Ca’D’Gal Moscato d’Asti Vigna Vecchia 2006

Welke associaties komen spontaan bij je op wanneer je aan een Moscato d’Asti denkt? Sinds ik eens een aantal dagen door Piëmonte was gedwaald kon ik er maar niet over wat de Piëmontesen er toch aan vonden. Het spul van amper 5% alcohol was zeemzoet, sprankelend en deed me vooral denken aan die kinderprik waar ik ‘toevallig’ eens van nipte. Kiddybul, limonade etc. Niets voor echt mannen! Of hoe een vooroordeel geboren kan worden. Sindsdien liep ik altijd met een boogje om het goedje heen en wimpelde ik het met een vriendelijk, doch kordate ‘neen bedankt’ af.

Dat was tot ik, op aanraden van een mede-wijn-plichtige, me toch een keertje liet verleiden tot het proeven van een glaasje Moscato d’Asti van Allesandro Boido’s Ca’d’Gal. Meer bepaald deze van de oude wijnstokken (meer dan 50 jaar oud), de Vigna Vecchia.
Eensklaps verdwenen al mijn vooroordelen, mijn smaakpapillen werden verblijdt! Het vieze sprankelende werden bubbels, het zeemzoete werd edelzoet. Het idee van de kinderprik werd doorprikt. Wat een dessertwijn! De mogelijkheden stroomden door mijn gedachten, maar hier had ik een perfecte begeleider gevonden voor een schier aan nagerechtjes. Voor de vuist weg noem ik een bordje van verse aardbeien met mascarpone…

Wat maakt deze Moscato (voor de leken…gemaakt van de Muscat druif) nu zo speciaal? Eenmaal in het glas zie je een volle goudgele kleur. Een vluchtige opname van de aroma’s doet zelfs een beetje aan Champagne denken. De brioche, toast zit er onmiddellijk samen met een bulk aan steenfruit. Dieper onderzoek leidt ons naar zowel witte als gele perziken, abrikoosjes en nectarine. Walsen brengt verse muntblaadjes. Rijk, rijp, sappig, fruitig en een verrukkelijke complexiteit spoelt er door de keelholte. Een perfecte aanvulling met de nodige fraicheur om het zoete baas te kunnen. Yes dit is werkelijk verrukkelijk!

Het stemt me gelukkig dat ik geen koppige mens ben ;-). Anders had ik dit nooit geproefd!