De Ronde van Portugal – Dag 2

De ochtendstond heeft goud in de mond! Al kan het voor sommigen ook wel de brandy van de dag voordien zijn. Na een rijkelijk ontbijt in het sublieme Penafiel Park Hotel stond even later iedereen vrij ontspannen, doch verwachtingsvol klaar om aan wat de koninginnenrit van deze Ronde van Portugal moest worden, te beginnen. Hop hop hop…busje in en off we go. Ruim twee uur later zouden we arriveren in de Dourovallei. Was het bij vertrek vrij rumoerig in het busje en na een half uurtje bijna (slaap)muisstil dan werden de kreten van bewondering niet gespaard bij het aanschouwen van wat misschien wel ’s werelds mooiste wijngaarden zijn. De Dourovallei werd niet voor niets geklasseerd als UNESCO wereld erfgoed. Nog even later slingerde die machtige rivier zich een weg tussen de uit schist en leisteen opgetrokken bergen.

De spanning werd intenser want we naderden met rasse schreden ons doel: Quinta do Crasto in Gouvinhas. Voor zij die nog geen kennis hebben gemaakt met de wijnen van Quinta do Crasto: je mag wat mij betreft gerust in superlatieven vervallen, ik zal je niet tegenspreken…
Pedro en Tomás gaven ons alvast een hartelijk ontvangst. Tijdens de rondleiding werd ons duidelijk de strategie en filosofie van het domein uitgelegd. Kwaliteit wordt er ten allen tijden nagestreefd, geen kwantiteit… Een duidelijke lijn ook in de wijnen die van bodem tot top duidelijk te proeven was. Naast de rondleiding in de voortreffelijke faciliteiten werd er nadien, met terecht trots halte gemaakt bij hun infinity pool… je zou denken dat hij gewoonweg in de Douro rivier overloopt. Droom, droom, droom… tijd om even stil te staan bij de essentie van het leven!

Die essentie werd alvast vlug omgetoverd tot het proeven van de wijnen des huizes. Op het terras buiten, met zicht op die heerlijke vallei kan het niet anders dan dat de wijnen zichzelf nog overstijgen!
Op de proeftafel bij Quinta do Crasto en in volgorde van proeven:

  • Flor de Crasto Tinto 2010
  • Tinto de Crasto 2009
  • Quinta do Crasto Superior 2009
  • Quinta do Crasto Old Vines Reserve 2009 (bottle-sample)
  • Quinta do Crasto Vintage Port 2008

En toen, toen was het tijd voor de lunch. We waren hoogstpersoonlijk geïnviteerd de lunch te genieten op het domein. En dit was werkelijk onvergetelijk. Niet enkel was het eten zeer lekker – er werd trouwens de nadruk gelegd dat het allemaal voedsel van eigen, biologische kweek was -, de wijnen die we erbij mochten genieten maakten ons super gelukkig!
Als aperitief bij de vele rijkelijke hapjes volgde er de Quinta do Crasto Branco en vanuit de ooghoeken merkte ik op dat de wijn vrij rijkelijk a) werd geschonken b) werd gelaafd… de sfeer zat er dik in met Tomás en Pedro trouwens als ideale gangmakers.
Op ons bord belandde die middag een pompoensoepje, hemels gebraad met verse groentjes en aardappelen en een dessertpallet.
Tijdens de lunch dronken we volgende wijnen van Quinta do Crasto:

  • Quinta do Crasto Branco 2010
  • Tinto de Crasto 1998
  • Quinta do Crasto Old Vines Reserve 2009
  • Vinha Maria Teresa 2007
  • Quinta do Crasto Vintage Port 2008

Mocht je denken dat het beperkt bleef tot één enkele fles per wijn…think again 😉
Het afscheid was dan ook warm en hartelijk. We genoten na van de ontvangst, waren er welkom … én we mogen terugkomen!

