineries – 20,45 €)

Malse sappige, knapperige fazant, de saus was heerlijk, de rilette verfrissend passend. Rijk en verfijnd met mooie presentatie.
De wijn is smooth, fluwelig, soepel en rond. Het geheel komt toch net iets te krachtig over in samenspel met het gerecht zodat het bordje iets naar de achtergrond werd gedrukt.
Beoordeling: 8/10

Gang 5 – Kaas: Vacherin Mont’ D’Or, Brie, Oude Reypenaer, Munster, gelei van druiven, sesam
Wijn: Barbeito Madeira Collection nr 1 (Diverse verkooppunten van The Madeira Collection – 23,50 €)

Een klassieke samenstelling van de kaaswagen maakt me steeds gelukkig. De Oude Reypenaer is één van mijn lievelingen. In combinatie met de Madeira was dit hemels! Prachtig van Cindy en Ivan om deze combinatie aan te bieden!
Beoordeling 9,5/10 (Culinair Orgasme!)

Gang 6 – Peer, limoen en sorbet van basilicum

Steeds moeilijk voor me om objectief te oordelen wegens helemaal geen liefhebber van desserts. Het geheel was mooi opgebouwd met een samenspel tussen het zoete en het verfrissende. Mooie kleurcombinatie.
Beoordeling 6/10

Afsluiten deden we met een koffietje, de nodige versnaperingen en met de discussie of The Scorpions nu al dan niet heavy metal zijn? De avond was meer dan geslaagd te noemen. Gastvrouw Cindy was vriendelijk, spontaan en kon gepaste uitleg geven, net als het personeel. Chef Ivan kwam zich voorstellen. De wijnen werden rijkelijk geschonken.
Beoordeling omkadering, ontvangst, personeel 9/10

Prijs van het geheel!
Menu 82,00 €
Aangepaste prestigewijnen: 40,00 €

Totaal betaald per persoon (incl. fooi): 160,00 €. Wat maakt dat we 38,00 €/persoon betaalden voor het water, de aperitief en de koffie. Het is lekker dichtbij, met een sfeervolle leuke omkadering en gedreven mensen. Ik kom hier zeker terug!

Gegevens:
Haute Cookure
Herentalsebaan 30
2390 Malle
http://www.hautecookure.be

En tot slot, oordeel zelf: is dit heavy metal?

WOCO! Wij Onderzoeken ’t Culinaire Orgasme

Mag ik jullie de geboorte meedelen van een nieuw kindje in mijn leven… WOCO. WOCO werd opgericht op woensdag 19/09/2012 en staat voor ‘Wij Onderzoeken ’t Culinaire Orgasme‘. Maar ik hoop dat we er zelf een veelvoud aan mogen beleven!

Het opzet is vrij simpel. Met een groepje vrienden gaan we een 4-tal keer per jaar een klasse restaurant aandoen. De groep bevat een grote variatie aan deelnemers. Naast liefhebbers van de verfijnde ‘geregtjes’ en de klassieke Franse keuken zit er tevens een liefhebber van de Italiaanse en Portugese keuken bij (mezelf), een veggie die van mosselen houdt, een liefhebber van de oosterse keuken, een Engelse vrouwelijke dandy en een heuse friturist. Het hoeven niet allemaal reeds ontdekte sterren te zijn. Evenzeer jonge aanstormende talenten of oude klassieke knarren mogen best de revue passeren.
Rode draad door het gebeuren… We zijn allen zeer gepassioneerd door wijn! Het samenspel wijn/gerecht kan een avond maken of kraken. Wij zullen dit dan ook zeer kritisch gaan benaderen, zonder evenwel in mopperende knarren te vervallen.
Want fun is life, and life is more fun with a good bottle of wine and a fine dish!

Naast de bottle-case blog zal er trouwens ook nog geschreven worden over onze exploten op http://wococollectief.tumblr.com/

Suggesties van de nieuwe culinaire goden zijn dus absoluut welkom!
Wie zorgt er trouwens voor een passend WOCO logo?

Hemelse haantjesgevechten

Aftellen!! Na een verplichte rustvakantie was het de dagen aftellen naar seizoen 3 ondertussen al van Kookgenootschap De Kemphanen. Mijn ‘gereedschapskist’ had ik al enkele dagen eerder klaar gezet. Kwestie van niets in de rush te vergeten. Ongeveer een week voor de start was ik met meer dan gewone belangstelling mijn mailbox in het oog aan het houden. Wachtende op de menu die onze chefkok dit keer voor ons heeft uitgekozen zodat ik hem (de menu) onmiddellijk na de ontvangst al een eerste keer kon verslinden. Het spreekt voor zich dat ik er alweer naar uit keek.

