Vlaamse Foodies – 25 gastronomen en hun beste adressen en recepten

Boeken! Ondanks het digitale tijdperk blijf ik houden van de ultieme en zuiverste boekenvorm. Uiteraard draagt de categorie wine and food mijn grootste aandacht. Uit de grond van mijn hart… ik hoop dat het boek nooit of te nimmer verdwijnen zal!

Toch is het voornamelijk te danken aan het digitale tijdperk dat ik dit stukje schrijf. Mijn oog viel onlangs op een nieuw boek dat uitgebracht werd door Uitgeverij Davidsfonds: Vlaamse Foodies – 25 gastronomen en hun beste adressen en recepten. Het boek trok niet enkel mijn aandacht omdat ik mezelf toch wel een foodie kan noemen, maar nog meer toen ik de naam van de auteur zag. Filip Salmon (auteur van onder andere de 50 beste wijnhandels in Vlaanderen) heb ik namelijk leren kennen, en nog meer leren appreciëren, via de Sociale Media. Hij was immers de man achter onze onvergetelijke Wine-Twunches (hint, hint hint Filip…).

Het boek is een verzameling van impressies van mensen die in de gastronomische wereld actief zijn. Al dan niet rechtstreeks of onrechtstreeks. Het leest als een sneltrein en is leuk opgebouwd. Met uiteraard talrijke adresjes die volgens de interviewees het bezoeken waard zijn. Tussen de 25 gastronomen staan er toch ook weer enkele tot in de treuren opgerakelde namen zoals Pascale Naessens, Alain Coninx, Willem Asaert, Dirk De Prins en Gene Bervoets. Maar, geen erg, die pagina’s sla je gewoon even over en je verdiept je verder in wat mensen als Luc Hoornaert, Alle dagen Honger, Jean-Paul Perez, Bernard Lahousse, Agnes Goyvaerts of andere foodbloggers genre Yves Van De Ven te vertellen hebben.

Het boek kost je 29,95 € en kan je uiteraard perfect online bestellen.

In afwachting geef ik Filip en jullie mijn adresboekje mee:

Favoriete chef: In mijn ogen bestaat er niet iets als favoriete of beste chef. Dat is vergankelijk en de smaakzin is een levend element dat aan wijzigingen onderhevig is. De chef die me tot op heden tot in mijn kleinste botjes heeft kunnen roeren is zonder twijfel Vittorio Fusari van Dispensa Pane e Vino in Torbiato Di Adro (Brescia).

De beste gastronomische restaurants: Laat ik even mooi chauvinistisch wezen en in mijn eigenste Kempen blijven. We zijn gezegend met Gastronomie van de bovenste plank met locaties als Fleur de Sel en Helsen in Kasterlee, Haute-Cookure in Malle, La belle in Geel, Het Land in Berlaar, Savoury in Turnhout voor de klassieke gastronomen of Broosend Hof in Oud-Turnhout.

De beste bistro’s: De Roos in Nieuwpoort is een plaats waar ik gewoon naartoe gezogen wordt. Verder is De Farmasie in Vosselaar meer dan een aanrader.

De beste Italiaan: Dit blijf ik als Italië freak een zeer moeilijke vinden! Cucinamarangon in Turnhout blijf ik één van de betere vinden ook is het prijskaartje vaak veel te hoog. Suggesties om nieuwe topadresjes te ontdekken van deze fantastische keuken zijn zeer welkom.

De beste Aziaat: Het Thais restaurant River Kwai in Antwerpen.

Het beste wijnrestaurant: ‘T Zilte in Antwerpen, sommelier Sepideh is een kei in haar vak. Monvinic in Barcelona is geweldig. Il Santo Bevitore in Firenze (Ga vooraf even aperitieven in de Enoteca er vlak naast).

De beste frituur: Ik hou absoluut van mijn eigenste huisgemaakte frietjes. Al doe ik dat veel te weinig.

