Het is best mogelijk dat ik met dit artikel mijn ‘neutrale’ wijnboekje te buiten ga, maar hey dit is een wijnblog. Hier mag, néén moet ik zelfs, mijn persoonlijke mening ventileren. Een grijze muis is niet onmiddellijk mijn favoriete huisdier. Bij deze dus…
Het afgelopen jaar hebben er me een paar keer een aantal zaken tegen gestoken wat het ‘gemekker en geblaat’ betreft omtrent wijn. Is het niet dat de één zonder schaamte durft te beweren dat wijn een ‘product’ is, waarbij je er maar op los moet sulfiteren, een suikertje meer of minder…wat maakt het uit, toevoegen maar al die additieven, behandeling van de wijngaard…erop los spuiten als in ware orgie stijl.
Van de andere kant heb je de moraalridders die elke gelegenheid te baat nemen om met een vermanend vingertje te staan zwaaien over hoe schadelijk de toevoeging van sulfiet en andere stoffen wel niet zijn. Zij zweren bij de natuurlijke wijnen en alle andere worden zonder pardon als ‘troep’ afgeschilderd.
Heeft de één gelijk? Neen totaal niet!!! Wat een klinkklare onzin! Afvoeren die troep. Je proeft het wel, niet zelden belandt dergelijke wijn gewoon in de afvoer.
Heeft de andere gelijk? Neen totaal niet!!! Maar hij vertelt tenminste geen onzin. Niet zelden echter belandt ook deze wijn gewoon in de afvoer. Ik stel me trouwens de vraag wat je dan nog mag eten en drinken… Koffie? Groenten uit de supermarkt? Gekweekte vis? Nog even aan mijn sigaretje trekken vooraleer ik verder ga.
Worden niet 99% (of misschien zelfs meer) van de wijnen gemanipuleerd al van bij de stok? Ik weet het, niet allemaal. Links en rechts zijn er wel wat uitzonderingen maar laat ons een kat een kat noemen en stellen dat er maar weinige wingerds niet geënt werden op een Amerikaanse onderstam.
Wanneer ik een wijn wil proeven, drinken, beoordelen voor mijn persoonlijk gebruik speelt afkomst (land, regio…), ras (druif, kleur) en religie (hoe gemaakt) géén enkele rol!
Wijn is voor mij een geschenk van de natuur, vervolmaakt (of verminkt) door de mens dat mij voornamelijk PLEZIER, GENOT, GELUK… moet schenken. Er speelt mij maar één criterium wanneer ik een wijn koop: Lust ik hem of niet! Is deze wijn naar mijn smaak of is hij gewoon niet mijn smaak. Het kan me geen moer schelen hoeveel sulfiet er eventueel werd toegevoegd of welke andere additieven er werden gebruikt. Ik ga geen enkele wijn kopen die ik niet lust, maar die misschien wel een tikkeltje gezonder zal zijn. Ik laat me leiden door mijn eigen smaak…niet door deze die onze consumptiemaatschappij me voorlegt. Is de wijn in mijn glas natuurlijk gemaakt, misschien wel biologisch of biodynamisch of is het gewoon een industriële wijn…who cares???? Als hij me maar smaakt!
Vooraleer je me helemaal voor het vuurpeloton plaatst, toch even dit. Het is evident dat ik het liefste heb dat de wijn die ik lekker vindt (en de meesten worden op die manier gemaakt) op een degelijke manier werd bereidt. Met respect voor de natuur en de mens.
Ik heb mijn eigen smaak best gevonden en deze ben ik bekomen door onnoemlijk veel wijnen te proeven. Uitzonderingen bevestigen altijd de regel en dus blijven we proeven!
Leef ik hierdoor een maandje minder…so be it! Dan word ik maar 98 en 9 maand in plaats van 99 jaar.
Wedden trouwens dat mijn ‘zin’ voor wijn als onzin wordt afgeschilderd. 😉
Filed under: Second opinions? | Tagged: biodynamische wijn, biologische wijn, natuurlijke wijn, sulfiet | 7 Comments »
Bottle Case 