De menu, die op het eerste zicht gewoontjes leek, was een ware lust op het bord. Het bleek één van onze beste ‘kookprestaties’ te worden. Iedereen stond waarschijnlijk op scherp. Wanneer er soms al eens iets durfde te mislukken of gewoon minder goed slaagde was het dit keer de perfectie benaderen. Naar onze normen dan uiteraard want wij zijn en blijven maar een groepje hobbyisten die vooral een leuke avond willen beleven en waarbij het natje al minstens zo belangrijk is als het droogje. Om van het kameraadschappelijke nog maar te zwijgen!

Ik had nadien nog een andere reden om tevreden te zijn. Als sommelier onder ons genootschap hoor ik, naast deftig in de potten te roeren, ook nog een magie op tafel te toveren. De combinatie wijn en gerecht, ik blijf het maar herhalen, is voor mezelf zo fascinerend en boeiend. Telkens ben ik benieuwd naar de gemaakte keuze en het samenspel op de tong. Wat onze eerste avond betreft kan ik zeggen; ik geef mezelf een voldoende tot onderscheiding!
Het aperitief had ik al een tijdje vastgelegd. Een vriend van me was een tijdje terug naar Belgianwines gereden en had me een doosje Clos des Agaises ‘Cuvée Ruffus’ meegebracht. Ik had onmiddellijk 3 flesjes opzij gelegd voor ons Kookgenootschap. Belgische bubbels van de allerhoogste kwaliteit dus. Ondanks ik deze bubbels van eigen bodem enorm kan appreciëren heb ik ze nog steeds niet in mijn gamma opgenomen. Ik denk dat ik hier toch maar eens verandering in ga brengen en een bestelling ga plaatsen voor de eerstvolgende leverperiode van het domein (mei 2013).

Als voorgerecht was er Gerookte palingfilet met een tartaar van rode biet.
De bereidingswijze is de volgende:
Voor de tartaar:
Snij de rode biet grof en pureer de stukken in de blender.
Hak de augurken, de kappertjes, de ajuin en de peterselie fijn.
Meng de Engelse saus (Worchestersaus), de tabasco, de mayonaise, de ui, de kappertjes, de stukjes augurk, de azijn en de peterselie door de gepureerde biet.
Kruid naar smaak met peper van de molen en zout.

Voor de saus:
Meng de zure room, de mierikswortel en het citroensap samen.
Kruid naar smaak met peper en zout.

Voor de afwerking:
Snij de gerookte paling in gelijke stukken, ter grootte van een dobbelsteen.
Schil de appel en snij de vrucht in kleine plakjes. Steek er rondjes uit met de kleine dresseerring.
Vorm met twee koffielepels quenelles van tartaar.
Schik een drietal quenelles op elk bord. Leg rondom de quenelles blokjes gerookte paling. Druppel wat van de saus over elk stukje paling. Schik er de appelschijfjes op. Werk elk bord af met enkele druppels walnotenolie en enkele rode bietenblaadjes

De wijnkeuze hierbij was een Riesling Trocken 2010 van het domein Wagner Stempel (Rheinhessen – Duitsland)
De wijn paste uitstekend bij het gerecht, de juiste aciditeit, het kleine restzoetje en vooral de spritzigheid combineerde tot in de perfectie. Het gerecht behield zijn identiteit en de wijn werd zelfs nog beter in combinatie met het gerecht.

Het hoofdgerecht was een lamskroontje in persillade
Dit is de bereidingswijze:
Voor de kruidenkorst (persillade):
Smelt de boter in een pannetje op een zacht vuur. Spoel de verse kruiden (peterselie, dragon, bieslook en kervel) en hak ze grof. Doe ze in de beker van de blender. Voeg wat mosterd toe en de look. Schenk er de gesmolten boter bij. Kruid de ingrediënten met pezo en mix ze fijn. De kruidenpasta is nog te zacht, en dus moet er wat paneermeel bij. Blend alles opnieuw tot je een stevige kruidenpasta krijgt. Doe ze in een schaaltje en laat de pasta opstijven in de koelkast.

Voor het lamsvlees:
Kruid het vlees met pezo. Verhit een klontje boter in een braadpan. Kleur het vlees langs beide zijden goudbruin. Later zal het vlees verder garen in de oven. Verwarm de oven voor op 180°C. Neem een ovenschaaltje en leg er de lamskroon in. Bedek de bovenzijde met een dikke laag van de kruidenmengeling. Bak het vlees kort gaar. Reken zo’n 8 tot 12 minuten. Wanneer het vlees wat veerkracht heeft als je er op duwt, is het gaar.
Haal de lamskroon uit de oven en zet ze opzij onder een vel aluminiumfolie. Laat het vlees even rusten. Zet de oven op de grillstand, en plaats het vlees vlak voor het serveren kort onder de grill. Snij het vlees telkens tussen twee botjes in.