De beste koffieplek: Heb ik niet

Beste adresje in Wallonië: Zonder twijfel Le Cor de Chasse in Wéris. Wil je punten scoren bij je vrouw boek je ineens maar de prestige formule!

Beste buitenlandse adresje: Dispensa Pane e Vino in Torbiato Di Adro in volle Franciacorta omgeving. Ristorante Vecchia Malcesine aan het Gardameer. Osteria dell’Arco in Alba, Gasthof Kirchsteiger in Völlan (Süd Tirol), El Celler de Can Rocca in Gerona, Marisqueira de Matosinhos (Porto)…

De beste foodiewinkel: Slagerij Brabants in Herentals, Domus Casei kaashandel in Turnhout, en voor wijn moet je natuurlijk bij Wijnkennis in Lille zijn.

Beste achtergrondmuziek om bij te eten: Mezzanine van Massive Attack, al is dat de beste achtergrondmuziek voor nog tal van andere geneugtes des levens.

Beste film rond eten: Alleen almaar om Juliette Binoche: Chocolate. Als het om wijn draait ga ik resoluut voor Bottle Shock.

Beste tv-programma rond eten: Als Johan Segers zijn zegje aan het doen is op Njam Tv, blijft de zender onherroepelijk staan.

Beste gastronomische gids: Die bestaat niet! Dat is de mond aan mond reclame en de heerlijke tips die je ingefluisterd krijgt, vaak van adresjes die de slagkracht niet hebben om dergelijke gidsen te halen.

Beste kookboek: De zilveren lepel

Beste culinaire magazine: Vaak vind ik ze veel te commercieel. Moet ik kiezen dan zeg ik Smaak Magazine

Onmiskenbaar of favoriet keukenmateriaal: De dunschiller en het glas wijn die mijn kookbuddy is

Beste culinaire website: Culinair atelier, Mijn Verstand, Be-Gusto

Beste Foodie om te volgen op sociale media: Bottle-Case uiteraard!

Beste foodiebestemming: I love Italy! Overal puur, anders en vooral om duimen en vingers af te likken. Voor seafood kan ik je de kuststrook in Portugal aanraden.

Gruwelijkste ervaring: Vin Perdu in Oud-Turnhout in 2013 was verschrikkelijk.

Guilty pleasure: Oosterschelde kreeft & kip, het mag zelfs beiden in combinatie zijn!

Mijn all-time favourite recept: Risotto con coniglio zafferano e porcini

Vlaamse foodies

The art of Wine blogging

Dat er veel wordt geluld over wijn is wel duidelijk. Schuim even het net af en je zal de ene blog na de andere tegenkomen over het edele druivensap. Eenieder op zijn eigenste manier en met de nodige accenten op de eigen interesses. Naast het schrijven van mijn Bottle-Case volg ik ook tal van collega’s. Eentje hiervan blogt wel op een fantastisch interessante manier. Hawk Wakawaka Wine Reviews zet zijn proefnotities namelijk om in schetsen.

Zo ook maakt hij originele en supermooie schetsen van de karakteristieken van de druiven. Ik geef je er graag enkele mee!

ChardonnayVarietalNotes1CarmenereCharacteristicsGrenacheBlancGrenacheNoirSauvignonBlancZinfandel

Een klassieker onder de klassiekers Il Chianti Classico!

Ping deed mijn inbox een aantal maanden geleden. Het was collega blogger Vinama die met een wel zeer interessant voorstel afkwam… Wim heb jij interesse om samen met een aantal collega-bloggers een stukje te schrijven over de Chianti Classico? In alle vrijheid en met ieder zijn accenten. Wel zouden we elk 6 proefstalen toegezonden krijgen die we ‘moesten’ (;-)) proeven en waar we al dan niet onze commentaren over kunnen botvieren.
Na ongeveer 2 nanoseconden nadenken was mij antwoord al verzonden naar Olaf. Tuurlijk heb ik hiervoor interesse. Hij weet ook wel aan wie hij dit kan vragen… Fijn en leuk initiatief alweer. Maar wat me vooral pleziert is dat er iets leeft tussen ons wijn-bloggers. Ik benadruk het vaak genoeg: met gezamenlijke initiatieven bereiken we veel meer dan het werken en schrijven vanop een eilandje.

