Asperges zijn terug – en ze verdienen een wijn met finesse
Zodra april zich aandient, begint het bij menig fijnproever te kriebelen. Het aspergeseizoen is kort, intens en gastronomisch gezien een jaarlijks hoogtepunt. Slechts een tweetal maanden lang siert het witte goud onze borden – net genoeg tijd om menig menukaart op z’n kop te zetten en chefs tot creatieve hoogtes te dwingen.
‘Wit goud’, zo noemen we de asperge hier. Poëtisch misschien, maar laat ons eerlijk zijn: qua verbeelding kunnen we nog iets leren van onze Franse en Duitse buren. Daar spreken ze over Pointes d’amour of Liebesspitzen. Liefdespuntjes. Daar krijg je meteen zin van om de tafel feestelijk te dekken.
Asperges in Italië – Asparagi con passione
Hoewel we in België en Nederland verzot zijn op het witte goud, is Italië allerminst onbekend terrein voor aspergeliefhebbers. Integendeel, asparagi maken al eeuwenlang deel uit van de Italiaanse eetcultuur, van noord tot zuid.
In het noorden, rond Veneto en Friuli, vind je de beroemde Asparago Bianco di Bassano, een beschermde streekproductie met DOP-status. Deze witte asperges worden vaak geserveerd met een zachtgekookt ei en olijfolie, simpel en puur. In Emilia-Romagna is asparagi alla Bismark populair: gebakken asperges met een spiegelei en Parmezaanse kaas. En natuurlijk zijn ze ook geliefd in risotto’s, zoals de romige risotto agli asparagi, afgewerkt met een beetje citroen en Pecorino.
Verder naar het zuiden verschijnen vooral de groene asperges op tafel, vaak gegrild of verwerkt in frittata’s, pasta’s of salades. Sicilië kent zelfs een wilde variant, asparagi selvatici, met een wat bittere, kruidige toets.
🇮🇹 Wist je dat… Italië tot de vijf grootste aspergeproducenten van Europa behoort? En dat sommige regio’s zoals Veneto en Trentino zelfs asparagi-wijnroutes en lente-festivals organiseren?
Of het nu in eenvoud of in verfijning is: ook de Italianen weten de sensuele elegantie van asperges op waarde te schatten. Niet verwonderlijk dus dat zoveel Italiaanse wijnen er wonderwel bij passen.es op waarde te schatten.
Verleidelijk en verfijnd
Wist je trouwens dat asperges als afrodisiacum worden beschouwd? Ze zijn dus niet alleen een delicatesse, maar ook een subtiele knipoog op je bord. Zonder blozen op tafel én in het glas, want jawel, bij asperges hoort een goed gekozen wijn. En dat is niet zo vanzelfsprekend als het lijkt.
Asperges zijn namelijk een buitenbeentje in de wereld van wijn en spijs. We denken zelden aan een passende wijn bij groenten – onterecht overigens – maar bij asperges is het bijna een reflex. Elk jaar opnieuw duikt dezelfde vraag op: welke wijn past erbij? En dit keer beantwoorden we die vraag met een uitgesproken focus: welke Italiaanse wijn past erbij?
Want laten we eerlijk zijn: Italië heeft alles in huis om het delicate karakter van asperges te begeleiden. Van frisse bergwijnen tot zonnige witte parels met mediterrane kruiden, het aanbod is net zo divers als de Italiaanse keuken zelf. En net zoals de asperge, vaak eenvoudig, maar verfijnd bereid, zijn ook Italiaanse wijnen geworteld in terroir, traditie en subtiele expressie.
Delicaat maar duidelijk
Het antwoord? Zoals altijd hangt het af van de bereiding. Maar als je puur de zachte, aardse elegantie van de asperge in de verf wil zetten, zijn er enkele basisregels:
❌ Geen overdreven houtlagering die de finesse overstemt ❌ Vermijdt een zekere complexiteit maar kies voor ‘straight-on’ wijnen ✔️ Kies voor frisse, zuivere witte wijnen met fijne zuren ✔️ En liefst een zekere elegantie, verfijning, lichtvoetigheid ✔️ Florale of licht kruidige aroma’s die aanvullen, niet domineren
Arneis uit Roero – een onverwachte match made in heaven
Elegant, aromatisch én verrassend veelzijdig
Onder de vele Italiaanse witte druiven is er één die steeds weer weet te verrassen in combinatie met asperges: Arneis, afkomstig uit de heuvelachtige Roero-regio in Piemonte.
Lang stond deze druif in de schaduw van de machtige Nebbiolo, waarvoor hij diende om de scherpe kantjes van de Barolo’s te verzachten. Maar sinds hij z’n plaats op het podium opeist, blijkt Arneis veel meer te zijn dan een begeleider. Hij is een karaktervolle witte wijn op zichzelf, die finesse koppelt aan structuur.
Wat maakt Arneis nu zo geschikt voor asperges? Eerst en vooral: zijn frisse, maar zachte zuren sluiten naadloos aan bij de delicate bitterheid en de vegetale toets van asperges. Het wijnprofiel is genuanceerd en evenwichtig, met aroma’s van perzik, peer, amandel, witte bloemen en… een opvallende hoptoets. En net die hoptoets maakt Arneis uniek in het samenspel met asperges. Hop brengt een subtiele kruidigheid en florale bitterheid, die perfect resoneert met het groene, licht bittere karakter van de groente. Arneis verbindt met de asperge, hij verfraait haar, zonder te overheersen.
Roero Arneis combineert bovendien een zekere romigheid in de mond met een droge, cleane finale. Perfect bij zachte bereidingen zoals asperges à la flamande, een risotto met groene asperges of witte asperges met een zachte vinaigrette.
Hedendaagse Italiaanse suggesties – 6 witte wijnen bij asperges
Wijnen die méér doen dan begeleiden – ze verrijken het gerecht
1. Zibibbo (Sicilië) Aromatisch, bloemig en met een elegante kruidige ondertoon. De geur van jasmijn, citrusbloesem en oranjebloesem maakt deze wijn verrassend fris – ideaal bij asperges met een Aziatische twist, ceviche of lichte vinaigrettes.
2. Verdicchio Superiore (Marche) Strak en mineraal, met fijne bitters. Ideaal bij klassieke bereidingen met botersaus of Hollandaise.
3. Soave (Veneto) Zacht aromatisch, met florale toetsen en een lichte amandeltoon. Een fijne begeleider van asperges met ham of gerookte zalm.
4. Lugana (Gardameer) Rond, sappig en subtiel kruidig. Combineert mooi met romige sauzen of pasta met asperges.
5. Cortese / Gavi (Piemonte) Verfrissend en elegant, met een zilte toets. Brengt structuur en frisheid naast de zachte asperge.
6. Sauvignon Blanc (Alto Adige) Fris, strak en met verfijnde kruidigheid. De berglucht proef je – ideaal bij asperges met een kruidige vinaigrette of groene kruiden.
🍾 Extra feestelijk? Serveer een glas Brut Nature van Franciacorta, Trento DOC of Alta Langa. Fijne bubbels geven asperges net dat tikje extra klasse.
Tot slot: durf ontdekken
Laat je verleiden door de lente in je glas. Of je nu kiest voor een ingetogen, klassieke combinatie of een onverwachte, eigenzinnige pairing. De juiste wijn tilt een aspergegerecht moeiteloos van eenvoudig naar subliem.
Durf spelen met texturen, met geuren, met terroir. Laat je leiden door intuïtie, door streek, of door pure nieuwsgierigheid. Kies voor een wijn die aanvult in plaats van overheerst. En wie weet ontdek je een pairing die jouw persoonlijke klassieker wordt.
Met asperges op je bord en Italië in je glas kan het haast niet misgaan.
In het hart van Knokke bevindt zich Cuines 33, een restaurant dat bekendstaat om zijn innovatieve benadering van gastronomie. Achter dit culinaire juweel staan chef-kok Edwin Menue en gastvrouw Fleur Boussy, een onafscheidelijk duo dat hun gezamenlijke passie voor gastvrijheid en verfijnde keuken tot leven brengt. Na talrijke stages in gerenommeerde restaurants openden Edwin en zijn vrouw Fleur in 2010 Cuines 33, een uniek tapasgericht restaurant in Knokke. Hun toewijding en passie werden al snel erkend; binnen een jaar na de opening ontvingen ze hun eerste Michelinster.
Na veertien jaar besloten Edwin en Fleur het concept van hun restaurant te herzien. Met een vernieuwde focus op de essentie van gastvrijheid en culinaire beleving, creëerden ze een setting waarin gasten zich thuis voelen en smaken tot leven komen. Dit vernieuwde concept, dat nu ongeveer een jaar in werking is, benadrukt hun toewijding aan zowel innovatie als traditie.
Wat Cuines 33 zo uniek maakt, is niet alleen de verfijnde keuken, maar ook de manier waarop de avond zich ontvouwt. Elke gang wordt geserveerd in een andere ruimte, waardoor de beleving dynamisch en verrassend blijft. Van een intieme aperitiefruimte tot een gezamenlijke toog en zelfs een onverwachte stop in de keuken – hier eet je niet alleen, je beleeft.
Mood 1: Een aperitief met spannende amuses
De ervaring begon meteen bij binnenkomst in Mood 1, een sfeervolle ruimte waar de aperitief werd geserveerd. We kozen voor een elegante Champagne Philipponnat Royale Réserve Non Dosé en een speelse interpretatie van een Bloody Mary. Terwijl we genoten van deze dranken, werden de eerste amuses geserveerd. Elk klein gerechtje was een gelaagde smaakexplosie die de verwachtingen meteen hoog legde:
Magnolia shot met sakura en kaffir – een verrassend frisse start. De bloemige en citrusachtige tonen smolten perfect samen en zorgden voor een subtiele maar verkwikkende eerste indruk.