Voor de saus:
Smelt een klontje boter in een kleine stoofpot. Snipper de ui fijn en bak ze op een matig vuur.
Voeg ook de reststukjes van het vlees toe, samen met wat grof gesneden verse salie en rozemarijn.
Roer regelmatig even in de pot en voeg een scheut rode porto toe. Laat de alcohol verdampen en licht inkoken. Voeg ook de bruine rundfond toe. Laat de saus nog even inkoken, en kruid ze naar smaak met wat peper en zout. Zeef de saus.
Werk ze voor het serveren af met een klontje boter. Roer met een garde tot de boter gesmolten is. Dit zorgt voor een mooie glanzende saus.

Voor de aardappel-groentegarnituur:
Snipper de ui fijn en schil de aardappelen. Snij de aardappelen in zeer fijne blokjes.
Scheur de shiitake paddenstoelen in hapklare stukken. Snij het lichtgroene deel van de lente-uitjes in fijne ringen. Neem een ruime braadpan en smelt er een klontje boter in.
Bak er de aardappelblokjes in en voeg de shiitake paddenstoelen toe. Kruid de groenteschotel met peper en zout naar persoonlijke smaak. Voeg ook de lente-uitjes toe

De wijnkeuze hierbij was een Lagrein Riserva ‘Gries’ 2009 van Nals Margreid (Alto Adige – Italië).
Lamsvlees vraagt nu eenmaal een stevige wijn en het is dus zaak om niet té stevig te gaan. Lagrein bezit hier vaak de perfecte eigenschappen voor. Het gezelschap was laaiend enthousiast over de wijnkeuze. Het moet gezegd zijn: het vlees was succulent, de wijn moest er niet voor onderdoen. Zelden zulke perfecte combinatie geproefd!

Het nagerecht was een apfelstrudel met vanille-ijs
De apfelstrudel zouden we zelf vers maken, het vanille-ijs wegens gebrek aan het nodige gereedschap niet. Het was dus gewoon diepvries schepijs… Vergeef het ons W. Assaert 😉
Dit is de bereidingswijze:
Week de rozijntjes op voorhand in een scheutje bruine of witte rum.
Schil de appelen, snij ze in kwartjes en verwijder het taaie klokhuis. Snij de vruchten nu in grove stukken en doe ze in een stoofpot.
Verhit de appelstukjes op een matig vuur en voeg er de geweekte rozijntjes aan toe.
Snij de vanillestok overlangs en schraap de zaadjes uit de peul. Voeg de zaadjes én het peultje toe aan de appels, samen met de suiker. Kruid het mengsel met de kaneel (naar smaak).
Laat de appels zachtjes garen, onder deksel. Uiteindelijk wil je een droge appelmoes krijgen.
Laat na een tiental minuten het deksel weg en controleer of de appelmoes (met stukjes) voldoende droog is. Voeg er ook nog wat amandelpoeder aan toe en roer alles om. Verwijder de peul van het vanillestokje.
Rol intussen het vel bladerdeeg uit. Als je een rond vel gebruikt, snij de randen dan bij tot je een rechthoekige deeglap hebt. Leg het vel bladerdeeg op een vel bakpapier of een bakmatje van siliconen, op de ovenschaal.
Breek de eieren en hou de dooiers apart. Voeg er een heel klein beetje water aan toe en klop de ‘dorure’ los met een vork. Het eiwit gebruiken we niet.
Verwarm de oven voor op 180°C.
Schep de appelvulling in het midden van het vel deeg, gelijk verdeeld over de hele lengte van de lap.
Smeer het deeg rondom de vulling in met het losgeklopte eigeel. Gebruik hiervoor een borsteltje of een breed penseel.
Snij de brede randen van het deeg in, in een visgraatmotief. Maak een snee om de 2 à 3 centimeter. Vlecht nu de flapjes over de vulling heen met beurtelings een flapje links en een flap rechts.
Strijk nu opnieuw het losgeklopte eigeel  over de apfelstrudel.
Plaats het gebak in de oven en bak de strudel gedurende 30 à 40 minuten.
Serveer het gebak warm of koud. Een dikke snee van de warme strudel smaakt heerlijk bij een bolletje vers vanilleijs

Ik schrok ervan dat dit nagerecht (ik ben geen dessertfreak) zo eenvoudig klaar te maken is en stel me de vraag waarom ik dit gerecht ooit nog in de winkel of bakker zou gaan halen. Zo lekker als op onze kookavond heb ik hem immers nog nooit mogen eten.

Ijs en wijn geven zelden een gelukkig huwelijk vandaar ook dat ik als combinatie een Pineau de Charentes De Challygnac erbij had voorzien. Een combinatie die alweer uiterst geslaagd was. Een koffietje voor de één, een tweede Pineautje voor de ander rondde onze avond af…
… het is alweer aftellen naar de volgende maand en ons volgende optreden!

