Eviva España – De decadentie van een wijnclub ‘dos’

Schaamteloos genieten van dure wijnen! Kan dit, mag dit…? Mijn antwoord op deze vraag is even simpel als puur. Het moet verdomme!! Wat zou je anders doen indien je de gelukkige bezitter bent van enkele of meerdere duurder geprijsde wijnen. Ze tot in den treure veilig in een duister hoekje van je kelder achter slot en grendel bewaren tot je moet vaststellen dat Château Excellent gedegradeerd is tot Château Pompe Baque? Goed zot zijn zeker. Opentrekken die handel, het juiste glas uitkiezen, zwijgen en genieten van het schoons dat de natuur jou heeft geschonken.

Dit gezegd zijnde heb ik me net het perfecte excuus gemaakt om de proeverij die we hebben beleefd te vergoelijken. Bij wijnclub Op De Klippen krijg ik ondertussen jaarlijks de opdracht (nu ja het is maar hoe je het bekijkt) een super proeverij in elkaar te steken. Nadat we vorig jaar de top van Italië proefden passeerden deze keer enkele Spaanse kleppers over onze tong.  De fout van vorig jaar indachtig (er waren net iets te veel wijnen) werd er een lijst opgemaakt van negen wijnen die op de proeftafel zouden verschijnen. Hierbij moest er een verscheidenheid zijn en dus viel de keuze op één Cava, 2 witte wijnen, één Sherry en vijf rode wijnen. Ook in de rode wijnen moesten de nodige smaakverschillen aanwezig zijn. Het is immers eenvoudig om 5 priorats of Ribera del Duero’s te selecteren in het hogere segment. Ik ging even terug kijken wat er me bij mijn restaurantbezoek bij Celler de Can Roca werd geschonken want de wijnkeuze bij het uitstekende menu blijft me tot op vandaag nog altijd beklijven. Stilaan kwam de lijst tot stand. En dan, dan is het uitkijken naar het ultieme proefmoment en hoop je steeds dat de kurkduivel zich niet te fel komt moeien. Bij voorkeur zelfs ver weg blijft!

Proeflocatie was opnieuw bij De Wilde Vespers in Herentals waar we onze maandelijkse bijeenkomsten houden. Voor deze gelegenheid werden er tevens een 4-tal hapjes geserveerd. Ze waren heerlijk van smaak maar net iets te groot om van tapas te kunnen spreken :-). Mijn buikje heb je dus niet horen klagen. Onze penningmeester toverde trouwens als extra nog een Jambon Iberico uit zijn hoge hoed! Benieuwd met wat hij bij ons bij de volgende super proeverij zal verrassen!

Line up super spanje

De proeverij dan waarbij de weergegeven score mijn persoonlijke score is.