Chianti Classico dus! Voor zij die echt wel van een andere planeet komen: we bevinden ons hartje Toscane en meer bepaald in één van de allermooiste stukjes van Toscane. Omgeven door Firenze en Siena, of te wel de absolute must see’s voor elke cultuurliefhebber. Het kloppende hart van de Chianti Classico bevindt zich echter tussen Greve in Chianti en Radda in Chianti. Mensen, ga er eens naartoe, bezoek dit stukje wondere natuur en laat u leven op het ritme van de dolce far niente. Ik geef het u op een briefje: er eens geweest, ga je er zonder twijfel opnieuw naartoe.

Maar bon, ik moest het hier over wijn hebben en dus trek ik mijn van de goesting overlopende tong wel even terug in en bedelf ik u ‘sec’ met enkele weetjes.

Chianti Classico is het oorspronkelijke kerngebied van het veel grotere en overkoepelende Chianti gebied. Daar waar alles begonnen is laat ons maar stellen. Later is het gebied enkel maar groter en groter geworden. We bevinden ons ook in het centrum van de Italiaanse koningsdruif de Sangiovese. Een Chianti Classico zal dus steeds gebaseerd zijn op deze druif. Hoewel dit al sinds eeuwen het geval is, zit er toch een zeer mooie geschiedenis achter de evolutie van de Chianti Classico.

Graag neem ik u mee terug in de tijd. Italië kende een controlerend systeem voor wat de herkomstbenamingen betrof. Namelijk het nog steeds van toepassing zijnde DOC (Denominazione d’Origine Controlata). Dit systeem was voornamelijk bedacht om de authenticiteit van het wijnmaken te beschermen, bovendien kon men op die manier ook zeker zijn vanwaar de wijn afkomstig was. Maar bovenal dus wou men de gangbare manier van wijnmaken in de regio bewaren.
Kijkt u er gerust de disciplinari van de DOC-gebieden maar eens op na. Er zal steeds benadrukt worden hoe de wijn gemaakt moet worden, meer zelfs! Er zal zelfs vermeld staan hoe de wijn er moet uitzien, hoe hij moet ruiken en hoe hij moet smaken. Dit is toch wel totaal verschillend van hetgeen we elders in Europa vinden.

Zo stond het dus ook allemaal voor de Chianti Classico beschreven. De regels echter waren zo strikt en zo streng dat de wijnboeren uit Chianti Classico met lede ogen moesten aanschouwen dat even verderop, in hun eigenste Toscane de revolutie uitbrak. De wijnboeren in de omgeving van Bolgheri weigerden immers nog te werken volgens de ‘te strenge’ opgelegde regels en maakten eenvoudigweg tafelwijnen van een fenomenale kwaliteit.

En daar stonden ze dus in de Chianti Classico met hun fiaschi (de rieten manden die we tot vandaag de dag nog veel terug kunnen vinden in de ontelbare Italiaanse restaurantjes). Er kwam een heuse wijn-revolutie aan te pas om de bevoegde instanties duidelijk te maken dat er moest ingegrepen worden in de regels om concurrentieel te kunnen blijven. En zo geschiedde!!
Deze revolutie is trouwens de kwaliteit van de Chianti Classico wijnen enkel maar ten goede gekomen. Als gevolg hiervan ontstond in 1992 de wet Goria of de wet ‘164’ die de ganse DOC wetgeving heeft herbekeken.