Kemphanen – Geweld

Een wijnfreak met foodies-allure, zo zou je me kunnen noemen! Niet dat ik een echte ‘straffe’ ben in de keuken. Véél, héél veel heb ik er nog te leren. In dat geval is ‘goesting‘ geen slechte eigenschap, en laat me nu net steeds veel goesting hebben!
Het gaat me ook niet eenvoudig om in de potten te staan roeren, neen de magie die er achter schuilt boeit me mateloos. En voor één van die zweempjes van magie kom je net in mijn vakgebied terecht: Wijn!
Hoe een wijn een gerecht kan aanvullen, of omgekeerd, is één van de weinige zaken die niet te meten zijn. De zoektocht is dus eindeloos en ik ben dan ook van plan om mijn eindeloos leven ten dienste te stellen van mijn wetenschap ;-).

Over onze maandelijkse Kemphanen-kook-sessies zou ik gerust wat meer kunnen en mogen bloggen. Bij deze ga ik dat dan ook trachten te doen. Met z’n allen bekeken we in januari onze nog boller geworden buiken en de straffe uitspraken vlogen ons om de oren. Zelfs lelijke scheldwoorden als ‘dieet’ werden niet geschuwd!
Een paar uur later schoot er evenwel niets meer over van die grootspraak. Lekker eten, lekkere wijn en als het even kan goed en aangenaam gezelschap! Meer moet er niet zijn om het leven op de goede rails te krijgen. Deze ingrediënten waren uiteraard in overvloed aanwezig die donderdag…

Wat schafte de pot?

Aperitief – Champagne (nooit slecht natuurlijk)
*
Gepaneerd kalfslapje alla Milanese
*
Rode poon met puree en tomatenpesto
*
Moelleux van Chocolade

Het voorgerecht is werkelijk poepsimpel te maken en het is vooral heerlijk. Pas wel op dat de porties niet te groot uitvallen :-). De kalfslapjes worden vakkundig op de strafbank gelegd en tot een echte platte schijf geslagen. Nadien worden ze gepaneerd. Let even op dat je het vlees goed afkruidt nog voor dat je het gaat paneren. De gepaneerde kalfslapjes gaan de pan in tot ze mooi krokant zijn. Ondertussen snijden we aubergine en courgette in plakjes van 1 cm dikte. Deze kruiden we af en roosteren we op de gril. We serveren het geheel als een torentje en dus komt er boven- en onderaan een lapje kalf. Het midden vullen we op met de aubergine, courgette en een sneetje mozzarella.
Als wijn had ik er een Spaanse Terra Alta bij gekozen. De Cabirol Blanc (50% Macabeu + 50% Grenache Blanc) is een prachtige ontdekking. Een sublieme frisheid in combinatie met een grote mineraliteit. De combinatie met de kalfslapjes kreeg dan ook zeer veel bijval.

Voor het hoofdgerecht werd er voor de vis van het jaar, de rode poon gekozen. Nu hou ik wel van een lekker, sappig visje maar voor zover ik me kan herinneren was het de eerste keer dat ik deze verrassend lekkere vis naar binnen zou werken. Ik stond zelf in, samen met mijn 2 groepsmakkers, voor het bereiden van het hoofdgerecht. Op zich is dit een vrij eenvoudig te maken gerecht. We serveerden hierbij een puree van kappertjes en zongedroogde tomaten en een tomatenpesto (die we uiteraard vers maakten). Ik had op voorhand toch een beetje schrik dat de smaak van de puree en de pesto niet te overheersend zouden zijn en dat het fijne van de vis zou verloren gaan in de sterke smaken van de bijproducten. Het geheel was echter een festijn in de mond met overheerlijke smaken! Het moeilijkste aan het maken van dit gerecht is trouwens het verwijderen van de graten in de rode poon. Geen sinecure, zeker niet wanneer je niet over een degelijk pincet beschikt. Mannenclubje weet je wel ;-).
Ik koos voor een rode wijn voor bij dit gerecht. Vooraleer je echter je wenkbrauwen fronst, wil ik toch even stellen dat witte wijn bij vis in vele, zeer vele gevallen zelfs, de beste combinatie zal zijn. Maar die rode pesto deed me kiezen voor een echt wel overheerlijke Beaujolais. Mijn keuze viel op La Fillette van Manoir du Carra. Dit is niet zo maar een alledaagse Beaujolais, neen dit is er eentje van stokken van 70 tot 100 jaar oud. Moet het gezegd worden dat deze oude wingerds voor een pracht van een concentratie zorgen in deze wijn. Sappig rood fruit in combinatie met rijpe cassis, kers en braam zorgen voor een fles vol drinkplezier. Hoogstaand product van Frédéric Sambardier. Deze wijnmaker behoort tot de nieuwe generatie van Beaujolaisproducenten. Geen macération carbonique en een puurheid als resultaat van de combinatie druif en terroir (de wijngaarden liggen op de zachte heuvels van Fleurie en zijn bezaaid met roze graniet). En, belangrijker, de combinatie met de rode poon smolt als een perfect geheel in de mond!

