Is wijn zuurder dan Cola? – Lekkerder alleszins!

Is wijn een te zure drank?

De zuurgraad van een drank wordt uitgedrukt in pH-waarden, wat relatief abstract en theoretisch is. In feite is de pH een schaal die van 0 tot 14 gaat en dient om de zuurgraad van een milieu aan te geven. Een pH7, zoals deze van water, komt overeen met een neutraal milieu. Hoe zuurder een milieu, hoe lager de pH-waarde. Hoe meer ‘basisch’ een milieu is, hoe hoger de pH-waarde.

Als we rekening houden met de zuren die druiven voortbrengen (voornamelijk wijnsteenzuur dat beschouwd wordt als een sterke zuur) komen we uit bij een pH-waarde van 2,8 tot 4. Maar daarmee is wijn nog niet de zuurste courante drank: cola zit rond een pH van 2,5 en simpel fruitsap rond de 3,5.

De zuurgraad van een wijn wordt ook uitgedrukt in g/l. We moeten hier wel opletten dat we geen appelen met peren vergelijken. In de Angelsaksische landen slaat deze maat op het wijnsteenzuur, terwijl men in Frankrijk hiermee zwavelzuur (H2SO4) bedoelt. Om de ene naar de andere te vertalen moet je delen door 2 en vervolgens vermenigvuldigen met 3. Op die manier is 4g/l H2SO4 het equivalent van 6g/l wijnsteenzuur.

De rol van de zuurgraad
De zuurgraad is een van de belangrijkste pijlers van een wijn. Is hij te laag, dan is de wijn flets en onevenwichtig. Is hij te hoog, dan smaakt de wijn scherp, hard en pikant. In feite zouden we ons moeten verheugen dat wijn van nature zuren bevat, want ze geven een betere microbiologische en fysicochemische stabiliteit aan de wijn. Een lage pH zorgt voor de bestrijding van schadelijke micro-organismen en voor een hogere antiseptische fractie van de zwaveldioxide.

Zuren in wijn
De belangrijkste zuren in wijn zijn wijnsteenzuur en appelzuur. De rode wijnen ondergaan normaal gezien een ontzuring wanneer bij de malolactische gisting het sterke appelzuur in zachter melkzuur wordt omgezet. Deze handeling maakt dat de wijnen vrij stabiel blijven. Bij de witte wijnen daarentegen probeert men net deze malolactische gisting te vermijden omdat de zuren voor het frissen en levendige karakter van de witte wijn zorgen. Bij zoete witte wijnen zoals de Sauternes en de Trockenbeerenauslese zoekt men een nog hogere zuurgraad om het hoge suikergehalte te compenseren.

Zuurgraad en klimaat
Appel- en wijnsteenzuur worden gevormd in de kern van de druif tijdens het groeiproces. In warme jaren vermindert de zuurconcentratie door het biochemische proces van respiratie. Op die manier bevatten wijnen uit warmere regio’s door de band minder zuren dan wijnen uit koudere regio’s. Omgekeerd bevatten wijnen uit koelere streken minder suikers. Voor een wijnbouwer bestaat de hele kunst erin om uit te maken op welk moment de concentratie van suikers en zuren ideaal is om een mooie evenwichtige wijn te maken. Om een afdoende zuurgraad te hebben staat men in heel wat (warme) regio’s toe om het tekort aan zuren na de oogst te compenseren door wijnsteenzuur aan de wijn toe te voegen.

acid

Bron = Vino Magazine

Smaak Magazine – Gewokte koningskrab

Een aangename verrassing viel me te beurt toen ik de post uit mijn brievenbus ging halen vanmorgen. Blijkt dat een inzending van een wijn die ik een paar maanden geleden had gedaan in de prijzen is gevallen.
Af en toe ga ik wel eens in op een vraag om een wijn op te sturen voor één of andere proeverij. In dit geval kreeg ik van het culinaire magazine Smaak een gedetailleerd recept toegezonden met de vraag of ik er niet een ‘perfect match‘ kon bijstellen.
Zij die me kennen weten dat dit mijn leven is, en bijgevolg een uitdaging is die ik met plezier opneem. Ik tracht steeds mee te denken met de sommelier in het uitkiezen van de perfecte wijn. De ontleding van het recept en het ‘andere denken’ een invulling geven zit in mijn soul. Enige passie voor de keuken helpt me daar uiteraard enorm in vooruit! Het is ook op die basis dat ik voor mezelf een uniek en niet alledaags gamma heb opgebouwd.

