Van de zomer tijdens ons verblijf in Piemonte is het er eindelijk van gekomen. Een bezoek aan Torino, Turijn dus. Tijdens onze talloze vorige bezoeken was het nooit ook maar voor een seconde bij me opgekomen om halt te houden in de hoofdstad van deze mooie regio. De blik was steeds gericht op de wijngaarden, weet je wel.
Dat daar verandering in is gekomen, stemt me wel gelukkig. Torino is voor de volle honderd procent meegevallen en we hebben enorm genoten van ons bezoek aan de stad. Vooraf had ik thuis drie zaken in het vet aangevinkt: vermouth, chocolade en bicerin.
Bicerin zal de meesten niet zo bekend in de oren klinken als vermouth en chocolade. Hopelijk kan ik daar met dit artikel verandering in brengen, want ik kan nu met recht en reden aangeven dat het nuttigen van een bicerin tijdens een bezoek aan Torino bijna een verplichting is. Zelfs in een warme zomer zoals we die dit jaar beleefden.
Een glaasje bicerin
Door deze titel denken jullie waarschijnlijk dat ik het alweer over ‘drank’ heb. Wel, dit vermoeden is juist, maar bij een bicerin komt er geen alcohol aan te pas. Het is een koffie! Of neen, het is hoegenaamd geen koffie. Het is een bicerin.
Maar wat is dat dan exact? In de eerste plaats is het een vloeibare lekkernij die ergens tussen koffie, warme chocolademelk en een dessert in zit. De samenstelling is op het eerste gezicht zeer eenvoudig. Koffie, chocolade en room. Meer heb je niet nodig om een bicerin te maken.
Daar hebben ze in Torino ondertussen al ruim twee eeuwen hun specialiteit van gemaakt. Je kan er op heel wat plaatsen van genieten, vaak in combinatie met de meest oogstrelende chocoladepralines en gebakjes.
Wie er eentje voor zich krijgt, heeft onmiddellijk zin om ervan te proeven. Onderaan donkere chocolade, daarboven koffie en helemaal bovenaan een witte laag room. Alles in een klein transparant glas, zodat je de verschillende lagen mooi kunt zien.
Je krijgt er een lepeltje bij, maar dat is enkel voor de onwetende toeristen. Je wordt niet verondersteld dit te gebruiken. Je drinkt een bicerin rechtstreeks uit het glas, zodat koude room, hete koffie en warme chocolade pas in je mond samenkomen. Verboden te roeren dus!
De naam bicerin komt trouwens uit het Piëmontese dialect en verwijst naar het kleine glas waarin de drank oorspronkelijk werd geschonken.
Het begon met de bavareisa
Voor het ontstaan van bicerin moeten we terug naar het Turijn van de achttiende eeuw. Koffiehuizen kregen een steeds belangrijkere plaats in het dagelijkse leven en chocolade was in Piemonte al lang geen onbekende meer.
In die tijd dronk men onder meer bavareisa. Dat was een warme drank met koffie, chocolade, melk en siroop, geserveerd in vrij grote glazen. Deze bavareisa zou uiteindelijk de basis vormen voor de latere bicerin.
Om dat te kaderen nemen we je even mee naar Piazza della Consolata. Daar opende in 1763 een klein koffiehuis dat vandaag nog steeds bestaat en ondertussen is uitgegroeid tot een van de bekendste historische koffiehuizen van Torino: Caffè Al Bicerin. Het ligt pal tegenover het Santuario della Consolata en ook wij hielden er uiteraard halt. Het was een van onze stops om de verschillende bicerin in Torino aan een smaaktest te onderwerpen.
Aanvankelijk werden de ingrediënten er nog op verschillende manieren gecombineerd. In de negentiende eeuw kon je in Caffè Al Bicerin drie versies bestellen.
Pur e fiur bestond uit koffie met melk of room en kunnen we enigszins beschouwen als een verre voorloper van de cappuccino.
