Op bezoek met een fles die je die avond geopend wil: hoe pak je dat aan?

Héél eenvoudig: Je vraagt dat gewoon!

En…

Voorzie een tweede fles mocht het antwoord neen zijn 😉

Wijnhandel vs Supermarkt

Op de vooravond van het grote, almachtige Megavino word ik met de neus op de feiten gedrukt! Ik ben de Vlaamse wijnbloggersdeadline totaal vergeten. Opdracht was een schrijfsel Wijnhandel vs. Supermarkt. Net nu het loopjongetje van de Belgische supermarkten zijn Megavino presenteert. Zijn kont draaiende naar de wijnhandelaars en hen  smekend vraagt om toch maar te willen deelnemen aan deze grootste jaarlijkse Belgische orgie der wijnen.

Je merkt al onmiddellijk aan mijn toon dat ik vrij sceptisch sta tegenover dit onderwerp. Ik ga me dan ook beperken tot één enkel verhaaltje dat me ter oren is gekomen over de werkwijze van de supermarkten.

Het doel van de supermarkten is de wijn zo goedkoop mogelijk te kunnen presenteren. Niets mis mee natuurlijk want wie gaat er nu niet op zoek een uitstekende prijs/kwaliteit wijn. De werkwijze van de supermarkten om dit te kunnen bereiken stoot me echter wel tegen de borst. Vooreerst wordt er contact gezocht met een wijnboer die zijn investeringen en zijn opbrengst van het jaar zo vlug als mogelijk verzilverd wenst te zien. Contacten worden gelegd en er wordt een deal gemaakt om gedurende twee of drie jaar exclusief samen te werken tussen de betreffende supermarkt en de wijnboer. Er wordt afgedongen op de prijs en omdat de wijnboer gedurende een 3-tal jaren al op voorhand verzekerd is van zijn centen kan er een lagere prijs worden afgesproken.
Deze wijnboer gaat voor de korte termijn winst en verbrandt zich hierdoor volledig bij de overige afzet van de wijnwereld.
Omdat hij zijn omzet verzekerd ziet gedurende enkele jaren is zijn motivatie om een steeds maar betere wijn te maken in de kiem gesmoord. Waarom zou hij, meer investeren of harder werken terwijl hij al heeft moeten beknibbelen op de prijs. Bovendien is zijn oogst toch al verzekerd voor verkoop.
Nadat het eerste contract met de wijnboer afloopt, slaat de supermarkt haar slag! Er moet opnieuw onderhandeld worden en de supermarkt wil zeer graag verder werken met de betreffende wijnboer. We zijn tevreden mijnheer, maar… de prijs! Daar moeten we iets aan gaan doen. En er wordt een drastische inkrimping op de huidige afgesproken prijs voorgesteld. Uiteraard wenst onze wijnboer deze deal niet te aanvaarden, maar omwille van zijn korte termijn politiek kan hij nergens meer terecht. Elke gedegen wijnhandel houdt zijn handen af van zulke ‘besmette’ wijnboeren. De kwaliteit werd in vele gevallen niet bestendigd en er rest onze arme wijnboer geen andere optie toch opnieuw in zee te gaan met de supermarkt. Deze heeft een schandalig lage prijs bedongen, de wijnboer krijgt geen loon naar werken meer en zijn motivatie om kwaliteitsvolle wijn op de markt te brengen en te investeren daalt tot op het vriespunt…
Einde verhaal, met slechts één lachende partij…

Andere redenen waarom je geen angst zou mogen hebben de wijnhandel binnen te stappen om je wijn aan te kopen:

  • Klantvriendelijkheid
  • Gedegen advies op maat
  • Persoonlijke opbouw waarbij jou smaak centraal staat
  • Flessen die geen tijden rechtop staan in schabben waarbij ze bloot gesteld staan aan een overvloed van licht, lawaai en trillingen
  • Vervanging van uw gekurkte flessen
  • De aangeboden wijnen zijn streng geselecteerde en uitstekende prijs/kwaliteit wijnen
  • Geen eenheidsworst waarbij de smaak van wijn x parallel is aan deze van wijn y
  • De wijn heeft er een ziel

Probeer het eens, de drempel is heus niet zo groot!