Merengue met dry aged makreel, mirin en miso – een knap spel van texturen en umami. De luchtige, knapperige merengue contrasteerde prachtig met de diepe, hartige tonen van de rijpe makreel en de lichte zoetheid van mirin. Een kleine hap, maar een krachtige smaakbeleving.
Cocktail van oester, komkommer en shiso – deze amuse was een ware verfrissing. De zilte toets van de oester werd versterkt door de kruidige frisheid van shiso en het lichte zuurtje van komkommer.
Hoorntje met ganzenlever, rode biet en merlot azijn – hoewel technisch perfect uitgevoerd, was dit de amuse die ons het minst wist te bekoren. Dit lag vooral aan persoonlijke voorkeur; de combinatie van de aardse rode biet met de rijke, romige ganzenlever en het lichtzure accent van merlot azijn was intens, maar niet helemaal onze favoriet. Dit zegt echter meer over onze smaak dan over de kwaliteit van het gerecht, die onmiskenbaar hoog was.
Mood 2: Een mysterieus overgangsmoment
Na de eerste verrassende amuses werden we individueel geroepen naar een tussensas dat fungeerde als overgang naar de volgende fase van het menu. Dit moment was slim opgebouwd: de spanning werd verhoogd doordat we niet meteen wisten wat ons te wachten stond, en de intieme setting droeg bij aan de exclusieve sfeer. In deze ruimte werd ons één geraffineerd gerecht gepresenteerd:
Pani puri met rundsvlees, oud Brugge, look confit en eierdooier
De presentatie was indrukwekkend: het gerecht werd geserveerd op een klassiek zilveren plateau, waarbij de pani puri elegant werd geplaatst op antieke zilveren glaasjes. Dit gaf een extra dimensie en een bijna ceremoniële aanblik. De finishing touch – een delicate laag ragfijn geraspte oud Brugge-kaas en een eetbaar bloemetje – maakte het geheel visueel compleet. De pani puri moest in één hap gegeten worden, waarna de krokante korst direct openbrak en de romige, intense vulling vrijkwam. De intense smaken waren prachtig in balans.
Mood 3: De gezamenlijke culinaire beleving
Eenmaal door de tussensas betraden we de hoofdruimte, Mood 3, waar de culinaire ervaring naar een hoger niveau werd getild. Hier namen we plaats aan een U-vormige toog, waar maximaal 16 gasten kunnen genieten van de gerechten en de interactie met de chef. De setting voelde intiem en exclusief aan, waardoor elke gang nog intenser beleefd werd.
De eerste gerechten van Mood 3 toonden direct de signatuur van de keuken: technisch perfect, visueel verfijnd en met een harmonie van smaken en texturen.
Coquille met violet radijs, yoghurt en moerasspirea, vergezeld door een glas Neumayer Austria Grillenbart riesling 2021. De coquilles, die dagelijks vers binnenkomen, werden kort gemarineerd om hun natuurlijke, zilte zoetheid te versterken. Dit subtiele proces zorgde ervoor dat de delicate structuur van de coquille volledig tot zijn recht kwam. Dunne, bijna transparante plakjes violet radijs omhulden de fluweelzachte coquille als een kunstig gevouwen bloem – een verfijnde presentatie die het visuele spektakel van het gerecht benadrukte. De lichte aardse toets van de radijs vormde een perfect contrast met de zachte, maritieme frisheid van de coquille. Wat deze gang extra bijzonder maakte, was de afwerking die letterlijk voor onze neus werd uitgevoerd. Chef Edwin Menue creëerde ter plaatse een ijspoeder van yoghurt en moerasspirea, met behulp van een traditionele Japanse ijsmandoline. Dit zorgde niet alleen voor een prachtig visueel effect, maar voegde ook een ijskoude, luchtige textuur toe die het gerecht een verrassend mondgevoel gaf. Deze gang was een perfecte balans tussen puurheid, verfijning en techniek, waarbij de versheid van de ingrediënten en de precisie van de bereiding volledig in de schijnwerpers stonden. Het glas Riesling uit het Oostenrijkse Traisental paste als gegoten!
Langoestine met dashi, pompoen, curry en sinaas, met een perfect passende Sessantaquattro vermentino ‘23. De langoustine, gegrild tot een perfecte sappigheid, had een subtiel rokerig randje dat prachtig samenging met de diepe umami van dashi. De presentatie was speels en modern, met levendige kleurcontrasten. Elke hap was een samensmelting van hartige, lichtzoete en kruidige smaken, en een perfecte gegaarde langoustine met een fluweelzachte textuur die het geheel afrondde. Pluim ook voor sommelier Fleur die ons de keuze liet tussen een klassieke en meer gedurfde wijnkeuze. Wij verkozen de Sardijnse Vermentino boven de Nativas Castelão uit het Portugese Lisboa en betreurden ons de keuze niet. De wijn gaf met zijn mineraliteit een extra dimentie aan het gerecht.
De ervaring werd nog unieker toen we plots werden uitgenodigd naar de keuken voor een speciale verrassing. Hier kregen we een brioche ‘feuilletée’ met paling, lavas den en berenklauw. Dit ‘broodje’ was luchtig, boterig en had een prachtig krokante buitenkant. Een speelse twist volgde toen de bijpassende 3 Fonteinen ‘dennentak‘ Oude Geuze in een zwart glas werd geschonken. Chef Edwin daagde ons uit ten raden wat de inhoud van het glas was, en met trots kan ik zeggen dat ik het bij het juiste eind had. De zurige, complexe tonen van de geuze sloten trouwens perfect aan bij de brioche.
De maritieme en aardse tussengangen
Terug aan de U-vormige toog kregen we een volgende reeks verfijnde gerechten voorgeschoteld:
Zeebaars ‘meringue’, Zeeuwse mossel en dille. Een technisch verfijnd gerecht waarin textuur en smaak perfect in balans waren. De zeebaars werd eerst gewikkeld in een dunne laag nori, wat een subtiel jodiumachtig aroma toevoegde. Vervolgens werd het geheel overspoten met een luchtige meringue en langzaam in de oven gegaard. Bovenop lagen perfect gegaarde Zeeuwse mosselen, die een zilte, volle smaak toevoegden. De presentatie werd verfijnd afgewerkt met een luchtige schuimsaus en dille-olie, die het gerecht een aromatische frisheid gaf. Voor de gasten was er de optie om het gerecht te verrijken met caviaar, een toevoeging die de ziltigheid en luxe nog verder had verhoogd. Wij kozen ervoor deze extra niet te nemen, maar zelfs zonder de caviaar bleef het gerecht perfect in balans. De pairing met de Furmint 2022 van Rosi Schuster uit Burgenland bleek een meesterzet. De levendige zuren en minerale tonen van de wijn speelden perfect in op de romige meringue en de subtiele ziltheid van de mosselen. De lichte oxidatieve stijl van de wijn voegde extra diepte toe, terwijl de frisse citrusaroma’s zorgden voor een verfijnde harmonie met de schuimsaus.
Zwezerik met gepofte knolselder, koffie en vanille Deze gang speelde met diepte en contrasten: de zwezerik had een perfect gekarameliseerde buitenkant, waardoor een intens hartige bite ontstond, terwijl de binnenkant heerlijk romig bleef. De gepofte knolselder voegde een aardse, licht zoete toets toe, terwijl de subtiele bitterheid van koffie en de warme, ronde tonen van vanille voor een intrigerend smaakcontrast zorgden. Als laatste verfijning werd er traag gedroogde knolselder, die maar liefst zeven dagen op 70°C in de oven had doorgebracht, over het gerecht geraspt. Voor de bijpassende wijn werd ons de keuze gelaten tussen een Orange wine: Vinho Verde Phaunus – Loureiro 2022 en de klassiekere Contraste Douro. Omdat ik geen liefhebber ben van tannine in witte wijn – en dus zelden of nooit voor een orange wine kies – werd het de rode Douro wijn. Deze wijn was prima op zich, als pairing net iets minder. Normaal gezien zou ik vooraf gevraagd hebben de zwezerik te vervangen door een ander ingrediënt (het eten van orgaanvlees zit fout tussen mijn oren). Bij Quines 33 wordt er vooraf aangegeven dat er geen aanpassingen aan de menu gemaakt worden en dus liet ik het dan ook zo. Groot compliment voor chef Edwin want hij is de eerste die me heeft kunnen laten genieten van zwezerik. Dit gerecht was hemels lekker.
Landes kip met fideuà, trompet de la mort en zwarte look Vooraleer verder te lezen: klik eerst op: 🎵 Luister hier naar Paint It Black. Nog voor het gerecht werd geserveerd, werd de toon gezet met een onverwacht muzikaal intermezzo: The Rolling Stones – Paint It Black klonk luid door de ruimte. Een speelse en slimme verwijzing naar het bord dat enkele ogenblikken later werd gepresenteerd – een volledig in zwart gehuld gerecht, dat zowel visueel als smaakmatig een statement maakte. De Landes kip was tot in de perfectie gegaard en doordrenkt met diepe smaken. De fideuà, een Spaanse pastavariant, bracht een stevige bite en absorbeerde de intense smaken van het gerecht. Dit in combinatie van trompet de la mort (hoorn des overvloeds) en zwarte look. De presentatie was gedurfd, mysterieus en minimalistisch, met zwarte saus en donkere ingrediënten die het thema tot in de perfectie uitvoerden. De bijpassende wijn was er eentje van de Spaanse Empordà-regio: Av Bodeguers ‘Elitia’ 2018, een pure carignan. De krachtige, kruidige tonen van de wijn versterkten de rokerige en umami-rijke elementen van het gerecht, terwijl de fluweelzachte tannine voor een elegante afdronk zorgden.