  1. DO Cava – Gramona III Lustros Gran Reserva Brut Nature 2007 – 32,00 €
    Op basis van Xarel.Lo (70%) en met een kelderrijping van 60 maand was dit onmiddellijk een prachtige binnenkomer. Het bewijs trouwens dat er zeer goede en mooie alternatieven bestaan op Champagne. Dit is ver weg van de alledaagse ordinaire Cava waar wijnminnend België zo aan ten prooi is gevallen. De fijne, vele parels kleurden het goudgele vocht. Veel gedroogd fruit, brioche. Helemaal niet agressief, mooi droog en vol en vooral ook langdragend. Perfecte maaltijdbegeleider die dan ook goed paste bij de steak van tonijn.
    Score: 88/100
  2. DO Valdeorras – Rafael Palacios As Sortes 2013 – 36,60 €
    Een pure Godello van erfloten-wijngaarden (As Sortes is Galicisch voor erfloten) op een granieten bodem die vergist wordt in 500 liter foeders gedurende een maand en die nadien nog 6 maand stabilisatie met beperkte batonage krijgt in die zelfde foeders. Het resultaat is voor een rood wijnland, wat Spanje toch nog steeds is, zeer groots te noemen. Een ongemeen waanzinnige aciditeit draagt deze wijn en geeft het vooral zijn broodnodige frisheid. Strogeel van kleur en stevig tranend. De neus is vooral geparfumeerd met de nodige bloesems, geel steenfruit, limoen, honing en een puntje anijs. De honing en de perzik proef je heel duidelijk terug. Zeer strak en mineraal in de mond. Notig, een prettig vettig middenstuk en limoen naar het einde toe. Duidelijk nog te jong om reeds op volle toeren te draaien.
    Score: 88/100
  3. DO Ribeiro – Xose Lois Sebio Salvaxe 2012 – 28,40 €
    Helaas besloot de kurkduivel vanavond kwelgeest te spelen. Hoe beperkt het ook was, genoeg om deze heerlijke wijn van Treixadura, Albariño, Godello en Caiño te verpesten. Helaas was dit de laatste fles die mijn keldertje rijk is.
  4. DO Jerez-Xeres-Sherry – Gutiérrez-Colisía Palo Cortado Reserva Familiar – 70,12 €
    Zeer beperkt gemaakte Palomino in een Solera van 80 jaar. Deze wijn bleef me vooral bij van bij hogergemeld bezoek aan Can Roca waar ik hem kreeg bij een combinatie van oester met wild en een saus hollandaise. De vraag die me vooraf het meeste uit mijn slaap hield was waar ik deze Sherry zou plaatsen in de proeverij. Uiteraard ben je geneigd deze achteraan te plaatsen. Ik opteerde hem net voor de rode wijnen te serveren opdat ik het gokje maakte dat niet iedereen deze heerlijke niet alledaagse Sherry zou weten te pruimen en mijn collega proevers met de herinnering aan de rode wijnen huiswaarts zouden keren. Een wijs besluit zo bleek achteraf want het bleek voor de liefhebbers een fantastisch glas. Enkel voor de liefhebbers bedoel ik dan. Count me in want ik wist deze florale, notige en stevig naar jodium geurende Palo Cortado zeer te appreciëren.
    Score: 85/100
  5. DO Méntrida – Commanda G Rumbo al Norte 2012 – 110,76 €
    Hoewel je me moeilijk zal kunnen betichten een pure Garnacha (Grenache) liefhebber te zijn maak ik voor de Rumbo al Norte graag een uitzondering. Ook dit passeerde mijn weg bij Can Roca en het was misschien wel de wijn die me in mijn herinnering het meest is bij gebleven. Hoog tijd om deze Garnacha van een piepkleine single Vineyard uit Avila opnieuw aan een test te onderwerpen. En het moet gezegd worden, het wauw-gevoel speelde van bij de eerste slok opnieuw op. Verslavend naar meer zelfs! Verweven hout, kers, framboos, cassis zijn de vruchtencompote van dienst. Zeer geparfumeerde Engelse roosjes en de allerbeste Cubaanse tabak. Alles tesamen met de meest perfect verweven tannines en een blijvende smaakprikkeling. Elegante, superheerlijk en uiterst complexe wijn. Pittig gekruid en uitermate sappig.
    Score: 96/100
  6. DO Ribeiro – Xose Lois Sebio Hush 2010 – 42,80 €
    Niet onmiddellijk een wijn die je in deze selectie zou verwachten. Galicia is immers het mekka van de witte Spaanse wijnen. Onder het motto ‘Wie zoekt die vindt’ kan je ginds echter ook heerlijkheden in het rood vinden. Zo ook deze Hush van voornamelijk de Souson druif met in aanvulling Ferrol, Caino Longo en Bastardo. ‘Silencio’ staat er mee vermeld op het etiket en inderdaad dit is een wijn die je mond doet openvallen van verbazing en je stil doet worden. Helder blinken karmijnrood en mooi gekleurde tranen. Eerste impressie is de wonderbaarlijke cacao en blonde tabak. Nadien komt het rode en zwarte fruit opzetten. Ook de vijg is aanwezig. Dierlijk, mineraal, viooltjes peper, kaneel, zoethout, parpika, munt, ceder… Noem maar op. Complexiteit troef qua aroma. Zeer verleidelijk mondprofiel ook krachtige maar toch zacht overkomende tannines, bomvol fruit en kruiden. De teller klokt net af onder de 10 seconden. Het is een superheerlijke dragende wijn die mijn hartje vooral sneller doet slaan.
    Score: 95/100
  7. DOQ Priorat – Costers del Siurana Miserere 2007 – 56,52 €
    Oorspronkelijk had ik voor de Vall Llach Priorat geopteerd omdat het in mijn herinnering tot op heden nog steeds de meest perfect geproefde priorat ever was (Het was een 2000). Wim van La Buena Vida raadde me deze echter af omdat het een ware blockbuster is en dacht dat de Miserere van Costers del Siurana beter tot zijn recht zou komen in de proeverij. Zodoende kwam deze blend van Garnatxa, Cabernet Sauvignon, Tempranillo, Cariñena en Merlot dus in ons glas. Of de keuze terecht was durf ik niet onmiddellijk zeggen gezien ik op mijn honger blijf zitten naar de Vall Llach :-). Wat ik wel kan zeggen is dat het chocolade en mokka troef was in deze wijn die me bij de eerste slok een spontane Yeah Baby deed ontlokken. Voor mij is dit een heel duidelijke Priorat. Complex, mineraal, rijp boordevol zwart fruit omsingeld door een kruidentuin. Naast een rode Douro ervaar ik nergens die mineralteit op dezelfde wijze als in Priorat. Zeer krachtig van smaak, dringend en lang. Stevig in alcohol en intens kruidig.
    Score: 93/100
  8. Rioja DOCa -Bodegas Roda Roda I Reserva 2007 – 46,88 €
    Deze volbloed Tempranillo heb ik reeds herhaalde malen met steeds een grote voldoening geproefd. Dat was ook vanavond weer zo al kwam hij me ietwat stroever over dan anders. Misschien was de volgorde van de plaatsing van de wijnen niet optimaal? Qua aroma zitten we voornamelijk met truffel, cederhout, bramen, paprika, grafiet en zoethout. In de mond smaken we de zeer krachtige tannine met veel fruit en nog meer kruiden. Dit is een zeer dragende na-de-maaltijd-wijn die geweldig is indien je van kracht houdt.
    Score: 89/100
  9. Ribera del Duero – Bodegas Vega-Sicilia Unico 2004 – 255,49 €
    Moet deze icoonwijn nog voorgesteld worden? Blend van 87% Tinto Fino, zijnde Tempranillo en 13% Cabernet Sauvignon.
    Er zit geen spatje verval in de kleur van deze wijn die toch ouder is dan 10 jaar. Het is voor mij ook zonder enige twijfel de beste wijn van de avond die ik, mocht mijn naam George Cloony zijn, elke avond zou kunnen drinken in plaats van een Nespresso.
    verbluffende balans, kruidig, fruitig, dierlijk, grafiet, heerlijk en af. Met andere woorden: Het perfecte glas wijn!
    Score: 98/100

