Dom Vicente vertegenwoordigt Dão op de Wijnkennis Openfessendag

📅 Datum: Zondag 1 december
📍 Locatie: Zaal De Vrede, Lichtaartseweg 131Olen

Op zondag 1 december nodigen we je van harte uit op onze Wijnkennis Openflessendag, dit keer met een nieuwkomer op onze tasting: João Pedro Andrade van het Portugese wijnhuis Dom Vicente. Deze quinta is de eigendom van António Vicente Marques die na meer dan 20 jaar actief te zijn als universitair docent, besloot terug te keren naar zijn roots. Om zijn grootvader Vicente te eren investeerde hij in Dão. Zijn project startte in 2015 met het omvormen van de bossen van Carregal do Sal tot een 14 hectare grote wijngaard. In de wijngaard werkt hij samen met wijnmaker António Narciso, die vertrouwt op de inheemse en traditionele druivensoorten van Dão. Door zorgvuldige selectie van druiven en authentieke vinificatietechnieken weet Dom Vicente elegante en expressieve wijnen te creëren die het rijke karakter van de Dão-regio weerspiegelen.

Te proeven wijnen:

  • 1e Acto Branco: Een verfrissende witte blend van Encruzado, Bical en Malvasia Fina, met lichte mineraliteit en subtiele fruittonen. Perfect voor wie houdt van elegante witte wijnen.
  • 1e Acto Tinto: Een soepele, fruitige rode wijn op basis van Touriga Nacional, Tinta Roriz en Jaen, die diepe aroma’s en een fluweelzachte afdronk biedt.
  • Field Blend Branco: Een unieke witte blend van inheemse druiven zoals Encruzado en Bical, met florale en minerale tonen die de veelzijdigheid van Dão’s witte druiven tot uiting brengt.
  • Encruzado Unoaked Reserva: 100% Encruzado, zonder houtlagering, wat de pure mineraliteit en elegantie van dit druivenras naar voren brengt.
  • Malvasia Fina Reserva: Een delicate wijn van 100% Malvasia Fina met bloemige aroma’s en een zacht fruitig karakter.
  • Reserva Branco: Een blend van Encruzado en Malvasia Fina, deels op eiken gerijpt voor een harmonieuze balans tussen fruit en hout.
  • Reserva Tinto: Een krachtige blend van Touriga Nacional en Alfrocheiro, gerijpt op eiken vaten, wat zorgt voor diepe fruitaroma’s en verfijnde tannine.
  • Grande Reserva Branco: Een prachtige witte wijn van Encruzado en Malvasia Fina, volledig gerijpt op eiken, met rijke lagen en een lange afdronk.
  • Encruzado Barricas: Deze houtgerijpte Encruzado biedt intense, gelaagde smaken van rijp fruit en een subtiele kruidigheid, met een elegante mineraliteit die typerend is voor de regio.

Beleef de smaken van Portugal! Dit evenement biedt een unieke kans om de passie, kennis en vakmanschap achter de Dão-wijnen van Dom Vicente te proeven en te ontdekken. João staat klaar om je persoonlijk kennis te laten maken met deze authentieke Portugese wijnen.

Meer informatie over deze selectie vind je op de website van Wijnkennis.be.

Magistrale Madeira

Gewoon even een open eerlijke vraag, Madeira wat zegt dat jou? Kom je verder dan ossentong in Madeirasaus? Dat type van overstoofde, aangezoete en met karamel overgoten goedje is inderdaad hetgeen dat de meesten onder ons zullen associëren met Madeira. Maar Madeira is zoveel meer dan dat… Het is een heerlijke zoete, geoxideerde wijn met een prachtige verfrissende toets. De types van zoetheid die je in je glas wilt kan je zelf bepalen. Van droog naar zoet heb je Cercial, Verdelho, Boal of Malvasia. Elk heeft zijn typische smaak zodat er van eentonigheid absoluut geen sprake kan zijn… Tenzij, tenzij je valt over het oxidatieve, notige en gekonfijte fruitige toetsje dat elke Madeira wel zal kenmerken.

Naar aanleiding van de Herentalse wijnclub ‘Op de Klippen’ mocht ik een presentatie met proeverij (uiteraard) houden over Madeira. Hoewel ik al wel een professionele degustatie over het goedje had meegemaakt was het onderwerp vrij nieuw voor me. Tijdens het maken van de presentatie heb ik me dan ook pas echt verdiept in de materie. Boeiend en fascinerend is het minste dat je kan zeggen over een type wijn dat door puur toeval werd ontdekt. Laat me je even meenemen naar de 15e Eeuwse Oost-Indische zeereizen…

Madeira 

Copyright op deze presentatie? Door het vele aanbod op het Internet vervaagt het begrip copyright meer en meer. Een woord toevoegen, een zin verdraaien en we spreken er niet meer over. Het staat bijgevolg ieder vrij deze presentatie te gebruiken! Ik zou het echter wel op prijs stellen mocht je mijn naam en/of wijnkennis hierbij vermelden.
Indien de echte Madeira bollebozen onwaarheden of opmerkingen hebben…
Ze zijn meer dan welkom want deze wijnsnob is er ook maar om bij te leren 😉