Het zoete, voorspel-finale
Na een indrukwekkend menu vol verfijnde smaken en creatieve presentaties, kwamen we aan bij het dessertgedeelte van de avond. Net als de hartige gangen, wisten de nagerechten opnieuw te verrassen met diepgang, contrasten en onverwachte combinaties.
Moerduiveltje, hooi, anijs, ijs van botermelkazijn Dit eerste dessert was een subtiele overgang van de hartige gerechten naar de zoetere finale. De presentatie was elegant en verfijnd, met een romige kaas als basis, overgoten met een delicate siroop die zowel zoete als hartige tonen bevatte. Hoewel mijn vrouw dit keer niet akkoord was met mijn analyse vond ik de smaakopbouw verrassend gebalanceerd: het moerduiveltje (een witschimmelkaas) bracht een lichte fruitigheid. Het gerecht kreeg extra frisheid door het ijs van botermelkazijn, dat een verfijnd zuur element toevoegde en voor een speelse, frisse toets zorgde. Hoewel er nog een speldenprik honing werd toegevoegd voelde dit dessert eerder hartig dan uitgesproken zoet, maar juist die complexiteit maakte het bijzonder intrigerend. Hoewel het officiële hoofdstuk aangepaste wijnen hier eindigde, liet gastvrouw Fleur ons uiteraard niet op onze honger… of dorst zitten. We kregen een uitgelezen selectie versterkte wijnen voorgesteld om deze gang te begeleiden. Op een zilveren plateau stond een mooie line-up, waaronder twee verschillende Madeira’s. Ik koos voor de Barbeito Verdelho Reserva, terwijl mijn vrouw voor de Maderista Reserva Dry ging. Uiteraard proefden we beiden en konden we de subtiele verschillen ervaren. De Maderista Reserva Dry was wat droger en complexer, met een iets uitgesprokener oxidatieve toets, wat het beste paste bij het gerecht.
Zeeuwse bolus, karamel, eekhoorntjesbrood en truffel Waar het vorige dessert subtiel en fris was, bracht deze gang een diepe, rijkere umami-ervaring waarin zoet en hartig naadloos samensmolten. De Zeeuwse bolus, traditioneel een zoet, kleverig gebak, kreeg hier een gedurfde herinterpretatie. De gekarameliseerde buitenkant bracht uiteraard een karamelsmaak, die prachtig in contrast stond met het vers gedraaide ijs van naar vermoeden eekhoorntjesbrood. De afwerking met versgeraspte wintertruffel voegde een luxueus, aromatisch element toe. De texturen waren perfect uitgebalanceerd: de zachte, smeuïge binnenkant van de bolus, het romige van het ijs en de knapperige truffelshaving zorgden voor een unieke gelaagdheid. Begeleiding: Wijn of Vermouth? Ook bij dit dessert kregen we een uitgelezen selectie van begeleidende dranken voorgesteld. Opnieuw een moeilijke, maar heerlijke keuze. Ik koos voor een glas Rheinriesling 2012 van Ott(Wagram), een wijn met een mooie rijping, waarin frisse zuren en subtiele honingtoetsen samenspeelden met de karameltonen van het gerecht. Mijn vrouw koos voor een Black Vermouth van Casa Mariol (Terra Alta), een gewaagde, maar geslaagde pairing. De kruidige bitters en florale tonen van de Vermouth speelden verrassend goed in op de zoete en hartige contrasten van het dessert.
De Smokey Cigar verrassing
Voor de volgende gang werden we teruggeleid naar het tussensas, waar alweer een verrassend en speels intermezzo op ons wachtte. Een kristallen asbak, gevuld met brandende kruiden en hooi, creëerde een mysterieuze, rokerige ambiance.
De Smokey Cigar was geen sigaar, maar een delicaat krokant rolletje gevuld met een intense combinatie van zoethout en nougatine. Bij de eerste hap barstte de vulling los en verspreidde zich een diepe, geroosterde karamelsmaak, subtiel geparfumeerd met de zoethouttonen. De rooksensatie uit de asbak voegde een extra zintuiglijke laag toe, waardoor het geheel niet alleen een smaak-, maar ook een geurervaring werd.
Een perfecte brug tussen de desserts en de afsluiting van de avond – speels, doordacht en met een vleugje theatrale finesse.
Terug naar het begin voor een zoete aflsuiter
De avond eindigde waar hij begon: in Mood 1, maar deze keer met een reeks verfijnde zoetigheden als afsluiter. De setting had een extra dimensie door de kleine, stijlvolle bar, waar een cocktail naar keuze werd gemixt. In plaats van koffie of thee kozen we voor een Pisco Sour en een Martini Espresso. Een speelse en verfijnde manier om de avond af te ronden. De mignardises werden gepresenteerd in een visueel aantrekkelijk houten kistje.
De zoete selectie:
Witte chocolade, gepofte rijst & citrus – Knapperig en luchtig, met een romige witte chocoladebasis en een frisse citrusafwerking die zorgde voor een lichte en speelse afsluiting.
Macaron pistache & eucalyptus – Luchtig en verfijnd, met een subtiele kruidige frisheid van eucalyptus die mooi contrasteerde met de romige pistachevulling.
Mandarijn, speculoos, pâte de fruit – Een intense hap vol citrus en warme specerijen, waarin de zoetheid van mandarijn en de kruidigheid van speculoos speels samenkwamen.
Donkere chocolade, nootmuskaat & zout – Een chocoladeganache met een subtiele toets van nootmuskaat, die door het zout een verrassend gelaagde smaak kreeg.
Conclusie: Een Zintuiglijke Reis
Cuines 33 is niet zomaar een gastronomische ervaring; het is een doordacht theaterstuk waarin smaak, beleving en ruimte samenkomen. De overgang tussen de verschillende moods creëert een extra laag spanning en exclusiviteit, terwijl het intieme karakter (maximaal 16 gasten) ervoor zorgt dat elk detail perfect tot in de puntjes wordt georkestreerd.
Wat deze ervaring extra bijzonder maakte, was niet alleen de perfecte balans tussen verfijnde smaken, structuren en creativiteit, maar ook de persoonlijke en gastvrije touch van Edwin, Fleur en hun volledige team. Ze waren niet zomaar op de achtergrond aanwezig, maar visueel verrijkend betrokken bij de ervaring, wat de interactie en connectie met het concept nog intenser maakte.
De service was uitmuntend: warm, attent en gastvrij, zonder ooit opdringerig te zijn. Elk gerecht werd met passie gepresenteerd, met oog voor detail en met de ruimte om zelf op ontdekking te gaan.
Cuines 33 bewijst dat fine dining niet alleen draait om eten, maar om een totaalbeleving waarin smaak, sfeer en storytelling samenkomen. Een gastronomisch avontuur dat blijft nazinderen – en absoluut uitnodigt om terug te keren.
🌟 Beoordeling: 5/5 sterren – een must voor wie gastronomie op het hoogste niveau wil ervaren.
Toen we op de terugreis van onze vakantie in Italië afgelopen zomer een stop maakten in de Franse Alsace ontdekten we per toeval een restaurant waar we nog steeds met zeer veel vreugde aan denken. Op zoek naar een plaats om te dineren in Saint-Hippolyte kwamen we terecht bij Hotel Le Parc. Google meldde ons dat Restaurant Josephine wel zeer gewaardeerd werd en dat de chef uit het goede hout was gesneden. Josephine was echter gesloten die avond maar de winestube Rabseppi Stebel was wel geopend. We took a wild shot en boekten er een tafeltje! We bestelden er de kikkerbilletjes. Nu maanden later raken we er nog niet over uitverteld hoe lekker deze waren. Zodanig dat ik zoek ben gegaan naar dit recept en het probeer zo identiek mogelijk na te bootsen. Het resultaat ervan zal één van de komende dagen thuis op het bord verschijnen!
In het charmante Saint-Hippolyte, te midden van de glooiende wijngaarden van Alsace, ligt Hotel Le Parc. Dit elegante hotel biedt zijn gasten een dubbele culinaire ervaring. Het gerenommeerde restaurant Josephine staat bekend om zijn verfijnde gerechten en haute cuisine, terwijl de winestube Rabseppi Stebel een meer traditionele sfeer ademt, met een focus op lokale specialiteiten en een warme, authentieke ambiance. Hier, in de winestube, brengt chef Joseph Kientzel de culinaire tradities van Alsace tot leven met gerechten zoals zijn meesterlijke jambonnettes de grenouilles sautées met beurre d’herbes en ail doux.
Een symbool van de Elzas: jambonnettes de grenouilles
Kikkerbilletjes, oftewel jambonnettes de grenouilles, zijn een delicatesse die een traditie zijn in de Elzasser keuken. Dankzij de vele meren, rivieren en vochtige weiden in de regio is de kikker van oudsher een veelvoorkomend ingrediënt in de traditionele gerechten. De jambonnettes worden gewaardeerd om hun zachte, malse vlees en subtiele smaak, die het midden houdt tussen kip en vis.