Tot besluit nog een Mega-Supermarkt-Vino uitsmijter: Wanneer staat er eens iemand op om de wijnhandel te vertegenwoordigen en deze beurs op te richten voor de werkelijk professionelen. In dat geval zal ik de eerste deelnemer zijn…
Waarom neem je hieraan nog deel vraag ik me trouwens af?

Marlies Dekkers en Montepulciano

Een pleïade van plezier

*Marlies Deckers en Montepulciano*

Een wolk van weldaad
Zalft mijn ziel
Marlies en Montepulciano
Een vurig verbond
Een sliert strelende kussen
Lichtjes op mijn lippen
Luchtig en liefdevol
Zinnelijk en zondig
Een tedere toets
Vederlichte vingertoppen
Een verleidelijke verrassing
Roekeloos Rood
Volluptueuze verzoeking
Sappig en sensueel
Langoureus en loom
Erotisch erogeen
Prikkelen en proeven
Tantalustintellingen
Gevulde glazen
Uitermate Undressed
Verleidelijk verzengend
Een overvloed van ondeugd
Een cascade van climaxen
Een galaxy van genot
Marlies en Montepulciano
Een pleïade van plezier

Dit is een schrijfsel in het kader van de Vlaamse Wijnbloggers. Hiervoor heb ik de hulp ingeroepen van Kaatje, die ik met deze dan ook van harte wens te bedanken. Wil je meer van haar lezen kijk dan even op deze website Onder De Pergola

A blindfolded taste…Mind foolness?

Een vraagje aan al de wijnkenners, wine geeks en dorstige fanaten van het geperste en vergistte druivensap: Hoe ga je op ontdekkingstocht doorheen een met vrienden georganiseerd proeverijtje? Laat je de flessen ‘an sich’ passeren of doe je er een papiertje, folie of een echt wijnsokje over?
De Vlaamse Wijnbloggers buigen zich over de zin, of onzin, van het blind proeven. Mijn mening is in ieder geval zeer duidelijk. Als het over het proeven van nieuwe wijnen gaat ben ik alvast een fervent naturist… Less is more. Ja zeker!

En dan heb ik het niet eenvoudig over het inpakken van de fles. Neen het liefste van al weet ik totaal niets van hetgene in mijn glas gaat belanden. Als het even kan wens ik zelfs de vorm van de fles niet te kennen, wil ik zelfs niet kunnen spieken of de fles werd afgesloten met een kurk of een schroefdop. Ik wil die wijn in zijn nakie in mijn glas!
Waarom zal je je misschien afvragen? Heel eenvoudig:

  1. Ik ben een wijngek, en bovendien nog eens gek van wijn
  2. Ik wil wijn leren begrijpen en leef me daarom graag vrij fanatiek uit in mijn hobby
  3. Ik wil elke wijn met gelijkheid behandelen en elke wijn de aandacht geven die hij verdient
  4. Elke mens heeft hoe dan ook vooroordelen, zo ook elke wijnliefhebber over bepaalde regio’s/rassen/jaren…
  5. Mind training…Mind training…Mind training… Mind training

Elke doorgedreven wijnliefhebber is een macho of machista! Daarom niet pronkerig. Maar het eert je als je in je wijnclub een wijn blind kan ontleden, de samenstelling van de wijn kan achterhalen. ‘Volgens mij is dit een wijn die een gedeeltelijke houtlagering heeft ondergaan die gemaakt werd van de klassieke Bordeaux druiven, aangevuld met Syrah. Aan de zuurtjes te proeven moet deze uit Italië komen en zal het een 2007 zijn.’ Geef toe… je geniet er op dat moment van het bij het rechte eind te hebben!