Het toegezonden gerecht komt van de hand van Eric Pankert, Chef bij Hotel Zur Post. Een met 1 Michelin ster bekroonde zaak in Sankt Vith.

Het doet me dan ook een enorm plezier dat onze Quinta do Filoco Reserva Branco 2011 geselecteerd werd. Deze wijn van de uiterst gepassioneerde Marta Macedo uit de Portugese Douro is reeds lange tijd één van mijn favorieten en vaste waarden. Hij heeft in het verleden reeds menige malen zijn plaats gekregen in diverse sterrenrestaurants.

Lees het volledige verslag en bekijk het recept:

Gewokte koningskrab / kreeftenbisque / Karamelschuim

Wens je de wijn te bestellen? Nu tijdelijk aan de voorgestelde 10,30 € ipv 10,60 €

Quinta do filocoo Reserva Branco

Foto koningskrab

The art of Wine blogging

Dat er veel wordt geluld over wijn is wel duidelijk. Schuim even het net af en je zal de ene blog na de andere tegenkomen over het edele druivensap. Eenieder op zijn eigenste manier en met de nodige accenten op de eigen interesses. Naast het schrijven van mijn Bottle-Case volg ik ook tal van collega’s. Eentje hiervan blogt wel op een fantastisch interessante manier. Hawk Wakawaka Wine Reviews zet zijn proefnotities namelijk om in schetsen.

Zo ook maakt hij originele en supermooie schetsen van de karakteristieken van de druiven. Ik geef je er graag enkele mee!

ChardonnayVarietalNotes1CarmenereCharacteristicsGrenacheBlancGrenacheNoirSauvignonBlancZinfandel

En dan is het nu tijd voor… 25 jaar streepjes reclame onder de 10 euro!

Laten we met de deur in huis vallen… ere wie ere toekomt! 25 jaar op rij een gids uitgeven met een overzicht met de beste wijnen naar ieders beurs. Het verdient een standbeeld in de vorm van een fles!! Akkoord de selectie is gebaseerd op het smaak en proefpalet des auteurs, weliswaar omringd door een gedegen proevers publiek, maar het is de continuïteit die me het hardste doet applaudisseren. Aan alle criticasters… begin er maar een keertje aan!

Na het snoeven en bestuiven van de auteur (wiens naam ik niet vermeld wegens alom gekend) is het tijd voor een blik inside de jubileumeditie! Er daar zie ik mezelf (wijnkennis) bekroond met 15 vermeldingen!!
Gezien ik even arrogant en eigenwijs ben als de auteur beperk ik me tot degene die voor mezelf de vermelding ook dubbel en dik waard zijn :-).

Ziehier het lijstje!

  1. Quinta do Crasto Branco – Douro (Portugal)
  2. Viña Zorzal Graciano – Navarra (Spanje) – met Bio Oscar
  3. Catarina Branco – Peninsula de Setubal (Portugal) met Oscar
  4. Periquita Reserva – Peninsula de Setubal (Portugal)
  5. Viña Zorzal Garnacha Viñas Viejas – Navarra (Spanje)
  6. Di Majo Norante Moli’ Rosso – Molise (Italië)
  7. Arrogant Frog Croak Rôtie – Vin de Pays d’Oc (Frankrijk)
  8. Montecappone Verdicchio Classico – Marche (Italië) – met Oscar
  9. Di Majo Norante Falanghina biorganic – Molise (Italië) – met Bio Oscar
  10. JP Azeitão Branco – Peninsula de Setubal (Portugal)

Een mooie top 10 en een algehele motivatie om de weg der kwaliteitswijnen nog beter en nog harder te bewandelen!