Ik schets even de wijze waarop een Chianti Classico vroeger gemaakt moest worden. De basis van de wijn was de Sangiovese druif, 50 tot 80% van deze druif moest gebruikt worden. De wijnbouwer mocht slechts 90% van de oogst vergisten. De overige 10% moest bewaard worden tot de most van deze 90% volledig vergist was. Nadien moest de rest toegevoegd worden zodat er een tweede vergisting ontstond. Dit noemde men trouwens het Governo-systeem. Het was verplicht om de witte rassen Trebbiano en/of Malvasia, voor 10 tot 30%, toe te voegen aan de wijn. Canaiolo en Colorino waren tevens toegelaten. Het gebruikt van de Franse druivenrassen Cabernet Sauvignon en/of Merlot was verboden.

Vandaag moet een Chianti Classico voor minstens 80% bestaan uit de Sangiovese. Er mag voor maximum 20% aangevuld worden met de andere rode druivenrassen die gebruikt worden in de regio. Deze druivenrassen zijn onder andere de lokale Canaiolo en Colorino maar evenzeer de Cabernet Sauvignon en Merlot. Tot en met het oogstjaar 2005 mocht er ook nog gebruik worden gemaakt van de witte rassen Trebiano en Malvasia (tot maximum 6%). Vandaag zijn deze rassen echter niet meer toegelaten. Het alcohol percentage moet minstens 12% bedragen (12,5% voor een riserva). De maximum opbrengst per hectare mag niet meer zijn dan 52,5 hl/ha. De wijn mag slechts vanaf 1 oktober, volgend op het jaar van de oogst beschikbaar zijn voor consumptie. Voor een Riserva is er zelfs een minimum rijpingsperiode van 24 maand voorzien, waarvan 3 maand in de fles.

Andere weetjes over de Chianti Classico:

  • Chianti Classico ligt in de zogenaamde Zona Antica van Toscane
  • De oorspronkelijk vastlegging van de productiezone dateert reeds van 1932
  • De productiezone beslaat 9 gemeentes: Barberino Val d’Elsa, Castellina in Chianti, Castelnuovo Berardenga, Gaiole in Chianti, Greve in Chianti, Poggibonsi, Radda in Chianti, San Casciano Val di Pesa en Tavarnelle Val di Pesa.
  • Chianti Classico is sinds 1984 een DOCG
  • Maximum aanplant van 4400 stokken per hectare
  • Maximum aan restsuiker: 4 g/l
  • Minimale zuurtegraad: 4,5 g/l
  • De wijn mag nog steeds gebotteld worden in de oorspronkelijke fiasco.
  • De Gallo Nero is het Consortio van de Chianti Classico
  • Van de laatste 20 jaar zijn de betere jaargangen: 1995 – 1997 – 1999 -2001 – 2007
  • De minste jaargangen van de afgelopen 20 jaar zijn deze van 2002 en 2005

De proeverij dan! Want we zouden nog vergeten dat er ook geproefd moest worden…
Elke blogger kreeg 6 flessen toegezonden waarvan 5 unieke flessen en 1 verschillende. Dit zijn mijn bevindingen van de wijnen:

