Prowein vs Vinitaly – Gefundeness fressen

We hebben het weer even gehad met de beurzen. Het buikje is er rond en vol van en dat mag je vrij letterlijk nemen… Hoewel straks is er nog Vinexpo. Deze professionele wijnbeurzen zijn massatoestanden waarbij je enkel maar kan overleven indien je goed voorbereid bent, voldoende bent uitgerust en vooral beschikt over een ijzeren-spuw-discipline. Dat professionele mag je wat mij betreft gerust met een stevige korrel zout, zeg maar een heel zoutvat nemen. Indien werkelijk iedereen die aanwezig is zijn kost zou verdienen met de wijnbusiness dan zou geen enkele wijnboer ter wereld nog een fles over houden!

Laat me je dus meteen vertellen dat ik dit als enorm storend heb ervaren. Door de aanwezigheid van vele bezoekers die er in feite niets te zoeken hebben word je immers gehinderd in het uitoefenen van je job. Hiervoor hebben ze de lokale Megavino’s uitgevonden. Zuipbeurzen waar je gerust ladderzat mag rond flaneren zonder je te generen. ’s Anderdaags herinnert zich dat immers toch geen ene aap nog :-).

Prowein (Dusseldorf) en Vinitaly (Verona) zijn de twee beurzen die ik graag benut. Hier kan je de nieuwe wijnjaren gaan proeven van jou wijnen. Hier kan je de banden tussen jezelf en de wijnboer nog even aanschroeven. Hier kan je even een sociale babbel maken met deze mensen. Uiteraard kan je er ook op ontdekkingstocht gaan naar nieuwigheden of de veel geprezen jonge wijngoden gaan proeven.

Graag zet ik even de voor- en nadelen van beide beurzen naast elkaar. Althans zoals ik het heb ervaren.

Prowein

Vinitaly

+ Dichtbij: je bent er zo met de wagen – Afstand: Vliegtuig + huurwagen
+ Duitse organisatie – Italiaanse Chaos
– Hotel vlakbij is duur – Hotel vlakbij is duur
+ Messe ligt buiten het centrum – Veronafiere ligt in het centrum dus Files
+ Messe is goed bereikbaar + Parking – Parking aan voetbalstadion + shuttlebus (lees sardientjes bus)
– Aanwezigheid van lanterfant toeristen – Aanwezigheid van lanterfant toeristen
– Meerdere landen vertegenwoordigd (hal per land) + Praktisch enkel Italië is vertegenwoordigd (hal per regio)
– Knackworst, bratworst… + De eenvoudige heerlijke Italiaanse keuken
+ Totale kostenplaatje valt goed mee – Je bent een flinke cent kwijt
– Moeilijk om nieuwigheden te ontdekken (het merendeel is reeds aanwezig op de Belgische markt) + Je kan er prachtige nieuwe wijnen ontdekken
– Indeling van bezoek naar opbouw smaak is moeilijk omwille van verscheidene landen + Indeling van bezoek naar opbouw smaak kan je makkelijker bepalen
– De Duitse afstandelijkheid + De open Italiaanse gastvrijheid

Maar dit zijn ervaren feiten. Mijn hart spreekt een andere taal. Geef mij maar de sardientjes bus en de chaos van Vinitaly. Heerlijk om er in op te gaan. Bovendien zit je ’s avonds bij ‘La Cena’ pas helemaal op je gemak en vergeet je prompt dat  je in een vreemde omgeving bent.

En zeg nu zelf: Je goesting vergaat toch onmiddellijk op het moment dat er op Prowein een in opperste staat van dronkenschap verkerende Duitser tegen je komt lallen met de gigantisch belangrijke vraag: ‘Wo sind die Mädchen mit die großen Titten?’
Wel… Het gevoel dat je goesting vergaat heb je in Italië nooit!

Vinitaly

Ja Chef! Doe ik Chef! Chef10

Voor een goed begrip…ik heb het niet over de 10 vrouwen in mijn leven die allen de baas over me zijn maar over de Chef10 vakbeurs te Kortrijk!

Je hebt zo van die momenten dat stom toeval je ertoe brengt tot iets wat anders aan je voorbij zou zijn gegaan.  Zo verging het me ook met deze gelegenheid om als spreker de degustaties te leiden op de kleine, maar zeer fijne Horeca vakbeurs Chef10 te Kortrijk (Samengevat was het een zeer mooie beurs, een goed initiatief waarbij enkel de echt geïnteresseerden hun weg naar vonden!).

Er was dat ene telefoontje dat ongeveer als volgt ging…er is iets tussen gekomen…ben jij vrij?…ja ik ben nog vrij…wil jij dan…ja dat wil ik best…
En zo kwam het dus dat na enig over en weer ge-mail en gebel de boel geregeld werd. Enkel de echte chef van het gebeuren (de vrouw die gedurende die 3 dagen de baas over me was ;-)) moest nog haar zegen geven.

Twee dagelijkse degustaties stonden er op het menu! Eentje ging over onbekende Cava, Prosecco en andere schuimwijnen. De andere over verrassende schuimwijnen.
Op de proeftafel  stonden dan ook enkele niet alledaagse wijnen waarvan ik u graag een overzichtje geef.

De onbekende schuimwijnen van dienst:

  • Salton White Lunae Frisante uit Brazilië
  • Espumante Loridos Extra Bruto 2006 uit Portugal
  • Weingut Leth Pinot Noir Brut 2007 uit Oostenrijk
  • Cava Privat Laietà Brut Nature uit Spanje
  • Ca’D’Gal Moscato d’Asti Vigna Vecchia 2006 uit Italië

De beste reactie kwamen er op de Oostenrijkse Pinot Noir. Samen met de Moscato en de 100% biologische Chardonnay Cava waren dat inderdaad ook de betere. Maar toch konden ook de anderen op voldoende appreciatie rekenen.

De degustatie verrassende rode wijnen:

  • Sula Vineyards ‘Dindori reserve Shiraz’ 2007 uit India
  • Damianitza ‘Uniqato Rubin’ 2007 uit Bulgarije
  • Bodegas Palmera ‘Vina Cabriel’ 2007 uit Utiel-Requena (Spanje)
  • Nino Negri Sfursat di Valtellina DOCG 2002 uit Italië
  • Esporão Reserva Tinto 2007 uit Alentejo (Portugal)

Verrassend werden de alvast zowel de wijn uit India en de Bulgaarse wijn gevonden. Knap evenwicht bij beide wijnen waarbij deze van de Sula Vineyards meer naar het geconfituurde fruit neigde en de Rubin het vooral van zijn body en kracht moest hebben. Hoewel ook de Spaanse Utiel-Requena werd goed gekeurd ging de meeste appreciatie toch uit naar de laatste 2 wijnen waarbij de Portugees het won op punten van de heerlijk Sforzato.