Butteri di Toscana – Alberese

Yihaa! Hoe vertaal je dat in het Italiaans? Je zou dit best wel eens herhaaldelijk kunnen horen als je aan het ronddwalen bent in het Parco Naturale della Maremma. Dit wondermooie stukje natuur gelegen in het zo beminde Toscane is rijk aan een eigen ras van runderen en vooral het barst er van de wilde paarden. Echte Butteri (Cowboys) zorgen ervoor dat alles in gedegen farwest stijl beheerd wordt.

Wat heeft dit met wijn te maken? De Maremma natuurlijk… Deze Toscaanse regio weet steeds weer te verbazen met kwaliteitsvolle en vernieuwende wijnen. Het is daar dat ik Alberese heb ontdekt.
L’azienda Agricola Alberese ligt midden in het Parco Naturale della Maremma. Niet ver van Grosetto en grenzend aan de Tyrreense Zee. Het is een werkelijk unieke plaats waar omgeving, cultuur, geschiedenis en natuur in een perfecte harmonie met elkaar leven. Wijnbouw is helemaal niet de hoofdbezigheid van Azienda Agricola Alberese. Het arsenaal aan wijngaarden bedraagt ‘slechts’ 53 ha van de in totaal 4600 ha grote Azienda. De focus ligt op biologische landbouw en meer bepaald op de veeteelt van de in Maremma rijkelijk aanwezige kuddes koeien en paarden. De Maremma koe is trouwens opgenomen als Slow Food. Op de tweede plaats zal je olijfgaarden kunnen vinden en wijnbouw neemt slechts een bescheiden plaats in.

De wijnen echter zijn allesbehalve bescheiden! De wijngaarden liggen in de omgeving van Scansano en vallen derhalve onder de DOCG Morellino di Scansano. Lage rendementen en een hoge kwaliteit is waar men voor gaat. En hoewel de wijnbouw er pas startte vanaf 2003 is het resultaat reeds verbluffend! Verbazend is dit niet echt als je weet dat er voor de realisatie van het wijnbouwproject beroep werd gedaan op de groep van Giacomo Tachis (Jawel, deze van de Sassicaia). De klasse van de Vermentino is misschien zelfs te wijten aan de voorliefde die Tachis heeft/had voor deze druif. Giacomo geniet momenteel van een waarschijnlijk rijkgevuld pensioentje. Huidig oenoloog is Giorgio Marone, geen onbekende want behorend tot de groep rond Tachis.

Deze  wijnen konden me uitermate bekoren en ik deel graag de proefresultaten met jullie!