Voor dit gerecht gebruikt chef Kientzel uitsluitend kikkerbilletjes van topkwaliteit. Het is belangrijk om te kiezen voor grote, vlezigere kikkersoorten, zoals de Noord-Amerikaanse stierkikker of de Europese groene kikker, die speciaal voor consumptie gekweekt worden. Wilde kikkers mogen in Europa om ecologische redenen niet langer gebruikt worden. Het is daarom essentieel om kikkerbilletjes te kopen bij een betrouwbare leverancier die duurzame kweekmethodes hanteert.
Recept: jambonnettes de grenouilles sautées met beurre d’herbes en ail doux
Voor 4 personen
Ingrediënten
Voor de jambonnettes:
500 g jambonnettes de grenouilles (bij voorkeur gekweekt, vlezig en groot)
50 g bloem
50 g boter
2 el olijfolie
Zout en peper
Voor de beurre d’herbes en ail doux:
100 g ongezouten boter, op kamertemperatuur
2 el fijngehakte peterselie
1 el fijngehakte bieslook
1 el tijmblaadjes
4 teentjes knoflook, ongepeld
1 el citroensap
Zout en peper
Voor de aardappelschijfjes met spekjes:
500 g vastkokende aardappelen, in dunne schijfjes
100 g gerookte spekjes
2 el boter
1 el olijfolie
Spekvet (uit de pan)
Zout en peper
Bereidingswijze
Bereid de jambonnettes: dep de kikkerbilletjes droog en bestuif ze licht met bloem. Breng op smaak met zout en peper. Verhit de boter en olijfolie in een grote koekenpan op middelhoog vuur. Bak de jambonnettes 3-4 minuten per kant tot ze goudbruin en krokant zijn. Haal ze uit de pan en houd ze warm.
Maak de beurre d’herbes: rooster de ongepelde knoflookteentjes in een droge pan op laag vuur gedurende 10-15 minuten tot ze zacht zijn. Pel ze en prak het vruchtvlees fijn. Meng de zachte boter met de fijngehakte kruiden, geprakte knoflook, citroensap, zout en peper. Zet apart.
Bereid de aardappelschijfjes met spekjes: verhit de boter en olijfolie in een grote koekenpan. Bak de aardappelschijfjes in porties tot ze goudbruin en knapperig zijn. Bestrooi met zout en peper. Voeg de spekjes toe en bak nog 3-4 minuten mee tot ze krokant zijn. Schep de aardappelschijfjes en spekjes uit de pan, maar laat het spekvet achter. Voeg het spekvet weer toe aan de aardappelschijfjes en roer voorzichtig door. Dit geeft de aardappelschijfjes een extra smeuïge, hartige smaak.
Samenstellen: plaats de gebakken jambonnettes op een schaal of individuele borden. Verdeel de beurre d’herbes eroverheen, zodat de boter smelt en de kikkerbilletjes glanst met de kruidige saus. Serveer de aardappelschijfjes met spekjes ernaast als bijgerecht.
Een smakencombinatie van traditie en luxe
Dit gerecht weerspiegelt de culinaire essentie van Alsace. De zachte, boterachtige jambonnettes worden versterkt door de frisse kruidenboter en de milde zoetheid van geroosterde knoflook. De krokante aardappelschijfjes krijgen dankzij het spekvet een smeuïge, hartige touch die perfect samengaat met de hartige crunch van de spekjes.
In de warme sfeer van de winestube Rabseppi Stebel krijgen gerechten zoals deze een extra dimensie. Chef Joseph Kientzel toont met zijn creaties dat traditie en innovatie hand in hand kunnen gaan. Of u nu een liefhebber bent van klassieke Elzasser gerechten of een ontdekkingsreiziger in de wereld van culinaire hoogstandjes, de jambonnettes de grenouilles van Rabseppi Stebel zijn een ervaring die u niet wilt missen. Bon appétit!
Wanneer we aan wijn denken, komen smaken als zoet, zuur en bitter vaak het eerst naar voren. Maar er is een vijfde smaak, die steeds meer aandacht krijgt binnen de wijnwereld: umami. Deze smaak, vaak beschreven als “hartig” of “rijk”, wordt vooral geassocieerd met voedingsmiddelen als paddenstoelen, oude kazen en bouillon. In dit artikel gaan we dieper in op wat umami is, hoe het zich verhoudt tot wijn, en hoe je de perfecte wijn kunt kiezen om met umami-rijke gerechten te combineren.
Wat is umami?
Hoewel de meeste mensen inmiddels vertrouwd zijn met de term umami, is het goed om de basis van deze smaak nog eens uit te leggen. Zoals sucrose en fructose zorgen voor zoet, ligt glutaminezuur, samen met stoffen zoals adenylzuur, inosinezuur en guanylzuur, aan de basis van de umamismaak. Glutaminezuur, een primair aminozuur en de belangrijkste component van umami, komt van nature voor in verschillende voedingsmiddelen zoals (gedroogde) paddenstoelen, oude kaas, tomaten en vis. Interessant is dat ook druiven en wijn glutaminezuur bevatten, naast andere aminozuren zoals proline en arginine.
Umami als smaakversterker
Wat glutaminezuur bijzonder maakt, is zijn vermogen om smaken te versterken en gerechten voller en rijker te maken. Dit verklaart waarom umami in Japan “heerlijke smaak” betekent, afgeleid van “umai” (heerlijk) en “mi” (smaak). Hoewel het gehalte aan glutaminezuur in wijn relatief laag is, kan het wel degelijk een rol spelen in de smaakervaring. Wijnmakers die streven naar smaakrijke wijnen, hebben dan ook baat bij kennis over het glutaminezuurgehalte van hun druivenvariëteiten en de invloed van factoren zoals bodem en klimaat.
De invloed van glutaminezuur op wijn
Het gehalte aan glutaminezuur in druiven verschilt per druivenras, waarbij blauwe druiven (en rode wijnen) doorgaans hogere concentraties bevatten dan witte druiven. Bovendien bevat wijn van rijpere druiven meer glutaminezuur. Interessant is dat ook de vinificatie een rol speelt: schilweking, het gebruik van specifieke gistsoorten en lange rijping op de gist kunnen het umamigehalte in wijn verhogen. Vooral wijnen die lang op hun droesem (su lie) rijpen, zoals sommige champagnes en wijnen gemaakt volgens de méthode traditionnelle, zijn voorbeelden van umamirijke wijnen. Champagne kan bijvoorbeeld glutaminewaarden rond de 120 milligram per liter bereiken, wat bijdraagt aan de rijke en complexe smaakbeleving.
Umami-rijke gerechten en wijncombinaties
Hoewel umami in wijn interessant is, wordt het vooral in de combinatie met voedsel belangrijk. Umami kan de wijnbeleving veranderen, soms op verrassende manieren. Voedsel met een hoog umamigehalte kan wijn bijvoorbeeld wranger en bitterder doen smaken. Daarom is het cruciaal om te weten welke wijnen goed samengaan met umami-rijke gerechten. Hier zijn enkele suggesties:
1. Wijnen met zachte tannine Omdat umami tannine kan versterken, zijn rode wijnen met zachte tannine een goede keuze. Pinot Noir of jonge Merlot werkt bijvoorbeeld goed bij gerechten met paddenstoelen of gerijpte kazen.
2. Frisse witte wijnen Witte wijnen met een hoge zuurgraad, zoals Sauvignon Blanc of Riesling, kunnen uitstekend samengaan met umami-rijke gerechten zoals oesters of gegrilde vis. De zuren bieden een mooie balans tegen de hartige smaken.
3. Gerijpte wijnen Wijnen die gerijpt zijn, zoals een oude Rioja of een Bourgogne, combineren goed met diep umami-rijke gerechten zoals truffelpasta of gedroogde ham. De zachte tannine en complexe aroma’s van de gerijpte wijn matchen mooi met de rijke umami-tonen van het gerecht.
4. Wijnen met een lichte zoetheid Een lichte zoetheid in wijn, zoals in een Gewürztraminer of een Spätlese-Riesling, kan de hartigheid van umami goed aanvullen. Denk aan combinaties met gerechten als sushi of Aziatische schotels met sojasaus.
Umami in Wijn: Invloed van klimaat en bodem
Naast vinificatieprocessen speelt ook het klimaat een belangrijke rol in het glutaminezuurgehalte van druiven. Warme oogstjaren en specifieke bodemsamenstellingen, zoals stikstofrijke bodems, kunnen het gehalte aan aminozuren verhogen. Uit onderzoek blijkt dat Chardonnay-druiven uit het warme Griekenland bijvoorbeeld aanzienlijk meer glutaminezuur bevatten dan dezelfde druif uit een koeler deel van Spanje.
Vinificatie en umami
Vinificatie kan het umamigehalte van wijn aanzienlijk beïnvloeden. Schilweking en specifieke gistsoorten dragen bij aan het vrijkomen van glutaminezuur tijdens het productieproces. Ook rijping op de gist, met of zonder bâtonnage, kan het mondgevoel verrijken en de wijn een voller karakter geven, deels dankzij het vrijkomen van glutaminezuur. In wijnen als Muscadet of millésimé Champagne is dit effect duidelijk te proeven.
Umami proeven in wijn
Hoewel umami duidelijk waarneembaar is in voedsel, kan het in wijn moeilijker te herkennen zijn. Dit komt doordat andere smaakfactoren zoals zoet, zuur en bitter het umamigehalte maskeren. In neutrale, niet-aromatische wijnen zonder veel restsuiker komt umami beter naar voren. Denk aan droge Champagnes, Muscadet of droge Madeira. In zoete of houtgerijpte wijnen kan umami juist minder opvallen.