Let wel, de keren dat je dit zo doorgedreven en correct kan doen zijn zeldzaam. Je hebt dan ook wel het recht om er van te genieten.
Omgekeerd echter komt het véél vaker voor. Dat je de bal volledig misslaat!
En dat, dat zijn de momenten waar je aan doorgedreven mind training moet doen. Dan kan je de beste lessen trekken… dan moet je jezelf afvragen waarom je een verkeerde analyse maakte en welke details belangrijk zijn om dit een volgende keer te mijden.

Uiteraard kan je ver gaan, zeer ver zelfs… Want is het niet zo dat je ook voor een groot gedeelte met je ogen proeft! Wil je echt tot het uiterste gaan, dan kan je zelf geblinddoekt proeven, of uit van de speciale zwarte proefglazen. Die zijn vooral handig om als beginnende wijnliefhebber een rode van een witte of een rosé wijn te onderscheiden. Niet altijd een gemakkelijke opgave zo blijkt.
Probeer het maar eens een keertje onder vrienden. Of net zo leuk is hen een normaal glas voor te zetten en een zwart proefglas met identiek dezelfde wijn en laat hen beide wijnen ontleden. Niet zelden zal je een andere beschrijving van de wijnen te horen krijgen.

Dus ja, ik hou wel van het blind proeven. En toch zijn er uitzonderingen!

  1. Als men mijn mening vraagt omtrent een bepaalde wijn, zal ik die mening ook trachten te geven in de categorie waarin deze wijn thuishoort. In dat geval wil ik wel graag alle details weten. Evenzo als je een wijn moet recenseren of er een stuk omtrent moet schrijven. Je uitgangspunt is dan volledig anders. Je hoort zowel positief als negatief kritisch te zijn en elk detail, ook visueel kan je uiteindelijke standpunt beïnvloeden. Wat in dat geval ook hoort!
  2. En het meest belangrijke misschien. Hoe gek ik ook ben van wijn, wijn is nog steeds synoniem voor gezelligheid en plezier. Genieten moet je dus van dat glas, of 2e, of 3e, … Los van alle poespas die wij wijngekken er rond vertellen 😉

Wil je weten wat mijn collega’s Vlaamse Wijnbloggers hierover schreven. Je kan de verwijzing naar hun blog eenvoudig vinden op deze site.

To Bio or not to Bio?

Een boeiende, al dan niet vervelende vraag, zou je kunnen stellen. Een hype jaren geleden gecreëerd door handige marketingjongens, een hype die vandaag de dag nog een keertje verder gaat met het zogenaamde summum onder de wijnen ‘de natuurlijke wijnen’…

Laat me vooreerst even stellen dat biowijnen dikke quatsch zijn wegens onbestaande. Wijnen die gemaakt worden van biologisch geteelde druiven daarentegen is wat hiermee wordt bedoeld. En wie kan er nu iets hebben tegen biologisch geteelde druiven? Als we het vandaag de dag nog niet weten… de natuur is zowat het machtigste wat er bestaat op deze aardkloot. Hij zal zichzelf steeds weer herstellen, laten we hem dan ook met het grootst mogelijke respect behandelen!

Vlotjes zijn er nog een aantal andere redenen die je kan bedenken om dat respect voor de natuur op te brengen. Als wijnbouwer ben je afhankelijk van je stukje grond, van het land dat je ter beschikking hebt gekregen om aan wijnbouw te doen. En stel je een keer de vraag wat de basis is van een goede wijn…juist de grondstof in kwestie, zijnde de druiven. Je kan best zorgen voor een zo gezond mogelijke grondstof (druiven). Het fundament voor een lekkere wijn is hiermee gelegd.

En gezien ik een voorstander ben van lekkere wijnen, ben ik logischerwijze ook een voorstander van wijnbouwers die werken met het grootste respect voor de natuur.