Op naar de volgende bestemming! De decibels in ons busje waren behoorlijk de hoogte in gegaan in vergelijking met de ochtendrit. Tot onze verbazing moesten we zelfs vaststellen dat we een onvervalste kleinkunst artiest in onze rangen hadden die een onvergetelijke versie van Urbanus’ Vaarwel Theo ten berde gaf. De rit maakte tevens de rockers in sommige van ons los… dat waren dan ook de enige valse noten van de ganse dag ;-).
Onze volgende bestemming, dat is Quinta dos Murças. Een side-project van Herdade do Esporão (Alentejo) die in volle opstart is. Zij beginnen van square en wij waren hun eerste internationale bezoekers. Quinta dos Murças is gelegen aan de overzijde van de Douro, van het hotel waar we die avond verbleven, Hotel Folgosa Douro in Armamar. Antonio, de manager van de Quinta had trouwens een leuke verrassing voor ons in petto…we konden onze wagen aan het hotel parkeren en we konden de overzet met een bootje doen. Afkoeling konden sommigen onder ons (of was het allemaal) best gebruiken! Wat we zagen in het Quinta dos Murças is vooral dat er nog héél véél werk is vooraleer het project volledig beëindigd zal zijn. Dit werk je niet met één enkel eurooke af, zoveel is duidelijk.

Opnieuw was de ontvangst, ondanks dat we gigantisch te laat waren, zeer hartelijk en warm. We waren uitverkoren om de allereerste jaargang van het domein te proeven. Bovendien werden er vanuit de Alentejo nog enkele flesjes meegenomen die we aan onze proefzin mochten onderwerpen.
Op de proeftafel bij Quinta dos Murços en in volgorde van proeven:

  • Vinha Defesa Rosé 2010
  • Esporão ‘V’ – Verdelho 2010
  • Vinha Defesa Tinto 2009
  • Esporão Touriga Nacional 2007
  • Assobio 2009
  • Quinta dos Murças Reserva 2008
  • Quinta dos Murças 10 Yr old Port

Vertrekken deden we er met de belofte terug te keren en met voor ieders een kistje Assobio in het verschiet. Als beloning voor het vele en harde werk uiteraard!

Moe maar voldaan ‘bootten’ we terug richting hotel. Vlug inchecken, even opfrissen want er was gereserveerd in Restaurante DOC (enkel de straat over te steken). Het restaurant geniet van een unieke ligging aan de Douro rivier én van een gastronomische reputatie. Het deed enkelen onder ons volledig de das om… Om het succes van de dag te beklinken heven we het glas met een lokale Spumante. De één na de andere saúde volgde. Om de omzet van Quinta do Crasto wat aan te dikken bestelden we tijdens de maaltijd een Quinta do Crasto Branco, een Xisto en een Vintage Port.

En toen…toen ging het licht definitief uit! 😉


De ronde van Portugal – Proloog!

‘Dames en Heren, zet u schrap want we zitten kort bij de start van wat een mijlpaal in de geschiedenis gaat worden… De Ronde van Portugal gaat van start.’ Zo zou het uit de mond van Carl Van Nieuwkerke kunnen klinken, ware het niet dat deze blog zelden over de koers gaat. De ronde van Portugal is in dit geval niets anders dan de start van een nieuw project, zijnde een 4-daagse vol oenotoerisme doorheen enkele van de meest prestigieuze wijnstreken van Portugal.

Het is alleszins een pilootproject dat bij een goede afloop zeker navolging zal krijgen. De komende dagen zal je hier dan ook alle perikelen kunnen ontdekken van deze ontdekkingstocht. De countdown naar donderdag is begonnen…het losrijden op rollen gestart. Samen met 7 gelijkgestemde zielen kijken we er verlangend naar uit. Ook al betekent dit dat we op een ontiegelijk uur uit de veren moeten. Veel zal onze koffer niet bevatten. Een goed humeur, een droge keel en een dorst naar wat komen gaat.