Conclusie
Umami biedt wijnliefhebbers een fascinerende smaakdimensie die de traditionele kijk op wijn-spijscombinaties uitdaagt. Glutaminezuur in wijn draagt bij aan een rijkere en vollere smaakbeleving, vooral in wijnen die goed rijpen of een lang vinificatieproces ondergaan. Door de wisselwerking tussen umami en wijn te begrijpen, kunnen we nieuwe combinaties ontdekken en de smaken in zowel wijn als voedsel naar een hoger niveau tillen. Dus, de volgende keer dat je een glas wijn inschenkt bij een umami-rijk gerecht, let op de subtiele hartige tonen die samen een onvergetelijke smaakervaring creëren.
San Sebastianis een geweldige stad. De stroming van de Cantabrische Zee is er altijd aanwezig en de feel good vibe achtervolgt je er constant. Maar San Sébastian staat vooral bekend als de meest gastronomische plaats ter wereld. Nergens kan je meer Michelinsterren per vierkante kilometer vinden dan in San Sebastian. Als je de stad een beetje kent word je gewoonweg naar de oude binnenstad, de Parte Vieja, toegezogen. Hier kan je genieten van de meest toegankelijke vorm van lekker eten in de vorm van pinxtos. Dit zijn kleine hapjes die in bars uitgestald staan. Voor deze hapjes betaal je gemiddeld twee tot drie euro per stuk. Ze zijn lekker, toegankelijk en je kan er geen genoeg van krijgen! Een fris biertje in de hand, een schoteltje diverse Pinxtos op het tafeltje en de dag mag eindeloos duren!
Die geweldige dag kreeg dan nog eens een slotakkoord om nooit meer te vergeten. We hadden die avond een tafeltje geboekt bij Mugaritz**. Net buiten San Sebastian in Errenteria, te midden van de groene Baskische heuvels heeft Chef Andoni Luiz Andariz zijn culinaire hotspot. Het curriculum van deze Chef leest als een trein… Arzak, Arbelaitz, Beresategui, Akelarre en El Bulli zijn grote culinaire referenties waardoor onze verwachtingen alweer extreem hoog lagen.
We waren er te gast op het moment dat het restaurant hun twintig jarig bestaan vierde met een speciaal Twenty Years menu. Hoewel dit een unieke gebeurtenis was spraken we na afloop enkel maar over de DUIZELINGWEKKENDE winepairing die we er beleefden!!
Bij de aanvang van het menu dien je de wijnkeuze te bepalen en die varieerde tussen de 150 en 500 € per persoon. Wij kozen de gulden middenweg van 220 €/persoon. Het was, vermoed ik, de eerste keer dat we meer betaalden voor de aangepaste wijnen dan voor het menu (210 €). Beklagen hebben we ons dit geen seconde gedaan… ja misschien wel omdat we niet de duurste keuze hadden genomen! Vooral toen we bij ons buurtafeltje de 5 verschillende jaargangen van Château d’Yquem zagen serveren bij het dessert.
Om het 25 gangen menu tot in detail te beschrijven zou deze blog bij wijze van spreken een boek worden. Vandaar dat ik het beperk tot een algemene impressie. Er waren sublieme hapjes bij maar evenzeer enkelen waarvan ik het geen tweede keer zou wensen op mijn bord. Kwestie van beleving en gastronomie reserveer ik de volgende keer opnieuw bij Azurmendi waar we de avond voordien te gast waren. Qua wijnen die we geserveerd kregen blijf ik geen genoeg krijgen van onze beleving bij Mugaritz!
Omtrent deze wijnen deel ik graag nog volgende anekdote! Bij Mugaritz verklaren ze graag hun concept en hiervoor worden de gasten naar de keuken gebracht. Mijn arendsoog zal daar een fles Le Richebourg van Domaine Romanée Conti openstaan met een nog redelijke inhoud. Mijn vraag of dit het gebruikelijke was dat het keukenpersoneel te drinken kreeg tijdens de service kreeg een negatief antwoord. Het was wél een fles die in het duurste wijnarrangement zat. De sommelier zag mijn verlekkerde blik op dit uniek wijntje maar bezweek niet op mijn vraag om deze te mogen proeven. Later tijdens de avond na een gekeuvel met de sommelier over Douro en mijn verhaal over een ontmoeting tussen mezelf met Tomás Roquette (Quinta do Crasto) en Dirk Niepoort in een bootje op de rivier kregen we plots 2 extra glazen geserveerd met jawel Le Richebourg 2008!! Om nooit meer te vergeten…
Geniet mee van een visueel festijn Mugaritz Twinty Years inclusief wijnen die in dit geval de voorrang krijgen op de gerechten.
Weingut Hirsch Gruner Veltliner Lamm 2014 – De passe partout wijn – Richtprijs 42,50 €
Alvear PX 1927 Dulce Viejo Montilla Moriles – Richtprijs tussen de 30 en 70 €
Domaine Romanée Conti Le Richebourg 2008 – Richtprijs 2.355,00 € Château Mouton Rotschild Pauillac 1973 – Richtprijs 350,00 €
Flight van 2 oude Rioja’s 1. López de Heredia Viña Tondonia Gran Reserva 1964 – Richtprijs 830,00 € 2. Carlos Serres Rioja Gran Reserva 1965 – Richtprijs 125,00 €
Dag 2 van onze culinaire ontdekkingstocht in en rond San Sebastian bracht ons naar het door Michelin met 3 sterren bezegende restaurant Azurmendi! Lichte extase dus aan het einde van een enorm mooie dag. Die dag waren we immers Bilbao ingetrokken en ontdekten we de pracht van de stad. Hoewel we niet onmiddellijk de stempel museumgangers dragen hebben we ons geen seconde verveeld bij het bezoeken van het Gugenheimmuseum. Meer zelfs, bij ons volgende bezoek zal ik er met heel veel plezier opnieuw de nodige tijd voor vrijmaken.
Azurmendi ligt net buiten Bilbao in Larrabetzu en Chef Eneko Atxa heeft zich een enorme reputatie bij elkaar gekookt. Het restaurant eindigt jaarlijks steeds in de top van de 50 beste restaurants ter wereld. Maar de beleving is niet enkel binnen in het restaurant! Het start reeds bij de aankomst aan het restaurant. Het glazen gebouw straalt eenvoudigweg en bovendien ligt het omringt door wijngaarden waar het restaurant hun eigen wijn verbouwd.
Azurmendi werd in het verleden enkele keren onderscheiden als het meest duurzame restaurant ter wereld en dat wil het ook uitstralen. Van bij de binnenkomst in kom je in een soort van groene long binnen waar de ultieme restaurantbeleving van start gaat. De ontvangst is zowat de meest vriendelijke die ik ooit mocht beleven en we werden onmiddellijk uitgenodigd tot een vorm van picknick en vooral ontdekkingstocht. Heerlijk is dit en vooral, je krijgt een instant gevoel dat de avond niet meer stuk kan!
Amper bekomen van de picknick wordt je meegetroond naar de keuken waar het keukenteam naar traditionele Japanse gewoonte (heb ik me laten vertellen) je luidruchtig in koor een warm welkom toeschreeuwt in het Baskisch. Je weet niet waar je ogen eerst te wenden want je wordt verder ondergedompeld in een visuele culinaire ervaring die bovendien allen smaakbommetjes blijken te zijn!
Gefermenteerd appelsap getapt uit een vaatje
Heerlijk fris van smaak, wat naar cider neigend
De boom warin de Kaipiritxa hingen
Kaipiritxa. Een soort Zuid-Amerikaanse cocktail met kruiden erin verwerkt.
Een bak waarin de wereldse kruiden zaten met in de hoek onze amuse hoorntjes
Pittige hoorntjes die aan een lekkere curry deden denken
Een bonbon, gemaakt met wat stikstof, die vele kruiden bevatte die heerlijk samenpasten
Vervolgens werden we naar onze tafels gebracht die nog een keer volgetoverd werden met kleine heerlijkheden! We kregen een praline van mushrooms, een foie gras met gelei van limoen en een heerlijk hapje van krab.
Limon grass
Mushroom praliné
Sea Txakoli
Spider crab bonbon
Hierbij kregen we 2 glaasjes Manzanilla Sherry geserveerd; Barbadillo Levante en Barbadillo Poniente. Richtprijs voor beide Sherry’s 12,5 €
Na het sublieme inleidende gedeelte volgde het menu. Ik ga de beelden voor zich laten spreken en niet mijn gebruikelijke commentaar geven bij de diverse gerechten! Het was immers een vervulling van een quasi perfecte avond waarbij elk miniem puntje van kritiek afbreuk zou doen aan wat we die avond beleefden.