Tweede reden waarom ik een voorstander ben van biologisch geteelde druiven is dat telkens ik nieuwe wijnen proef, ik dit ‘blind’ doe, d.w.z. zonder enige voorkennis ervan (dat ga ik achteraf wel opzoeken als de wijn in mijn smaak valt). Nog liever zelfs, weet ik helemaal niet wat er zich in mijn glas bevindt zodat ik onbevangen en zonder enige vooroordelen een mening kan vormen over het edele vocht dat zich stilaan laat bevangen in mijn mond.
Ik kan je vertellen dat het zeer vaak zo is dat de wijnen die me het meeste bevallen gemaakt zijn van biologisch geteelde druiven, én die bovendien volgens de principes van de biodynamisch landbouwprincipes werden geteeld. Je weet wel de crazy voodoo toestanden waarbij allerlei loco(?) principes moeten gevolgd worden…

Geloof ik in die wijze van wijnbouw, die door de meeste specialisten ter zake niet eens geloofwaardig uitgelegd kunnen worden? Jazeker, dat doe ik…al was het meer omdat ik net die wijnen vaak als de beste aanschouw naar mijn persoonlijke goesting.

Maar meer dan in al die achterliggende wijzes om aan wijnbouw te doen geloof ik in de gedrevenheid van de wijnbouwer, geloof ik in zijn passie, geloof ik in zijn wil om de allerbeste wijn ter wereld te maken. Mét het nodige respect voor wat de natuur ons te bieden heeft…

Waar ik niet in geloof is in de marketingjongens die ons een weg in willen duwen waar net zij belangen in hebben en waar zij hun graantje onderweg van meepikken.
De jongens die al verheerlijken wat op een natuurlijke wijze gemaakt is de enige goede wijze is. De jongens die nadat ze dit verkondigd hebben hun 4×4 in gang blazen om hun respect aan de natuur te tonen, die evenzeer het licht aanknipperen opdat ze de broodnodige stroom krijgen, die evenzeer naar de supermarkt gaan om hun voedingswaar aan te schaffen die met de nodige additieven aangedikt zijn en die gaan afrekenen aan de kassa waar de ingescande productprijzen voor het nodige laagradioactieve afval zorgen…

Neen, nog een keer: Wijn is lekker of hij is dat niet…
Laat ons hopen dat hij op een zo ecologisch mogelijke wijze is gemaakt!
Of hij een tikkeltje gezonder kan zijn…graag, maar mag ik dan geen voedsel meer opwarmen in mijn microgolfoven?

Dit is een schrijfsel in kader van de Vlaamse Wijnblogdagen over een onderwerp dat me uitermate boeit, maar waarvan de vraag waarom me stilaan de strot uitkomt…

Beleggen in wijn

We hebben er een hele tijd op moeten wachten maar Het Vlaamse Wijnbloggende Front – een schitterende partij zonder enige regeer-bedoeling – schiet nog eens gezamelijk met inktkruid. Thema ‘Beleggen in wijn’…
Treft dit even mooi, want ik heb er een nogal persoonlijke opinie over die ik dan ook kordaat, doch beleefd, zal trachten te verwoorden.

Wat roept een economische handel als beleggen in wijn zoal bij me op?

  • Woede
  • Afkeer
  • Wraakroepend
  • Verbieden die handel

Laat me heel duidelijk zijn… Beleggen in wijn is het kunstmatig opkloppen van de prijzen. Hierdoor blijven vele hardwerkende, eerlijke wijnliefhebbers in de koude staan. Dankzij deze ‘foute groep mensen’ gaat de wijn aan al zijn essentie voorbij en ontneemt men de ware liefhebber het genot een teug te laven van de meest goddelijke flessen.

Beleggen in wijn, doet mijn hart bloeden… Helaas is het een onwezenlijke realiteit!

Bordeaux Coup de Coeur 2010

Het leven van een winegeek is zwaar…heel zwaar zelfs. Maar, en ik denk dat ik in naam van vele van deze freaks mag spreken, we voelen het niet! Het schuift zo van ons af. Steeds weer met wijd opengesperde ogen kijken we uit naar alweer die volgende degustatie, die volgende kennismaking met het nobelste der sappen… Als waren we kleine kinderen die verwachtingsvol wachten op datgene dat de goede sint voor ons langs brengt.