  1. Castelmarino Vermentino – Bottle Case proefnotities
    Zicht: Helder, zuiver, bleekgeel met groene waas.
    Neus: Vooral aroma’s met florale accenten van voornamelijk witte veldbloemen zoals kamille, maar evenzeer salie. Zeer mineralig (bijna rotsachtig). Uiteraard is er het verse frisse witte fruit tot zelfs licht exotisch fruit aanwezig.
    Smaak: Prachtig contrast in de smaak . Uiterst verfijnde zuurtjes en dan volgt er een middenrif dat een zekere vettigheid toont. Bovendien proef je de licht ziltige toets.  Sappig-fruitig in de mond. Verrassend lange finale met minerale aanvulling.
  2. Serrata dei Cavallegeri 2010 Morellino di Scansano DOCG – Bottle Case proefnotities
    Zicht: Spiegelend robijnrood met paarse rand.
    Neus: De geur verraadt zonder verpinken watje mag verwachten van deze wijn: Fruit! Een zeer prettig gevoel van sappig klein rijp fruit waar de kersjes de bovenhand halen. Kriek, framboos en rode besjes vullen aan. Licht kruidig en een verborgen toetsje van zoethout.
    Smaak: Soepele en bovenal aangename tannines, knap aanvullend zuurtje. Van bij de eerste slok is het fruit daar. De besjes en de kersjes zorgen voor een sappig, vlot mondgevoel.
  3. Pellegrone 2009 Morellino di Scansano DOCG – Bottle Case proefnotities
    Zicht: Mooi robijnrood.
    Neus: Aroma van zwarte kersen, bramen en een beetje kaneel. Aanzet van cacao en tabak. Aangenaam en uitnodigend geheel.
    Smaak: Zacht in de mond, met rijpe tannines, een strelende textuur en een verrassende frisheid. Wederom veel donker fruit, kersen en pruimen wat laurier en cacao. Uitgebreide fijne en aangename  afdronk met finesse en een aangename kruidigheid.
  4. Barbicato 2007 Morellino di Scansano DOCG – Bottle Case proefnotities
    Zicht: Intens kersenrood met licht gekleurde tranen.
    Neus: Het zwarte fruit primeert de eerste impressie van deze wijn. Nadien komt zijn complexiteit boven. Cederhout, zoethout, kaneel, kruidnagel, peper, laurier, violetten, cacao en tabak. Heerlijk geheel dat telkens weer iets nieuws prijsgeeft.
    Smaak: Wat een body, bijzonder knap geheel met krachtige, aangename en toch aanvaardbare tannines. Braam, kers, laurier, tabak en donkere chocolade bepalen de aanzet en het middenrif. Het geheel lijkt wel een eeuwigheid aanwezig te blijven.
  5. Broncio dell’Alberese 2008 Rosso Maremma Toscana IGT – Bottle Case proefnotities
    Zicht: Diep intense robijnrode kleur. Mooi gekleurde traanvorming.
    Neus: Complex en verweven! Zwart fruit primeert naast het cederhout. Vooral de donkere kers en braam. De achterliggende aroma’s geven zich niet in één keer vrij. Walsen, ruiken nogmaals walsen… telkens sta je verbaasd van een andere impressie. Opsomming van de lijst: Pruim, viooltjes, peper, tijm, laurier, eik, chocolade, rokerig, toasting, paprika, tabak, paddenstoel en truffel.
    Smaak: Ga best even zitten want dit is gigantisch! Stevige tannine in combinatie met sappig donker fruit, kruidige ondersteuning. Fantastisch verweven hout en een almaar aanhoudende afdronk waar de diverse type chocolade met elkaar duelleren.

 

 

Piemonte Educational Tour

Met een kinderlijk genoegen start ik een hoofdstuk ‘Piemonte’! Vanaf vandaag tot het einde van de maand zullen er op zeer regelmatige basis posts volgen die allen gewijd zullen zijn aan dit stukje wondermooi Italië. Eigenlijk zou ik het allemaal stil moeten houden want deze Noorditaliaanse provincie is nog niet vergeven van de toeristen zodat het er momenteel nog rustig toeven is te midden hun  inwoners die je laten verstommen door de enorme gastvrijheid. Het is voor mezelf reikhalzend uitkijken naar aanstaande zondag. Dan vertrek ik immers voor een ware educational tour doorheen de Piemontese wijngebieden.

Als aftrap laat ik je even mee watertanden doorheen het programma:

  • Zondag 20 mei 2012
    Vlucht naar Milan Malpensa en transfer naar Casale Monferrato
  • Maandag 21 mei 2012
    Introductie van de diverse inheemse druivenrassen door Professor Anna Schneider gevolgd door een tasting van wijnen gemaakt van de minder bekende druivenrassen en uit de minder gekende wijngebieden van Piemonte
    Lunch
    Bezoek aan de wijngaarden van Monferrato Casalese tot Vignale Monferrato gevolgd door een proeverij van de wijnen uit Monferrato Casalese en Monferrato tra Po e Tanaro. Er zullen ongeveer 10 tot 15 wijnboeren aanwezig zijn die ons de wijnen van onder andere Monferrato DOC, Barbera del Monferrato DOC, Grignolino del Monferrato Casalese DOC, Ruché di Castagnole Monferrato DOC en Malvasia di Casorzo DOC laten proeven.
    Diner en overnachting in Casale Monferrato
  • Dinsdag 22 mei 2012
    Seminarie over de wijnen en de geschiedenis van Santo Stefano Bello, een minder gekend wijngebied uit de Langhe gevolgd door een tasting van de diverse wijnen uit dit gebied.
    De wijnbouwers zullen ons niet enkel vergasten met hun wijnen van onder andere Moscato d’Asti DOCG, Asti DOCG en Barbera d’Asti DOCG, maar zullen ons tevens een heerlijke lunch aanbieden.
    Na de middag is er een ontmoeting met de jonge talenten uit Piemonte in de schitterende Enoteca van Mango. Uiteraard gevolg door een tasting van hun wijnen. Al zeker op de proeftafel staan: Barolo DOCG, Barbaresco DOCG, Barbera d’Alba DOCG, Dolcetto d’Alba DOC, Langhe DOC…
    Diner en overnachting in de omgeving van Mango
  • Woensdag 23 mei 2012
    Transfer naar de Roero regio waar we aperitieven met de Roero Arneis Spumante. Nadien is er een tasting van Arneis, Favorita en Barbera.
    Lunch
    Bezoek aan de wijngaarden van Roero gevolgd door een tasting van Roero DOCG, Nebbiolo d’Alba DOC, en Brachetto del Roero.
    Diner met de wijnbouwers en overnachting in de omgeving van Roero.
  • Donderdag 24 mei 2012
    Bezoek aan de wijngaarden van Alto Monferrato gevolgd door een tasting van Alto Monferrato wijnen van Barbera, Dolcetto d’Acqui DOC, Ovada DOCG, Brachetto d’Acqui DOCG, Strevi DOC, Freisa en Abarossa.
    Lunch in Acqui Terme
    Bezoek aan de wijngaarden van Colli Tortonesi gevolgd door een proeverij van Colli Tortonesi DOC, Timorasso Barbera, Croatina, Cortese, Freisa…
    Afsluitend diner en overnachting in Colli Tortonesi
  • Vrijdag 25 mei 2012
    Retour naar huis voor het vieren van de verjaardag van m’n zus!

Zoals je kan zien een zeer mooi programma, zeer divers en enorm intens.
Ik kijk er alvast naar uit en zal het niet nalaten jullie het relaas in stukken en brokken te vertellen.

Een klassieker onder de klassiekers Il Chianti Classico!

Ping deed mijn inbox een aantal maanden geleden. Het was collega blogger Vinama die met een wel zeer interessant voorstel afkwam… Wim heb jij interesse om samen met een aantal collega-bloggers een stukje te schrijven over de Chianti Classico? In alle vrijheid en met ieder zijn accenten. Wel zouden we elk 6 proefstalen toegezonden krijgen die we ‘moesten’ (;-)) proeven en waar we al dan niet onze commentaren over kunnen botvieren.
Na ongeveer 2 nanoseconden nadenken was mij antwoord al verzonden naar Olaf. Tuurlijk heb ik hiervoor interesse. Hij weet ook wel aan wie hij dit kan vragen… Fijn en leuk initiatief alweer. Maar wat me vooral pleziert is dat er iets leeft tussen ons wijn-bloggers. Ik benadruk het vaak genoeg: met gezamenlijke initiatieven bereiken we veel meer dan het werken en schrijven vanop een eilandje.

Chianti Classico dus! Voor zij die echt wel van een andere planeet komen: we bevinden ons hartje Toscane en meer bepaald in één van de allermooiste stukjes van Toscane. Omgeven door Firenze en Siena, of te wel de absolute must see’s voor elke cultuurliefhebber. Het kloppende hart van de Chianti Classico bevindt zich echter tussen Greve in Chianti en Radda in Chianti. Mensen, ga er eens naartoe, bezoek dit stukje wondere natuur en laat u leven op het ritme van de dolce far niente. Ik geef het u op een briefje: er eens geweest, ga je er zonder twijfel opnieuw naartoe.