Marinated prawn, vegetable juice and frozen tomato
In het glas kregen we een Sake: Tedorigawa 1994 Junmai Ginjo (richtprijs 42,95 €)
Mushrooms with garlic
In het glas : Gorka Izagirre Ama 2015 , een D.O. Bizkaiko Txakolina van de Hondarrabi zerratia druif (Richtprijs 39,95 €)
Roasted and peeled crispy lobster and its mayonnaise
In het glas: Terroir al Limit Roc d’Aubaga 2016 Rosado. Een geweldige rosé van 3 verschillende Garnacha variëteiten! (richtprijs 55,50 €)
Adega Viuva Gomes Reserva Tinto 1969 uit het Portugese Colares van de Ramisco druif (richtprijs: deze wijken zeer af tot ver boven de 100 €, voor een halfje betaal je ongeveer 70 €)
Vervolgens kwam er een trio van rode mul: 1. Fritter of interiors 2. Flame roasted red mullet 3. Grilled red mullet, red peppers juice on chorcoal and parsely In het glas: Baigorri Barrel Fermented White Rioja 2014 (richtprijs 19,30 €)
Pigeon, tuber and carrot
In het glas: Torres Mas la Plana 2010 een volbloed Cabernet Sauvignon uit de Penedes (richtprijs 51,50 €)
Stewed Pig Tail and anchovies from Bermeo
In het glas: Sherry Prinicpe de Barbadillo Amontillado 12 years (richtprijs 28,20 €)
Granita
Red fruits, basil and Etxano cheese ice cream
Yoghurt, honey and five spices
Chocolate, peanuts and liquorice
De dessertwijnen die we geserveerd kregen: 1. Hatzidakis Vinsanto 2003 uit Santorini (richtprijs 24,8 €) 2. Cosmic Vinyaters met een Carrignan Blanc uit de Emporda (richtprijs 31,00 €) 3. Bodegas Brotons Culebron Foninllon Gran Reserva 1970 een Monastrell uit Alicante waarvan de prijzen schommelen tussen de 50 en 125 €
Presentatie petit fours
en op een bordje
Uiteraard was er nog een gepaste afsluiter! Bij het schrijven van deze blog komen de herinneringen opborrelen en druipt het sap zowat uit m’n mond. Wat een heerlijke avond was dit! De prijs voor een menu bij Azurmendi kost je 250 €, voor de aangepaste wijnen betaal je 127 € extra.
Een culinaire trip naar het Baskenland stond al lang op ons verlanglijstje! De verhalen die je hoorde over San Sebastian – Donostia in het Baskisch – prikkelden steeds weer mijn zintuigen! Al de sterren restaurants die er op een zakdoek van elkaar liggen, de foto’s van de oude binnenstad, de sappige quotes over de pintxos (de lokale benaming voor tapas) de Donostia, de beklijvende schoonheid van de omgeving die steeds aan bod komt… En het wederkerige advies ‘Als je er naar toe gaat, vergeet dan zeker niet een stop in het naburige Bilbao!’. En dus trokken we, in tijden dat we nog nooit van Covid-19 hadden gehoord naar ginds, op zoek naar een waanzinnige culinaire ervaring in het Spaanse Baskenland.
We hadden ons huiswerk op voorhand goed gemaakt en het veelvoud aan sterrenrestaurants naast elkaar gelegd en een keuze gemaakt. Ja, dit was wel noodzakelijk want ze allemaal doen paste nu eenmaal niet in ons tijdsbestek en zeker niet in ons budget! Vier dagen hadden we ervoor uitgetrokken en we boekten een tafel voor twee bij Mirador de Ulia (1 michelin ster), Mugaritz (2 michelin sterren) en Azurmendi (3 michelin sterren). De 4e dag was geheel gewijd aan de Pintxos van San Sebastian!
Mirador de Ulia van Chef Ruben Trincado biedt naast de moderne Baskische keuken waarschijnlijk het meest idyllische zicht op de kustlijn van San Sebastian. Natuurlijk mag niet enkel dat de trigger zijn om er naartoe te trekken. Ruben Trincado heeft met zijn team een reputatie opgebouwd van een verfijnde keuken waar alles perfect in balans is mèt oog voor detail. We namen er de 10-gangen menu van 120 € en namen het aangepaste wijnen arrangement van 96 € er bovenop. Starten deden we met de sobere appetizers die wel mooi op smaak zaten en waarvan de presentatie een beetje het verlengde van het zicht op de kustlijn moest voorstellen. Hoewel er niets qua smaak op de hapjes aan te merken was, werden onze hoge verwachtingen hiermee niet onmiddellijk ingelost. In het glas kregen we een Cava Brut Nature 2011 van Blanca Cuisiné (richtprijs 26,50 €).
Gamba en Salazon Bijpassende wijn: Adur Blanco – Getariako Txakolina (richtprijs 18,70 €) De gezouten gamba’s werden geserveerd met een crème van dille, rode biet en mousse van ganzenlever. Hoewel het gerecht perfect op smaak was kwam het redelijk braafjes over. Een extra aan kruiding had wel gemogen. De geselecteerde wijn was wel mooi passend. Het was ook leuk te starten met een lokale Baskische wijn van 100% Hondaribbi Zurri. Vooral de ziltige toets van de wijn deed het samenspel in elkaar vloeien.
Tomate Bijpassende wijn: Bodegas Dominio do Bibei Lalume 2015 – Ribeiro (richtprijs 21,60 €) Naast tomaat was er ook een stukje kabeljauw en een granité van burrata aanwezig op het toch wel zeer sobere bord. Ik bleef hier dan ook letterlijk op mijn honger zitten en was teleurgesteld in dit bordje. Tomaat is al niet mijn favoriet en deze bijdrage zal me niet onmiddellijk van gedacht doen veranderen. Gelukkig was de wijn, uit 100% Treixadura, lekker en smaakvol!
Ensalada de Bogavante Bijpassende wijn: Castell d’Encus Ekam 2017 – Costers del Segre (richtprijs 24,30 €) Kreeftensalade dus met slaharten, andere groenten en ijs van tomaat. Opnieuw de eenvoudige en sobere presentatie maar belangrijker is wel dat we opnieuw op het verlangde niveau zitten. Dit gerecht was wel perfect van kruiding en bood een mooi evenwicht. De wijn was een niet alledaagse blend van Riesling en Albarino. Bovendien is een gedeelte van de druiven, zo’n 10%, gebotrytiseerd. Ik vreesde voor een perfecte combinatie maar mijn vrees was totaal onterecht. Dit paste wonderwel in elkaar.
Steak Tartar Bijpassende wijn: Bodegas y Vinedos Ponce La Casilla – Machuela (richtprijs 13,00 €) Dit gerecht staat bekend als één van de signature dishes van Mirador de Ulia. Hij werd bewerkt met eigeel, een granité van komkommer, appel en selderij. Met recht en rede mogen ze trots zijn op hun versie van de steak tartaar. Een heerlijke smaakbom waarbij elke hap een genot is! De wijn is gemaakt van de Bobal druif en past gewoonweg goed bij het gerecht.
Almeja Bijpassende wijn: Pago de Vallegarcia Viognier – VdT Castilla (richtprijs 24,00 €) We kregen twee versies van de tapijtschelpen met een emulsie van knoflook geserveerd. Beiden waren excellent en veel te vlug verslonden. Klein minpuntje bij dit heerlijk gerecht is dat de Viognier te zwaar was als compagnon. Hoewel maar 20% van de wijn hout heeft gezien (6 maanden in Franse eiken vaten) stoort net dat enorm. Zonde maar dan geniet je maar van het gerecht en maak je het glaasje wijn nadien pas soldaat.
Bonito Bijpassende wijn: Bodegas Nivarius Edicion Limitada 2015 – Rioja (richtprijs 14,95 €) De tonijn was gemarineerd in gepekelde mais en werd geserveerd met krokante prei. We zijn terug bij de sobere presentatie. Het gerecht was oké, mocht meer afgekruid zijn en miste dus wat pit. De bijhorende wijn was wel passend. Een witte Rioja van een niet alledaagse samenstelling: Viura, Maturana Blanca en Tempranillo Blanco. Op zich zou ik hem niet als mijn favoriet bestempelen. Samen met het gerecht was het wel mooi!
Pescado Bijpassende wijn: Compania de Vinos Telmo Rodrigues Mountain blanco Moscatel de Alejandria 2015 – Sierras de Malaga (richtprijs 15,50 €) Vis stond er op de menu zonder enige bijkomende uitleg. Catch of the day werd er uitgelegd aan de tafel en in ons geval was dit een stukje staartvis. Ik ben helaas vergeten noteren wat erbij werd geserveerd. Maar wat er wel in mijn notitieboekje staat is dat dit heerlijk was. Een zeer mooi samenspel der smaken, mooi afgekruid met de nodige frisheid. De wijn is echt wel een specialleke en passend bij het gerecht. Ik zou er niet aan gedacht hebben om ook maar een Moscatel (droge versie welteverstaan) als passende wijn te nemen. Goed gedaan!
Manzana y Queso Bijpassende wijn: Castell d’Encus Acusp Pinot Noir 2015 – Costers del Segre (richtprijs 39,80 €) Ook dit gerecht is een klassieker bij het restaurant. De sobere presentatie biedt dit keer wel een echte meerwaarde! We zijn het niet onmiddellijk eens over de smaak van het gerecht. De één vindt het subliem, voor de ander is het maar zozo. Speciaal is het in alle geval en een eyecatcher al zeker. Wat ik niet begrijp is de wijnkeuze. Versta me niet verkeerd, dit glas wijn zal ik nooit weigeren! Wat een lekkere Pinot Noir dit. De combinatie echter haalt alles wat de wijn lekker maakt onderuit. Ik heb dan ook mijn glas laten staan tot nadat het het gerechtje verorberd was en de wijn in zijn volle glorie uitgedronken.
Pato Lacado Bijpassende wijn: Gonzalez Byass Finca Moncloa – Vdt de Cadiz (richtprijs 18,45 €) De traag gegaarde eend was afgewerkt met een osmose van appel, hazelnootpraliné en zonnebloempitten. Mooie smaakcombinaties en smakelijk van de eerste tot de laatste beet. Gonzalez Byass is een Sherryproducent die absoluut wenst te tonen dat er rond Cadiz ook prachtige rode wijnen gemaakt worden. De Finca Moncloa is een blend van Syrah, Cabernet Sauvignon, Tintilla de Rota en Petit Verdot. Het is een lekkere wijn die zich zeer goed leende bij de eend!
