The battle of the bottles: wijn vs bier

Een paar weken terug kreeg ik het verzoek of ik het zag zitten een dubbelinterview te voeren met een biersommelier.
Uiteraard…ik hou van uitdagingen…

Het was een leuke avond waarbij ik heel wat over bier heb meegekregen en…waar ik de oude geuze heb leren appreciëren.

Het interview kan je in bijlage vinden

wijn bier interview

Het nakomertje uit Piëmonte

Al een paar weken stond de fles naar me te lonken, als was het een mooie vrouw. Uiteindelijk werd het geflirt me teveel en plopte ik de kurk uit de fles. Proefformulier netjes ernaast en het glas voor 1/3 gevuld.

De ‘Puncin’ Dolcetto Dogliani DOCG van Osvaldo Barberis kan eindelijk doen waarvoor hij geboren was…genot schenken aan de wellustige proever!

Dolcetto is niet bepaald de populairste van de klas. Geboren en getogen in Piëmonte… Geef toe er zijn slechtere locaties waar je je leven moet doorbrengen. In het verleden eens vreemd gegaan in Liguria en Lombardia, dat wel, maar meestal een heel trouw beestje. Nochtans heeft de Dolcetto alle redenen om het eens op een ander te proberen. Jarenlang al wordt hij onder de knoet gehouden door de Nebbiolo en de Barbera. Desondanks haalt ook de Dolcetto het hoogste goed op de Italiaanse kwaliteitsladder nl. de DOCG in Dogliani. Niet in Alba echter waar de druif de beste resultaten behaald.

Het druifje is vroeg rijp en net daardoor waarschijnlijk kan hij zijn plaats behouden tussen de later rijpende Barbera en nog latere Nebbiolo.  Samenvattend zijn Dolcetto wijnen vrij fruitige, lichte wijnen met een diepe purperrode kleur, een goed zuurgehalte en zijn ze niet zo tanninerijk. Ze zijn vaak bedoeld om jong te drinken en krijgen van hun baasje zelden een opvoeding op hout mee. Hoewel de letterlijke vertaling van zijn naam ‘ een kleine zoete’ wil zeggen, is de wijn hoegenaamd niet zoet te noemen.

Kan ik mij verzoenen met de algemeenheid van de druif en wat er zich in mijn glas bevindt? Grotendeels wel, al is de wijn krachtig en gezegend met een hoge portie tannine.
Persoonlijk vind ik de wijn goed onderbouwd en over een knap evenwicht beschikken. Helaas is het niet onmiddellijk mijn smaak… Neen, ik houd meer van een Barbera of een Nebbiolo…


Straffe boeken voor straffe gasten of straffe madammen

Wijnboeken…er bestaan er zo vele! De meeste van hen zijn encyclopedisch of vertellen je voor de zoveelste keer ‘hoe doe ik dit’, ‘hoe doe je dat’, ‘waarom zus, waarom zo’… Allen hebben ze hun functie, allen hebben ze hun nut. De één al wat meer dan de andere. Zelf doe je er ook aan mee en probeer je één of ander wijnboek in elkaar te knutselen om ermee naar een uitgeverij te kunnen stappen in de hoop dat het de markt op komt!

Toch zijn er een aantal ‘diehards’ onder het geschreven woord over wijn die elke wijnfanaat, die titel waardig, gelezen moet hebben. Zij behoren echter niet tot de encyclopedische of tot de opvoedkundige categorie. Neen via kortverhalen vertellen zij over wijn in al zijn facetten. Vooral ook gaan ze geen enkel pijnpunt uit de weg en verklaren ze op een onderhoudende wijze het nut of gebrek aan nut van die of gene functie.

Op mijn nachtkastje liggen dan ook steevast 3 van deze boeken. Zij vervelen nooit. Ook al is het de 10e, misschien wel 20e keer dat je hem ter hand neemt en er in begint te lezen. Steeds weer ontdek je er nieuwe dingen in waar je de vorige keren aan voorbij bent gegaan of die je toen toch niet zo goed begreep.

Uiteraard is dit niet beperkend en zullen er ongetwijfeld nog van deze kleppers op de markt zijn.
Straffe boeken, voor straffe gasten of straffe madammen!

Apéritif à la Française

Het startschot voor dit jaarlijks internationale initiatief werd op 2 juni gegeven. Antwerpen is dit jaar uitgekozen als gaststad en op 4 en 5 juni kan je op z’n frans gaan aperitieven op’t Zuid. Ik kreeg een uitnodiging in de bus om aanwezig te zijn bij de aftrap, had toevallig tijd, en was dus aanwezig.
Schitterend kader, het moet gezegd zijn…binnen de prestigieuze muren van het Franse Consulaat in Antwerpen.
Gelukkig kreeg ik bij binnenkomst onmiddellijk een glaasje Champagne toegestopt zodat de obligatoire openingsspeech wat minder saai werd 🙂

Eerlijk is eerlijk…het was er in orde. Er werd rijkelijk rondgegaan met de hapjes en ook de Champagne kon rijkelijk vloeien. Hiernaast had je nog de keuze tussen een Elzassertje (Riesling, Gewurztraminer of Pinot Gris), of een Bordeauxtje. Ik ging voor de Champagne en de Riesling.

De Champagne was van het huis Trepo Leriguier en zowel de klassieke Brut als de Brut rosé was aanwezig. Eerste dat me opviel was het werkelijk schreeuw-lelijke etiket. Bij het proeven dacht ik eerlijk gezegd dat ik een eenvoudige crémant in mijn glas had. De smaak was wat flets en het ontbrak vooral aan pittigheid.

Na een second opinion glas dan maar vlug overgeschakeld naar een glaasje Riesling 🙂 Safe modus op on dus!
Al bij al een mooie avond in een prachtige omgeving…