Italiaanse wijnavonden – deel 4

Midden Italië, want daar zijn we ondertussen gearriveerd, stond er op de agenda. Vooraleer je genotsvol in de handen begint te wrijven: Toscane werd deze avond niet besproken. De reputatie van Toscane noopt me er zelfs toe er een aparte avond aan te wijten! En dan volgt er een grote stilte…want, wat moeten we ons bij deze regio’s van het centrum van de laars dan wel voorstellen? Umbria kunnen sommigen zich nog snel voor de geest halen. Een andere herinnert zich nog die vreselijke aardbeving in Abruzzo. Ligt dat niet in het centrum van het land? Rome ja, maar wordt daar ook wijn gemaakt? Werkelijk…

Voor de goede orde, ook in dit deel van het land worden er boeiende tot zeer boeiende wijnen gemaakt van alweer een honderdtal andere druiven. Sangiovese doet zijn intrede, Montepulciano komt in veelvoud voor en in wit is het al Trebbiano en Malvasia wat de klok slaat. We betreden de paden van Emilia-Romagna, waar de eerste witte DOCG van Italië huist met de Albana di Romagna. Men waant zich in België want dit is een politiek benoeming ten top!
De Marche waar een rariteit van een schuimwijn, de Vernaccia Nera di Serrapetrona, met de Vernaccia druif een DOCG heeft. Hiermee is de Vernaccia zelfs de enige druif die in wit en in rood de hoogste onderscheiding krijgt. Maar Marche is nog zoveel meer. Heerlijke Montepulciano’s van de Conero, land van de Verdicchio ook, de ideale begeleider van zeevruchten.
Abruzzo is dan weer een verademing tussen al het DOC en DOCG geweld. De meeste wijnen zijn poepsimpel en herkenbaar. Ofwel hoor je tot de stam van de Trebbiano di Abruzzo, ofwel tot deze van de Montepulciano di Abruzzo. En er is ook de heerlijke Pecorino. Jawel als druif, niet de heerlijke schapenkaas…al is de combinatie Pecorino met een Pecorino super heerlijk.
Lazio is het land van Rome én jawel ze maken er wijn. Opnieuw heerlijke Montepulciano’s. Denk nu niet dat die Montepulciano ook maar iets te maken heeft met de Vino Nobile di Montepulciano uit Toscano want het één is een druif en het ander een stadje waar ze overheerlijke wijnen maken van de Pungnole Gentile (ofwel de Sangiovese). Lazio is trouwens één van de gekste regio’s. Hier is er een DOCG van de Cesanese druif!! Welke druif hoor ik u vragen? Aheum, awel het is een zeer oud ras dat in het Lazio gebied goed gedijt. Maar of het effectief goede wijnen zijn??? Verder is het ronduit belachelijk een DOC te noemen naar een aloude legende… Est!Est!!Est!!! di Montefiascone is meer gekend omwille van zijn naam dan om zijn wijn.
Laat Molise aub Molise blijven! Leuke witte stranden waar het heerlijk toeven is en wijntjes die voor lokale en toeristische consumptie geschikt zijn.
Rest er nog Umbria, het stille Italië dat oh zo vaak met Toscane wordt vergeleken. Knap wijnbouwgebied en niet alleen omwille van de Torgiano en de Sagrantino di Montefalco (wat een pracht van een naam toch).

Wat viel er te proeven tenslotte:

Twee Unico wijnen van Tenuta Ullise, een Trebbiano en een Pecorino. De Trebbiano was correct en vooral heel Trebbiano…op het saaie af dus. In tegenstelling tot de Pecorino…Zeer mooi gemaakt en heerlijk smakend. meer moet dat niet zijn. Tussendoor een Grechetto van Goretti en een zeer mooie Verdicchio van Umani Ronchi. Deze laatste wijn had een zalige lekker pompelmoesbittertje in zijn afdronk.

Rood was er met twee Montepulciano’s, eentje uit Lazio (Tenuta Sant’Isidoro Soremidio) en een Conero uit Marche van opnieuw Umani Ronchi. Deze laatste was niet helemaal zuiver en werd als ‘fout’ beoordeeld. Deze van Lazio kon tellen als opener van de rode wijnen. Onmiddellijk volle borst en vooral volle kracht vooruit. Stoer geweld dus… Derde en laatste rode was er opnieuw eentje van Goretti uit Umbria, meer bepaald de Sagrantino di Montefalco. Tegenvallend is al wat we erover kwijt kunnen. Wat uitgeblust zelfs. Zonde…

Slaapmutsje van de avond was een Passito wijn uit Emilia-Romagna. De Soleste Malvasia van Castelli del Duce was verrassend. Mooi fris geweld tegen het hoge zoetgehalte, de zuurtjes blijven flink tegengas geven tot ze het niet meer aankunnen. Dan vervaagt de wijn naar het klevende. Absoluut verlangend naar het gepaste gerecht.

Alla Prossima Volta