Tocino de Cielo Karamelspeksnoepjes, cacaosnacks en ijs van witte chocolade was het dessert. Er werd geen bijpassende wijn bij aangeboden en wij hebben het ook zo gelaten. Ik ben niet onmiddellijk een fan van desserts maar dit heb ik met zeer veel goesting opgegeten! Lekker dit…
Bij de koffie kwamen er uiteraard nog de nodige zoetigheden en dat gaf ons de tijd om onze conclusie te maken over ons bezoek bij Mirador de Ulia. Hoewel we het niet altijd eens waren tijdens de menu kwam onze eindoordeel wel overeen. We hebben genoten van ons bezoek bij Mirador de Ulia maar de gerechten waren net iets te wisselvallig om te zeggen dat we hier absoluut opnieuw naartoe zouden willen.
We hadden bij ons vertrek nog een flesje bubbels koud gezet in onze hotelkamer. We konden onze eerste avond dan ook blij voldaan met een goed gevoel en op een gepaste manier afsluiten!
Eindhoven is van mijn woonplaats bijna van geen tel qua afstand en al zeker niet in tijd. Toch kom ik er quasi nooit. Enkel als ik op één of andere business trip vertrek en ik er de lokale luchthaven opzoek. Mijn recentste ervaringen met Nederlandse restaurants hebben me echter getriggerd om een keertje meer de grens over te steken. En dus maakte ik onze WOCO bende warm om een bezoek in te plannen bij Zarzo.
Adrian Zarzo is de bezieler van het restaurant. De pluimen op zijn hoed heeft hij verdiend door onder andere te werken in De Librije van Jonnie Boer. In december 2015 verkreeg het restaurant een Michelin ster.
De verwachtingen waren alvast vrij hoog en zo hoopten we allen op een top WOCO avond. Eerste ervaring bij het binnenkomen is de losse, ongedwongen en zeer vriendelijke ontvangst. Daarna zijn we getuige van het pand waarin Zarzo is ondergebracht. Op het gelijkvloers is de ontvangst ruimte terwijl het restaurantgedeelte en de keuken zich in de kelder bevinden. Het is een prachtig en sfeervol pand, ver weg van de wat oudere stijvere omkaderingen. We kregen een tafeltje vlakbij de open keuken zodat alles vanuit de eerste rij te volgen is. Ik hou hier wel van en stoor me dan ook geen seconde aan de soms wat drukke bedoening.
De losse sfeer van bij de ontvangst zou trouwens de hele avond blijven. Adrian Zarzo heeft een zeer jong, gedreven team die je behandelen naar de tijd waarin we ons bevinden. Vriendelijk, attent, met de nodige kwinkslag maar wel alles overschouwend. Mooi zo!
Onze keuze ging uit naar de Zarzo Especial menu. Er wordt de keuze aangeboden om een wijziging aan te brengen in de menu. Daar ging ik gretig op in en nam ik de entrecote in plaats van de paling met foie gras. Blij als een kind was ik met de vaststelling dat de allerlekkerste gin werd aangeboden. Zo belandde de Ferdinands Riesling infused gin met aangepaste tonic in mijn glas. Er werden in totaal 6 amuses aangeboden die allen lekker waren zonder echt in overdrive te gaan.
Hoewel het gerecht misschien wat braaf is, het mocht best wel wat pittiger en frisser zijn, smaakt het wel prima! De presentatie is gemaakt voor het oog.
De Alberino is zeer lekker van smaak en doet het gerecht zelfs lichtjes opveren. Knappe, passende keuze dus.
Eenvoud op het bord met de langoustine die centraal staat! Eenmaal geproefd ben je verlekkerd tot en met. Zulke mooie smaak sensatie/combinatie. De jus van augurk geeft een duidelijke meerwaarde aan het geheel.
De wijn is een bijna, natuurlijke wijn. Er wordt slechts een zeer beperkte hoeveelheid sulfiet toegevoegd. Het is een blend van Macabeo en het vergeten lokale druivenras Vinyater. Hij is niet alleen deugddoend in het glas maar past ook als één geheel bij het gerecht!
Ik heb navraag moeten doen wat er net bedoeld werd met zolderspek. Dit was me namelijk niet bekend. Het blijkt het buikspek te zijn van zware gemeste varkens (minimaal 120 kilo) De strook buikspek gaat 3 maanden in het zeezout. Daarna gaat de buik naar de rokerij. Daar hangt het vlees gedurende 6 weken in een rook die ontstaat door beuken-, eiken- en dennenhout te verbranden. Aan de houtsnippers worden jeneverbessen, dennenappels en boskruiden toegevoegd. Na het roken hangt het zolderspek 8 tot 9 maanden te rijpen en ontwikkelt het zijn unieke smaak.
Beoordeling: 9/10 –> Culinair Orgasme
Gang 3 – Mul / Anna Dutch Gold Caviar / Iberico
Aangepaste wijn: Vins El Cep ‘Clot del roure’ 2015, Penedes, Spanje (Smaragdwijnen – 14 €)
Bij het serveren van het bord komen de verscheidene aroma’s je tegemoet. De neus wordt verwend maar het oog geeft slinks een guitige knipoog! Dit is een puur en prachtig bordje. De mond zit ondertussen vol ongeduld te smeken om deel te nemen aan het waarnemen van dit lekkers. En of dat geduld wordt beloond… Dit is een bordje dat knalt van de umami. Zo hartig, zo rijk aan al die prachtige smaken.
De wijn is een houtgelagerde wijn van Xa-Rello druiven die op een single vineyard aangeplant staan. Het is een zeer karaktervol glas dat zich volledig geeft naar de harmonie met het gerecht. Als sommelier Ruben Kwakman me bij de vorige gangen al overtuigde van zijn vakmanschap deed ik hier echt wel mijn petje bij af. Klasse!
Beoordeling: 9,25/10 –> Culinair Orgasme
Gang 4 – Beef / Ansjovis / Artisjok
Aangepaste wijn: Le Ragnaie ‘Troncone’ – Toscana IGT, Italië (Geen invoerder gevonden)
De beef is gesneden van de ossenhaas werd ons verteld bij het opdienen. De chef is ondertussen op kruissnelheid gekomen want ook hier levert hij een gerecht af met sublieme combinaties die toch zeer mooi de pure en volle smaak behouden.
De wijn, een pursang Sangiovese, laat me nog verder stralen in goedheid. Alweer ‘boenk er op’ zoals wij dat zeggen.
We kunnen enkel maar in herhaling vallen. Opnieuw subliem qua smaakcombinatie. De saus lift de perfect gebakken entrecote naar een nog hoger niveau.
Enig minpuntje is hier de wijn. Deze blend van Cabernet Sauvignon, Carignan en Garnacha laat zich prima welgevallen. In combinatie met het gerecht is het net dat tikkeltje minder. Maar dit zijn praktisch verwaarloosbare details.
Normaal zeg ik dat het diner voorbij is eens we aan het dessert moeten beginnen, maar hier bij Zarzo heb ik mijn mening danig moeten herzien. Het uitgebakken spek (Kaan), de vanille, de rode wijnsaus en de bramen geven een unieke ervaring. Dit is fris, zoet, knapperig… Noteer: Dit is het beste dessert ‘ever tasted’.
De wijn past niet in het geheel maar dit maakt me nu helemaal niets uit… Ik stel me de vraag welke wijn hier wel bij zou gepast hebben?
Met deze prachtige afsluiter in het achterhoofd besloten we dan ook te passen voor de koffie. We maakten echter de plechtige belofte hier terug aan te kloppen want dit was een zeer aangename en hoogstaande ervaring. Dus als ik morgen vol spanning een avondje zit te bingwatchen naar het tweede seizoen van La Casa del Papel en ik krijg telefoon… dan rij ik vol plezier naar La Casa del Zarzo!
Voor het menu Zarzo Especial betaal je 83 €
Bijpassend wijnarrangement tegen 8,75 €/glas
Onbeperkt mineraalwater tegen 5€/persoon
Eindbeoordeling: 9/10
Gegevens:
Zarzo
Bleekweg 7
5611 EZ Eindhoven (Nl)
info@zarzo.nl http://www.zarzo.nl
Het doet ons altijd plezier wanneer we met ons WOCOgezelschap leuke adresjes aandoen die in onze onmiddellijk omgeving te vinden zijn. Zo kwam De Kleinen Bistroal wel enig tijd ter sprake als we ons programma samenstelde maar het haalde al enkele malen net niet de selectie. Ook moeilijk natuurlijk als je maar 4 keer per jaar er op uit trekt om het Culinair Orgasme te onderzoeken. Niet getreurt echter want nu stond het restaurant wel degelijk op ons lijstje.
En dus trokken we met z’n allen richting Mallewaar chef Lawrence Elliot samen met zijn vrouw Thari De Pooter in 2012 hun intrek namen. Dit jonge en uiterst sympathieke koppel had al enkele horeca watertjes doorzwommen vooraleer ze in Malle starten met hun kleinschalige bistro.
We hadden geluk en konden onze wagen voor de deur parkeren. Thari ontving ons hartelijk en we voelden ons ogenblikkelijk op ons gemak. Stijlvol, cosy en gezellig… dat was de eerste indruk van de zaak.
We kozen de 5-gangen menuen de wijnen selecteerde ikzelf er zeer graag bij. Als aperitief koos ik onmiddellijk voor de 3 Fonteinen Geuze. Heerlijk om hiermee de avond te starten! Er kwamen een 3-tal hapjes mee op de tafel.
Een bordje prosciutto
Een vegetarische bitterbal
Een pompoensoepje dat goed smaakte en deugd deed (het was winterperiode).