Maar, de allermooiste combinatie wijn & gerecht kwam toch wel met het nagerecht. Een moelleux van chocolade die tot in de perfectie werd bereid! Een smeuïg, lopend geheel. Het blijft één van mijn lievelingetjes als dessert! Ik koos hiervoor alweer voor geen alledaagse of voor de hand liggende keuze. Je zou veilig kunnen kiezen en een Banyuls of Maury nemen. Neen, ik koos voor de Corimei van Schola Sarmenti. De intense Corimei is van 65 jaar oude stokken. Hij heeft een dwingende geur van geconfijt zwart fruit, kruiden en cacao. Volle zoete smaak van zwarte bessen, pruimenconfiture, koffie en chocolade. Het is een IGT Salento uit Puglia en wordt gemaakt van de Primitivo.
Naar mijn vermoeden is dit, in mijn rijkgevulde leven, tot nu toe de meest perfecte combinatie ooit beleefd!

Ik hoop alvast dat er nog vele mogen volgen…

Wijn & Gastronomie – De Spelregels

Met deze eindejaar periode komen vele klanten steeds weer met dezelfde prangende vragen opzetten. Een overheerlijk menu wordt er te voorschijn getoverd waarvan het verlangens-sap me algauw uit de mondhoeken komt lopen. De meest culinaire en hoogstaande keukenprinsen en prinsessen worden op slag onzeker als het om de wijnkeuze draait. ‘Welke wijn denk je dat hier het beste bij zou passen Wim?‘ is dan ook de meest gestelde vraag deze periode.

Graag deel ik enkele basisregels met jullie waarop je, bijna, steeds kan terugvallen bij de keuze van de wijn.
Neem als vertrekbasis dat harmonie steeds het sleutelwoord moet zijn in je zoektocht naar combinaties!

  • Het karakter van de wijn mag niet botsen met het karakter van het gerecht
  • Beide partners mogen elkaar niet domineren
  • Gebruik je gezond verstand en ga af op je mondgevoel
  • Gerechten en wijnen uit dezelfde streek passen vaak goed samen

Om deze Harmonie te vinden bestaan er enkele spelregels

1. De eerste klassieke regels

  • Bij vis hoort witte wijn
  • Bij vlees hoort rode wijn

2. De tweede klassieke regel

  • Schenk witte wijnen voor rode wijnen
  • Schenk lichtere wijnen voor zwaardere wijnen
  • Schenk jonge wijnen voor oudere wijnen

3. Afwijkingen op deze klassieke regels

  • De kleur! De kleur van het vlees bepaalt vaak de kleur van de wijn. Net zoals bij vis een tonijn ook een rode wijn kan verdragen
  • Tomatensaus vraagt een rode wijn
  • Witte champignons passen perfect bij witte wijn
  • Gerechten met curry passen perfect bij wijnen die naar curry neigen zoals bv een Gewürztraminer
  • Pinot Noir uit de Bourgogne harmonieert met alles wat uit het bos komt: wilde paddenstoelen, truffels, compotes van bosvruchten en uiteraard ook wild.

Deze klassiekers zullen bij de meesten wel gekend zijn. Maar laat ons eens verder en dieper kijken in de materie harmonie en wijn! Waar moeten we buiten bovengenoemde punten nog rekening mee houden om tot een passend geheel te komen?

1. Stem het niveau van de wijn af op dat van het gerecht

  • Of uiteraard omgekeerd! Het karakter van de gekozen fles kan je niet meer bijsturen. Je gerecht uiteraard wel.
  • Kies een wijn van gelijkaardige kwaliteit aan het gerecht

–>     Spoel kreeft niet weg met een eenvoudige tafelwijn

–>     Bij een steak van hertenkalf hoort wel degelijk een goede fles

–>     Schenk dus kwaliteit bij kwaliteit

2. Zorg voor een vergelijkbaar smaakvolume tussen wijn en spijs

  • Lichtere schotels vragen meestal om een lichtere wijn
  • Zwaardere schotels vragen dan weer om een zwaardere wijn

–>     Het volume van een salade is geringer dan dit van een wild zwijn

–>     Vis of kipgerechten zijn lichter dan schotels met rundsvlees

–>     Een Muscadet is een lichtere wijn dan een houtgelagerde Chardonnay

–>     Een eenvoudige Bergerac is minder zwaar dan een Hermitage

  • Dit is niet te meten en zal je proefondervindelijk moeten ontdekken!