Zo werd er met de glimlach één van de schaarse vrije zondagen als ‘volzet’ ingeschreven in de agenda. Met een aantal Vlaamse Wijnbloggers werd er immers een afspraak gemaakt met Sopexa om hun selectie ‘Bordeaux Coup de Coeur 2010‘ eens door te lichten.


Nu kan je me vandaag de dag moeilijk verslijten als een groot liefhebber van de Bordeauxwijnen. Ooit was dit echter totaal anders… Er werd als het ware enkel maar Bordeaux ingekocht. Nog steeds ligt er in mijn privé-kelder de nodige hoeveelheid Bordeaux te smeken geopend te worden. Ze blijven er echter liggen… Mijn smaakprofiel is danig gewijzigd en steeds kijk ik reikhalzend uit naar die andere wijnen die er onder het nodige stof zitten verscholen. Uiteraard proef ik nog vaak de nodige Bordeaux wijnen, maar ze voor een intiem moment klaarstomen zit er niet langer meer in. Het genieten ervan is me wat vergaan.

Hoe is dit mogelijk? Deels uit rebellie tegen de omhoog geschoten arrogante betweterige wijnbouwers die hun proeverspubliek als een nummer behandelen en er niet voor terugdeinzen ze jaar in, jaar uit de nodige prijsverhogingen door de strot te duwen. Niet enkel de ‘grote spelers’ hoor! Zelf maakte ik het mee dat ik voor een goede en correcte Bordeaux Supérieur gedurende één jaar voor dezelfde jaargang maar liefst 3 prijsverhogingen moest slikken! Bye Bye, er is zoveel lekkers op de markt te vinden.
Een tweede reden is mijn nieuwsgierigheid naar nieuwigheden. Mijn nooit te stillen honger nieuwe wijnen te ontdekken. En zo kom je al vlug tot de conclusie dat je voor goede en eerlijke prijzen – laat ons zeggen tussen de 8 en de 15 euro – verdomd goede wijnen kan vinden waarvoor ze in Bordeaux flink hun best zullen moeten doen dit te evenaren.
Ten derde merk ik dat onder mijn cliënteel de vraag naar Bordeaux wijnen jaar in, jaar uit achteruit gaat.

Is Bordeaux daarom op zijn retour? Neen, uiteraard niet!! Er zijn zeer lekkere wijnen te vinden ginds. En het jaar 2009 zal er gekoesterd worden, zelfs de meest schandalige wijnmaker zal een goede wijn van deze jaargang kunnen maken. Uiteraard weten ze het ginds wel met nog maar een keertje de nodige prijsverhogingen tot gevolg…Helaas dus, ze hebben het nog niet begrepen :-(.

Over naar de essentie van de zaak en naar onze proeverij! De door een vermaarde jury (Sybille Troubleyn, Willem Van Den Broeck, Eric Boschman, Alain Bleykens, Patrick Fievez, Gene Bervoets, Sandrine Mossiat, André Gigantelli, Filip verheyden en Aristide Spies) reeds geselecteerde 100 laureaten (prijzen tussen de 4 en 15 euro) werden aan ons oordeel onderworpen. De wijnen werden verdeeld en de groepjes sloegen aan het proeven. De beste wijnen werden opzij gezet en door iedereen nog een keertje geproefd om uiteindelijk tot de laureaten te komen.

Gemakkelijk was het niet. Vaak te groen, te scherp, te vlak, te jammy, te houterig…

Uiteindelijk zijn dit de 3 rode winnaars geworden:
1. Château de Lestiac – 1’eres cotes de bordeaux 2008
2. Château Perayne – bordeaux supérieur 2006
3. Château la Mauriane – puisseguin-Saint-Emilion 2007

Of ik ze zelf zou kopen voor mijn kelder aan te vullen is een andere zaak…
Conclusie is dat dit een zéér boeiende ervaring was. Al mijn welgemeende dank gaat naar de inrichters en initiatiefnemers van dit gebeuren. Hopelijk volgen er nog vele van deze prachtige projecten!

Wil je het boekje doornemen: Bordeaux Coups de Coeur boekje _2010_NL