Gang 1 – Pulled Fish Toast / Schelvis / Paprika / Citrus
Gekozen wijn: Seven Springs Sauvignon Blanc 2013, Hemel en Aarde Vallei, Zuid-Afrika (Ad Invinitum – 10,72 €)
Dit is alvast een zeer leuk gepresenteerde en bovendien mooi smakende binnenkomer. Het is proeven en ontdekken met een best wel pittige nasmaak.
Over de wijn die ik erbij zou kiezen moest ik niet lang nadenken. Tim Pearson, de bezieler van Seven Springs ken ik al een tijdje en ik was de eerste in België die zijn wijn mocht proeven en er een review over schreef.
Het gerecht paste wonderfijn bij de wijn met zijn frisheid, lichte rokerige toetsen en mineraliteit.
Leuk met de pindasaus die volledig contrastrerend is met de rest van de smaken én goed op smaak gebracht want correct passend. De fazant was op het randje en helde net nog naar de postieve kant. Het bordje stond waarschijnlijk al even te wachten want mocht een ietsje warmer zijn.
De gekozen wijn is een mooie zeer typische Arneis die perfect paste bij het notige van de saus.
Beoordeling: 8/10
Gang 3 – Heilbot / Knolselder / Chorizo / Spruitjes
Gekozen wijn: Acústic Celler Acústic Blanc 2015, Montsant, Spanje (La Buena Vida – 14,64 €)
Mooie presentatie en de heilbot is perfect gegaard! De chef zoekt nogmaals de contrasten in smaken op. De puzzelstukjes vallen opnieuw wonderwel in elkaar zonder in extase te gaan.
Onze witte Spaanse wijn is mooi gevuld, lekker vol en vlezig. Hij is prima in orde bij het heilbot gerecht.
Beoordeling: 8,50/10
Gang 4 – Haas / Biet / Aardpeer / Mosterd / Bosui
Gekozen wijn: La Calcinara Terra Calcinara 2009, Rosso Conero, Marche, Italië (Artevino – 18,10 €)
Dit gerecht zit bomvol mooie smaken, het is perfect samengesteld en voldoet van begin tot einde. De cuisson van de haas is subliem. De saus was dermate smakelijk dat het net geen likken aan het bordje was.
Rosso Conero, Montepulciano dus en één van mijn lievelingsdruiven. Zo’n stukje haas in combinatie met een Montepulciano zal trouwens vaker vonken geven. Het was een 2009 die perfect gerijpt was. Dit was een top combinatie.
Beoordeling: 9/10
Gang 5 – Kazen by Van Tricht
Gekozen wijn: Gutierrez Colosia Amontillado Sherry (La Buena Vida – 14,23 €)
Als vanouds, met kaas om de maaltijd af te sluiten zal je me zelden op een gegrom kunnen betrappen. Het hoeft geen betoog dat de Sherry leuk pastte.
Beoordeling: 8/10
We zaten dicht bij huis, ik moest die avond niet rijden en dus besloot ik om de gezellige avond af te sluiten waarmee het was begonnen… Een 3 Fonteine Geuze. De cirkel was rond, net als mijn buikske want het moet gezegd: De Kleinen Bistro was een mooie ervaring die we enorm konden apprecieren.
In die mate dat ik er in tussentijd nog een keer ben gepasseerd om de bevestiging knikkend te aanvaarden!
Eindbeoordeling: 8,15/10
Gegevens:
De Kleinen Bistro
Antwerpsesteenweg 190
2390 Westmalle
info@dekleinenbistro.be http://www.dekleinenbistro.be
Mijn schrijfbak puilt momenteel uit. Hoog tijd dus om wat achterstand in te halen. WOCO time it means! Een hele tijd terug waren we met ons gezelschap te gast bij Couvert Couvert in Heverlee. We keken er met z’n allen enorm naar uit want van dit restaurant hoorden we enkel maar positieve geluiden. Het stond dan ook zeer hoog op het verlanglijstje.
Couvert Couvert kan dan ook wat adelbrieven voorleggen. Het is in het bezit van een michelin ster en Gault Millau geeft ze een score van 17/20. Daar kan je al eens mee buiten komen natuurlijk. Het restaurant wordt bezield door de heren Folmer, Vincent en Laurent.
Onze verwachtingen werden vanaf de binnenkomst nog aangescherpt. Schitterend kader, mooie wat afgelegen locatie en een ontvangst die je onmiddellijk op je gemak stelt. Vriendelijk en uiterst gepast. We kozen al vlug voor de 7-gangen menu met aangepast wijnen. Bij de aperitief kwamen er een 5-tal amuses. Buiten het eenvoudige neutrale koekje waren dit bijna allen voltreffers:
Amuse 1 – Het neutrale koekje
Amuse 2 – Holsteiner / Granaatappel – Zeer smakelijk
Amuse 3 – Tomaat / Boterboon – Verfrissend en zeer lekker
Amuse 4 – Wafeltje / Yoghurt / Haringeitjes – Subliem in z’n eenvoud
Amuse 5 – Mousseline / Aardappel / Olijf / Pistache – Smeuiig en mooi met de noot
Je ziet makreel met rode biet en je denkt… toch niet opnieuw!
En dan, dan komt het proeven en maakt je hart een klein sprongetje dat je deze versie hebt mogen/kunnen proeven. Geen van de smaken overheersen. Alles smelt letterlijk in elkaar waarop een heerlijke perfectie volgt.
De wijn is een rosé gevinifieerde Pinot Gris. Een orange wijn met typisch veel karakter wordt hij omschreven. Ik ben geheel geen fan van deze wijn.
Samen met het gerecht gaat het dan weer wel.
Beoordeling: 9/10
Gang 2 – Impérial garnalen / wortel / gember / limoen
Bijpassende wijn: Al di là del Fiume ‘Fricando’ 2015, Emilia IGP, Emilia Romagna (geen invoerder gevonden, richtprijs 17,50 €)
De presentatie komt wat povertjes over maar de smaken zitten super goed. De sabbayon is perfect en het geheel blijft wel zeer lang en aangenaam aanwezig op het smaakpallet.
De wijn is weerom een orange wijn dit keer van de Albana. Een typische druif uit Emilia Romagna. Van een ezel kan je geen koerspaard maken. Ik vind deze wijn dan ook afschuwelijk. Ook bij het gerecht kan hij me geheel niet bekoren.
Beoordeling: 8,75/10 voor het gerecht, in combinatie met de wijn 7,75/10
Gang 3 – Mooie meid / paddenstoelen / hazelnoten / savagnin
Bijpassende wijn: Claude Buchot Cuvée Charles Baudelaire Côtes du Jura 2011 (Troca VN, 17,50 €)
Dit bordje oogt niet enkel lekker het krijgt het label ‘Wauw fantastisch gerecht’ mee. Vis volgens dagaanvoer zegt de menu. Deze dagaanvoer was Heek ook wel gekend als Mooie Meid. Deze kabeljauwachtige vis wordt zwaar onderschat en mag wat mij betreft wel vaker gebruikt worden. Maar terug naar het gerecht. De saus is eenvoudigweg hemels. Bij die saus is er een perfect gegaarde vis en wat champignons. Met enkele eenvoudige ingrediënten slaagt men er in om een uiterste complexiteit in het gerecht te toveren.
De wijn is, uiteraard, een savagnin uit de Jura en is zeer smaakvol. Ook in combinatie met het gerecht is het een voltreffer. beiden voelen elkaar subliem aan.
Beoordeling: 9,5/10 –> Culinair Orgasme
Gang 4 – Crab cake / walnoot / kaviaar
Bijpassende wijn: Domaine des Orchis Quintessence d’Altesse, Roussette de Savoie (geen invoerder gevonden, richtprijs 14,90 €)
We blijven op dezelfde smaakbeleving doorgaan! Ook dit gerecht is een sensatie van prachtige texturen. Mooie smaken, rond, vol met de nodige frisse accenten.
De wijn is een 100% Altesse uit de Savoie en ik ben ondertussen de eerste twee wijnen compleet vergeten. Dit is loepzuiver, mooi! Yes, I love it. Samen met het gerecht geeft dit opnieuw de perfectie.
Een stevig stukje vlees kregen we met deze eend voorgeschoteld, maar daarom niet minder lekker! De lijn van de avond wordt vlotjes doorgetrokken.
Eenvoud – bomvol smaken – complexiteit – heerlijk
De eend vormt hier geen uitzondering op.
De wijn is een Etna Rosso en beide Nerello broertjes (Mascalese en Cappucio) zijn aanwezig. Het is een 2015 en dat proef je. De tannines manifesteren zich. De jeugdigheid van de wijn komt tot uiting in het glas. In combinatie met de eend wordt de hardheid gemilderd en vormt dit een goede tandem.
Beoordeling: 9/10
Gang 6 – Peer / Pruim / Boekweit
Geen wijn genomen
Voldoende crunchy. Ik mis eenbeetje de beleving wat in de andere gerechten wel had
Beoordeling: 8/10
Gang 7 – Chocolade / Mais / Citroen
Geen wijn genomen
Prachtige presentatie, mooie bite en de smaken zitten superbe.
Beoordeling: 8,25/10
Nadien volgde er de koffie met de nodige versnaperingen. De eindconclusie van onze avond Couvert Couvert is uitermate positief. Toffe eingentijdse bediening, mooie setting, vriendelijkheid ten top en het allerbelangrijkst; subliem lekker eten.
Een extra punt scoren ze bovendien met de super gesmaakte muziek op de achtergrond.
Bottle Case 