Maar bon, ik moest het hier over wijn hebben en dus trek ik mijn van de goesting overlopende tong wel even terug in en bedelf ik u ‘sec’ met enkele weetjes.

Chianti Classico is het oorspronkelijke kerngebied van het veel grotere en overkoepelende Chianti gebied. Daar waar alles begonnen is laat ons maar stellen. Later is het gebied enkel maar groter en groter geworden. We bevinden ons ook in het centrum van de Italiaanse koningsdruif de Sangiovese. Een Chianti Classico zal dus steeds gebaseerd zijn op deze druif. Hoewel dit al sinds eeuwen het geval is, zit er toch een zeer mooie geschiedenis achter de evolutie van de Chianti Classico.

Graag neem ik u mee terug in de tijd. Italië kende een controlerend systeem voor wat de herkomstbenamingen betrof. Namelijk het nog steeds van toepassing zijnde DOC (Denominazione d’Origine Controlata). Dit systeem was voornamelijk bedacht om de authenticiteit van het wijnmaken te beschermen, bovendien kon men op die manier ook zeker zijn vanwaar de wijn afkomstig was. Maar bovenal dus wou men de gangbare manier van wijnmaken in de regio bewaren.
Kijkt u er gerust de disciplinari van de DOC-gebieden maar eens op na. Er zal steeds benadrukt worden hoe de wijn gemaakt moet worden, meer zelfs! Er zal zelfs vermeld staan hoe de wijn er moet uitzien, hoe hij moet ruiken en hoe hij moet smaken. Dit is toch wel totaal verschillend van hetgeen we elders in Europa vinden.

Zo stond het dus ook allemaal voor de Chianti Classico beschreven. De regels echter waren zo strikt en zo streng dat de wijnboeren uit Chianti Classico met lede ogen moesten aanschouwen dat even verderop, in hun eigenste Toscane de revolutie uitbrak. De wijnboeren in de omgeving van Bolgheri weigerden immers nog te werken volgens de ‘te strenge’ opgelegde regels en maakten eenvoudigweg tafelwijnen van een fenomenale kwaliteit.

En daar stonden ze dus in de Chianti Classico met hun fiaschi (de rieten manden die we tot vandaag de dag nog veel terug kunnen vinden in de ontelbare Italiaanse restaurantjes). Er kwam een heuse wijn-revolutie aan te pas om de bevoegde instanties duidelijk te maken dat er moest ingegrepen worden in de regels om concurrentieel te kunnen blijven. En zo geschiedde!!
Deze revolutie is trouwens de kwaliteit van de Chianti Classico wijnen enkel maar ten goede gekomen. Als gevolg hiervan ontstond in 1992 de wet Goria of de wet ‘164’ die de ganse DOC wetgeving heeft herbekeken.

Ik schets even de wijze waarop een Chianti Classico vroeger gemaakt moest worden. De basis van de wijn was de Sangiovese druif, 50 tot 80% van deze druif moest gebruikt worden. De wijnbouwer mocht slechts 90% van de oogst vergisten. De overige 10% moest bewaard worden tot de most van deze 90% volledig vergist was. Nadien moest de rest toegevoegd worden zodat er een tweede vergisting ontstond. Dit noemde men trouwens het Governo-systeem. Het was verplicht om de witte rassen Trebbiano en/of Malvasia, voor 10 tot 30%, toe te voegen aan de wijn. Canaiolo en Colorino waren tevens toegelaten. Het gebruikt van de Franse druivenrassen Cabernet Sauvignon en/of Merlot was verboden.