  1. Badia a Coltibuono Chianti Classico Riserva 2007
    Heldere kersenrode kleur met paarse rand en niet gekleurde traanvorming. Aroma’s van donkerrood tot zwart fruit (braam en zwarte kers). Fijnkruidig en floraal. ceder en tabak in de aanvulling.
    Sappige, krachtige tannine, lichtjes uitdrogend. Fruitig geheel met een absoluut stevig peper gehalte. Volle smaak met een vleugje van bittere cacao naar het einde toe. Het geheel proef je een 7-tal seconden.
    Dit is een wijn met een goede balans tussen tannine, fruit, zuren, alcohol en hout. Hij bezit nog niet een algehele versmoltenheid maar er is een blijk aan potentieel. Deze Chianti Classico riserva steekt knap in elkaar!
  2. Castello della Paneretta ‘Vigna Torre a Destra’ Chianti Classico Riserva 2006
    Granaatrode kleur, helder maar aanzet tot evolutie. Aroma’s van groene peper, kersenpit, ceder en een vegetale aanvulling. De dominantie van de groene peper spreekt duidelijk.
    Hoewel de tannines best oké zijn is de zuurimpressie bij deze wijn enorm. Het geheel komt groen over, het fruit komt pas later opzetten en is absoluut niet ten volle present. Kriek en zurige room kleuren het palet.
    Deze wijn is groen, onrijp en vooral een zurig geheel dat me helemaal niet kon bekoren.
  3. Castello di Meleto ‘Vigna Casi’ Chianti Classico Riserva 2007
    Gematigd intense kersenrode kleur, helder met niet gekleurde traanvorming. Het bouquet blijft licht gesloten in de aanzet. Wat rode bessen, kersen kruiden en bloemen maar helemaal niet uitgesproken. Na het walsen komt er enkel wat alcohol bij opzetten.
    In de mond proeven we de licht uitdrogende maar smakelijke tannines, een sappige aanzet en toch wel een enorm spicy einde. Zuren, alcohol en hout zijn aanvullend terwijl het fruit een mengelmoes is van kers en kriek.
    Dit is een oerdegelijke Chianti Classico Riserva. Degelijk, niet storend maar ook niet boeiend.
  4. Castello Vicchiomaggio ‘Vigna la Prima’ Chianti Classico Riserva 2008
    Intense, diepe karmijnrode kleur met licht gekleurde tranen. Fruitig-floraal-fijnkruidig! Zeer fijn aroma met volop kleine rode vruchtjes met een zweem van braam. Lichte mokkatonen, tabak, roosjes, peper, laurier en oregano. Het aroma doet subtiel verlangen om van te drinken.
    Qua smaak proeven we de krachtige en smakelijke tannines met prachtig aanvullende zuren. Goede verwevenheid van alcohol en hout. Sappige aanzet en die sappigheid blijf je het geheel door proeven (een 8-tal seconden). Knap fruit (mengelmoes van rood en zwart fruit, iets rijper fruit ook). Uitstekend evenwicht. lichte aardse tonen en een aangename kruidigheid ronden dit prima geheel af.
    Dit is een zeer mooie wijn, sappig, rond, vol, krachtig en zeer aangenaam. Biedt al het mooie wat Sangiovese kan bieden.
  5. Vecchie Terre di Montefili Chianti Classico Riserva 2007
    Gematigd intense kersenrode kleur met een heldere spiegel. Bij het ruiken hebben we in de aanzet onmiddellijk het dierlijke met het paardendeken voorop, truffel, champignon en sousbois volgen. Na het walsen komt het fruit boven: kers, rode en blauwe besjes. Hout, tabak, vanille, gerooktheid en een kruidenmix ronden het geheel af. Stevig uitgesproken bouquet.
    Jonge, stevige, ietwat stroeve tannines. Goede aanvulling van de zuren en de alcohol. Het geheel geeft een ietwat scherpe smaak. Het fruit is duidelijk present in de aanzet en in de afdronk zit er duidelijk een iets te overdreven kersenpit.
    Dit is een absolute ‘vakjes-proever’. Geen versmoltenheid en het fruit dat vrij vlug verdwijnt om plaats te maken voor een uitdrogend gevoel.
  6. Poggerino ‘Bugialla’ Chianti Classico Riserva 2007
    Intens, diep, kersenrrod met paarse rand en niet gekleurde traanvorming. Mooi open bouquet, voornamelijk kersen, bosbessen en een zeer duidelijke toets van tabak. Aangevuld met hout, zoethout, een toets van kaneel, laurier en peper. lichte aardse en florale tonen. De neus is zeer aangenaam en nodigt absoluut uit tot drinken.
    De smaak geeft licht uitdrogende, ietwat stroeve tannines. Goede aanvulling van de zuren. De zuren blijven wel spelen in de mond. Hoog pepergehalte in de smaak, fruit van opnieuw kers en bes. het hout zit verweven. De alcohol kan zich echter niet bedwingen en blijft stevig voelbaar in het geheel; Afdronk van 5 tot 6 seconden. In de nasmaak blijft er een licht storende groene, onrijpe toets hangen die het geheel bitter doet eindigen.
    Al bij al is dit een correcte Chianti Classico Riserva waarbij het af te vragen is of het groene, bittere voldoende versmolten gaat raken na enkele jaren lagering. Momenteel komt het geheel als ‘te jong’ over.