3. Houdt rekening met de smaakintensiteit van zowel het gerecht als de wijn

  • Lichte gerechten kunnen vaak toch veel smaak hebben
  • Hetzelfde geldt ook voor sommige lichtere wijnen
  • Enkele voorbeelden:

–>     Kruidige salades of salades met blauw geaderde kazen
–>     Pittige visgerechten
–>     Groene olijven

–>     Grüner Veltliner is vaak een lichte wijn met peper in de afdronk
–>     Sherry Manzanilla

  • Zoek naar deze smaakintensiteit en houdt hierbij rekening dat deze intensiteit vaak niet door het hoofdgerecht wordt bepaald
  • Intens smakende gerechten combineren vaak goed met intens smakende wijnen. Denk hierbij bijvoorbeeld aan een Stilton met een Vintage Port.

Hou je al deze regels in gedachten, dan ga je al een heel eind op weg zijn om een goede combinatie te maken! Indien in deze niet-wetenschappelijke materie al een basisconclusie getrokken mag worden zou het deze kunnen zijn:

1. Stem wijn en gerecht zo op elkaar af dat ze elkaars spiegelbeeld kunnen zijn

  • Qua volume
  • Qua kwaliteit
  • Qua smaakintensiteit

2. Dit in acht genomen zal je bovendien moeten vaststellen dat

  • De kleur van de wijn vaak niet echt het belangrijkste zal zijn
  • Er geen algehele uniformiteit is vermits niet ieders smaak op elkaar is afgestemd
  • Er niets is van ‘moeten’, maar wel alles van ‘kunnen’
  • Een goede kennis van wijn en gerecht de keuze zullen vereenvoudigen
  • Het eenvoudiger is het gerecht bij te stellen op de wijn dan omgekeerd.

En tot slot nog enkele tips en tricks

1. Zoet doet in een wijn de bitters en de zuren opkomen

  • Serveer daarom enkel milde & zachte wijnen bij zoete gerechten
  • Het toevoegen van zoet in een gerecht (suiker, honing,…) kan een te milde, te flauwe wijn beter, sterker doen smaken

2. Zuur doet in een wijn de bitters en de zuren afnemen

  • Komt een wijn bitter, te zuur en te weinig fruitig over, voeg dan aan het gerecht wat zuur (citroen, mosterd, azijn…) en/of zout toe.

3. Fijne, elegante wijnen komen het beste tot hun recht bij ongecompliceerde gerechten

  • Liefhebbers van fijne wijn weten dat eenvoudig eten de beste partner is!
  • Vaak is de beste oplossing voor de fijnste en grootste wijnen deze helemaal niet te combineren met een gerecht!

4. Overweeg een mousserende wijn als het eten uit veel verschillende smaken bestaat

  • Denk aan een mengelmoes van smaken in een buffet

5. Gerechten met veel vet worden aangenamer met wijnen die rijk zijn aan zuren en alcohol

Elzasser wijnen en Aziatische kookkunsten

Inleiding

Gewürztraminer wordt vaak, én terecht, beschouwd als de witte wijn die het beste bij de scherp gekruide Aziatische keuken past. Maar als we denken dat alleen deze wijn daar goed bij gedronken kan worden, doen we de andere wijnen uit de Elzas tekort, voornamelijk Riesling, Pinot Gris en Pinot Blanc, die ook uiterst geschikt zijn om Aziatische gerechten te begeleiden, zelfs de allerpittigste en geurigste.

De keuze voor een Elzasser wijn bij een Aziatisch gerecht is geen moeilijke opgave. Als we maar begrijpen wat de gemeenschappelijke kenmerken zijn van alle Aziatische kookwijzen en daarnaast weten wat er specifiek is aan de plaatselijke tradities.
Om te beginnen zijn de meeste Aziatische gerechten rijker aan suiker dan de Europese gerechten, vooral de sauzen.
De bekendste voorbeelden uit de Chinese keuken zijn vis of varkensvlees in zoetzure saus, gegrild vlees met karamelsaus of pekingeend.
Dergelijke zoete gerechten sluiten een te droge wijn uit, die door de combinatie met de sauzen nog droger zou lijken. In dat geval is een rondere, zachte, enigszins zoete wijn een betere keuze.

Een ander gemeenschappelijk kenmerk van de Aziatische gastronomie is het gebruik van specerijen en kruiden waaraan de Thaise keuken (citroengras, kurkuma…), de Indiase (koriander, komijn, gember) en de Indonesische keuken (kokosmelk, kurkuma en Spaanse pepers) al hun charmes ontlenen.
Uiteraard moet er bij de wijnkeuze rekening worden gehouden met deze sterk aromatische ingrediënten, en men komt dan vanzelfsprekend uit bij even aromatische witte wijnen.

Gastronomen stellen drie eisen aan een wijn als begeleider van Aziatische gerechten:

  • Een hoge mate van rijpheid van de druiven waardoor de fruitigheid goed naar voren komt.
  • Een juist zuurgehalte als tegenhanger van de rijke intense aroma’s (geen zware wijn).
  • Weinig of geen tannine, die tegen de zoete smaak van de gerechten zou indruisen.