Vandaag moet een Chianti Classico voor minstens 80% bestaan uit de Sangiovese. Er mag voor maximum 20% aangevuld worden met de andere rode druivenrassen die gebruikt worden in de regio. Deze druivenrassen zijn onder andere de lokale Canaiolo en Colorino maar evenzeer de Cabernet Sauvignon en Merlot. Tot en met het oogstjaar 2005 mocht er ook nog gebruik worden gemaakt van de witte rassen Trebiano en Malvasia (tot maximum 6%). Vandaag zijn deze rassen echter niet meer toegelaten. Het alcohol percentage moet minstens 12% bedragen (12,5% voor een riserva). De maximum opbrengst per hectare mag niet meer zijn dan 52,5 hl/ha. De wijn mag slechts vanaf 1 oktober, volgend op het jaar van de oogst beschikbaar zijn voor consumptie. Voor een Riserva is er zelfs een minimum rijpingsperiode van 24 maand voorzien, waarvan 3 maand in de fles.

Andere weetjes over de Chianti Classico:

  • Chianti Classico ligt in de zogenaamde Zona Antica van Toscane
  • De oorspronkelijk vastlegging van de productiezone dateert reeds van 1932
  • De productiezone beslaat 9 gemeentes: Barberino Val d’Elsa, Castellina in Chianti, Castelnuovo Berardenga, Gaiole in Chianti, Greve in Chianti, Poggibonsi, Radda in Chianti, San Casciano Val di Pesa en Tavarnelle Val di Pesa.
  • Chianti Classico is sinds 1984 een DOCG
  • Maximum aanplant van 4400 stokken per hectare
  • Maximum aan restsuiker: 4 g/l
  • Minimale zuurtegraad: 4,5 g/l
  • De wijn mag nog steeds gebotteld worden in de oorspronkelijke fiasco.
  • De Gallo Nero is het Consortio van de Chianti Classico
  • Van de laatste 20 jaar zijn de betere jaargangen: 1995 – 1997 – 1999 -2001 – 2007
  • De minste jaargangen van de afgelopen 20 jaar zijn deze van 2002 en 2005

De proeverij dan! Want we zouden nog vergeten dat er ook geproefd moest worden…
Elke blogger kreeg 6 flessen toegezonden waarvan 5 unieke flessen en 1 verschillende. Dit zijn mijn bevindingen van de wijnen:

  1. Badia a Coltibuono Chianti Classico Riserva 2007
    Heldere kersenrode kleur met paarse rand en niet gekleurde traanvorming. Aroma’s van donkerrood tot zwart fruit (braam en zwarte kers). Fijnkruidig en floraal. ceder en tabak in de aanvulling.
    Sappige, krachtige tannine, lichtjes uitdrogend. Fruitig geheel met een absoluut stevig peper gehalte. Volle smaak met een vleugje van bittere cacao naar het einde toe. Het geheel proef je een 7-tal seconden.
    Dit is een wijn met een goede balans tussen tannine, fruit, zuren, alcohol en hout. Hij bezit nog niet een algehele versmoltenheid maar er is een blijk aan potentieel. Deze Chianti Classico riserva steekt knap in elkaar!
  2. Castello della Paneretta ‘Vigna Torre a Destra’ Chianti Classico Riserva 2006
    Granaatrode kleur, helder maar aanzet tot evolutie. Aroma’s van groene peper, kersenpit, ceder en een vegetale aanvulling. De dominantie van de groene peper spreekt duidelijk.
    Hoewel de tannines best oké zijn is de zuurimpressie bij deze wijn enorm. Het geheel komt groen over, het fruit komt pas later opzetten en is absoluut niet ten volle present. Kriek en zurige room kleuren het palet.
    Deze wijn is groen, onrijp en vooral een zurig geheel dat me helemaal niet kon bekoren.
  3. Castello di Meleto ‘Vigna Casi’ Chianti Classico Riserva 2007
    Gematigd intense kersenrode kleur, helder met niet gekleurde traanvorming. Het bouquet blijft licht gesloten in de aanzet. Wat rode bessen, kersen kruiden en bloemen maar helemaal niet uitgesproken. Na het walsen komt er enkel wat alcohol bij opzetten.
    In de mond proeven we de licht uitdrogende maar smakelijke tannines, een sappige aanzet en toch wel een enorm spicy einde. Zuren, alcohol en hout zijn aanvullend terwijl het fruit een mengelmoes is van kers en kriek.
    Dit is een oerdegelijke Chianti Classico Riserva. Degelijk, niet storend maar ook niet boeiend.
  4. Castello Vicchiomaggio ‘Vigna la Prima’ Chianti Classico Riserva 2008
    Intense, diepe karmijnrode kleur met licht gekleurde tranen. Fruitig-floraal-fijnkruidig! Zeer fijn aroma met volop kleine rode vruchtjes met een zweem van braam. Lichte mokkatonen, tabak, roosjes, peper, laurier en oregano. Het aroma doet subtiel verlangen om van te drinken.
    Qua smaak proeven we de krachtige en smakelijke tannines met prachtig aanvullende zuren. Goede verwevenheid van alcohol en hout. Sappige aanzet en die sappigheid blijf je het geheel door proeven (een 8-tal seconden). Knap fruit (mengelmoes van rood en zwart fruit, iets rijper fruit ook). Uitstekend evenwicht. lichte aardse tonen en een aangename kruidigheid ronden dit prima geheel af.
    Dit is een zeer mooie wijn, sappig, rond, vol, krachtig en zeer aangenaam. Biedt al het mooie wat Sangiovese kan bieden.
  5. Vecchie Terre di Montefili Chianti Classico Riserva 2007
    Gematigd intense kersenrode kleur met een heldere spiegel. Bij het ruiken hebben we in de aanzet onmiddellijk het dierlijke met het paardendeken voorop, truffel, champignon en sousbois volgen. Na het walsen komt het fruit boven: kers, rode en blauwe besjes. Hout, tabak, vanille, gerooktheid en een kruidenmix ronden het geheel af. Stevig uitgesproken bouquet.
    Jonge, stevige, ietwat stroeve tannines. Goede aanvulling van de zuren en de alcohol. Het geheel geeft een ietwat scherpe smaak. Het fruit is duidelijk present in de aanzet en in de afdronk zit er duidelijk een iets te overdreven kersenpit.
    Dit is een absolute ‘vakjes-proever’. Geen versmoltenheid en het fruit dat vrij vlug verdwijnt om plaats te maken voor een uitdrogend gevoel.
  6. Poggerino ‘Bugialla’ Chianti Classico Riserva 2007
    Intens, diep, kersenrrod met paarse rand en niet gekleurde traanvorming. Mooi open bouquet, voornamelijk kersen, bosbessen en een zeer duidelijke toets van tabak. Aangevuld met hout, zoethout, een toets van kaneel, laurier en peper. lichte aardse en florale tonen. De neus is zeer aangenaam en nodigt absoluut uit tot drinken.
    De smaak geeft licht uitdrogende, ietwat stroeve tannines. Goede aanvulling van de zuren. De zuren blijven wel spelen in de mond. Hoog pepergehalte in de smaak, fruit van opnieuw kers en bes. het hout zit verweven. De alcohol kan zich echter niet bedwingen en blijft stevig voelbaar in het geheel; Afdronk van 5 tot 6 seconden. In de nasmaak blijft er een licht storende groene, onrijpe toets hangen die het geheel bitter doet eindigen.
    Al bij al is dit een correcte Chianti Classico Riserva waarbij het af te vragen is of het groene, bittere voldoende versmolten gaat raken na enkele jaren lagering. Momenteel komt het geheel als ‘te jong’ over.

Wil je de verhalen van mijn collega bloggers lezen? Via onderstaande link kom je bij hen terecht!

Bedankt voor het initiatief Olaf, maar… kunnen we dit de volgende keer vanuit Toscane zelf doen 😉