Het programma:

Kick off op donderdag 10 maart met een vroege vlucht Charleroi – Porto met hopelijk een zachte landing rond 09.00u. Even onze van oppikken en de dolle pret kan beginnen!
Om te bewijzen dat portwijn een slecht aperitief is trappen we af bij Andresen in Vila Nova de Gaia, het mekka van de Port en verzamelplaats van alle grote namen. Het is hier dat we de Colheita‘s, LBV’s en Vintages over ons heen zullen laten rollen.
De lunch nadien zal zeker nodig zijn, maar veel tijd is er niet. We moeten verder richting Penafiel waar we worden verwacht bij Quinta da Aveleda. Alvarinho, Touriga Nacional, Vinho Verdes en nog vele anderen zullen er de revue passeren. Met een oenologisch orgasme als hoogtepunt…we zullen zelf even wijnboertje mogen spelen en een wijn assembleren.
Ik ben er zeker van dat er de eerste avond al deftig zal gesnurkt worden eens we in het hotelbed neerploffen.

Zeker niet vergeten de ‘early morning wake up call’ te bestellen want er wacht ons op vrijdag de koninginnenrit. We trekken de Douro vallei in. Helaas zullen de wijngaarden nog niet kleuren maar de bloesem van de mimosa struik zal veel goed maken. Na een helse klimtocht zullen we een eerste bevoorrading ondergaan bij Quinta do Crasto. Het ontvangst bij de familie Roquette is steeds hartelijk én met de gepaste uitstraling. Mogen we stoer doen en hopen op een druppel Vinha Maria Teresa en/of Vinha da Ponte is ons middagglas? Of zullen we deze grootse wijnen tijdens de ons op het domein aangeboden lunch kunnen degusteren? Wat er ook van zal zijn, het is een voorrecht deze ontvangst mee te maken!
Geen tijd voor een korte siësta want we trekken verder door de Douro-vallei. We zullen ontvangen worden in het gloednieuwe project dat Herdade do Esporão (jawel uit de Alentejo) hier heeft opgezet; nl. de Quinta dos Murças. Het beloofd een afvallingsrace te worden…enkel zij die spuwen zullen overleven want we zullen niet enkel de lokale Douro wijnen laven. Neen de ‘musette’ zal tevens voorzien zijn van de wijnen uit de Alentejo. Stiekem hoop ik uiteraard een shot van de Private Selection door de aderen te voelen stromen. Dat is pas EPO!!
De avond zal op een hoogstaande culinaire – burps – wijze afgerond worden met een diner in Restaurante DOC. Enkel al van de fantastische ligging – aan de oever van de Douro rivier – van dit restaurant wordt je lyrisch. Benieuwd trouwens of de vaste bedelaar van dienst weer van de partij zal zijn op de parking…
Zullen zij die vrijdag de finish bereiken een extra demarrage kunnen plaatsen op zaterdag?

Afwachten hoeveel fris-ogende slurpende spuwers er die ochtend aan de start zullen verschijnen voor een tocht doorheen Dão/Bairrada? Geen paniek, de bezemwagen volgt! De bonificaties van de eerste tussensprint van de dag kunnen verdiend worden bij Vinhos Campolargo. We laten ons overgieten met een verscheidenheid aan wijnen en staan vol afgunst te kijken naar de volledig gemoderniseerde installaties die ‘en gravité’ werden opgebouwd. Pompen of verzuipen, we trekken er ons niets van aan en we zullen het niet nalaten hier een keertje vreemd te gaan met een ware diva… de DIGA. Deze ondeugend grootse Petit Verdot zal de laatste sappen al stuiptrekkend uit je lijf trekken.
Neanderthalers, zo zullen we ons voelen wanneer we Asterix imiteren tijdens het middag orgie. Leitão Assado mag, en moet je met de handen eten. Duimen en vingers mogen openlijk gelikt worden…Alaaaaaaaaaf!
Ergens natuurlijk moet de eindmeet liggen. Deze vinden we in Anadia waar de kingsize Espumantes ons staan op te wachten bij Quinta do Ortigão…schudden met die flessen, laat ze spuiten en neem de meest verkwikkende douche die je je maar kan inbeelden!

En de winnaar…de winnaar moet trakteren 🙂