De Elzasserwijnen

Riesling is ongetwijfeld de meest edele en symbolische wijn uit de Elzas. De meeste Rieslings zijn heel droog en onderscheiden zich vaak door minerale toetsen, een matig alcoholgehalte (12 à 12,5%) en een frisheid waardoor het een droomwijn is voor het begeleiden van vis en zeebanket.

Gewürztraminer bezit uitbundigere charmes. Het typische bouquet van deze wijn ademt exotische vruchten uit (lychee), bloemen (roos) of kruiden. Zijn krachtige aroma staat lijnrecht tegenover de rechtlijnigheid van de Riesling. Gewürztraminer bevat meer restsuiker en is rijker aan alcohol. Dankzij deze kwaliteiten is het de ideale partner bij de scherpste specerijen en kruiden.

Pinot Gris is één van de meest gastronomische wijnen uit de Elzas. Zijn ronde bouquet doet denken aan rijp fruit en najaarsgeuren. Hij bezit een lager zuurgehalte en is weelderig dan Riesling. Pinot Gris past perfect bij wit vlees, vooral gevogelte.

Pinot Blanc is een lichtere Elzasser, met een bescheiden fruitsmaak. Een soepele wijn (geen scherpe zuren) die gemakkelijk te drinken is. Een uitstekende begeleider van vis, zeebanket en wit vlees, op voorwaarde dat de saus niet al te zoet is.

Pinot Noir is het rode alternatief voor al deze witte wijnen. De Elzasser Pinot Noir heeft een matig tanninegehalte, is subtiel fruitig, fris, licht en soepel, en past in volmaakte harmonie bij de meeste Aziatische gerechten.

En tenslotte geven de Crémants uit de Elzas een subtiele bruisende noot aan de licht gekruide Aziatische schotels.

De Chinese keuken

China is zo immens groot dat we onmogelijk kunnen spreken van één Chinese keuken. De ontwikkeling van de verschillende culinaire tradities werd bepaald door plaatselijke en culturele en klimatologische factoren, en de aanwezigheid van bepaalde ingrediënten. Het is een geheel van regionale kookkunsten, waaraan de naam van de overheersende taalgroep wordt gegeven.

Aan de ene kant onderscheiden we de kookkunsten uit Noord-China (Shangai, Peking) en aan de andere kant uit Zuid-China (Kanton, Sichuan).

De Shanghaise keuken is vaak rijk en sterk geparfumeerd omdat men hier de voorkeur aan geeft gerechten zachtjes te stoven in plaats van te bakken. Suiker, sojasaus, azijn, gember, sesamolie en rijstwijn behoren tot de belangrijkste smaakmakers. Het beroemdste gerecht uit Shangai is de heerlijke gestoomde krab in een saus van azijn, suiker en gember.
Ideaal hierbij is een rijke wijn met een fraai zuurgehalte, zoals de Riesling Vendange Tardives.

Peking: Het populairste gerecht uit Peking is pekingeend. De fijne plakjes eend met knapperig vel worden in principe in een flensje gerold met enkele schijfjes komkommer en ui. Dit gerecht wordt genuttigd met een zoete saus op basis van pruimen en vraagt om een wijn die zich qua rijkheid aan hem kan meten zoals de Pinot Gris of de Gewûrztraminer.

De Kantonese keuken is één van de beroemdste en populairste van China. Subtiele, verfijnde gerechten met evenwichtige texturen kenmerken deze kookkunst waar spaarzaam wordt omgegaan met specerijen om de natuurlijke smaak van vlees of vis en zeebanket niet te verhullen. Talrijke kenners beschouwen de Kantonese keuken al de meest “Franse” van Azië.
Pinot Blanc, Riesling of Pinot Gris gaan perfect samen met Kantonese gerechten, vooral als hierin vis of zeebanket verwerkt is. Bij gebraden vlees en kip passen de exotische aroma’s en het lage zuurgehalte van de Gewûrztraminer perfect, en ook Pinot Gris Vendanges Tardives.

De keuken van Sichuan, ongetwijfeld één van de scherpst gekruide van heel China, heeft grote invloed ondergaan van de Indiase keuken. Kooplieden en missionarissen hebben in deze streek specerijen, kruiden en Spaanse pepers geïntroduceerd, die deze keuken domineren. Ook een boeddhistische invloed is waarneembaar in vegetarische schotels met sauzen op basis van azijn, knoflook, gember, ui en zwarte bonenpasta. Deze gerechten worden bij voorkeur begeleid door Pinot Gris, Gewürztraminer of Pinot Noir.