Gelukskinderen die we zijn mochten we alweer genieten van een heerlijke proefavond. Schaamrood op de wangen heb ik nog steeds niet… In tegendeel, zulke proeverijen triggeren me enkel maar in de zoektocht naar nog meer. Volgend jaar volgt er ongetwijfeld een derde editie. Ik heb bijgevolg nog even de tijd waar ik me dan in zal verdiepen. Mijn hart zegt me telkens weer opnieuw voor Italië te kiezen. Gelukkig heeft mijn hoofd geen oogkleppen op en is mijn honger groter dan hetgene waarvoor mijn hart klopt. De absolute top uit Oostenrijk misschien??

Geef ik je nog graag de, verrassende, top 3 mee van de verzamelde scores van alle leden van wijnclub Op De Klippen:

  1. DOQ Priorat – Costers del Siurana Miserere 2007 – 56,52 €
  2. DO Ribeiro – Xose Lois Sebio Hush 2010 – 42,80 €
  3. DO Ribera del Duero – Bodegas Vega-Sicilia Unico 2004 – 255,49 €

1 - Gramona 2 - As Sortes 3 - Salvaxe 4 - Sherry 5 - rumbo-al-norte-2012_g_10007655 6 - Hush 7 - Miserere 8 - Roda reserva 9 - Unico

Quinta do Crasto Old Vines Reserva – Verticale genoegdoening

Eén van de allerleukste proeverijen vind ik steeds een verticale. Ook de opbouw er naartoe is uiterst spannend. Jarenlang bouw je er vaak aan. Dan volgt er die tweestrijd… Is het nu de perfecte timing om met deze masterpieces aan de oppervlakte te komen of spaar ik toch nog een jaartje.
Het moment om mijn opgespaarde verticale tasting te organiseren van de Old Vines Reserva van Quinta do Crasto was alleszins gekomen. Er lag een opbouw klaar van 2001 t.e.m. 2012 in mijn keldertje. Toch enige droefheid hierbij… ik zou gezworen hebben dat ik nog een 2005 had liggen, maar ik kon hem nergens meer vinden. Waarschijnlijk had ik deze in een zwak moment aan mijn lippen gezet en hem leeggeteugd. Doeme toch, zonde van die blinde vlek in de proeverij!

Quinta do Crasto3

Moet Quinta do Crasto nog voorgesteld worden? Oké dan, voor degenen die de afgelopen 15 jaar vergeten zijn om lekkere wijn te drinken! Portugal, en meer bepaald Douro is the place to be. Quinta do Crasto is één van de Douro Boys. De meest toonaangevende quinta’s uit de magische Douro. De familie Roquette maakt er mijn gedroomde wijnen. De Old Vines Reserva is hun uithangbord en is bovendien zulk een cultwijn dat hij wijds en zijds erkenning geniet. Huidig wijnmaker Manuel Lobo doet er fantastische dingen en slaagt er in de wijn jaar na jaar naar een nog hoger niveau te tillen.

Ondertussen ben ik een beetje kind aan huis geworden ginds in Gouvinhas en is het steeds een hartelijk weerzien met Tomás,  Miguel, Manuel en Pedro.