Wil je de verhalen van mijn collega bloggers lezen? Via onderstaande link kom je bij hen terecht!

Bedankt voor het initiatief Olaf, maar… kunnen we dit de volgende keer vanuit Toscane zelf doen 😉

Sexy wijn

Heb je ook al wel eens het gevoel gehad dat er iemand op deze aardkloot rondloopt die een perfecte aanvulling vormt van je eigen gevoelens, je eigen liefde, je eigen opborrelende sensualiteit? Het omzetten, van het genot bepaalde wijnen je kunnen schenken, in woorden. Het is allesbehalve een eenvoudige opgave.

Kaatje is haar naam, staat lekker positief in het leven en alles aan haar straalt een zekere sensualiteit uit. Zeker wanneer zij het penseel hanteert waarmee ze haar blog “Onder de Pergola” voedt. Steeds weer kijk ik halsreikend uit naar een nieuwe post. Het beschrijven van de tintelende, hartkloppende, soms onwezenlijke verlangens naar liefde, lust en beroering van de snakkende zielen is wondermooi.

Op een keer stelde ze me voor iets te schrijven omtrent wijn… Het zou doodjammer zijn jullie dit stukje poëzie te onthouden. Leun achterover, beeld je Kaatje in en geniet!

Wijnkennis

Goede wijn
begint en eindigt met een glimlach

Hij had haar meteen zien binnen komen.
In haar gedecolleteerde jurk met luipaardprint
moest ze wel opvallen tussen de mannen in pak
die zich voor de wijnproeverij hadden ingeschreven.
Ze nam rustig en zelfzeker plaats aan de lange tafel.
De heren in het gezelschap hadden alleen oog voor
de Portugese wijnen die op het proeverslijstje stonden,
maar ik kon mijn blik niet van haar afhouden.
Haar fijne handen walsten het rode vocht deskundig
en ze sloot haar mooie groene ogen als ze haar lippen
aan het glas zette om te proeven.
Terwijl de wijnen uit de Dourovallei, de Estremadura
en de Alentejo elkaar opvolgden,
stond ze dapper haar mannetje in het herengezelschap
en typeerde ze de wijnen telkens raak en gevat.
Ik begon steeds meer te smelten.
Bovendien betrapte ik haar erop dat ze niet steeds
de geproefde wijnen uitspuwde,
maar stiekem nu en dan gewoon doorslikte.
Een levensgenietster…
Waar was ze toch al die tijd gebleven?
Aan het eind van de proeverij gingen alle mannen
naar huis, maar zij bleef nog even achter.
Ze had een Tapada de Coelheiros garrafeira tinto
uit het wijnrek genomen en
bestudeerde aandachtig het etiket.
Neen, deze wijn had ik bewust niet in
de proeverij opgenomen.
Hij was me te dierbaar, te duur en
het was mijn laatste fles.
Ze draaide zich langzaam om
en keek me vanonder haar pony
strak met haar tijgerogen aan.

“Weet je, ik voel me net als deze wijn:
vol en rijp, met een toets van rood fruit
en een lange afdronk.
Krachtig, goed in balans,
misschien een tikje anders dan wat men verwacht,
maar helemaal op dronk.
Wat denk je?
Heb je zin in een degustatie?”

Ze boog voorover om me de fles te overhandigen
en gunde me zo een blik op de
verborgen weelde onder de jurk.

Ik was verloren…..

© Kaatje