De Indonesische en Maleise keuken

In de Indiase en de Maleise keuken zijn vele invloeden vanbuiten herkenbaar – Hollandse, Chinese, Indiase en Portugese – en er wordt veel gewerkt met talrijke ter plaatse voorkomende specerijen en kruiden: nootmuskaat, peper, kruidnagel, kaneel, komijn en Spaanse pepers. Kokosmelk, pinda’s, Bankoelnoten, garnalenpasta en mengsels van specerijen en Pandanusbladeren worden gebruikt als bindmiddel in plaats van meel en boter.
De gebruikelijkste kookwijze is frituren in kokosolie. Door de overdadige toevoeging van specerijen en Spaanse pepers verandert de smaak van vlees, vis of groenten diepgaand.
Deze keuken vraagt om krachtige, rijke wijnen als gewürztraminer en Pinot Gris, ook de  Vendanges Tardives.

Thaise keuken

De Thaise keuken is één van de meest fascinerende en gevarieerde van Azië. Net zo scherp gekruid als de Indonesische of Indiase keuken maar rijker en veelzijdiger. Samen met die van Kanton deelt de Thaise keuken de reputatie verfijnd te zijn en staat er bovendien bekend om nooit te vervelen.
Van soep tot nagerecht wordt er zoveel kokosmelk gebruikt dat we dit ingrediënt gerust kunnen beschouwen als de pijler van de Thaise keuken. Kokosmelk geeft een unieke noot aan sauzen en maakt de gerechten rijk en smeuïg.
Kerriepasta, een andere pijler van de Thaise keuken, is ook karakteristiek, evenals het gebruik van uien, sjalotjes, knoflook, verse koriander, komijn, zwarte peper, kurkuma, paprika en citroen, citroengras en groene citroen.
De vermenging van specerijen, kruiden en kokosmelk leidt tot de keuze van een even rijke en exotische wijn als begeleider: Gewürztraminer (ook de Vendanges Tardives).
Bij minder hete gerechten, voornamelijk op basis van vis en zeebanket, passen Riesling, Pinot Blanc en Pinot Gris het beste. Deze laatste wijn geniet de voorkeur bij enigszins zoete schotels.

De Japanse keuken

Maar weinig landen hebben de kookkunst zo hoog verheven als de Japanners, die er bijna een godsdienstig ritueel van maken. Het accent ligt op de zuiverheid van de ingrediënten – zowel wat betreft versheid als kwaliteit – de creativiteit van de kok en de kunstige opmaak van de schotels, waaraan evenveel belang wordt gehecht als aan het proeven van de spijzen zelf. Soja vormt de hoeksteen van de Japanse keuken en komt in drie vormen voor: miso (gefermenteerde pasta), tofu (soort flan), en sojasaus met zout, tarwe of gerst, water en mout.
Naast de traditionele smaakmakers (zout, peper, suiker, ui…) worden er specifiek Japanse ingrediënten gebruikt: sesamolie, rijstazijn, mirin (rijstwijn), wasabi (een soort rammenas), diakon (radijs) en kanpyo (gedroogde kalebas) en shirataki (een soort jamswortel).
De Japanse bereidingswijzen beperken zich tot roosteren, stoven, frituren en in water koken. Braden en bakken in de oven komen in principe niet voor.

Sashimi en Sushi behoren tot de meest verfijnde Japanse gerechten: rauwe vis of zeebanket (tonijn, zalm, calamaris, garnalen) genuttigd met hete, gezouten wasabi. Traditioneel wordt er warme sake bij gedronken. Deze gerechten vragen om een droge wijn et veel fruit. Riesling is de aangewezen wijn.

Tempuras zijn prachtige beignets van garnalen, vis, varkensvlees, paling, kip of groenten (paprika’s, aubergines, paddestoelen, zoete aardappel…), die gloeiend heet gegeten worden met sojasaus.
Een gekoelde Crémant d’Alsace is een heerlijke aanvulling bij dit gerecht. Er kan ook gedacht worden aan Pinot Gris of Pinot Blanc.

Teppan-Yaki (geroosterd vlees) wordt bereid op basis van rundsvlees, kip, paddestoelen of okra en geroosterd in sesamolie.
Kies hierbij voor een Pinot Gris of een Pinot Blanc.

De Shabu-Shuba (fijne plakjes rundsvlees en groenten) worden in bouillon gekookt en geserveerd met een saus van peper en sesamzaad, en mixed pickles.
Hierbij drinken we bij voorkeur een pinot Gris of een Pinot Blanc.

Indiase keuken

De Indiase kookwijzen hebben gemeen dat er veel specerijen worden gebruikt – komijn, koriander, gember, kurkuma, peper, kardemon, saffraan, kaneel, papaver, verse of gedroogde pepers en kruidnagel. Indiase gerechten hebben veel aroma en zijn allemaal, in verschillende gradaties, heel scherp gekruid. Ze vragen om begeleiding door de “specialisten” op dit gebied: Gewürztraminer of Pinot Gris.