En dan was er ’n poc ’d tut. Ofwel, een beetje van alles. Koffie, chocolade én room. Deze versie bleek veruit het populairst. De andere varianten verdwenen steeds meer naar de achtergrond en uiteindelijk bleef alleen ’n poc ’d tut over.
Alleen de naam veranderde. Het werd bicerin.
Drie soldi en je had er eentje
Vandaag klinkt koffie met chocolade en room behoorlijk luxueus. Voor twee bicerin bij Caffè Al Bicerin, inclusief koekjes, betaalden we 21,00 euro. In het negentiende eeuwse Turijn was bicerin echter een enorm populair drankje. Werkelijk iedereen dronk hem. Historische beschrijvingen hebben het over ministers, magistraten, professoren en winkeliers, maar evengoed over koeriers, straatverkopers, ambachtslieden en boeren.
Dat had natuurlijk ook met de prijs te maken. Vanaf het midden van de negentiende eeuw betaalde je drie soldi, goed voor 15 centesimi van een lire. Die prijs bleef bijzonder lang overeind. Pas op 5 december 1913 werd hij verhoogd naar 20 centesimi. Omgerekend naar vandaag en rekening houdend met de huidige koopkracht zou die 15 centesimi ongeveer 0,80 euro vertegenwoordigen.
Er passeerden uiteraard ook beroemde klanten. Camillo Benso di Cavour en Alexandre Dumas worden met de drank in verband gebracht. Andere verhalen noemen onder meer Puccini, Nietzsche en Picasso als vereerde tooghangers in dit historische caffè.
Op aanraden van onze host bij Relais Dal Cavaliere trokken we nog naar een ander adres. Angela had jarenlang in Torino gewoond en toen ze onze plannen vernam, raadde ze ons aan om zeker eens langs te gaan bij Pasticceria Stratta. Ze serveren er bicerin, maar je kan er ook de meest waanzinnig lekkere caramelle, gianduiotti, pralines en andere pasticcini bij bestellen. We namen haar raad ter harte en smikkelden erop los bij onze bicerin.
De eerlijkheid gebiedt ons wel te zeggen dat de bicerin die we er kregen in de verste verte niet kon tippen aan die van Caffè Al Bicerin.
Zelf aan de slag: onze bicerin
Wil je zelf een bicerin maken, dan vraagt vrijwel ieder modern recept dat je tegenkomt om een espresso. Logisch misschien, we zijn tenslotte in Italië. Historisch klopt dat uiteraard niet. Toen bicerin ontstond, bestond de moderne espressomachine nog niet. De koffie die men toen gebruikte, was dus anders dan de korte, geconcentreerde espresso die wij vandaag kennen.
Hoezeer ik ook een espressoadept ben, voor dit recept ben ik voor een aromatische koffie uit de moka gegaan.
Dit is wat je nodig hebt voor vier glazen:
200 ml koffie
200 g donkere chocolade
30 ml volle melk
30 g kristalsuiker
50 g verse vloeibare room
eventueel wat cacaopoeder of gemalen koffie voor de afwerking
Smelt de chocolade au bain marie samen met de melk. Voeg de suiker toe en meng goed. De chocolade moet behoorlijk dik en goed warm blijven. Dat helpt om straks de verschillende lagen mooi van elkaar gescheiden te houden.
Klop ondertussen de room volledig op en zet de koffie.
Verdeel de nog hete gesmolten chocolade over vier kleine glazen. Schenk vervolgens voorzichtig de koffie over de chocolade en werk af met de koude opgeklopte room.
Wie wil, kan er nog wat cacao of gemalen koffie over strooien.
Meteen serveren.
En dat lepeltje? Laat maar liggen.
Filed under: Cibo Italiano | Tagged: bicerin, Italian wine ambassador, koffie, piemonte, torino, turijn, wijn, wijnblog, wijnkennis, wineblog, wineblogger | Leave a comment »