WP_20140913_014

Het voorrecht om deze proeverij te kunnen/mogen meemaken was weggelegd voor mijn makkers van Wijnclub Het Negende Vat uit Herentals.
Dit waren mijn bevindingen:

  • Quinta do Crasto Old Vines Reserva 2012
    Ondanks de jonge leeftijd al zeer aangenaam in het glas. Viool / Roos / Cassis / Pruim / Zoethout / Ceder / Cacao / Tabak / Toasty / Eucalyptus. Jawel complexiteit troef qua aroma.
    Smakelijk / Sterk / Lang / Kruidig / Chocolade / Jong in de mond.
    17/20
  • Quinta do Crasto Old Vines Reserva 2011
    Jaargang 2011 moet zowat het beloofde vintage worden van de laatste decennia in Douro. De wijn komt ondanks zijn jaartje meer evolutie nog steeds zeer krachtig over. Toch nuance verschillen in het opnieuw uiterst complex en smakelijk glas wijn. Cocos, kaneel, vlezig, fluwelig en aanhoudend zijn de aanvullende kernwoorden, terwijl de sappigheid intact blijft.
    19/20
  • Quinta do Crasto Old Vines Reserva 2010
    Frisser dan de voorgaande jaren, meer sigaar (tabak) vooral, en een vleugje van mokka dat nieuw is. Begint stilaan er te staan, toch nog enige jaren geduld.
    18,5/20
  • Quinta do Crasto Old Vines Reserva 2009
    Mijn proefnotitie zegt ‘So fucking awesome’! Prachtige peper en laurier en een dierlijke impressie. Blijvend, dansend, vreugdeschenkend en gewoonweg verrukkelijk!
    19,5/20
  • Quinta do Crasto Old Vines Reserva 2008
    De neus is herkenbaar ondertussen, toch een extra van vijgen en sousbois. De smaak is opnieuw heel veel. Het nadeel van de 2008 is dat hij is het midden staat van 2 resolute kleppers, nl. 2009 en 2007. Hij krijgt hierdoor ietwat minder aandacht.
    18/20
  • Quinta do Crasto Old Vines Reserva 2007
    En hop hier is het massale jonge fruit in de neus. En dat kan perfect opboksen tegen het aanwezige gestoofde en gedroogde fruit. Verder de herkenbare florale, kruidige en branderige toetsen. Het geheel is een en al versmoltenheid. Dit is wat mij betreft de perfectie en ik ben dan ook dol op de 2007.
    19,5/20
  • Quinta do Crasto Old Vines Reserva 2006
    Helaas was deze wijn gekurkt
  • Quinta do Crasto Old Vines Reserva 2004
    Dit was voor mij de verrassing van de avond. Heel animaal en de tertiaire aroma’s spelen zeer fel. prachtige blonde tabak / vijg / rozijn / pruim / cassis / viool / teer… In de mond is dit zeer mooi en gesproken van een evenwicht, dit is een prachtige wijn die tot in de perfectie in balans is.
    opnieuw geef ik een 19,5/20
  • Quinta do Crasto Old Vines Reserva 2003
    Ook hier was de kurkduivel aanwezig
  • Quinta do Crasto Old Vines Reserva 2002
    Bij ons laatste bezoek aan het domein vroeg ik Pedro me een keer een Old Vines te laten proeven waarvan hij vond dat het een minder jaar was. Hij kwam toen met de 2002 voor de proppen. De 2002 is inderdaad de enige die uit de toon valt in deze reeks. Hij lijkt op de terugweg, is eenzijdiger van smaak, maar boeit nog steeds in de neus.
    14/20
  • Quinta do Crasto Old Vines Reserva 2001
    Na de matige 2002 werd ik volledig van mijn sokken geblazen. Waaauw dit is een raspaardje dat dartelt als een jong veulen. De perfecte afsluiter van een topdegustatie.
    20/20 met een knipoog

Indien we de optelling van de gemiddelde scores maken van de ganse groep komen we bij deze top 3 uit:

  1. 2007
  2. 2004
  3. 2001

Crasto old vines

Een Aussie in de Alentejo of Esporão in Sabato

We worden verwend de afgelopen dagen wat media-aandacht betreft. Ook dit weekend was het weer een blij aanschouwen van een prachtig geschreven artikel in de Sabato, de weekend bijlage van de Financieel Economische Tijd.

Drie van mijn absolute lievelingswijnen werden hierin beschreven met daarenboven een eresaluut aan een kei van een wijnmaker David Baverstock!

Hij is het die de wijnen van Esporão laat ademen, hij is het die crazy durft gaan met de cépages. Zonde trouwens dat de Esporão Private Selection Garrafeira Tinto niet beschikbaar was. Het is werkelijk het paradepaardje van het domein en is nauwelijks voor woorden samen te vatten. Gewoonweg lyrisch wordt je ervan.

Lees het volledige artikel: De tijd en Esporão